ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

 

13^ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ

 

28, 29, 30 ΙΟΥΝΙΟΥ, 1 ΙΟΥΛΙΟΥ 2007

 

ΗΜΕΡΑ 1η - ΗΜΕΡΑ 2η - ΗΜΕΡΑ 3η - ΗΜΕΡΑ 4η

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΡΓΑΣΙΩΝ

Πέμπτη 28 Ιουνίου 2007

Εγγραφές συνέδρων

Έναρξη – Διαπίστωση Απαρτίας

Εκλογή προσωρινού Προεδρείου

Εκλογή Επιτροπής Ελέγχου Πληρεξουσίων

Πανηγυρική Συνεδρίαση

Ομιλία προέδρου του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ

Χαιρετισμοί προσκεκλημένων

Εκλογή μόνιμου Προεδρείου

Εκλογή Οικονομικής Ελεγκτικής Επιτροπής

Εκλογή Επιτροπής Τύπου και Δημόσιων Σχέσεων

Εκλογή Εφορευτικής Επιτροπής

Συζήτηση – Έγκριση Ημερήσιας Διάταξης

Έκθεση Πεπραγμένων των Αιρετών Συμβούλων του Κεντρικού Υπηρεσιακού Συμβουλίου (ΚΥΣΔΕ)

Απολογισμός απερχόμενου Δ.Σ. ΚΕΜΕΤΕ

Οικονομικός Απολογισμός

Έκθεση Ελεγκτικής Επιτροπής

Οικονομικός Προϋπολογισμός

Έγκριση Οικονομικού Προϋπολογισμού

Έκθεση Οικονομικής Ελεγκτικής Επιτροπής

Έγκριση Οικονομικού Απολογισμού

Πεπραγμένα απερχόμενου Δ.Σ. της ΟΛΜΕ

Έλεγχος πεπραγμένων του απερχόμενου Δ.Σ. της ΟΛΜΕ από τους αντιπροσώπους

 

Παρασκευή 29 Ιουνίου 2007

Έλεγχος πεπραγμένων του απερχόμενου Δ.Σ. της ΟΛΜΕ από τους αντιπροσώπους

Έλεγχος πεπραγμένων του απερχόμενου Δ.Σ. της ΟΛΜΕ από τους αντιπροσώπους

Δευτερολογία μελών Δ.Σ. – Τοποθέτηση Προέδρου

 

Σάββατο 30 Ιουνίου 2007

ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ – ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ

α) ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ

    – ΑΡΧΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Εισήγηση Δ.Σ. ΟΛΜΕ

Τοποθετήσεις Αντιπροσώπων

Προτάσεις

Ψηφοφορίες

 

β) ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ – ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΑ – ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ

Εισήγηση Δ.Σ. ΟΛΜΕ

Τοποθετήσεις Αντιπροσώπων

Προτάσεις

Ψηφοφορίες

Πολιτική – Συνδικαλιστική Απόφαση

Πορίσματα 13^ου Συνεδρίου ΟΛΜΕ

Ψηφίσματα

 

Κυριακή 1 Ιουλίου 2007

Αρχαιρεσίες για την ανάδειξη Δ.Σ. ΟΛΜΕ, Ελεγκτικής Επιτροπής και αντιπροσώπων για το Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ.

 

ΠΕΜΠΤΗ 28 ΙΟΥΝΙΟΥ 2007

 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΟΛΜΕ: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΕΩΡΓΑΣ

 

ΠΡΟΣΩΡΙΝΟ ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ:         Π. ΧΑΡΑΚΛΙΑ

          Γ. ΣΤΑΜΕΛΟΣ

Τ. ΜΗΤΑΦΙΔΗΣ

Σ. ΤΖΟΡΟΣ

Κ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

 

                        ΟΡΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ:    Γ. ΜΠΑΡΜΠΑΣ

Γ. ΣΤΑΜΕΛΟΣ

Α. ΣΧΕΤΑΚΗΣ

Σ. ΤΣΩΝΟΣ

Α. ΝΑΞΑΚΗΣ

 

ΗΜΕΡΑ 1^η

 

ΠΡΩΙΝΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ

 

Γρ. ΚΑΛΟΜΟΙΡΗΣ: Συνάδελφοι, καθίστε να ξεκινήσουμε.

Δ. ΓΕΩΡΓΑΣ: Σας παρακαλώ, να αρχίσουμε, καθίστε κάτω. Συνάδελφοι, καθίστε κάτω, πρέπει να αρχίσουν οι διαδικασίες.  

Γρ. ΚΑΛΟΜΟΙΡΗΣ: Ησυχία συνάδελφοι για να ξεκινήσουμε.

Εκλογή προσωρινού Προεδρείου

Δ. ΓΕΩΡΓΑΣ (ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΟΛΜΕ): Συνάδελφοι και συναδέλφισσες, εκ μέρους του απερχόμενου Διοικητικού Συμβουλίου της ΟΛΜΕ σας καλωσορίζουμε στο 13^ο Συνέδριο της Ομοσπονδίας. Πρέπει να προχωρήσουμε στην εκλογή προσωρινού Προεδρείου και στην Επιτροπή Ελέγχου Πληρεξουσίων.

                        Το Διοικητικό Συμβούλιο μετά από συνεννόηση των παρατάξεων που ανήκουν στο Συμβούλιο αποφάσισε να είναι πενταμελείς και οι δύο Επιτροπές και για προσωρινό Προεδρείο προτείνει την Χαρακλιά Παρασκευή, τον Σταμέλο το Γιάννη, τον Μηταφίδη τον Τριαντάφυλλο, τον Τζόρο τον Σεραφείμ και τον Κώστα τον Βογιατζή. Παρακαλούμε τους συναδέλφους του προσωρινού Προεδρείου να πάρουν τις θέσεις τους.

                        Καταρχήν να ζητήσουμε από το σώμα να εγκρίνει το προσωρινό Προεδρείο. Λοιπόν, εγκρίνεται; 

Διεξάγεται ψηφοφορία δια ανατάσεως της χειρός για την εκλογή Προσωρινού Προεδρείου

Εκλέγονται ως Προσωρινό Προεδρείο οι κ.κ. Χαρακλιά Παρασκευή, Σταμέλο Γιάννη, Μηταφίδη Τριαντάφυλλο, Τζόρο Σεραφείμ και Βογιατζή Κώστα

 

Εκλογή Επιτροπής Ελέγχου Πληρεξουσίων

Δ. ΓΕΩΡΓΑΣ: Προχωράμε στην πρόταση για την Επιτροπή Ελέγχου Πληρεξουσίων. Είναι ο Χατζηνικολής ο Ζάχος, ο Λουζιώτης ο Βασίλης, ο Αναγνώστου ο Δημήτρης, ο Αποστολόπουλος ο Χρήστος και ο Μπαλάσκας ο Λάμπρος. Καλούνται τα μέλη της Επιτροπής, αφού πάρουμε πρώτα την έγκρισή σας, Επιτροπή Ελέγχου Πληρεξουσίων. Έγκριση από το σώμα. Συνάδελφοι εγκρίνεται η Επιτροπή Ελέγχου Πληρεξουσίων η οποία πρέπει αμέσως να αρχίσει τη δουλειά του ελέγχου των πληρεξουσίων, για νομιμοποίηση των συνέδρων. 

                        Συναδέλφισσα Πρόεδρε του προσωρινού Προεδρείου έχεις το λόγο και τη διεύθυνση του Συνεδρίου.

Η Επιτροπή Ελέγχου Πληρεξουσίων αποτελείται από τους: Χατζηνικολή Ζάχο, Λουζιώτη Βασίλη, Αναγνώστου Δημήτρη, Αποστολόπουλο Χρήστο, Μπαλάσκα Λάμπρο.

ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Καλημέρα, καλωσορίσατε όλοι οι σύνεδροι και σας ευχαριστούμε πολύ για την εκλογή μας. Πριν τώρα νομιμοποιηθεί και η Επιτροπή Ελέγχου Πληρεξουσίων που δεν νομίζω να υπάρχουν κάποιες προτάσεις πάνω σε αυτό διαφορετικές από αυτές που έχει αποφασίσει το Διοικητικό Συμβούλιο της ΟΛΜΕ. Όχι.

                        Πριν να ξεκινήσουμε την πανηγυρική συνεδρίαση και πριν να μιλήσει ο Πρόεδρος του απερχόμενου Δ.Σ. ο κ. Γεώργας, θα δούμε μία προβολή διαφανειών. Υπάρχουν κάποιες προτάσεις; Θα δούμε τις διαφάνειες τώρα.

                        Λίγο μια παράκληση από το Προεδρείο. Στην πρώτη σειρά οι συνάδελφοι, επειδή θα έρθουνε οι προσκεκλημένοι να καθίσουνε. Τις δυο πρώτες σειρές για τους επισήμους.

ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ

 

ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ

 

ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ξεκινάμε με την προβολή ενός ολιγόλεπτου βίντεο από τους αγώνες του εκπαιδευτικού κινήματος την προηγούμενη διετία. Οι επίσημοι ήρθανε. 

ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ (Τρ. ΜΗΤΑΦΙΔΗΣ): Η καθυστέρηση που έχουμε οφείλεται σε τεχνικούς καθαρά λόγους. Αναμένουμε τον τεχνικό ήχου.   

ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Λοιπόν, Πρόεδρε, ξεκινάμε μαζί. Λοιπόν, ξεκινάμε την Πανηγυρική Συνεδρίαση και καλούμε στο βήμα του Συνεδρίου τον Πρόεδρο του απερχόμενου Δ.Σ. της ΟΛΜΕ κ. Γεώργα Δημήτριο.

Δ. ΓΕΩΡΓΑΣ: Κύριε Ειδικέ Γραμματέα του Υπουργείου Παιδείας, κύριοι Βουλευτές, κύριε Πρόεδρε του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, εδώ ήτανε, εκπρόσωποι των Εκπαιδευτικών Συνδικαλιστικών Οργανώσεων, αγαπητοί εκπρόσωποι των Κυπριακών Εκπαιδευτικών Οργανώσεων, συνάδελφοι και συναδέλφισσες, σας καλωσορίζουμε στο 13^ο Συνέδριο της Ομοσπονδίας μας.

                        Εκ μέρους του απερχόμενου Διοικητικού Συμβουλίου πιστεύω ότι οι 500 σύνεδροι από όλες τις ΕΛΜΕ της χώρας που μετέχουν στο 13^ο Συνέδριο της Ομοσπονδίας μας μέσα από τις αποφάσεις τους θα συμβάλλουν στην αναβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης και στη βελτίωση οικονομική του εκπαιδευτικού.

                        Είναι βασική αρχή ότι για κάθε εκπαιδευτικό σχεδιασμό πρέπει πάντα να λαμβάνεται σαν πρωταρχικός στόχος η στήριξη της δημόσιας δωρεάν παιδείας, σε όλες τις βαθμίδες της παιδείας. Όμως ποιοτικά αναβαθμισμένης και αποτελεσματικής και είναι αυτονόητο ότι χωρίς διάλογο και επικοινωνία και με υπεροψία του αλάνθαστου μεταρρυθμιστή, μόνο συγκρούσεις και αδιέξοδα μπορούν να προκύψουν.  

                        Σε μια περίοδο που η παγκόσμια συγκυρία επιβάλλει αναθεωρήσεις σε προγράμματα και στόχους με βάση τις νέες πολιτισμικές και οικονομικές ανάγκες του εκπαιδευτικού μας και γενικότερα του εκπαιδευτικού μας συστήματος στη χώρα μας, το όλο εκπαιδευτικό σύστημα παραμένει αδρανές.

                        Για δεκαετίες είχαμε σωρεία αποσπασματικών μέτρων χωρίς κανέναν στρατηγικό προσανατολισμό. Αποτέλεσμα: σε μια εποχή που η ελληνική εκπαίδευση θα έπρεπε προ πολλού να είχε μπει στην τροχιά της προετοιμασίας για τον πολίτη του επόμενου αιώνα, μαθητές, γονείς, εκπαιδευτικοί βρίσκονται σε πλήρες αδιέξοδο.

                        Οι μαθητές, τη δίψα τους για μάθηση και την αγωνία τους μαζί με τους γονείς τους μοιραία αποθέτουν όλο και περισσότερο στη διογκούμενη παραπαιδεία, που ήδη έχει φθάσει και στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Είναι γνωστό ότι ήδη λειτουργούν φροντιστήρια προετοιμασίας στις τάξεις του δημοτικού, καθώς και οι γνώσεις, η διδασκαλία ξένων γλωσσών αρχίζει στα φροντιστήρια για τους μαθητές της τρίτης τάξης δημοτικού.

