Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ αποφάσισε να κηρύξει 48ωρη απεργία

 Ο.Λ.Μ.Ε.
Ερµού & Κορνάρου 2 Αθήνα, 26/9/2006
ΤΗΛ: 210 32 30 073 – 32 21 255
FAX: 210 32 27 382 – 33 11 338
www.olme.gr 
e-mail: olme@otenet.gr 
 

Ενημερωτικό Σημείωμα – Δελτίο Τύπου

ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΕΛΜΕ ΓΙΑ ΑΠΕΡΓΙΑΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
 

Το ΔΣ της ΟΛΜΕ αποφάσισε να συγκαλέσει έκτακτες Γενικές Συνελεύσεις των ΕΛΜΕ την Πέμπτη 28/9/2006 ή την Παρασκευή 29/9/2006, καθώς και Γενική Συνέλευση Προέδρων των ΕΛΜΕ το Σάββατο 30/9/2006 στις 10 π.μ. στην Αθήνα.
Οι Γενικές Συνελεύσεις συγκαλούνται σε μια περίοδο που η ένταση και η έκταση της κυβερνητικής επίθεσης κατά του κόσμου της εκπαίδευσης και της εργασίας εκφράζονται πλέον και με ωμή απρόκλητη βία και καταστολή.
Η κυβέρνηση έκανε ένα ακόμη βήμα στο συνεχιζόμενο εμπαιγμό σε βάρος των εκπαιδευτικών ανακοινώνοντας ότι θα δώσει «αύξηση» στους εκπαιδευτικούς 105 ευρώ σε 6 εξαμηνιαίες δόσεις μέσα σε 3 χρόνια, δηλ. 17,5 ευρώ μικτά η εξαμηνιαία δόση!!!
Ο αυταρχισμός και η βία είναι πάντοτε σύμφυτα με τις αντιεκπαιδευτικές, αντιλαϊκές και αντεργατικές πολιτικές. Γι’ αυτό η καλύτερη απάντηση στον κυβερνητικό αυταρχισμό είναι οι αποφασιστικοί μας αγώνες, η ανάπτυξη ενός αυθεντικού πανεκπαιδευτικού απεργιακού μετώπου και ο ευρύτερος συντονισμός με όλα τα μαχόμενα τμήματα των εργαζομένων.
Η εισήγηση του ΔΣ της ΟΛΜΕ επί του προγράμματος δράσης προτείνει:

- 48ωρη Απεργιακή κινητοποίηση τη Δευτέρα 2/10/2006 και Τρίτη 3/10/2006.
- Συνδιοργάνωση με την ΔΟΕ και τις άλλες εκπαιδευτικές ομοσπονδίες τους φοιτητές και τα συνδικάτα δημόσιου και ιδιωτικού τομέα Πανεκπαιδευτικού - Παλλαϊκού Συλλαλητηρίου υπεράσπισης της δημόσιας εκπαίδευσης και του εκπαιδευτικού, την Τρίτη 3/10/2006 στις 12 το μεσημέρι στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών.
- Νέες Γενικές Συνελεύσεις των ΕΛΜΕ την Πέμπτη 5/10/2006 ή την Παρασκευή 6/10/2006, καθώς και Γενική Συνέλευση Προέδρων των ΕΛΜΕ το Σάββατο 7/10/2006. Στις Γενικές Συνελεύσεις αυτές θα συζητηθεί η εισήγηση του ΔΣ της ΟΛΜΕ για συνέχιση και κλιμάκωση των απεργιακών κινητοποιήσεων, μέχρι την ικανοποίηση των αιτημάτων μας.

Τέλος το ΔΣ της ΟΛΜΕ καλεί τα ΔΣ των ΕΛΜΕ να λάβουν όλα τα αναγκαία μέτρα (κήρυξη στάσης εργασίας κ.λπ.) ώστε να εξασφαλιστεί η συμμετοχή των συναδέλφων στις έκτακτες Γ.Σ. των ΕΛΜΕ.

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, ΤΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ!

 
Υ.Γ. Το πλήρες κείμενο της εισήγησης θα σταλεί αύριο Τετάρτη 27/9/06.

Αριθμ. Πρωτ.

