Κι ήθελε
ακόμη πολύ φως να ξημερώσει. Όμως εγώ
Δεν παραδέχτηκα την ήττα. Έβλεπα τώρα
Πόσα κρυμμένα τιμαλφή έπρεπε να σώσω
Πόσες φωλιές νερού να συντηρήσω μέσα στις φλόγες.
Εργογραφία
Το Σεπτέμβριο του 1942, πρωτοεμφανίζεται στα ελληνικά γράμματα με το
παραδοσιακό ποίημα "1870-1942" που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό
"Πειραϊκά Γράμματα".
Το Μάρτιο του
1944 κάνει και πάλι την εμφάνισή του με το νεωτερικό ποίημα
"Απροσδιόριστη χρονολογία" που δημοσιεύεται στο φοιτητικό περιοδικό
"Ξεκίνημα" (Θεσσαλονίκη, όργανο
του εκπολιτιστικού ομίλου Πανεπιστημίου), του οποίου υπήρξε
αρχισυντάκτης από το πρώτο τεύχος (15
Φεβρουαρίου 1944) μέχρι και το 12ο (Οκτώβριος
1944). Αυτή είναι και η περίοδος που θα ξεκινήσει η γόνιμη και τόσο
μοναδική ποιητική του διαδρομή, καθώς το 1945 εκδίδεται η συλλογή
"Εποχές" για να ακολουθήσουν οι: "Εποχές 2" (Θεσσαλονίκη
1948), "Η συνέχεια" (1954),
η συγκεντρωτική έκδοση "Τα ποιήματα 1941-1956" μαζί με τις
"Παρενθέσεις" και τη "Συνέχεια 2" (1956),
"Η Συνέχεια 3" (Θεσσαλονίκη 1962),
η μελέτη "Υπέρ και κατά" (1965),
"Ο Στόχος" (1970), η
συγκεντρωτική έκδοση "Τα ποιήματα (1941-1971)" (1971),
και τέλος το "Υ.Γ." που η πρώτη του έκδοση, ιδιωτική και εκτός
εμπορίου, έγινε το 1983 για να επανεκδοθεί το 1992 (Νεφέλη).
Είχαν προηγηθεί η μελέτη "Αντιδογματικά, άρθρα και σημειώματα" (1978),
"Το περιθώριο" (πεζό, 1979), ο
"Μανούσος Φάσσης, Παιδική Μούσα (Τραγούδια για την προσχολική και
σχολική ηλικία" (1980), "Τα
Συμπληρωματικά (Σημειώσεις κριτικής)" (1985),
"Ο ποιητής Μανούσος Φάσσης. Η ζωή και το έργο του. Μια πρώτη απόπειρα
κριτικής προσέγγισης" (1987) και
"Η χαμηλή φωνή. Τα λυρικά μιας περασμένης εποχής στους παλιούς ρυθμούς
- μια πρσωπική ανθολογία του Μανόλη Αναγνωστάκη" (1990).