                        Εδώ θα ήθελα να πω ότι ναι μεν είναι θετικό ότι καθιερώνεται μια δεύτερη γλώσσα στο δημοτικό και στη συνέχεια στο γυμνάσιο, αλλά χωρίς, μια διαπίστωση που υπάρχει στην πραγματικότητα, ότι οι τίτλοι πιστοποίησης γνώσης ξένων γλωσσών γίνονται από ιδιωτικούς φορείς. Όπως ξέρουμε το LOWER, το PROFICIENCY και όλες κατηγορίες, ενώ το πιστοποιητικό που δίνεται το κρατικό για τις ξένες γλώσσες από ό,τι εγώ ξέρω δεν μετέχει κανένας μαθητής σχολείου. Είναι όλοι ενήλικες.

                        Έτσι λοιπόν έχουμε το πρόβλημα μαθητές να διδάσκονται από το δημοτικό, γυμνάσιο και λύκειο ξένη γλώσσα και τα αποτελέσματα να κρίνονται με την πιστοποίηση από άλλους φορείς.

                        Συνάδελφοι, η δωρεάν παιδεία φυσικά είναι μύθος. Ξέρετε πόσο επιβαρύνει μια ελληνική οικογένεια το να μπορεί να προσφέρει στο παιδί του όλα αυτά τα εφόδια που χρειάζονται για να συνεχίζει στο όνειρο που έχει κάθε ελληνική οικογένεια ότι το παιδί του θα βρει το δρόμο για να ακολουθήσει την τριτοβάθμια εκπαίδευση.

                        Είναι ένας στόχος που κάθε ελληνική οικογένεια, σωστά ή λάθος, έχει βάλει στη ζωή της, με αποτέλεσμα ένα μεγάλο μέρος του οικογενειακού εισοδήματος να ξοδεύεται για την εκπαίδευση και έτσι το δωρεάν, ξαναλέω, παραμένει μύθος.

                        Τους μαθητές και γονείς συμπληρώνουνε οι εκπαιδευτικοί, οι οποίοι συνεχίζουν να είναι εγκλωβισμένοι σε ένα σύστημα δημοσιοϋπαλληλικής ισοπέδωσης, χωρίς ειδική προετοιμασία σε παιδαγωγική και διδακτική κατάρτιση, χωρίς επιμόρφωση σε κάτι το αυτονόητο που είναι από τα βασικότερα αιτήματα της Ομοσπονδίας, να ζητάμε τη θεσμοθέτηση επιμόρφωση των εκπαιδευτικών.

                        Εκπαιδευτικοί κακοπληρωμένοι. Με βασικό αίτημα της Ομοσπονδίας μας τα οικονομικά, να ζούμε με αξιοπρέπεια από το μισθό μας. Η αντιμετώπιση από την κυβέρνηση στην υπόσχεση που είχε δοθεί προεκλογικά για την καταβολή των 176 που γίναν 103 και μετά γίναν 105 και η ρύθμιση σε τρεις ετήσιες εξαμηνιαίες τώρα δόσεις των 17 ευρώ φυσικά αποτελεί εμπαιγμό.

                        Η συνεργασία της πολιτείας γενικότερα με τις συνδικαλιστικές οργανώσεις. Η συνεργασία μας με το ΥΠΕΠΘ είναι ανύπαρκτη. Οι συναντήσεις μεταξύ Ομοσπονδίας και Υπουργού Παιδείας δεν συμπληρώνουν τα δάκτυλα του ενός χεριού. Τελικά θύμα σε όλα αυτά είναι το δημόσιο σχολείο, αφού οι μονάδες που το απαρτίζουν, μαθητές, εκπαιδευτικοί πορεύονται ο καθένας το δρόμο του με την κοινωνία απούσα ή μάλλον παρούσα μόνο αν συμβεί κάποιο κραυγαλέο απαράδεκτο ή μια εντυπωσιακή ανατροπή.

                        Και τα μέσα ενημέρωσης τι να πούμε, θυμούνται την εκπαίδευση την περίοδο των εκδρομών για να καταγγείλουν τους καθηγητές που συνοδεύουν τους μαθητές, ότι πρέπει να περνάνε από τεστ για το αλκοόλ που καταναλώνουν.

                        Το κέντρο βάρος της νέας παιδείας, της νέας εκπαίδευσης τοποθετείται πλέον στις βασικές γενικές γνώσεις. Στηρίζεται πλέον η βασική γενική εκπαίδευση, είναι τι διδάσκεται ο μαθητής στο δημοτικό, στο γυμνάσιο και στο λύκειο. Με σκοπό της βασικής εκπαίδευσης τη διαμόρφωση ενός ανθρώπου που θα έχει απαραίτητα τις βασικές γνώσεις αλλά παράλληλα θα έχει εκπαιδευθεί στον τρόπο ανεύρεσης, αξιοποίησης και ενδεχόμενης μεταλλαγής των γνώσεων.

                        Οι θέσεις της Ομοσπονδίας μας στα εκπαιδευτικά θέματα είναι θέσεις που έχουν βγει μέσα από τις παραταξιακές αντιθέσεις και είναι σύνθεση απόψεων που τελικά φαίνονται ότι γίνονται αποδεκτές. Αυτό που σήμερα συζητιέται για αποσύνδεση του λυκείου από την πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι μια πρόταση που η Ομοσπονδία μας έχει εδώ και χρόνια κάνει.

                        Ζητάμε, λοιπόν, την αυτονομία του λυκείου και την αποσύνδεση του λυκείου από την πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Διατήρηση όμως του συστήματος εξετάσεων οι οποίες θα γίνονται πάντα με ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας. Ένα σύστημα που τουλάχιστον έχει την αποδοχή ότι είναι αδιάβλητο.      

                        Θέσεις άλλες στα εκπαιδευτικά. Είπα πριν για την θεσμοθέτηση επιμόρφωσης. Είναι απαράδεκτο να μην υπάρχει θεσμοθετημένη καμία μορφή επιμόρφωσης. Όσο για την εισαγωγική που υπάρχει έχουμε τονίσει επανειλημμένα σαν Ομοσπονδία ότι πρέπει να γίνεται πριν ο καθηγητής μπει στην τάξη, συνήθως πραγματοποιείται Οκτώβρη – Νοέμβρη αφού οι καθηγητές έχουν πάει στα σχολεία και μετακινούνται από πολύ μακρινές αποστάσεις στην έδρα κάποιο ΠΕΚ για να επιμορφωθούν. 

                        Είναι η μιζέρια της πολιτείας που εγώ συνηθίζω να λέω ότι δεν διορίζει τους εκπαιδευτικούς 15 μέρες πριν ώστε 1^η Σεπτέμβρη να έχουν ολοκληρώσει και την εισαγωγική επιμόρφωση.

                        Προβλήματα, συνάδελφοι σύνεδροι, θα προκύψουν οπωσδήποτε και ήδη φαίνονται με την καθιέρωση του επαγγελματικού λυκείου. Εδώ υπάρχει η αντίθεση της ΟΛΜΕ εκπεφρασμένη για τη λειτουργία των επαγγελματικών σχολών που γίνονται μετά την πρώτη επαγγελματικού λυκείου, όπου δεν υπάρχει στις επαγγελματικές σχολές ούτε μία ώρα μαθημάτων γενικής παιδείας.

                        Προβλήματα που θα δημιουργηθούν στον επαγγελματικό χώρο, στην τεχνικοεπαγγελματική εκπαίδευση θα αφορούν συναδέλφους που θα έχουν πρόβλημα και θέσης με την καθιέρωση των τομέων και των τμημάτων όπως έχουν εξαγγελθεί.

                        Τελειώνοντας, συνάδελφοι, θέλω για μια ακόμη φορά να πω ότι η ιστορία της ΟΛΜΕ είναι συνυφασμένη με την έννοια του διεκδικητικού συνδικαλισμού. Με αγώνες για οικονομική βελτίωση του καθηγητή, για αναβάθμιση της παρεχόμενης δημόσιας εκπαίδευσης.

                        Σε αυτή την κατεύθυνση με τις διάφορες παραταξιακές αντιθέσεις, πιστεύω ότι απ’ αυτό το Συνέδριο θα προκύψουν τέτοιες προτάσεις και αποφάσεις ώστε θα έχουν στόχο αγώνες για βελτίωση της δημόσιας εκπαίδευσης. Ευχαριστώ πολύ.  

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ελπίζουμε να γίνει η προβολή από το βίντεο.

Προβολή βίντεο

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Καλούμε στο βήμα για ένα χαιρετισμό τον εκπρόσωπο του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων τον Ειδικό Γραμματέα συνάδελφο Κώστα Ράμμα.

Θ. ΒΟΥΡΕΚΑΣ: Θέλουμε να καταθέσουμε μία δήλωση για το χαρακτήρα της Πανηγυρικής. Επειδή μειοψηφήσαμε στο Διοικητικό Συμβούλιο και νομίζω οι μειοψηφικές απόψεις προσθέτουν σε δημοκρατία. Είναι άκομψο διαδικαστικά, αλλά να μην χάνουμε αντί της διαδικασίας την ουσία. Η δήλωση είναι δίλεπτη.

                        Ένα Συνέδριο εκπαιδευτικών στη σημερινή τουλάχιστον συγκυρία όταν έχουν δημιουργηθεί οι μεγάλοι πανεκπαιδευτικοί αγώνες και ένας ολόκληρος σχεδόν χρόνος διαρκών αναμετρήσεων με τις προσπάθειες επιβολής των αντιδραστικών αντιμεταρρυθμίσεων, δεν μπορεί να έχει στην έναρξή του μία Πανηγυρική μαζί με τους εκπροσώπους κυρίως της κυβέρνησης αλλά και τους εκπροσώπους αξιωματικής αντιπολίτευσης, δηλαδή με τους διαχρονικούς εκπροσώπους της ιδιωτικοποίησης – εκπαίδευσης, της λιτότητας, της καταστολής, της αστυνομοκρατίας.

                        Δεν είναι κακό να ακούγονται οι μειοψηφικές απόψεις. Που τσάκιζε τις πλάτες των διαδηλωτών στους δρόμους, όπως έλεγε ο μεγάλος Γερμανός διαλεκτικός ποιητής μιλώντας για τη βία. Εμείς αντίθετα ως ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ – ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ – ΚΙΝΗΣΕΙΣ ζητήσαμε στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΟΛΜΕ μια Πανηγυρική που να αντιστοιχεί στους κοινούς πανεκπαιδευτικούς αγώνες, μαζί με τους εκπροσώπους των δασκάλων, των φοιτητών, των εργατικών σωματείων και όσους στάθηκαν αλληλέγγυοι στους αγώνες. Συγνώμη για το άκομψο του πράγματος αλλά να θυσιάζουμε στη διαδικασία την ουσία.     

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Συνάδελφοι, να συνεχίσουμε;

Δ. ΓΕΩΡΓΑΣ: Συνάδελφοι, μία διαδικαστική πρόταση και λυπάμαι που είναι και μέλη του απερχόμενου Δ.Σ. Για να πάρεις το λόγο στο μικρόφωνο πρέπει τουλάχιστον να ζητάς την άδεια του προσωρινού Προεδρείου. Τουλάχιστον την άδεια του προσωρινού Προεδρείου.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Λοιπόν, μας επιτρέψετε, να αντιστρέψουμε τους ρόλους, να συνεχίσουμε το Συνέδριο; Παρακαλούμε τον εκπρόσωπο του Υπουργείου Παιδείας, τον Ειδικό Γραμματέα, κ. Ράμμα για έναν χαιρετισμό.  

Χαιρετισμοί προσκεκλημένων

Κ. ΡΑΜΜΑΣ (ΕΙΔΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΥΠΕΠΘ): Κύριε Πρόεδρε, κύριοι εκπρόσωποι των κομμάτων και των φορέων, κυρίες και κύριοι σύνεδροι, επιτρέψτε μου ένα μικρό σχόλιο στο σύνθημα που ακούστηκε προηγουμένως. Συγχωρέστε με δεν είναι η ώρα για τέτοια σχόλια, χαίρομαι που οι συνάδελφοι αυτοί οι ίδιοι όταν με παίρνουνε στο Υπουργείου μου λένε: αγαπητέ φίλε Κώστα. Έτσι με προσφωνούνε όταν με παίρνουν στο τηλέφωνο.