Αθήνα 25/09/2006

Προς: Τους Συλλόγους Εκπ/κών Π.Ε.
Κοιν.: Μ.Μ.Ε.
Συντάκτες εκπαιδευτικού ρεπορτάζ

ΘΕΜΑ : Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΔΟΕ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
 

Οι εκπαιδευτικοί της Π.Ε. γράφουν ιστορία - Ο αγώνας συνεχίζεται
 

Για δεύτερη συνεχόμενη εβδομάδα, οι εκπαιδευτικοί της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης συνεχίζουν τον ηρωικό απεργιακό τους αγώνα, με εξαιρετικά υψηλά ποσοστά συμμετοχής.
Οι συγκεντρώσεις των εκπαιδευτικών σε Αθήνα και Θεσ/νίκη, που πραγματοποιήθηκαν σήμερα Δευτέρα, ήταν οι μεγαλύτερες που έγιναν ποτέ στην ιστορία του κλάδου, αναδύοντας το πάθος, τον παλμό και την αποφασιστικότητά του για τη δικαίωση των αιτημάτων μας.
Απέναντι σ’αυτόν τον αγώνα, η Υπουργός Παιδείας, που συναντήθηκε σήμερα το μεσημέρι με το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε., έδειξε το σκληρό και ανάλγητο πρόσωπο της κυβερνητικής πολιτικής. Οι απαντήσεις της Υπουργού στα δίκαια αιτήματά μας για την οικονομική αναβάθμιση των εκ/κών και τη στήριξη της δημόσιας εκπαίδευσης, αποτελούν προσβολή και πρόκληση για κάθε εκπαιδευτικό, συνιστώντας έναν πρωτοφανή εμπαιγμό. Απέναντι σε κάθε αίτημα για στήριξη και άμεση χρηματοδότηση της δημόσιας εκπαίδευσης, η Υπουργός Παιδείας απάντησε αρνητικά. Απέναντι στο αίτημα των εκπαιδευτικών να ζουν με αξιοπρέπεια απ’ το μισθό τους, απάντησε με «αύξηση» 17 ευρώ το μήνα μεικτά από 1/1/2007, με χορήγηση του επιδόματος των 103 ευρώ σε 6 εξαμηνιαίες δόσεις στα επόμενα 3 χρόνια. Απάντηση που έχει προκαλέσει οργή και αγανάκτηση σ’όλη την εκπαιδευτική κοινότητα, γιατί καταδικάζει οριστικά τους 180.000 εκπαιδευτικούς σε έναν μέλλον λιτότητας, φτώχειας και οικονομικής ανέχειας.
Η κυβέρνηση συνέχισε σήμερα και μετά τη συνάντηση με την Υπουργό, να δείχνει το αντιδραστικό της πρόσωπο, χτυπώντας βάρβαρα με ΜΑΤ, βία και χημικά, τους απεργούς δασκάλους που συγκρότησαν μια μεγάλη πορεία προς το Μέγαρο Μαξίμου. Η άγρια καταστολή, οι τραυματισμοί, η τρομοκρατία κατά των απεργών και η απαγόρευση της σημερινής πορείας, είναι η πρώτη εφαρμογή των αντιδραστικών σχεδίων για την απαγόρευση των διαδηλώσεων και το χτύπημα των εργατικών αγώνων.
Οι ηρωικοί απεργοί, επιδεικνύοντας την αντοχή και την αποφασιστικότητά τους, συνέχισαν να πορεύονται κατά χιλιάδες στο κέντρο της Αθήνας, φτάνοντας ξανά στο Υπουργείο Παιδείας αργά το απόγευμα, όπου ζήτησαν την παραίτηση της Υπουργού Παιδείας, που δεν μπορεί πια να συνδιαλέγεται με τον κλάδο!.
Το Δ.Σ. θεωρεί πως η απεργία στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και τα σημερινά γεγονότα δεν μπορούν, παρά να εμπνεύσουν ένα νέο κύκλο συντονισμένων αγώνων, με πανεργατικά χαρακτηριστικά για την ανατροπή της αντιεκπαιδευτικής και αντιλαϊκής πολιτικής, της πολιτικής του αυταρχισμού, της λιτότητας και των αναδιαρθρώσεων.
Καλούμε όλους τους φορείς, τα εργατικά συνδικάτα, την ΟΛΜΕ, την ΠΟΣΔΕΠ, ΟΣΕΠ-ΤΕΙ, τους φοιτητικούς συλλόγους και τα συντονιστικά των φοιτητικών καταλήψεων να κηρύξουν την Τετάρτη 27/9 ως μέρα αγώνα για τη Δημόσια Παιδεία, αποφασίζοντας 24ωρη απεργία.
Ο αγώνας του κλάδου μας συνεχίζεται. Καλούμε όλους τους συναδέλφους να δώσουν τη μάχη της απεργίας με ακόμα μεγαλύτερο δυναμισμό, με ακόμα μεγαλύτερο πείσμα, συμμετέχοντας σε όλα τα απεργιακά γεγονότα:

• Την Τρίτη το πρωί στις 11.00 στη συγκέντρωση έξω από το Υπουργείο Παιδείας
• Την Τετάρτη στις 12.00 στο Υπουργείο στο πανεκπαιδευτικό-παλλαϊκό συλλαλητήριο
• Την Πέμπτη στις Γ.Σ. των συλλόγων και την Παρασκευή στην Ολομέλεια Προέδρων στο ξενοδοχείο ΤΙΤΑΝΙΑ (Πανεπιστημίου 52) για την εκτίμηση του αγώνα και τη συνέχισή του.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ, ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ!
 

Για το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε.
Ο Πρόεδρος Ο Γενικός Γραμματέας
Μπράτης Δημήτρης Μπαμπούρας Πολυζώης

Ο.Λ.Μ.Ε.
Ερµού & Κορνάρου 2 Αθήνα, 25/9/2006
ΤΗΛ: 210 32 30 073 – 32 21 255
FAX: 210 32 27 382 – 33 11 338
www.olme.gr  
e-mail: olme@otenet.gr  
 

ΕΚΤΑΚΤΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΡΙΤΗ 26 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ
ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΙΣ 11.30 ΣΤΟ ΥΠ. ΠΑΙΔΕΙΑΣ
 

Συναδέλφισσες / -οι,

Η ένταση και η έκταση της κυβερνητικής επίθεσης κατά του κόσμου της εκπαίδευσης και της εργασίας γρήγορα σχηματοποιήθηκαν και σε ωμή απρόκλητη βία και καταστολή. Σήμερα 25/9/06 για ακόμη φορά μέσα σε λίγες ημέρες χτυπήθηκαν άγρια οι εκπαιδευτικοί στο μεγάλο, μαχητικό συλλαλητήριο της ΔΟΕ στην Αθήνα.
Ο αυταρχισμός και η βία είναι πάντοτε σύμφυτα με τις αντιεκπαιδευτικές, αντιλαϊκές και αντεργατικές πολιτικές. Γι’ αυτό η καλύτερη απάντηση στον κυβερνητικό αυταρχισμό είναι οι αποφασιστικοί μας αγώνες, η ανάπτυξη ενός αυθεντικού πανεκπαιδευτικού απεργιακού μετώπου και ο ευρύτερος συντονισμός με όλα τα μαχόμενα τμήματα των εργαζομένων.
Σήμερα η κυβέρνηση έκανε ένα ακόμη βήμα στο συνεχιζόμενο εμπαιγμό σε βάρος των εκπαιδευτικών ανακοινώνοντας ότι θα δώσει «αύξηση» στους εκπαιδευτικούς 103 ευρώ σε 6 εξαμηνιαίες δόσεις μέσα σε 3 χρόνια, δηλ. 17,5 ευρώ μικτά το εξάμηνο !!!

Συναδέλφισσες / -οι,

Σας καλούμε να πάρετε ενεργητικά και μαχητικά μέρος:

α) στη ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ στο Υπουργείο Παιδείας την Τρίτη 26 Σεπτέμβρη στις 11.30 μ.μ. και

β) στις στάσεις εργασίας την ίδια ημέρα, από τις 11.00 μέχρι τις 14.00 για τον πρωινό κύκλο και από τις 14.00 μέχρι τις 17.00 για τον απογευματινό κύκλο λειτουργίας των σχολείων.

ΝΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟ, ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΒΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΧΗΜΙΚΩΝ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΖΌΜΕΝΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

ΝΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ΝΕΟ ΕΜΠΑΙΓΜΟ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, ΤΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ!

Οι δάσκαλοι αποφάσισαν συνέχιση των κινητοποιήσεων για δεύτερη εβδομάδα
 

Σήμερα πραγματοποιήθηκε η Ολομέλεια Προέδρων των Συλλόγων Εκπαιδευτικών Π.Ε. όλης της χώρας για να αποφασίσει για τη συνέχιση ή μη της πενθήμερης απεργιακής κινητοποίησης του κλάδου.

Σήμερα Σάββατο 23/9 στο ξενοδοχείο NOVOTEL η απόφαση που πάρθηκε ήταν η συνέχιση της απεργιακής κινητοποίησης του κλάδου με νέα πενθήμερη απεργία την εβδομάδα που έρχεται. Παράλληλα αποφασίστηκε συγκέντρωση τη Δευτέρα 25 Σεπτεμβρίου έξω από το Υπουργείο Παιδείας στις 12 το μεσημέρι, μία ώρα μετά -στις 1 το μεσημέρι- θα συναντηθεί το Δ.Σ. της ΔΟΕ με τη Μ. Γιαννάκου.