                        Με ιδιαίτερη χαρά βρίσκομαι σήμερα εδώ για να χαιρετίσω ως εκπρόσωπος της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων τις εργασίες του 13^ου Συνεδρίου της ΟΛΜΕ.

                        Είναι μεγάλη τιμή για μένα να απευθύνομαι από το βήμα αυτό σε αγαπητούς συναδέλφους, εκπαιδευτικός και εγώ, ενεργό μέλος του συνδικαλιστικού κινήματος και επί πολλά έτη μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΟΛΜΕ.

                        Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να αφιερώσω το χρόνο που ευγενικά μου έχετε διαθέσει για να παρουσιάσω έναν συνοπτικό απολογισμό των πεπραγμένων του Υπουργείου Παιδείας για την περίοδο Μάρτιος 2004 – Μάιος 2007, σε θέματα τα οποία και εσείς θεωρείτε σημαντικά και τα έχετε περιλάβει σε σχετικό σχέδιο δραστηριοτήτων του Κέντρου Μελετών και Τεκμηρίωσης.

                        Αντικείμενα όπως η ξενόγλωσση εκπαίδευση, η ειδική αγωγή, η τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση, το σύστημα πρόσληψης των εκπαιδευτικών και οι συνθήκες εργασίας των, ζητήματα αξιολόγησης και επιλογής των στελεχών της εκπαίδευσης, η σχολική στέγη, η αυτονομία του λυκείου είναι θέματα που αφορούν στην ποιότητα της εκπαίδευσης.

                        Κυρίες και κύριοι σύνεδροι, η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου μόλις ανέλαβε τα καθήκοντά της αντιμετώπισε με επιτυχία μια σειρά από σοβαρές εκκρεμότητες που αφορούσαν άμεσες οικονομικές υποχρεώσεις όσο και λειτουργικά προβλήματα.

                        Διατέθησαν αμέσως από τον κρατικό προϋπολογισμό πόροι ύψους 500 περίπου εκατομμυρίων ευρώ για την αντιμετώπιση εκκρεμοτήτων τις οποίες η προηγούμενη πολιτική ηγεσία κληροδότησε, δαπάνες για τις οποίες δεν υπήρχε καμία πρόβλεψη στον προϋπολογισμό.

                        Αμέσως μετά προχώρησε σε ένα συνεκτικό σύνολο νομοθετικών πρωτοβουλιών και μέτρων με στόχο την ποιοτική αναβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης, κάνοντας πράξη όσα προβλέπονται στο κυβερνητικό πρόγραμμα, για το οποίον εμπιστεύτηκε την κυβέρνηση ο ελληνικός λαός.

                        Στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση θεσμοθετήσαμε και από την επόμενη σχολική χρονιά εφαρμόζεται η υποχρεωτική προσχολική αγωγή. Όλα τα νήπια που την 31^η Δεκεμβρίου 2007 συμπληρώνουν ηλικία 5 ετών θα εγγραφούν και θα φοιτήσουνε υποχρεωτικά στα δημόσια νηπιαγωγεία.

                        Έτσι κάνουμε πράξη τη δέσμευσή μας η οποία ήτανε και αίτημα της εκπαιδευτικής οικογένειας. Επισημαίνω ότι το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του Υπουργείου για την προσχολική αγωγή φαίνεται και από το διπλασιασμό του αριθμού των νηπιαγωγών που διορίστηκαν.

                        Συγκεκριμένα από την προηγούμενη πολιτική ηγεσία, θα τα πω ούτως ή άλλως, ενδιαφέρονται να ακούσουνε οι σύνεδροι, από την προηγούμενη πολιτική ηγεσία είχε καθοριστεί να διορισθούν στη διετία 2003-2005 882 νηπιαγωγοί. Διορίστηκαν τελικά 180 επιπλέον, οι οποίοι είχανε την ιδιότητα του πολύτεκνου. Την διετία 2005-2007 διορίστηκαν 2.013 νηπιαγωγοί. Δηλαδή υπήρξε μία αύξηση 220%.

                        Όσο αφορά στην ξενόγλωσση εκπαίδευση εφαρμόσαμε πιλοτικά σε 1000 δημοτικά σχολεία στις δύο τελευταίες τάξεις τη διδασκαλία δεύτερης ξένης γλώσσας: γαλλικά ή γερμανικά, καθώς επίσης και είχαμε πιλοτική διδασκαλία της ιταλικής και ισπανικής στα γυμνάσια. Αυτά στο πλαίσιο της πολυγλωσσίας που πρέπει να διακρίνει τις χώρες της Ευρώπης του μέλλοντος.

                        Ειδική αγωγή. Το Υπουργείο Παιδείας έχει δραστηριοποιηθεί ιδιαίτερα στον κρίσιμο τομέα της ειδικής αγωγής και καταβάλλει κάθε προσπάθεια προκειμένου οι μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες να έχουν όσο το δυνατόν ουσιαστική υποστήριξη τόσο σε ανθρώπινο δυναμικό όσο και σε υλικοτεχνική υποδομή.

                        Αντιμετωπίσαμε προβλήματα τα οποία χρόνιζαν και δεν είχαν επιλυθεί. Συγκεκριμένα: την τελευταία τριετία ιδρύθησαν 95 νέες σχολικές μονάδες ειδικής αγωγής. Εντάχθηκαν στα ολοήμερα σχολεία 12 δημοτικά σχολεία ειδικής αγωγής. Το 2005-2006 εγκρίθηκαν 207 αποφάσεις παράλληλης στήριξης έναντι μόλις 5 του έτους 2003-2004, ενώ συγχρόνως εγκρίθηκαν και 235 κατ’ οίκον διδασκαλίες. Ανάλογες ήτανε και οι εγκρίσεις του επόμενου χρόνου έναντι καμιάς των προηγούμενων χρόνων.

                        Τέλος βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία προμήθειας εξειδικευμένων ηλεκτρονικών υπολογιστών οι οποίοι θα χορηγηθούν σε 3.040 μαθητές με προβλήματα όρασης, νοητικής στέρησης και πολλαπλές αναπηρίες.

                        Στο χώρο της επαγγελματικής εκπαίδευσης με την αναβάθμιση του υφιστάμενου σήματος ΤΕΕ σε επαγγελματικά λύκεια αμβλύνθηκε ουσιαστικά η σημαντική διαφορά των δύο εκπαιδευτικών διαδρόμων. Ως προς το κοινωνικό τους κύρος, με την ενίσχυση της συνιστώσας της παιδείας στο πρόγραμμα σπουδών του επαγγελματικού λυκείου.

                        Η εκπαιδευτική ισοτιμία του επαγγελματικού λυκείου και του γενικού κατοχυρώνεται πλέον με την ισότιμη πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Η οριζόντια διασύνδεση μεταξύ των δύο λυκείων είναι πλέον δυνατή, χωρίς απώλειες για τους μαθητές, μετά την ολοκλήρωση του πρώτου έτους σπουδών, αφού λόγω του σχεδόν κοινού προγράμματος στην πρώτη τάξη του λυκείου. 

                        Το πρόγραμμα σπουδών του επαγγελματικού λυκείου παρέχει πλέον στις απόφοιτες και στους αποφοίτους του επαγγελματικού λυκείου, πέρα από την ολόπλευρη ανάπτυξη και ολοκλήρωση ως ατόμου, το αναγκαίο γνωσιολογικό υπόβαθρο, ώστε να ενταχθούνε δημιουργικά στην ελληνική κοινωνία, να διεκδικήσουν θέσεις ισότιμα στα πανεπιστήμια και τους παρέχει αποτελεσματική εκπαίδευση για τη δια βίου κατάρτιση.

                        Παράλληλα με τη λειτουργία του επαγγελματικού λυκείου λειτουργούν και οι επαγγελματικές σχολές οι οποίες παρέχουν στους πτυχιούχους τους τη δυνατότητα για άμεση ένταξη στην αγορά εργασίας ως ειδικευμένοι τεχνίτες, αντί ως ανειδίκευτοι εργάτες.

                        Η αυτονομία του λυκείου. Μειώσαμε από 9 στα 6 τα πανελλαδικά εξεταζόμενα μαθήματα και όπως είναι ήδη γνωστό στο επαγγελματικό λύκειο οι μαθητές θα παίρνουνε το απολυτήριό τους με εσωτερικές καθαρά διαδικασίες, αποδεσμεύοντας το επαγγελματικό λύκειο και παρέχοντάς του αυτονομία.

                        Σημαντική είναι και η μείωση της αναλογίας των μαθητών ανά εκπαιδευτικών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση από 35 προς 1 που ήτανε σε 30 προς 1, στη δε πρωτοβάθμια από 30 προς 1 σε 25 προς 1.

                        Σημαντική ήτανε και η αύξηση στις χορηγήσεις για νέες εκπαιδευτικές άδειες. Ενδεικτικές είναι οι εκχορηγήσεις στην Περιφερειακή Διεύθυνση Αττικής, ενώ το έτος 2003-2004 χορηγήθηκαν 51 νέες άδειες στην πρωτοβάθμια και 76 στη δευτεροβάθμια, το έτος ‘04-’05 χορηγήθηκαν 129 στην πρωτοβάθμια και 185 αντίστοιχα στη δευτεροβάθμια. Είχαμε δηλαδή μία αύξηση 250%. Ανάλογες ήταν και οι χορηγήσεις και στα επόμενα χρόνια και το γνωρίζουν όλοι πολύ καλά. 

                        Σχολική στέγη. Κατασκευάστηκαν 199 νέα διδακτήρια. Αναβαθμίστηκαν 41 υφιστάμενα. Παραδόθηκαν 1070 νέες σχολικές αίθουσες. Κατασκευάστηκαν 24 αίθουσες πολλαπλών χρήσεων και γυμναστήρια. Αποκτήθηκαν για ανέγερση σχολείων νέα 20 οικόπεδα. Κατεδαφίστηκαν σχολεία με αμίαντο και απομακρύνθηκαν στοιχεία αμιάντου από 275 σχολεία.

                        Πραγματοποιήθηκε προσεισμικός έλεγχος σε 2.500 κτίρια. Οι προμήθειες του σχολικού υλικού ανήλθαν σε 48 εκατομμύρια 900 χιλιάδες ευρώ και ικανοποιήθηκαν 15 χιλιάδες αιτήματα με 600 χιλιάδες είδη σχολικά.

                        Διορισμοί των εκπαιδευτικών. Στον κρίσιμο τομέα των διορισμών απλά θα υπενθυμίσω το τοπίο που ζούσανε όλοι πριν το 2004. Το Υπουργείο Παιδείας εκινείτο μεταξύ Συμβουλίου Επικρατείας, Διοικητικού Εφετείου και Ελεγκτικού Συνεδρίου, για θέματα που αφορούσαν στη νομιμότητα των διορισμών.

                        Το πρώτο μέλημά μας και το γνωρίζετε όλοι πολύ καλά ήταν να ανασυντάξουμε τους πίνακες των αναπληρωτών εκπαιδευτικών, ώστε όλοι να έχουν τη δυνατότητα να ελέγχουν τις προϋπηρεσίες τους για το διορισμό τους.

                        Καθιερώσαμε δηλαδή ένα πλήρες σύστημα διαφάνειας. Αναπροσαρμόσαμε τα ποσοστά προσδιορισμών σε 60% από τον ΑΣΕΠ και 40% από τον πίνακα των αναπληρωτών. Νομοθετήσαμε τον διορισμό όσων έχουν την πολυτεκνική οικογένεια και για τις τρίτεκνες οικογένειες των εκπαιδευτικών πρόσληψη ως αναπληρωτές του 20% των θέσεων.

                        Τέλος επιλύσαμε το θέμα του διορισμού των εκπαιδευτικών που είχανε μακρά προϋπηρεσία ως αναπληρωτές με τη γνωστή σε όλους σας ρύθμιση των 30 μηνών. Έτσι και αυτό παρακαλώ να το σημειώσετε, την τριετία ‘04-’07 διορίστηκαν επιπλέον των διορισμών που ήτανε προγραμματισμένοι 1000 πολύτεκνοι και 4 χιλιάδες 30μηνίτες εκπαιδευτικοί.

                        Γνωρίζετε πολύ καλά, το Διοικητικό Συμβούλιο της ΟΛΜΕ είχε εκφράσει έντονη δυσπιστία ως προς τις προθέσεις της πολιτικής ηγεσίας, εάν οι 30μηνίτες θα ήτανε επιπλέον των διορισμών που έπρεπε να γίνουν. Σήμερα υπάρχει έστω και ένας που αμφιβάλλει ότι οι 4 χιλιάδες ήτανε επιπλέον από αυτούς που είχαμε προγραμματίσει, που ήτανε πολύ περισσότεροι από τα προηγούμενα χρόνια;

                        Αυταπόδεικτη, λοιπόν, η συνέπεια της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας.

                        Στα οικονομικά. Κυρίες και κύριοι σύνεδροι, χωρίς να θεωρούμε ότι επιλύθηκαν τα οικονομικά αιτήματα των εκπαιδευτικών τα οποία είναι μεγάλα και σοβαρά, έγινε όμως ένα σημαντικό βήμα, με τη χορήγηση του επιδόματος διδακτικής προετοιμασίας ύψους 105 ευρώ, η οποία πράγματι δίνεται σταδιακά από 1^ης/1^ου του 2007 θα έχουνε πάρει οι εκπαιδευτικοί 70. Λίγα μεν, ένα σημαντικό βήμα δε.

                        Ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη με πλήρη διαφάνεια και αξιοκρατία η διαδικασία επιλογής των νέων στελεχών της εκπαίδευσης. Ο διαγωνισμός για την επιλογή πραγματοποιήθηκε χωρίς να τολμήσει να το αμφισβητήσει κανένας. Διαψεύσθηκαν όσοι είτε καλόπιστα είτε κακόπιστα είχανε εκφράσει αμφιβολίες ως προς την αντικειμενικότητά του.

                        Κυρίες και κύριοι σύνεδροι, αυτό είναι ένα μικρό δείγμα γραφής των ενεργειών του Υπουργείου το οποίο δεν αποτυπώνει μόνο το παρελθόν αλλά συγχρόνως σηματοδοτεί και το μέλλον. Την προτεραιότητα της κυβέρνησης για την παιδεία την έχει επισημάνει προσωπικά ο Πρωθυπουργός στη Βουλή.

                        Είπε ο Πρωθυπουργός: διανύουμε μία σύνθετη εποχή στην οποία η γνώση μετουσιώνεται σε πλούτο και ο πολιτισμός σε ευημερία. Ο δρόμος του μέλλοντος απαιτεί και τα δύο. Και επένδυση στη γνώση και συνέπεια στις αξίες του πολιτισμού.

                        Απόφασή μας είναι να επενδύσουμε στη δύναμη που δίνουν οι δεξιότητες, η γνώση, η παιδεία και ο πολιτισμός. Αυτή είναι η βούληση του Πρωθυπουργού και σε αυτή τη γραμμή κινείται το Υπουργείο Παιδείας. Ήδη η βούληση αυτή αποτυπώθηκε στο 4^ο Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης στο οποίο προβλέπεται χρηματοδότηση για το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα του Υπουργείου Παιδείας με τρία δισεκατομμύρια 300 εκατομμύρια ευρώ, το οποίο ήδη η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή το έχει εγκρίνει.

                        Κύριοι συνάδελφοι, αντί για ωραία λόγια περί παιδείας τα οποία δεν έχουνε κανένα αντίκρισμα, εμείς ήρθαμε εδώ σε αυτό το σώμα, ενώπιον των εκπαιδευτικών, να κάνουμε έναν απολογισμό του έργου μας όπως έτσι προβλέπεται να κάνει και το απερχόμενο Διοικητικό Συμβούλιο της ΟΛΜΕ. Θέτουμε αυτό το έργο στην κρίση σας, στην κριτική σας. Διορθώστε, βάλτε τις παραλείψεις να τις διορθώσουμε.

                        Είναι ένα πλούσιο έργο και με τα λόγια αυτά εύχομαι καλή επιτυχία στο Συνέδριό σας και ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο τον οποίον μου διαθέσατε. Σε όσους δε με αποδοκίμαζαν το ξέρουνε πολύ καλά ότι και οι ίδιοι πάλι θα με ξαναπάρουν τηλέφωνο και θα μου λένε: σε εκτιμούμε, αγαπητέ φίλε Κώστα. Σας ευχαριστώ πολύ.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Για ένα χαιρετισμό καλείται στο βήμα ο εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας ο Βουλευτής Ξάνθης κ. Τσαλίδης Φίλιππος.

Φ. ΤΣΑΛΙΔΗΣ (ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ Ν.Δ.): Κύριε Πρόεδρε, αγαπητά μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, κύριε Πρόεδρε του Συνασπισμού, κύριε συνάδελφε στη Βουλή κ. Χρυσοχοϊδη, κύριε Ειδικέ Γραμματέα του Υπουργείου Παιδείας και εκπρόσωπε του Υπουργείου Παιδείας, αποτελεί κοινή παραδοχή όλων ότι στο σχολείο οικοδομείται το μέλλον μιας χώρας.

                        Στα θρανία του δημοτικού πρωτίστως αλλά και του γυμνασίου, του λυκείου και του πανεπιστημίου διαμορφώνονται οι αυριανοί πολίτες. Το ζήτημα της παιδείας, λοιπόν, μας αφορά όλους.

                        Σήμερα υπάρχει μια διάχυτη δυσαρέσκεια για την ποιότητα της εκπαίδευσης που παρέχεται σε όλες τις βαθμίδες, δυσαρέσκεια που τέμνει οριζόντια την ελληνική κοινωνία. Η κοινωνία έχει γίνει πολύ αυστηρή στην κριτική της σχετικά με την ποιότητα των υπηρεσιών που παρέχονται και συνεχώς πιέζει τόσο για την αναβάθμιση όσο και για την οικονομικότερη παροχή των εκπαιδευτικών υπηρεσιών, που η κοινωνία στηρίζει και σε τελική ανάλυση πληρώνει κιόλας.

                        Η ποιοτική αναβάθμιση της εκπαίδευσης στη χώρα μας, η σύγκλιση και η προσαρμογή της με τα ευρωπαϊκά και διεθνή δεδομένα, έχει αναδειχθεί πλέον σε προτεραιότητα της κοινωνίας. Ο εθνικός διάλογος που έκανε η κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή για την παιδεία αποτέλεσε ένα γενναίο και τολμηρό βήμα αλλά συγχρόνως και μια ρεαλιστική πολιτική.

                        Η κυβέρνηση Καραμανλή επεδίωξε την ευρύτερη συναίνεση μέσα από μια διαδικασία δημόσιας διαβούλευσης. Ο διάλογος για την οποιαδήποτε μεταρρύθμιση προϋποθέτει συγκεκριμένες προτάσεις και κατανόηση των διαφορετικών απόψεων, κάτι που δεν έγινε αντιληπτό σε όσους εμμένουν σε στερεότυπες αντιλήψεις για το πολιτικό και εκπαιδευτικό γίγνεσθαι.

                        Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η σύνθεση των διαφορετικών απόψεων αποτελεί και την πεμπτουσία της δημοκρατίας. Στα πλαίσια της κυβερνητικής μεταρρυθμιστικής πολιτικής, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γιατί και εγώ από τον εκπαιδευτικό κλάδο προέρχομαι, υπήρξε ένα συνεκτικό σύνολο νομοθετικών πρωτοβουλιών και μέτρων, με γνώμονα την ποιοτική αναβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης και τη σύγκλιση προς τα καλύτερα ευρωπαϊκά πρότυπα.

                        Τα αποτελέσματα είναι σημαντικά τόσο ως προς την ευρύτητα, όσο και ως προς την ποιότητα των ρυθμίσεων, όσο και ως προς την συζήτηση και τις προτάσεις που αναπτύχθηκαν στα πλαίσια του εθνικού διαλόγου.

                        Σε ότι αφορά στα μέτρα τα οποία ελήφθηκαν από την κυβέρνηση, έγινε ήδη ένας απολογισμός από τον κ. Ράμμα. Εμένα θα μου επιτρέψετε να καταθέσω την πρότασή μου για την αυτονόμηση του λυκείου σε ότι αφορά στην αλλαγή του συστήματος πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

                        Πιστεύω λοιπόν ότι θα πρέπει στα πλαίσια της μεταρρύθμισης και της αλλαγής του συστήματος πρόσβασης να θεσμοθετηθεί το πανελλήνιο απολυτήριο, δηλαδή ένα αντίστοιχο ελληνικό μπακαλορεά, που θα είναι τίτλος με αυξημένη εγκυρότητα, με κοινωνική και επαγγελματική καταξίωση και με διεθνή ισοτιμία.

                        Το πανελλήνιο απολυτήριο θα πιστοποιεί την επιτυχή ολοκλήρωση των σπουδών στο λύκειο. Το πανελλήνιο απολυτήριο είναι τίτλος ισότιμος για όλους ανεξάρτητα από τον τύπο λυκείου στο οποίο φοίτησαν.

                        Το πανελλήνιο απολυτήριο θα χορηγείται μετά από πανελλήνιες εξετάσεις, την ευθύνη διεξαγωγής των οποίων θα έχει το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων. Το πανελλήνιο απολυτήριο ως καταληκτήριος τίτλος των λυκειακών σπουδών θα είναι ταυτόχρονα και μοναδικό κριτήριο επιλογής για την πρόσβαση στην ανώτατη εκπαίδευση.

                        Ταυτόχρονα, κατά την προσωπική μου άποψη, θα πρέπει να ανατεθεί αποκλειστικά στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας κατά ίδρυμα, σχολή ή τμήμα, η ευθύνη για την επιλογή των εισακτέων ανάμεσα στους κατόχους του πανελλήνιου απολυτηρίου που επιθυμούν να συνεχίσουν τις σπουδές τους.

                        Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η μεταρρύθμιση, στο χώρο ειδικά της παιδείας, απαιτεί ένα μακρόπνοο σύστημα εκπαίδευσης. Σταθερό, που δεν θα αλλάζει από κυβέρνηση σε κυβέρνηση, αλλά και ευέλικτο έτσι ώστε να προσαρμόζεται έγκαιρα στις αυξανόμενες ανάγκες της επιστήμης, της κοινωνίας και της αναπτυξιακής διαδικασίας.

                        Απαιτεί από όλους μας αυξημένη ευθύνη και ώριμη στάση. Απαιτεί από όλους να προχωρούμε σε ένα κοινό όραμα, σε ένα κοινό σχέδιο μεταρρυθμίσεων για τα μεγάλα ζητούμενα της παιδείας, που να εκτείνεται σε βάθος χρόνου. Σε ένα σχέδιο ευθύνης για το σχολείο του μέλλοντος, σε μια μακρόπνοη στρατηγική διαρκούς αναβάθμισης της ελληνικής δημόσιας εκπαίδευσης.  

                        Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κυρίες και κύριοι σύνεδροι, εύχομαι καλή επιτυχία στο Συνέδριό σας και είμαι σίγουρος ότι τα αποτελέσματα αυτού του Συνεδρίου, του 13^ου Συνεδρίου της ΟΛΜΕ, θα είναι και τα αναμενόμενα. Σας ευχαριστώ πολύ.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Συνάδελφοι, τους εκπροσώπους των κομμάτων τους έχει καλέσει το Διοικητικό Συμβούλιο ομόφωνα της ΟΛΜΕ. Εντάξει, ένας μπορεί να μην ψήφισε. Κατά πλειοψηφία. Η δημοκρατία έστω και κατά πλειοψηφία έγινε. Άρα λοιπόν να τους ακούσουμε.

                        Καλούμε στο βήμα το Βουλευτή του ΠΑΣΟΚ και τέως Υπουργό κ. Χρυσοχοϊδη Μιχάλη για έναν χαιρετισμό.

Μ. ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ (ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΠΑΣΟΚ): Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι σύνεδροι, αυτό είναι μεγάλο λάθος και μεγάλο ψέμα. Αυτό είναι μεγάλο ψέμα και μην το ξαναπείς σε παρακαλώ. Να ντρέπονται αυτοί οι οποίοι έχουν πολύ...