Αθήνα 15/9/2006

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Με αφορμή την πενθήμερη απεργιακή κινητοποίηση του κλάδου
18-22 Σεπτέμβρη 2006
 

Ξεκινά τη Δευτέρα 18/9/2006 η πενθήμερη απεργιακή κινητοποίηση των 72.000 εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Μια κινητοποίηση που έχει ως στόχο να διεκδικήσει λύσεις στα οξυμμένα προβλήματα της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών.
Η κυβέρνηση και η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας είναι αποκλειστικά υπεύθυνες για την αναταραχή που θα προκύψει στον ευαίσθητο χώρο της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, αφού δυόμιση χρόνια τώρα αρνούνται να ικανοποιήσουν τα δίκαια αιτήματα του κλάδου.
Χαρακτηριστικό της αδιάλλακτης στάσης της κυβέρνησης και του ΥΠΕΠΘ είναι το γεγονός ότι ενώ η απεργία μας έχει εξαγγελθεί εδώ και τρεις μήνες (από τις 24 Ιουνίου 2006) όλο αυτό το διάστημα ούτε μια συνάντηση δεν όρισαν με το Δ.Σ της ΔΟΕ, προκειμένου να δώσουν απαντήσεις στα αιτήματα του κλάδου.
Την απάντηση στην κυβερνητική αδιαλλαξία θα δώσουν οι εκπ/κοί της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης με τη μαζική συμμετοχή τους στην απεργία.
• Τη Δευτέρα 18 Σεπτέμβρη 2006 και ώρα 11:00 θα γίνει συγκέντρωση των απεργών στο Υπουργείο Παιδείας.
• Την Τετάρτη 20 Σεπτέμβρη 2006 και ώρα 12:00 θα γίνει πανεκπαιδευτικό –παλλαϊκό συλλαλητήριο στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών.
• Την Παρασκευή 22 Σεπτέμβρη 2006 θα γίνουν οι Γενικές Συνελεύσεις των Διδασκαλικών Συλλόγων της χώρας.
• Το Σάββατο 23 Σεπτέμβρη 2006 και ώρα 9:00 π.μ. θα γίνει στο ξενοδοχείο ΤΙΤΑΝΙΑ (Πανεπιστημίου 52) η ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ της χώρας η οποία θα αποφασίσει, ανάλογα με τις απαντήσεις της κυβέρνησης, για τη συνέχιση ή μη της απεργιακής κινητοποίησης.
 

ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΕ
 

Aνοιχτή επιστολή προς τους γονείς των μαθητών μας
 

Αγαπητοί γονείς,

Εμείς οι εκπαιδευτικοί των παιδιών σας θέλουμε μέσα απ’ αυτή την επιστολή να μοιραστούμε μ’ εσάς τις αγωνίες και τις σκέψεις μας για τη Δημόσια Εκπαίδευση, την εργασία και το μέλλον των παιδιών μας. Η απεργία μας, που αρχίζει στις 18 Σεπτέμβρη, είναι η αφορμή γι αυτό, οι αιτίες όμως πολλές.

Στο ίδιο έργο θεατές

Παρά τις μεγάλες εξαγγελίες για «αλλαγές», «τομές», «μεταρρυθμίσεις», «αναδιαρθρώσεις», ξέρουμε ότι το σημερινό σχολείο βρίσκεται μακριά απ’ αυτό, που ονειρευόμαστε κι εμείς κι εσείς. Τα ερωτήματα, που βασανίζουν εσάς αλλά και μας για την ποιότητα και το περιεχόμενο της εκπαίδευσης, δε βρίσκουν απάντηση, γιατί παραμένουν οι αιτίες που τα προκαλούν.

Μαζί αγωνιούμε για:

· Το παιδί μας, που γυρίζει εξουθενωμένο από το σχολείο και πρέπει να ξεκινήσει, αμέσως μετά, ένα μαραθώνιο εξωσχολικών δραστηριοτήτων, που πληρώνονται πανάκριβα,

· Τα σχολεία, που εξακολουθούν να λειτουργούν με διπλοβάρδια, τα ακατάλληλα σχολικά κτίρια, την έλλειψη σύγχρονης υλικοτεχνικής υποδομής (εργαστήρια, βιβλιοθήκες, υπολογιστές κλπ.)

· Το νηπιαγωγείο, που συνεχίζει να είναι το αποπαίδι της γενικής εκπαίδευσης,

· Τις χιλιάδες χαμένες διδακτικές ώρες από έλλειψη προσωπικού, κάθε Σεπτέμβρη,

· Τις συμπτύξεις τμημάτων και την αύξηση του αριθμού των μαθητών στην τάξη.

· Τη συνειδητή υπολειτουργία των Τμημάτων Ένταξης για μαθητές με ιδιαίτερες μαθησιακές ανάγκες,

· Την άτυπη κατάργηση των τάξεων υποδοχής για τους αλλοδαπούς μαθητές, η οποία εντείνει την ανισότητα, τις διαχωριστικές γραμμές, τα φαινόμενα αποκλεισμού,

· Την ένταση των φαινομένων σχολικής αποτυχίας και απόρριψης και την αύξηση του αριθμού των παιδιών που εγκαταλείπουν το σχολείο,

· Την έλλειψη επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών.