                        Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι σύνεδροι, φίλες και φίλοι, είναι τιμή που βρίσκομαι σήμερα στο Συνέδριό σας, εκπροσωπώντας τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Γεώργιο Παπανδρέου και το κίνημά μας. Θεωρώ πως ο χώρος της εκπαίδευσης βρίσκεται σήμερα σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι και ο διάλογος που ξεκινά με το 13^ο Συνέδριό σας θα αποτελέσει ένα χρήσιμο σημείο αναφοράς για όλους μας.

                        Η τεράστια αναταραχή που ξεκίνησε το προηγούμενο σχολικό έτος και στιγμάτισε στην κυριολεξία το χώρο της εκπαίδευσης, που μόλις τώρα τελείωσε ή μάλλον δεν τελείωσε, σε κάποια πανεπιστήμια εξακολουθεί να υπάρχει χάος, είναι ενδεικτική της κατάστασης που επικρατεί. 

                        Η απογοήτευση και η διάψευση των προσδοκιών από τα πρώτα δείγματα γραφής της Νέας Δημοκρατίας μετατράπηκαν πλέον και μετά τις τελευταίες ψευδομεταρρυθμιστικές πρωτοβουλίες σε απόγνωση στο χώρο της παιδείας.

                        Οι πρωτοφανείς κινητοποιήσεις που ζήσαμε όλοι μας τους τελευταίους μήνες, κινητοποιήσεις με τεράστια συμμετοχή και σχεδόν καθολική αποδοχή από εκπαιδευτικούς, μαθητές και γονείς, με στήριξη όλης της ελληνικής κοινωνίας πιστοποιούν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο το μέγεθος της κρίσης.

                        Η νέα διακυβέρνηση στο χώρο της παιδείας έμεινε μετεξεταστέα. Επιτρέψτε μου μια ενδεικτική μονολεκτική σχεδόν αναφορά σε κάποια απ’ τα έργα και τις ημέρες της κυβερνητικής πολιτικής για την παιδεία. Η επέλαση του κομματισμού και της αναξιοκρατίας που ξεκίνησε με την καρατόμηση το 2004 όλων των διευθυντών εκπαίδευσης και των προϊσταμένων γραφείων, μέσα σε μια νύχτα και συνεχίστηκε με το διορισμό δήθεν προσωρινών κομματικών υμετέρων και ολοκληρώθηκε με το νόμο 3467 που ψηφίστηκε πριν λίγο καιρό που νομιμοποιεί στις θέσεις τους γαλάζια στελέχη.

                        Την υποβάθμιση της τεχνικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης και το τεράστιο πρόβλημα που ο νόμος 3475 δημιούργησε για εκατοντάδες εκπαιδευτικούς και χιλιάδες μαθητές που έμειναν ξαφνικά μετέωροι. Τον εμπαιγμό των κομμάτων της αντιπολίτευσης και της ελληνικής κοινωνίας συνολικά όταν ο περίφημος διάλογος για την παιδεία αποδείχθηκε ένα απλό πρόσχημα, ένα κενό γράμμα χωρίς κανένα αντίκρισμα.

                        Η βάση του 10 που επεβλήθηκε χωρίς κανένα σχεδιασμό και ακύρωσε τον προγραμματισμό χιλιάδων οικογενειών και αναστάτωσε όλα τα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας, ιδιαίτερα τα περιφερειακά εκπαιδευτικά ιδρύματα. Το ολοήμερο σχολείο, ένα πραγματικά πρωτοποριακό θεσμό που η Νέα Δημοκρατία απαξίωσε πλήρως.

                        Ήδη τη χρονιά που μας πέρασε τα κενά των εκπαιδευτικών και η γενικότερη δυσλειτουργία οδήγησαν σε μείωση του αριθμού των μαθητών κατά 1/3. Σε απόλυτη αντίφαση με τις διακηρυγμένες προθέσεις της, η κυβέρνηση είναι πασιφανές πως κινείται χωρίς κανένα απολύτως σχέδιο, χωρίς όραμα, με σπασμωδικές κινήσεις εκ του προχείρου στον ευαίσθητο χώρο της εκπαίδευσης.

                        Το βλέπει κανείς με κάθε αφορμή. Ακόμα και στα πιο απλά ζητήματα, όπως αυτό πρόσφατα της μονιμοποίησης των καθαριστριών, η αδυναμία σχεδιασμού της κυβέρνησης οδήγησε σε σύγχυση και σε χάος. Δεν υπάρχει λόγος να επεκταθώ σε περισσότερα θέματα, είστε όλοι γνώστες του προβλήματος, θα ήθελα απλώς να επιμείνω σε μια σειρά σημαντικά ζητήματα ξεκινώντας πρωτίστως από το ζήτημα της χρηματοδότησης, γιατί δυστυχώς εκεί υπάρχει μεγάλο πρόβλημα. Τεράστιο ζήτημα.

                        Το ζείτε πρώτα και πάνω απ’ όλα εσείς οι ίδιοι. Το βλέπετε στους συναδέλφους σας καθημερινά. Σήμερα τέλος Ιουνίου του 2007 εκκρεμούν οι πληρωμές της πρόσθετης διδακτικής στήριξης, για το τρίτο τρίμηνο του έτους 2004-2005.                     

                        Οι υπερωρίες των δύο τελευταίων ετών για μόνιμους και αναπληρωτές, οι αποζημιώσεις για τις πανελλαδικές εξετάσεις από το 2004 και φέτος, καθώς και οι πληρωμές για τις εκδρομές των τριών τελευταίων ετών. Δεν είναι άλλωστε εμπαιγμός προς την ελληνική κοινωνία συνολικότερα το γεγονός πως τα τρία τελευταία χρόνια τα κονδύλια για την παιδεία ως ποσοστό επί του ΑΕΠ μειώνονται διαρκώς;

                        Βρισκόμαστε, λοιπόν, αντιμέτωποι με την ανικανότητα της κυβέρνησης η οποία αδυνατεί να αντιληφθεί πόσο σημαντικό είναι το διακύβευμα της παιδείας για τη χώρα και την ελληνική κοινωνία, σε μια εξαιρετικά δύσκολη εποχή.

                        Απέναντι σε όλα αυτά η θέση μας είναι δεδηλωμένη, καθαρή, σαφέστατη και διακριτή. Θεωρούμε την παιδεία την μέγιστη επένδυση για το μέλλον της χώρας. Για το λόγο αυτό την θέτουμε ως ύψιστη πολιτική προτεραιότητα. Γι’ αυτό και το πρώτο κεφάλαιο του προγράμματός μας αναφέρεται στην παιδεία.

                        Πιστεύουμε ότι η Ελλάδα πρέπει να αναπτυχθεί με βασικό όχημα τη γνώση. Η γνώση δίνει στους ανθρώπους τη δυνατότητα να αναπτύξουν και να καθορίσουν τη ζωή τους. Το κλείσιμο του γνωστικού χάσματος μέσα στην κοινωνία αποτελεί τον καλύτερο τρόπο μείωσης των οικονομικών και κοινωνικών ανισοτήτων.

                        Σε πείσμα, λοιπόν, της πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας και των θλιβερών διαπιστώσεων που πρόσφατα είδαν το φως της δημοσιότητας και αναφέρομαι στην έρευνα της ΓΣΕΕ, που πιστοποιεί πως η εκπαίδευση στην Ελλάδα είναι πλέον μια ταξική υπόθεση και πολύ ακριβή υπόθεση, θεωρούμε ότι η εκπαίδευση δεν μπορεί να συνεχίζεται να είναι προνόμιο λίγων και ισχυρών.

                        Σήμερα δυστυχώς στην Ελλάδα πληρώνουν οι φτωχοί για να σπουδάζουν οι πλούσιοι. Όλοι οι Έλληνες έχουν δικαίωμα στη γνώση. Η παιδεία είναι δημόσιο κοινωνικό αγαθό.

                        Όλα αυτά δεν αποτελούν ευχάριστα ευχολόγια. Έχουν ενσωματωθεί ήδη στο πρόγραμμά μας, ένα πρόγραμμα που στα θέματα παιδείας διαπνέεται από τολμηρές πρωτοβουλίες και σαφείς, σαφέστατες και καθαρές δεσμεύσεις.

                        Μεγάλος μας στόχος η δημόσια ποιοτική παιδεία, μια ποιοτική παιδεία για όλους ανεξάρτητα από την καταγωγή τους, την κοινωνική τους θέση. Δεσμευόμαστε λοιπόν ρητά στο πρόγραμμά μας: ανώτατη εκπαίδευση για όλους, γνώση για όλους, οικονομική κάλυψη φοιτητικής μέριμνας σε όσους φοιτητές το έχουν ανάγκη.

                        Ειδικότερα: για τα οικονομικά της παιδείας και σε ένα πλαίσιο γενικότερης αναδιάταξης των προτεραιοτήτων της οικονομικής και αναπτυξιακής πολιτικής, το ΠΑΣΟΚ εγγυάται τη συνεχή αύξηση της χρηματοδότησης, ώστε να επιτευχθεί ο στόχος του 5% επί του ΑΕΠ.

                        Από τον πρώτο προϋπολογισμό που θα καταρτίσει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, η αύξηση αυτή θα φτάσει το ένα δισεκατομμύριο ευρώ. Επιπλέον έχουμε δεσμευθεί πως το 40% του Τετάρτου Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης θα αξιοποιηθεί στους ανθρώπινους πόρους.

                        Θέλω να σας τονίσω με έμφαση και να δεσμευτούμε απέναντί σας ότι θα ξεκινήσουμε την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση με ένα κοινωνικό συμβόλαιο με τους εκπαιδευτικούς. Δεσμευόμαστε για την αύξηση, για την ουσιαστική αύξηση των αμοιβών σας σε συνδυασμό με την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών.

                        Θέλουμε εκπαιδευτικούς με επαγγελματικό και κοινωνικό κύρος. Δεσμευόμαστε για μισθολογική βελτίωση που θα συνδυαστεί με την αναβάθμιση του ρόλου του εκπαιδευτικού. Δεσμευόμαστε για παροχή ειδικών κινήτρων. Για την προσέλκυση εκπαιδευτικών με εξειδικευμένα προσόντα που σήμερα δεν θεωρούνται ελκυστικά σε ορισμένα σχολεία λόγω της γεωγραφικής τους θέσης ή άλλων συνθηκών.

                        Ενθαρρύνουμε τη μακρόχρονη προοπτική των εκπαιδευτικών στο ίδιο σχολείο. Ενισχύουμε την αρχική εκπαίδευση των καθηγητών μέσης εκπαίδευσης με μεταπτυχιακό κύκλο μαθημάτων ετήσιας διάρκειας, με πρακτικά σεμινάρια παιδαγωγικής, με κατάρτιση στη χρήση και αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών στην εκπαίδευση.

                        Διασφαλίζουμε τη δυνατότητα να επιμορφώνονται και να παρακολουθούν τις εξελίξεις στο αντικείμενό τους, να ανανεώνουν τις δεξιότητές τους και να βελτιώνουν τις παιδαγωγικές τους μεθόδους καθ’ όλη τη διάρκεια της θητείας τους.

                        Ακόμη δεσμευόμαστε για επέκταση του ολοήμερου σχολείου, σε όλα τα ολοήμερα σχολεία θα καλυφθούν την επόμενη τετραετία. Δεσμευόμαστε για ένα δημόσιο αποτελεσματικό άριστο σχολείο που θα μειώσει δραστικά το κόστος για τη μέση ελληνική οικογένεια για να μιλάμε για μια ουσιαστική δωρεάν εκπαίδευση στη χώρα μας.

                        Σύγχρονες υποδομές, πληροφορική και νέες τεχνολογίες παντού, από το σχολείο έως το πανεπιστήμιο. Απόκτηση πιστοποιητικού επάρκειας στη χρήση διαδικτύου και γλωσσομάθειας μέσα από το σχολείο. Χορήγηση φορητού υπολογιστή και δωρεάν γρήγορη πρόσβαση στο διαδίκτυο για κάθε μαθητή και μια σειρά από άλλα ζητήματα που μπορείτε να δείτε στο πρόγραμμά μας.

                        Κυρίες και κύριοι σύνεδροι, φίλες και φίλοι, τα ζητήματα της εκπαίδευσης είναι πάρα πολλά και κυρίως οι γνώστες, οι βιωματικοί γνώστες, είστε εσείς.

                        Δεν θα επεκταθώ άλλο, θα ήθελα να κλείσω με την εξής επισήμανση: δεν είναι τυχαίο πως η κυβέρνηση αυτή την στιγμή βρίσκεται απολύτως απομονωμένη, αντιμέτωπη με όλους. Αυτό είναι κρίσιμο ζήτημα και είναι μια κρίσιμη απώλεια για τη χώρα, διότι δεν υπάρχει διαπραγματευτικό κεφάλαιο σε ένα κατεξοχήν κοινωνικό ζήτημα που θα μπορούσε να αναπτυχθεί ο κοινωνικός διάλογος, για να μπορούν να βρεθούν συναινετικές λύσεις σε ένα εθνικής εμβέλειας πρόβλημα.

                        Η θλιβερή αυτή διαπίστωση προδιαγράφει δυστυχώς τα όσα πρόκειται να συμβούν και στο άμεσο μέλλον, με δεδομένο τον αυταρχισμό της κυβερνητικής πλευράς. Είναι βέβαιο πως όσο επιπόλαιη γίνεται κάθε μέρα και περισσότερο η διαχείριση τόσο θα έχουμε προβλήματα.

                        Σας μεταφέρω, λοιπόν, το χαιρετισμό του ΠΑΣΟΚ. Σας μεταφέρω το χαιρετισμό του Προέδρου μας του Γιώργου Παπανδρέου, έναν χαιρετισμό κατανόησης στο δίκαιο των αιτημάτων σας, έναν χαιρετισμό αλληλεγγύης, με τη διαβεβαίωση πως θα μας βρείτε συμμάχους για μια παιδεία υψηλών προδιαγραφών, για μια καλύτερη παιδεία που δεν μπορεί παρά να βασίζεται πρώτα και πάνω απ’ όλα στην αναβάθμιση του ρόλου των εκπαιδευτικών. Ευχαριστώ πολύ, καλή επιτυχία στις εργασίες σας. Να ‘στε καλά. Καλή δύναμη σε όλους.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Καλείται στο βήμα η κα Μηλιαρονικολάκη Ελένη, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και Υπεύθυνη του Τμήματος Παιδείας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος.

Ελ. ΜΗΛΙΑΡΟΝΙΚΟΛΑΚΗ (ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΚΚΕ): Φίλες και φίλοι, όταν το κόμμα μας καταγγέλλει ενιαία την πολιτική Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ, το ΠΑΣΟΚ διαμαρτύρεται: ποιος είναι κυβέρνηση; λέει. Έχετε δει όμως κανένα νόμο της Νέας Δημοκρατίας που να τον κατάργησε το ΠΑΣΟΚ ή κανένα νόμο που να τον κατάργησε η Νέα Δημοκρατία;         

                        Και πριν από λίγο ακούγοντας την τοποθέτηση του κ. Χρυσοχοϊδη πραγματικά έμεινα έκπληκτη για τις ίδιες λέξεις που χρησιμοποιεί με τον πρωθυπουργό, εγκωμιάζοντας και κανακεύοντας την παιδεία ύψιστο αγαθό και εθνική προτεραιότητα. Εθνική επένδυση η παιδεία.

                        Και ύστερα έρχονται, φίλες και φίλοι, και λένε πως όλα αυτά που παρουσιάζουν σαν πολιτική τους είναι ρηξικέλευθες, καινοτόμες προτάσεις και νεωτερισμοί, ρήξη με τις αγκυλώσεις του παρελθόντος. Ποια; Τα σκονάκια που αντιγράφουν από την πολιτική των Αμερικάνων και τις ΗΠΑ για την παιδεία, τα σκονάκια των Βρυξελλών που ακόμα και με τις ίδιες λέξεις έρχονται και μας τα παρουσιάζουν.

                        Στην πραγματικότητα, αγαπητοί φίλοι και φίλες, τα δεκάδες εγκώμια και οι έπαινοι που δέχεται η παιδεία τα τελευταία χρόνια από τους δικομματικούς εταίρους δεν είναι κούφια λόγια. Πραγματικά δίνουν τεράστια σημασία στην παιδεία. Και δίνουν τεράστια σημασία στην παιδεία γιατί εκεί, ο χώρος της εκπαίδευσης, είναι ο καλύτερος χώρος προετοιμασίας και προπόνησης της νεολαίας για τις ακραίες μορφές εκμετάλλευσης που την περιμένουνε.

                        Έτσι η εκπαίδευση και οι εκπαιδευτικοί είναι το πρώτο πεδίο βολής, δοκιμασίας και πειραματισμού των αναδιαρθρώσεων. Σε ποιον άλλο χώρο εργασιακό του δημόσιου τομέα, φίλες και φίλοι, υπάρχουνε εργαζόμενοι με 11 ώρες εργασία και αμοιβή 7 ευρώ, όπως είναι οι ωρομίσθιοι στο σχολείο; Σε ποιο άλλο χώρο του δημοσίου, εργασιακό χώρο του δημοσίου, κάθε που έρχεται 21 Ιούνη απολύονται πάνω από 20 χιλιάδες εργαζόμενοι, χωρίς να ξέρουν αν την επόμενη χρονιά θα ξαναπροσληφθούν και πού θα ξαναπροσληφθούν;

                        Και πού εφαρμόστηκε για πρώτη φορά η περίφημη αποσύνδεση του πτυχίου από το δικαίωμα στην εργασία; Παρά στην εκπαίδευση με το διαγωνισμό του ΑΣΕΠ.

                        Όλα, λοιπόν, αυτά ξεκινούν από τους εκπαιδευτικούς έτσι για να συνδεθεί το σχολείο με την πραγματικότητα και να πάρουν βιωματικά το πρώτο μάθημα ζωής οι μαθητές. Και να είστε σίγουροι ότι στο Μαρούσι, σε αυτό το νέο στρατηγείο της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης, όπως αποκάλεσε ο Πρωθυπουργός το Υπουργείο Παιδείας, ακόμα χειρότερα σχέδια εξυφαίνονται ενάντια στους εκπαιδευτικούς και στην εκπαίδευση.

                        Πάρτε για παράδειγμα την αποκέντρωση. Καταλαβαίνετε τι συνέπειες θα έχει, του σχολείου και του εκπαιδευτικού που είναι στο πρόγραμμα και των δύο κομμάτων και αποτελεί επόμενο στάδιο της πολιτικής του. Καταλαβαίνετε τι συνέπειες θα έχει για τις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών μία τέτοια πολιτική, αφού στους ΟΤΑ το 30% των εργαζόμενων είναι συμβασιούχοι με τρίμηνες, εφτάμηνες, εξάμηνες συμβάσεις και άθλιες αμοιβές.

                        Γενικότερα όμως, φίλες και φίλοι, όταν το σχολείο υποβιβάζεται σε προθάλαμο της ισόβιας εργασιακής περιπλάνησης που έτσι κατ’ ευφημισμόν ονομάζεται δια βίου μάθηση, όταν η μόρφωση και η καλλιέργεια της προσωπικότητας στο σχολείο υποκαθίστανται από δεξιότητες επιβίωσης και απαγωγές υποταγής.

                        Όταν οι επιχειρήσεις αναγορεύονται σε φωτοδότες, στους μεγάλους φωτοδότες της ανθρωπότητας και γίνονται μόνιμοι συνδαιτυμόνες και συνδιοργανωτές κάθε δραστηριότητας του Υπουργείου Παιδείας, υπαγορεύουν βιβλία, συγκροτούν προγράμματα εκπαιδευτικά, επιμορφώνουν εκπαιδευτικούς, ακόμα και μέσα στις ίδιες τάξεις μπαίνουν για να μεταδώσουν απευθείας και από πρώτο χέρι τις κάλπικες αξίες τους στους μαθητές.

                        Ποιος είναι ο ρόλος, νομίζετε, που απομένει για τον εκπαιδευτικό; Δεν είναι άλλος από το να γίνει, να καταντήσει υπάλληλος των επιχειρήσεων και διαμεσολαβητής των συμφερόντων τους στη νεολαία. Άλλωστε ένας από τους πιο ασφαλείς δείκτες για το ποια είναι η προοπτική και το μέλλον της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ακόμα και αυτού του ελιτίστικου, όπως λέμε, γενικού λυκείου, είναι πρωτοφανής η υποβάθμιση που επέρχεται στην ανώτατη εκπαίδευση, φίλες και φίλοι.

                        Γιατί νομίζετε ότι εκεί εξωθούνται οι πανεπιστημιακές σπουδές να γίνουν τρίχρονες, ακόμα και δίχρονες; Γιατί απλούστατα δεν θα είναι πια πανεπιστημιακές σπουδές. Μία μεταλυκειακή κατάρτιση θα είναι σε γνωστικά αντικείμενα και όχι επιστημονικά, που θα κατασκευάζει η αγορά. Η πρόσβαση δε από τα ΙΕΚ στα ΑΕΙ και ΤΕΙ βρίσκεται ήδη προ των πυλών.

                        Επομένως, για να καταλήξω αγαπητοί φίλοι, η διακηρυκτική καταδίκη της ιδιωτικοποίησης της εκπαίδευσης και ορισμένων από τα μέτρα της είναι γράμμα κενό αν δεν συνοδεύεται από στόχους πάλης ενάντια σε κάθε μέτρο που την προετοιμάζει και την εμπεδώνει, με στόχους πάλι κατά της αποκέντρωσης, κατά της αυτονομίας του σχολείου, κατά των ευρωπαϊκών προγραμμάτων, των νέων αντιεπιστημονικών βιβλίων και προγραμμάτων του σχολείου.

                        Αλλά και ο βαθύς πόθος των εκπαιδευτικών για καταξίωση και αναγνώριση του ρόλου τους θα μείνει πόθος ανεκπλήρωτος και θα γίνεται ολοένα και πιο μακρινός αν τα αιτήματα για τη μισθολογική αναβάθμιση του εκπαιδευτικού δεν συνοδευτούν από το αίτημα για ένα άλλο σχολείο. Ένα σχολείο που δεν θα χρειάζεται ούτε τη βιτρίνα των ηλεκτρονικών υπολογιστών, ούτε τα πλουμιστά πακέτα των προγραμμάτων, ούτε τις άπνοες ανανεώσεις των βιβλίων για να αγαπηθεί από τους μαθητές του, γιατί θα έχει άλλο σκοπό αυτό το σχολείο.

                        Αντί αυτό το σχολείο να προετοιμάζει ανθρώπους που πειθήνια και παθητικά θα προσαρμόζονται σε έτοιμες κοινωνικές μορφές, θα διαμορφώνει προσωπικότητες που να μπορούν να τις αλλάζουν και αντί να νομιμοποιεί την ταξική διαίρεση με το πρόσχημα ότι κάποιοι δεν παίρνουν τα γράμματα, θα φροντίζει να παίρνουν ίδια μόρφωση όλα τα παιδιά.

                        Γι’ αυτό, αυτό το σχολείο θα πρέπει να είναι ενιαίο και δωδεκάχρονο. Να απασχολεί εκπαιδευτικό προσωπικό με ενιαίες εργασιακές σχέσεις, ξεκινώντας από την πλήρη και σταθερή εργασία για όλους τους εκπαιδευτικούς.

                        Η αλλαγή του σκοπού της εκπαίδευσης και του σχολείου, αυτή είναι, φίλες και φίλοι, η μόνη πρόταση που έρχεται σε ρήξη με το παρελθόν και ας πάψουν η κυβέρνηση και η αξιωματική αντιπολίτευση να παρουσιάζουν τις προτάσεις τους για επιστροφή του σχολείου στην φιλανθρωπία και τον εκπαιδευτικό στο καθεστώς του δημοδιδάσκαλου σαν καινοτομίες.

                        Ταυτόχρονα όμως, φίλες και φίλοι, στις μέρες γίνεται ακόμα πιο αδιέξοδη και επιζήμια η λογική των αντισταθμιστικών προτάσεων, η λογική του συμπληρώματος της μικροβελτίωσης και του καλλωπισμού του εκπαιδευτικού συστήματος και γίνεται επιζήμια γιατί αυτό το εκπαιδευτικό σύστημα δεν διορθώνεται, μόνο χειροτερεύει, ακολουθώντας τους νόμους του αδυσώπητου ανταγωνισμού και του κέρδους, όπως και η κάθε πτυχή της κοινωνικής μας ζωής. 