Διαρκές έγκλημα η υποχρηματοδότηση της δημόσιας εκπαίδευσης

Παιδεία: Κοινωνικό δικαίωμα ή υπόθεση της αγοράς;
Ακόμα κι οι παππούδες μας θυμούνται το ιστορικό αίτημα για 15% για την παιδεία. Έγινε επανειλημμένα προεκλογική υπόσχεση, μετατράπηκε σε 5% του ΑΕΠ, αλλά είτε έτσι είτε αλλιώς ποτέ δεν ικανοποιήθηκε. Αντίθετα οι δαπάνες για την εκπαίδευση μειώνονται συνεχώς.

Έχετε νιώσει όλοι, βαθιά στην τσέπη σας, ότι η δωρεάν εκπαίδευση κατάντησε σύγχρονος μύθος.

Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια γίνεται μια μεθοδευμένη προσπάθεια από διεθνείς οργανισμούς και κυβερνήσεις, στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, για να μετατραπεί το κοινωνικό δικαίωμα στην εκπαίδευση σε ατομική υποχρέωση. Δηλαδή, ο πολίτης οφείλει μόνος του να μεριμνά και να εξασφαλίζει την εκπαίδευση στον εαυτό του και στα παιδιά του και όχι το κράτος σε όλους.

Με βάση αυτή τη λογική το κράτος θα διαθέτει τα στοιχειώδη κι όλα τα υπόλοιπα θα καλούνται να τα καλύψουν οι γονείς ή οι χορηγοί.

Η αγορά εισβάλλει ταχύτατα στο δημόσιο σχολείο και το καλεί να λειτουργεί με τα κριτήρια των επιχειρήσεων, ενώ δυναμώνει η ιδιωτική εκπαίδευση. Σ΄ αυτή την κατεύθυνση προωθείται η Συνταγματική αναθεώρηση και η αλλαγή του άρθρου 16, που ιδρύει τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια, ώστε να γίνει νόμος το: «όποιος έχει χρήματα σπουδάζει».

Η αξιολόγηση - κατηγοριοποίηση σχολείων, μαθητών, εκπαιδευτικών

Οι μέχρι τώρα μεταρρυθμίσεις παρουσιάζουν ως υπεύθυνους για την κατάσταση της εκπαίδευσης εκπαιδευτικούς – μαθητές και γονείς, ώστε να προωθούνται μέτρα για τη «συμμόρφωσή» τους.

Η ένταση των εξετάσεων και της αξιολόγησης των μαθητών που επιχειρείται από το δημοτικό, θα αφυδατώσει την ελεύθερη και δημιουργική διδασκαλία και την προσπάθεια να μπει στις τάξεις το φως της ολόπλευρης γνώσης για όλα τα παιδιά. Το κάθε τι που θα γίνεται στην τάξη θα πρέπει να «μετριέται - βαθμολογείται» με σκοπό να αποθαρρύνονται και να απορρίπτονται όσο το δυνατόν νωρίτερα οι μαθητές μας από τη συνέχιση των σπουδών τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αξιολόγησης – απόρριψης των μαθητών αποτελεί ο φετινός αποκλεισμός του 50% (περίπου) των παιδιών από τα ΑΕΙ – ΤΕΙ. Ενδεικτική είναι άλλωστε η δήλωση της Υπουργού Παιδείας πως «δεν είναι όλα τα παιδιά κατάλληλα για τα πανεπιστήμια»!! Στην ίδια λογική το πόρισμα ΕΣΥΠ διαπιστώνει ότι: «πρέπει να πάψει αυτή η αδικαιολόγητη προτίμηση των γονιών προς τα πανεπιστήμια»!!

Οι μετρήσιμοι δείκτες, που θα επεκταθούν σε όλη την εκπαιδευτική διαδικασία, θα φορτίζουν την εκπαίδευση με ένα γενικευμένο κλίμα ανταγωνισμού, θα καταστρέφουν κάθε πνεύμα συνεργασίας και ομαδικότητας με αποτέλεσμα να παραβλέπονται οι πραγματικές μορφωτικές ανάγκες των μαθητών μας.
Θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς μαζί σας. Πιστεύουμε απόλυτα, ότι ο ασφυκτικός κρατικός έλεγχος και η χειραγώγηση του εκπαιδευτικού και του σχολείου, θα χειροτερέψει την εκπαίδευση των παιδιών σας. Θα κάνει τον εκπαιδευτικό πιο φοβισμένο, πιο ανασφαλή, πιο «υπάλληλο» και λιγότερο παιδαγωγό, συνεργάτη κι οραματιστή.

Νέα βιβλία – μεγάλα ερωτήματα
Φέτος θα μπουν στις τάξεις μας τα καινούρια σχολικά βιβλία, που θα τα δούμε κι εμείς οι εκπαιδευτικοί για πρώτη φορά μαζί με τους μαθητές μας! Για τη συγγραφή τους δε ζητήθηκε η γνώμη μας. Ούτε βέβαια υπήρξε δοκιμαστική περίοδος εφαρμογής τους, για να φανούν στην πράξη οι δυνατότητες και οι αδυναμίες τους.
Στα νέα βιβλία παρατηρείται ασυμβατότητα της ύλης που διδάχθηκε πέρυσι με αυτή που θα διδαχθεί φέτος. Η αναδιάταξη της ύλης, θα εντατικοποιήσει την εκπαιδευτική διαδικασία και θα δημιουργήσει μορφωτικά ελλείμματα στους μαθητές. Σοβαρά ερωτηματικά για το περιεχόμενο των νέων βιβλίων γεννιούνται από την έντονη παρουσία της αγοράς σ΄ αυτά π.χ. διαφήμιση παιδικού ηλεκτρονικού παιχνιδιού, ενώ την ίδια στιγμή υποβαθμίζεται η λογοτεχνία και οι αναφορές σε πανανθρώπινες αξίες, όπως η ειρήνη και τα κοινωνικά δικαιώματα.
Απέναντι σ’ αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα αγωνιζόμαστε για:
· Γενναία αύξηση των δαπανών για την Παιδεία στο 5% του ΑΕΠ ή στο 15% του προϋπολογισμού, αίτημα κυρίαρχο σ΄ όλες τις κινητοποιήσεις μας.
· Ενιαία δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση, σ΄ όλες τις βαθμίδες χωρίς αποκλεισμούς και κατηγοριοποιήσεις. Λέμε όχι στην αναθεώρηση του άρθρου 16 του συντάγματος.
· Ενιαία 12χρονη υποχρεωτική εκπαίδευση. Δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή.
· Μείωση των μαθητών ανά τμήμα στο 1:20 και 1:15 στο νηπιαγωγείο.
· Επιμόρφωση των εκπαιδευτικών.
· Αναλυτικά προγράμματα και βιβλία που να εξυπηρετούν τις μορφωτικές ανάγκες των μαθητών, την κριτική σκέψη και την ολόπλευρη γνώση.
· Παιδαγωγική ελευθερία και δημοκρατία στα σχολεία.
Αγώνας για αξιοπρεπή Εργασία
Αγαπητοί γονείς,
απευθυνόμαστε σε σας όχι μόνο γιατί είστε οι γονείς των μαθητών μας αλλά και γιατί είστε κι εσείς εργαζόμενοι.
· Γιατί αισθανόμαστε ότι λίγο ως πολύ ξυπνάμε με τις ίδιες αγωνίες και κοιμόμαστε με τα ίδια άγχη.
· Γιατί κι εσείς κι εμείς, για να ζήσουμε τις οικογένειές μας, χρειάζεται να κάνουμε δυο και τρεις δουλειές. Γιατί είμαστε όλοι μας αντιμέτωποι με την ακρίβεια και βλέπουμε κάθε χρόνο τους μισθούς μας να χάνουν την αγοραστική τους δύναμη.
· Γιατί κουραστήκαμε όλοι μας, να τρέχουμε στις τράπεζες για ένα δάνειο.
· Γιατί αναρωτιόμαστε το ίδιο, όταν σκεφτόμαστε ότι στην εποχή της μεγάλης τεχνολογικής έκρηξης και της απίστευτης αύξησης της παραγωγικότητας, εμείς κι εσείς πρέπει να δουλεύουμε όλο και περισσότερο, όλο και σκληρότερα.
· Γιατί θυμώνουμε όλοι μας όταν οι μεσαιωνικές συνθήκες δουλειάς (η ανασφάλιστη εργασία, η ωρομισθία, ο φόβος της απόλυσης, τα ωράρια «λάστιχο», η κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων ) θεωρούνται το όραμα του 21ου αιώνα.
· Γιατί κι εσείς κι εμείς, τρομάζουμε στην ιδέα, ότι όσο περνάει ο καιρός, για να βγούμε στη σύνταξη θα πρέπει να βρισκόμαστε σε βαθιά γεράματα και μετά από 35 και 40 χρόνια δουλειάς, θα χρειαζόμαστε την οικονομική στήριξη των παιδιών μας για να επιβιώσουμε.
· Γιατί αγανακτούμε όταν οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και λιγότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι και περισσότεροι.
Εμείς οι εκπαιδευτικοί είμαστε κομμάτι του κόσμου της εργασίας γι΄ αυτό καλούμε και τους άλλους εργαζόμενους σε δημόσιο κι ιδιωτικό τομέα,
να αγωνιστούμε για:
· την πραγματική αύξηση των αποδοχών μας,
· τη μείωση των συντάξιμων χρόνων με αύξηση των συντάξιμων αποδοχών,
· τη μείωση του εργάσιμου χρόνου,
· τη σταθερή και μόνιμη εργασία.
Κάθε νίκη απέναντι στην αντιλαϊκή πολιτική
ανοίγει το δρόμο για νέες κατακτήσεις σε όλους τους εργαζόμενους.
Ο αγώνας για την Παιδεία
και την αξιοπρεπή Εργασία είναι κοινός
Αγαπητοί γονείς,
Γνωρίζετε, ότι δεν είναι η πρώτη φορά που κινητοποιούμαστε. Γνωρίζετε, ότι η απεργία έχει μεγάλο κόστος για μας. Ωστόσο, είναι η πρώτη φορά, που οι κινητοποιήσεις μας ξεκινούν με την έναρξη της σχολικής χρονιάς. Αυτό και μόνο το στοιχείο δείχνει την αποφασιστικότητα αλλά και τη θέλησή μας για λύσεις στα προβλήματα του δημόσιου σχολείου «εδώ και τώρα». Πολύ απλά , η κατάσταση που βιώνουμε ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ.