                        Ουσιαστικές κατακτήσεις μπορεί να έχει ο αγώνας των εκπαιδευτικών όταν βάλει στο στόχο του όχι να διορθώσει αλλά να χαλάσει, να ανατρέψει και να φτιάξει από την αρχή σε άλλες βάσεις και με άλλες αρχές το εκπαιδευτικό σύστημα και μαζί και την κοινωνική του βάση.

                        Αυτό βέβαια, φίλες και φίλοι, δεν μπορούν μόνοι τους να το επιτύχουν οι εκπαιδευτικοί και γι’ αυτό ο αγώνας για την παιδεία πρέπει να γίνει υπόθεση παλλαϊκή. Γι’ αυτό χρειάζεται η συμπόρευση και το μέτωπο των εκπαιδευτικών με το ευρύτερο εργατικό κίνημα και η ενότητα πάνω στα κοινά προβλήματα και τα ενιαία ταξικά συμφέροντα που έχουν μεταξύ τους οι εργαζόμενοι.

                        Εμείς από την πλευρά μας είμαστε αισιόδοξοι ότι το δροσερό και ελπιδοφόρο αεράκι των αγώνων που φυσά αυτή την τελευταία χρονιά στην παιδεία θα γίνει αέρας δυνατός που θα ανατρέψει όχι μόνο τα αντιεκπαιδευτικά σχέδια αλλά και αυτές τις εξουσίες που τα απεργάζονται και τα επιβάλλουν και σε αυτό θα έχουνε βάλει το χέρι τους και οι εκπαιδευτικοί, γιατί αυτό συμβαδίζει με τα συμφέροντά τους.

                        Αγώνας μαζικός, αγώνας μαζικός θα είναι η απάντηση από δω και μπρος ακριβώς, φίλες και φίλοι, γιατί οι θετικές αλλαγές δεν χαρίζονται, το ξέρουμε όλοι πάρα πολύ καλά, δεν παραχωρούνται από κανέναν εκπρόσωπο της κυβέρνησης, κατακτιόνται. Είναι προϊόντα της πάλης μας. Σας ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Καλείται στο βήμα ο Πρόεδρος του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Αλαβάνος Αλέκος.

Αλ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ (ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΡΙΖΟΣΠ. ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ): Συντρόφισσες και σύντροφοι και απευθύνομαι σε όλους με αυτό τον όρο, όχι μόνο σε όσους προέρχονται από την Αριστερά, γιατί έτσι νιώσαμε εμείς, στον Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς, όταν βρεθήκαμε με μέλη του Συμβουλίου της ΟΛΜΕ, με εκπαιδευτικούς από όλη την Ελλάδα για πολλές μέρες στους δρόμους για να δώσουμε τη μάχη για ένα δημόσιο πανεπιστήμιο, για δωρεάν παιδεία, για χρηματοδότηση πάνω από 5%.

                        Αντίπαλος δικός μας δεν είναι κανείς που μας κάνει κριτική εδώ μέσα. Δεν είναι αντίπαλος δικός μας. Αντίπαλος δικός μας είναι ο Πρωθυπουργός ο κ. Καραμανλής, είναι οι πολιτικές της κυβέρνησης, είναι η Υπουργός Παιδείας, είναι ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης, ο οποίος με την πολιτική του οδήγησε σε αυτά τα ακραία φαινόμενα, ο οποίος στράφηκε με το ίδιο μένος ενάντια στους συνδικαλιστικούς φορείς της εκπαίδευσης, την ΠΟΣΔΕΠ, την ΟΛΜΕ, τη ΔΟΕ και ενάντια στο κόμμα μου, καλώντας μας εξωκοινοβουλευτικούς, εκτός κοινοβουλευτικού πλαισίου, εκτός νομιμότητας, φωλιά της βίας.       

                        Δεν έχω να σας πω πολλά γιατί τα πολλά τα είπαμε τις βδομάδες, τους μήνες, τον ολόκληρο εκείνο χρόνο των μεγάλων αγώνων ενάντια στην τροποποίηση του άρθρου 16. Και πιστεύω ότι θα ξανασυναντηθούμε. Θα ξανασυναντηθούμε σύντομα.

                        Αυτό που θέλω να πω είναι ότι έγινε κάτι ιδιαίτερα σημαντικό στη χώρα μας και οι εκπαιδευτικοί έχουν συμβάλλει με έναν μοναδικό τρόπο. Η χώρα μας είναι η τελευταία στις χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε δαπάνες για την παιδεία.

                        Κατάφερε όμως, χάριν στους αγώνες αυτούς, να είναι η πρώτη στους αγώνες που έκανε για την παιδεία, το εκπαιδευτικό κίνημα στην Ελλάδα πήρε διαστάσεις οι οποίες βγήκαν έξω από τα σύνορά μας. Και γιατί; Όχι μόνο γιατί είναι δύσκολο σήμερα να συναντήσεις στον ευρωπαϊκό χώρο κινήματα τα οποία αντέχουνε, αντέχουνε τις πιέσεις, αντέχουν την καταστολή, αντέχουνε τις προσβολές και γίνονται πιο σταθερά και πιο μαζικά. Φτάσαμε τον ένα χρόνο, αλλά για πρώτη φορά ίσως.

                        Είχαμε ένα κίνημα το οποίο καταρρίπτει τις θεωρίες ότι κινητοποιήσεις μπορεί να υπάρξουν κάποιες, αποτελέσματα δεν μπορούν να υπάρξουν. Το γεγονός ότι αυτό το κίνημα κατάφερε να κλονίσει συθέμελα το βασικό πυρήνα της πολιτικής της κυβέρνησης, τη μητέρα των μεταρρυθμίσεων που είναι η συνταγματική μεταρρύθμιση, είναι κάτι που δεν γίνεται εύκολα.

                        Το γεγονός ότι αυτό το κίνημα κατάφερε να σπάσει τη συναίνεση που είχε ετοιμασθεί για την τροποποίηση του άρθρου 16 και να μην παρουσιαστεί η πλειοψηφία των 180 ψήφων στη Βουλή στον πρώτο γύρο είναι κάτι που δεν είναι εύκολο.

                        Το γεγονός ότι αυτό το κίνημα το οποίο πιστεύω ότι θα συνεχίσει να είναι παρών θα καταφέρει, αναδείχνοντας και στην πορεία μας για τις εκλογές ως ένα κεντρικό ζήτημα τα ζητήματα της παιδείας, θα καταφέρει να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις, να μην υπάρξει η πλειοψηφία των 180 ψήφων και στην άλλη Βουλή θα είναι κάτι εξαιρετικά σημαντικό.

                        Έχουμε κάνει ένα μεγάλο βήμα μπροστά και πιστεύω ότι το μεγάλο μυστικό εδώ είναι η κοινή δράση. Το γεγονός ότι βρεθήκαμε σε αυτούς δρόμους, οι πολιτικές δυνάμεις από το χώρο της Αριστεράς, που παρά τις διαφωνίες μας θέλουμε δημόσιο, δωρεάν, ποιοτικό πανεπιστήμιο. Το γεγονός ότι βρεθήκανε δυνάμεις από άλλα κόμματα, που ακούσανε αυτές τις θέσεις. Το γεγονός ότι βρεθήκανε μαζί καθηγητές του πανεπιστημίου, του λυκείου, του γυμνασίου, οι νηπιαγωγοί, του δημοτικού σχολείου.

                        Το γεγονός ότι έγινε η κοινή δράση εκπαιδευτών και εκπαιδευομένων δείχνει ότι αυτός είναι ο δρόμος μας. Διαφορές μπορεί να έχουμε, αγαπητοί φίλοι του ΚΚΕ. Έχουμε, μπορούμε να έχουμε. Η μεγάλη πρόκληση για μας είναι να μπορούμε να συμβαδίζουμε και να έχουμε ανοιχτές τις πόρτες για να ‘ρθουν και από άλλους χώρους, εκτός Αριστεράς, δυνάμεις, πρόσωπα, ευαισθησίες και να φέρνουν αποτελέσματα.

                        Το μέτωπο είναι ανοιχτό. Δεν είναι μόνο ένας αγώνας άμυνας αυτός. Είναι ένας αγώνας ο οποίος συμπυκνώνει και εμπεριέχει τις θετικές προτάσεις. Εμείς θα υποστηρίξουμε το δημόσιο πανεπιστήμιο. Εμείς θα κάνουμε κριτική στο δημόσιο πανεπιστήμιο και στο δημόσιο λύκειο και στο δημόσιο γυμνάσιο που μας δίδουνε τα οποία φυτοζωούν, τα οποία έχουνε καθηγητές που το πρώτο απ’ όλα που κάνουν και το χειρότερο είναι ότι τους κάνουν να χάνουν την αυτοεκτίμησή τους, διότι όταν ακούμε για 176 ευρώ σε δόσεις και όταν βλέπουμε απ’ την άλλη μεριά τους Αρείους Πάγους να βγάζουνε για εκατομμύρια ευρώ αναδρομικά, καταλαβαίνουμε πού ωθούνε αυτό τον κόσμο. 

                        Θέλουνε ένα έμψυχο δυναμικό και στο γυμνάσιο και στο λύκειο και στο πανεπιστήμιο και στο δημοτικό που να έχει παραιτηθεί, που να είναι γέροι ενώ είναι ακόμη νέοι, που να είναι κουρασμένοι, που να μην έχουνε φιλοδοξίες, που να μην έχουνε πρωτοβουλίες και γι’ αυτό αν θέλετε υπάρχουν όλα αυτά τα ζητήματα και τα μισθολογικά και η επιμόρφωση.

                        Και γι’ αυτό σε όλα αυτά τα μέτωπα πρέπει να ανοίξει ένας αγώνας. Είναι ένας, νομίζω, μεγάλος θρίαμβος, εγώ θα έλεγα, ότι χάρη και στους εκπαιδευτικούς αυτοί που υπολογίζανε να κάνουνε επένδυση μισού αιώνα σε μια νεολαία η οποία θα εμπνέεται από τον ατομικισμό, από τον ανταγωνισμό, από το ενδιαφέρον και την ιδιοτέλεια μόνο για τον εαυτό, που δεν θα ξέρει τη λέξη αλληλεγγύη, που δεν θα ξέρει τη λέξη συλλογικότητα, που δεν θα ξέρει τι σημαίνει το όνομα Τεμπονέρας, αυτή, αυτή ακριβώς, αυτή η μάχη δημιούργησε τη δυνατότητα σήμερα, σήμερα, αύριο, τον επόμενο χρόνο, τις επόμενες δεκαετίες να έχουμε μια νεολαία μπολιασμένη μέσα στους αγώνες, που γίνανε μέσα στο χώρο της παιδείας.

                        Πιστεύουμε ότι θα γίνει ένας διάλογος και γίνεται ένας διάλογος και διαβάζουμε με προσοχή τις θέσεις της ΟΛΜΕ. Εμείς θα καταθέσουμε, δεν είναι αυτή η στιγμή, θα καταθέσουμε στα πρακτικά του Συνεδρίου σας τις θέσεις μας για την πρόσβαση στο πανεπιστήμιο, για την μεταρρύθμιση του λυκείου, για τη μεταρρύθμιση της βαθμολογίας του λυκείου, ώστε να συμβάλλουμε και εμείς σε ένα ζωντανό αγώνα που συνεχίζεται και προχωράει με όλες τις ελπίδες.

                        Καταφέρατε, εσείς και όλοι όσοι είστε στην εκπαιδευτική κοινότητα να αλλάξετε την ημερήσια διάταξη όλης της χώρας. Να δημιουργήσετε άλλες πολιτικές προϋποθέσεις. Είναι ένας αγώνας ο οποίος είναι ανοιχτός. Εύχομαι να πάνε όλα καλά. Εύχομαι σημαντικές επιτυχίες για το δημόσιο πανεπιστήμιο, για τη δωρεάν παιδεία, για την αποτελεσματική και ποιοτική παιδεία χωρίς ταξικούς φραγμούς για όλο το λαό. Ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ: Ο εκπρόσωπος της ΑΔΕΔΥ συνάδελφος Παπαντωνίου Σπύρος έχει το λόγο.

Σπ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΑΔΕΔΥ): Όταν διαδέχεσαι στο βήμα τον Πρόεδρο ενός κόμματος μετά θα πεις και για το ΤΕΑΔΥ. Θα πούμε και για την ΑΔΕΔΥ συνάδελφοι. Λοιπόν, αγαπητοί συνάδελφοι, εκείνο που το συνδικαλιστικό κίνημα σήμερα πρέπει να εντοπίσει είναι αυτό που λέγεται ενιαία δράση.