Σας καλούμε να παραμερίσετε όσους «καλοθελητές» θελήσουν να συκοφαντήσουν αυτό τον αγώνα. Να είστε σίγουροι πως με την απεργία μας αυτά που έχουμε να κερδίσουμε εμείς, οι μαθητές μας και το δημόσιο σχολείο είναι πολύ περισσότερα από αυτά που έχουμε να «χάσουμε».
Πριν μερικά χρόνια βαδίσαμε μαζί στις μεγάλες απεργίες και διαδηλώσεις ενάντια στα αντιασφαλιστικά μέτρα και σχέδια και πετύχαμε την απόσυρσή τους. Τώρα είναι η ώρα να βρεθούμε ξανά μαζί στη μάχη της Παιδείας και της αξιοπρεπούς Εργασίας.
Τον περασμένο Ιούνη ένα μεγαλειώδες και πρωτοφανές κίνημα της φοιτητικής νεολαίας που αγκαλιάστηκε από την κοινωνία κέρδισε μια πρώτη μάχη. Συνέτριψε το φόβο και τη μοιρολατρία, τη λογική του «τίποτα δεν γίνεται» .
 

Τώρα είναι η δικιά μας ώρα
Να ενώσουμε αγωνίες και αγώνες
για ένα καλύτερο μέλλον
για μας και τα παιδιά μας

Απεργιακές Επιτροπές Εκπαιδευτικών Π.Ε. Αττικής:

ανοιχτή επιστολή προς κάθε επίδοξο απεργοσπάστη

(ένα κείμενο που φιλοδοξεί να μη βρει παραλήπτες)

-  Εσείς κυρία θα απεργήσετε;

-  Φυσικά παιδί μου.

-  Και θα πληρώνεστε τις μέρες της απεργίας;

-   Όχι παιδί μου.

-   Κι αν τα αιτήματα σας δικαιωθούν θα αφορούν κι αυτούς που δεν απείργησαν;

-   Μα φυσικά.

-   Μα αυτό κυρία, εκτός από άδικο, είναι κι άτιμο.

(αυθεντικός διάλογος ανάμεσα σε εκπαιδευτικό και μαθητή λίγο πριν την απεργία)

Μας έλεγες: «Με 24ωρες και 48ωρες απεργίες τίποτα δεν γίνεται»

Για αυτό και ‘μεις αποφασίσαμε αγώνα διαρκείας.

Αν έρθεις μαζί μας θα είμαστε πιο δυνατοί.

Αν έρθεις μαζί μας θα νικήσουμε συντομότερα.

Μας λες: «Δεν μπορώ να χάσω μεροκάματο. Δεν έχω. Με πνίγουν οι ανάγκες. Λυπάμαι.»

Σου λέμε: Δεν απεργεί αυτός που «έχει». Απεργούμε όλοι για να «έχουμε».

Και το δικό μας βιβλιάριο αδειάζει πριν τελειώσει το δεκαπενθήμερο.

Κι εμείς δάνεια έχουμε.  Κι αν χρειαστεί θα ξαναδανειστούμε,

 για να μη γίνουμε άδικοι, άτιμοι κι ανεύθυνοι. Για να μη γίνουμε απεργοσπάστες.

 Κατάλαβε το. Μας προσβάλλει  ο εγωισμός σου.

Κι εμείς ανάγκες έχουμε. Γι’ αυτό και απεργούμε.  

Μας λες: «Πρέπει να βρούμε διαφορετικές μορφές πάλης»

Σε προσκαλέσαμε σε τόσες συνελεύσεις και σε προσκαλούμε και τώρα

να ‘ρθεις μαζί μας και να μας πεις τις δικές σου μορφές πάλης

για να τις περπατήσουμε μαζί.

Σου λέμε πάντως καθαρά και ξάστερα:

στο βασίλειο της «ελεύθερης οικονομίας»

τα πάντα «κοστίζουν».

Και πάνω απ’ όλα οι αγώνες.

Μας λες: «έλα μωρέ, με την απεργία τίποτε δεν γίνεται».

Σου λέμε: Πολλά γύρω μας γίνανε.  

Μήπως δεν ξέρεις ότι τίποτα δεν μας χαρίστηκε;

Μήπως δεν ξέρεις ότι αυτά που σήμερα ακόμα κρατάμε

τα πήραμε με τους αγώνες  των προηγούμενων;  

Άλλωστε καταλαβαίνεις τι μας περιμένει χωρίς την απεργία.

Το βλέπεις δέκα χρόνια τώρα.

Στη δουλειά που κάθε χρόνο γίνεται και χειρότερη.

Στο μισθό που λιγοστεύει.

Στη σύνταξη που απομακρύνεται.

Στα μάτια των μεγαλύτερων μαθητών που κάθε μέρα αδειάζουν από τη

δυσπιστία γι’ αυτό που τους περιμένει.

Την απεργία δεν την κάνουμε εμείς. Την κάνουν αυτοί

που κάθε μέρα πριονίζουν περισσότερο το δικαίωμα μας να εργαζόμαστε με αξιοπρέπεια.

Αυτοί που με τους ασφαλιστικούς τους νόμους

θέλουν να κάνουν τις τάξεις μας –εκτός από χώρους ζωής μας- και χώρους θανάτου μας.

Αυτοί που πιστεύουν πως δεν πιστεύουμε τα λόγια για

αλληλεγγύη, αξιοπρέπεια και δικαιοσύνη

που καθημερινά διδάσκουμε στους μαθητές μας.

Μας λες:  «ποιος θα μας ακούσει; ποιος νοιάζεται τώρα για την εκπαίδευση;»

Σου απαντάμε. Εσύ. Κι εμείς. Και χιλιάδες άλλοι

που βλέπουν πως το αυτονόητο στις μέρες μας παράλογο βαφτίζεται,

πως το αίτημα να ζούμε με αξιοπρέπεια από το μισθό μας βαφτίζεται κλοπή,

πως το δικαίωμα στη δουλειά και τη μόρφωση βαφτίζεται άχρηστη πολυτέλεια,

πως η καταδίκη των φτωχών μέσα από την εμπορευματοποίηση της παιδείας

λογίζεται μεγάλη εξυπνάδα,

πως το ανθρωπιστικό κέρδος από την κουλτούρα υποχωρεί

μπροστά στην «κουλτούρα του κέρδους».

Μας λες: «δεν έχω εμπιστοσύνη στην ηγεσία»

Σου λέμε: Σε προσκαλούμε (και τώρα)

να ‘ρθεις στις συνελεύσεις για να σ’ ακούσουμε και να μας ακούσεις.

Να δικαιολογήσουμε το «συν» του συνάδελφου μέσα από την κοινή μας απόφαση.

Κι αν χάσουμε να ψάξουμε μαζί για το λάθος.

Για να ξαναρχίσουμε τους αγώνες πιο σωστά.

Έτσι κι αλλιώς θα έχουμε κερδίσει τη δυνατότητα να είμαστε μαζί,

χωρίς να ντρέπεσαι, χωρίς να ντρεπόμαστε.

Κι αν κερδίσουμε μαζί να χαρούμε.

Λες στους μαθητές σου: «στη ζωή πρέπει να βαδίζετε με ψηλά το κεφάλι»

Σε ρωτάμε: Με πόσο ψηλά το κεφάλι μπορούν να βαδίσουν οι «προσκυνημένοι»;

Το ξέρεις καλά και το ξέρουμε. Οι μεγάλες λέξεις που χρησιμοποιείς για να αποφύγεις τη συστράτευση έχουν ένα  μεγάλο πλεονέκτημα.

Πίσω τους μπορούν να κρυφτούν μικροί άνθρωποι.

Σου λέμε λοιπόν για στερνή φορά:

Όποιος μάθημα κάνει σαν αρχίζουν τα μαθήματα των αγώνων

κι αφήνει άλλους να αγωνισθούν για πράγματα που κι αυτόν τον αφορούν

θα πρέπει δειλός κι ανεύθυνος να λέγεται.

Κι αν έρθει στην ήττα για να πει «εγώ σας τάλεγα»

θα πρέπει επιπλέον κι αναίσθητος να λέγεται:

αφού τα πράγματα που χάθηκαν κι αυτόν αφορούσαν.

Κι όταν έρθει στη νίκη με το τενεκεδάκι του απεργοσπάστη να μοιραστεί τα κέρδη,

πέρα από δειλός και ανεύθυνος και αναίσθητος,

κι άτιμος να λέγεται πρέπει,

αφού τα πράγματα που με την τιμή των αγώνων και τους αγώνες της τιμής κερδήθηκαν

ήταν πράγματα που κι αυτόν αφορούσαν.

Περιεχόμενα Αφιερωμάτων]

[Κεντρική Σελίδα]

[εισαγωγική σελίδα]