                        Το όλοι μαζί και το μήνυμα και το σύνθημα που ακούστηκε πρωτύτερα ήταν ένα μήνυμα και ένας αγώνας που έγινε με το συνδικαλιστικό κίνημα μπροστά όλων μαζί. Και γι’ αυτό έφερε το αποτέλεσμα, αγαπητέ Πρόεδρε, που λέγεται: κάνουμε πίσω και από όποιες συμφωνίες ή πολιτικές σε σχέση με την αναθεώρηση του Συντάγματος.

                        Ήταν πραγματικά μία νίκη αλλά η νίκη αυτή ήτανε νίκη του κινήματος, ήτανε πέρα από τις δυνάμεις των κομμάτων και ήταν πραγματικά και ένα μήνυμα προς τα κόμματα ότι το συνδικαλιστικό κίνημα έχει αυτόνομο ρόλο, έχει αυτόνομη πολιτική και ότι ουσιαστικά δεν χωράει καμία χειραγώγηση. Δεν είναι δηλαδή ιμάντες μεταβίβασης κανένας και για τίποτα. Το ένα είναι αυτό.          

                        Το δεύτερο. Σε σχέση με τα κοινωνικά κινήματα. Αγαπητοί συνάδελφοι, σε μία εποχή που το κοινωνικό κράτος αλλάζει, σε μία εποχή που η παγκοσμιοποίηση με τις μορφές, ειδικότερα η οικονομική παγκοσμιοποίηση αλλάζει τα πάντα, που σαρώνει τα πάντα, η αντίσταση και όχι μόνο η αντίσταση αλλά η αντεπίθεση είναι μέσα από τα κοινωνικά κινήματα. Και τα κοινωνικά κινήματα δεν είναι μόνο στο επίπεδο ενός χώρου, ξεπερνάνε τα σύνορα, ξεπερνάνε την Ευρώπη, είναι σε παγκόσμιο επίπεδο. Δεν είναι μία φωλιά, δεν είναι ένας χώρος. Είναι το σύνολο.

                        Όταν λοιπόν δίπλα σε αυτό που λέγεται κοινωνικό κίνημα χτιστεί αυτό που λέγεται κράτος πρόνοιας τότε είναι σίγουρο ότι ο νεοφιλελευθερισμός θα έχει μετέωρο βήμα. Η απάντηση στο νεοφιλελευθερισμό, στο μετέωρο βήμα του νεοφιλελευθερισμού, θα είναι η απάντηση της αντεπίθεσης μέσα από τα κοινωνικά κινήματα. Άρα φεύγουμε απ’ αυτό που λέγεται αντίσταση και πάμε στην αντεπίθεση.

                        Ας έρθουμε τώρα όμως και στα δικά μας. Για να δούμε, αγαπητοί συνάδελφοι, τι ακριβώς γίνεται στην Ελλάδα. Ας δούμε, λοιπόν, πολιτικές που έχουν σχέση με την ανεργία, πολιτικές που έχουν σχέση με την οικονομική πολιτική.

                        Εδώ θα κάνω μία παρένθεση. Δεν είναι η ώρα να αναλύσουμε τι γίνεται με την εισοδηματική πολιτική των δημοσίων υπαλλήλων κτλ. Ένα μόνο σας λέω: ότι υπήρχαν διαδοχικές υποσχέσεις του ίδιου του πρωθυπουργού για ουσιαστική οικονομική αναβάθμιση των εργαζόμενων στις δημόσιες υπηρεσίες. Έμειναν στα λόγια.

                        Δεύτερον: φορολογική πολιτική. Γίνεται μία μεταφορά των εισοδημάτων διαρκώς. Από τους μισθωτούς, από τις ασθενέστερες εισοδηματικές τάξεις στις υψηλότερες μέσα από αυτό που λέγεται φορολογική κλίμακα.

                        Τρίτον: στο επίμαχο, ασφαλιστική πολιτική. Έχουμε κατ’ επανάληψη τονίσει ότι πάμε σε ένα καινούργιο ασφαλιστικό σύστημα που δεν θα είναι ούτε δημόσιο ούτε αναδιανεμητικό. Θα είναι κεφαλαιοποιητικό με την έννοια: δίνω – παίρνω. Δεν θα έχει δηλαδή την εγγύηση του κράτους. Αυτό που λέμε δηλαδή το κράτος εγγυητής.

                        Τι γίνεται λοιπόν εδώ ως παρένθεση με τα ομόλογα, τι γίνεται με τα αποθεματικά τους, τι γίνεται με τις επενδύσεις; Μα, συνάδελφοί μου, το κίνημα είναι σαφέστατο. Δεν είναι τα ταμεία κερδοσκοπικά. Δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε με κερδοσκοπικούς όρους στα ταμεία. Χρειάζονται σταθερές, ασφαλείς επενδύσεις και οι εκπρόσωποί μας στα συγκεκριμένα ταμεία, θέλω να σας πω το εξής: οι αποφάσεις όλων, ανεξαρτήτως των παρατάξεων, ήτανε ομόφωνες, αλλά ήτανε σε σημείο, ήτανε ομόφωνες μην κάνετε το λάθος. Δεν ήτανε οι ίδιες με τις αποφάσεις που πήρε ο Πρόεδρος και εκείνοι που είχαν τη δυνατότητα να κάνουν εκτελεστές τις αποφάσεις.

                        Έγινε άλλο στην πράξη και άλλο είχε αποφασιστεί. Απόδειξη αυτού είναι οι μηνυτήριες αναφορές από το τριτοβάθμιο συνδικαλιστικό κίνημα και προς το εξωτερικό, στην MORGAN και σε εκείνους που διαχειρίστηκαν τα αποθεματικά των ταμείων. Αυτό είναι σαφές.

                        Το σχέδιο, συνάδελφοι, που υπήρχε ήταν περίεργο και σκοτεινό και στο σχέδιο αυτό κανένας δεν μπορεί να γνωρίζει ποιες τεχνικές και διαδρομές ακολουθήθηκαν. Μην κάνετε το λάθος αυτό.

                        Τέταρτον: δημόσια διοίκηση, ομηρία. Εξακολουθεί να υπάρχει η ομηρία και πρέπει επιτέλους ως συνδικαλιστικό κίνημα να απαντήσουμε εάν αποδεχόμαστε κάθε φορά η δημόσια διοίκηση να είναι όμηρος της κάθε φορά κυβέρνησης που βγαίνει μέσα από την εντολή του ελληνικού λαού.

                        Πέμπτο θέμα: εργασία. Αγαπητοί συνάδελφοι, περνάμε σε μια άλλη εποχή. Μια εποχή και μάλιστα τελευταία τονίστηκε σε μια έκθεση του ΟΟΣΑ, η δια βίου εργασία πέθανε έτσι όπως είπαν οι εκπρόσωποι του ΟΟΣΑ. Εκεί ακριβώς υπάρχουν και στοιχεία τα οποία δείχνουν ότι τα τελευταία 30 χρόνια μέσα από τη διαδικασία της παγκοσμιοποίησης έχουμε 30% μείωση του μέσου μισθού στην Ιαπωνία, 15 με 20% του μέσου μισθού στην Ευρώπη και περίπου 7 με 10% του μέσου μισθού στην Αμερική.

                        Εδώ λοιπόν τι γίνεται; Η εργασία, ενώ η παγκοσμιοποίηση δίνει εργασία σε εκείνους που φεύγουν από τη μια χώρα και πάνε στην άλλη, ουσιαστικά αφαιρεί εργασία απ’ αυτούς που είναι στη χώρα, που φεύγει ή μετεγκαθίστανται μια επιχείρηση. Χάνονται δηλαδή θέσεις εργασίας από τη μια περιοχή, παίρνονται θέσεις εργασίας από την άλλη, άρα το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι η εργασία αλλάζει μορφή.

                        Η μόνιμη εργασία πεθαίνει. Άρα σε παγκόσμιο επίπεδο πάμε σε ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και η περίφημη πρόθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης που μιλάει για ευελιξία και ασφάλεια ήδη τη βιώνουμε στη χώρα μας με τους ορισμένου χρόνου εργασίας που είναι και στη χώρα μας. 

                        Άρα το πρόβλημα είναι: γίνεται και θα γίνει δραματική μετατροπή των εργασιακών σχέσεων σε μία πορεία που η ελαστικοποίηση και η ευελιξία θα ακυρώσει ή θα παραμερίσει αυτό που λέγεται ασφάλεια. Ήδη προωθείται από την Commission αντίστοιχη οδηγία η οποία θα δει το φως της δημοσιότητας τουλάχιστον μέχρι το Δεκέμβρη.

                        Εμείς λοιπόν ως κοινωνικό κίνημα έχουμε τοποθετηθεί και είμαστε υπέρ της ασφάλειας και της διαφύλαξης των δικαιωμάτων. Μην βάζουμε, λοιπόν, ζητήματα στο εσωτερικό του κινήματος. Εδώ δεν είμαστε εκπρόσωποι κανενός και σε τίποτα. Έχουμε αυτόνομη πορεία, μπορούμε να συνεργαζόμαστε, μπορούμε να συμφωνούμε, υπάρχουνε οι πλειοψηφίες, υπάρχουν οι μειοψηφίες, αλλά το κεντρικό ζητούμενο είναι να προστατευτούν τα δικαιώματα των εργαζόμενων.

                        Ας έρθουμε λοιπόν τώρα και για το τι έκανε η ΑΔΕΔΥ για τους αγώνες των εκπαιδευτικών γιατί δεν μιλήσαμε καθόλου. Ακούστε λοιπόν: εδώ λοιπόν για να μην ακούγονται πολλά και θα κλείσω, να μην σας κουράζω, θα ήθελα να διαβάσω επιγραμματικά.

                        Απεργία της ΑΔΕΔΥ, 10/5^ου του 2006, 24ωρη. 8/6^ου του 2006 τρίωρη. 22/6^ου του 2006 24ωρη. 20/9^ου του 2006 τρίωρη. 27/9^ου του 2006 τρίωρη. 5/10ου 14ωρη. 11/10ου 2006 24ωρη. 18/4^ου του 2006 24ωρη. 25/10ου 2006 τρίωρη. 3/11^ου του 2006 τρίωρη. 9/11^ου του 2006 τρίωρη. 10/1^ου του 2007 τρίωρη. 22/3^ου τρίωρη.

                        Μία σειρά απεργιακών κινητοποιήσεων για το μεγάλο θέμα της παιδείας που τέτοιο πράγμα ιστορικά τα τελευταία 50 χρόνια δεν υπάρχει ούτε σε επίπεδο Ομοσπονδιών, ούτε σε επίπεδο κατ’ επέκταση τριτοβάθμιου επιπέδου. Αυτή ήτανε λοιπόν η απάντηση, αυτή ήταν το όλοι μαζί που είπα προηγουμένως και αυτή η κίνηση, αυτή η ενότητα έφερε το αποτέλεσμα.

                        Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Η απόσυρση του άρθρου 16, η προοπτική ανοίγματος ουσιαστικού διαλόγου και παρέμβασης στα εκκρεμή και μεγάλα ζητήματα της παιδείας και ουσιαστικά μια καλύτερη μέρα, ένα καλύτερο μέλλον.

                        Τελειώνοντας θέλω να πω το εξής: έχουμε κοινά, τα αιτήματα είναι κοινά. Τα αιτήματα έχουν συνδιαμορφωθεί μέσα από Συνέδρια και το συνδικαλιστικό κίνημα, όπως είπα και προηγουμένως, πάνω στα αιτήματα αυτά πρέπει να παλέψει. Να παλέψει όμως με νέους όρους, με νέες δυναμικές, με νέες λογικές, για να έχει αποτέλεσμα, γιατί το συνδικαλιστικό κίνημα εκτός από τους αγώνες του, που έχει μάθει να δίνει με αυτόνομη πορεία πρέπει να έχει και αποτέλεσμα. Πρέπει για τους εργαζόμενους να φέρουμε και αποτέλεσμα και αυτό είναι η μεγάλη μας ευθύνη. Σας ευχαριστώ πολύ.

ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ: Από τη ΓΣΕΕ παρευρίσκεται το μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής ο συνάδελφος Ανέστης Στάθης. Το λόγο έχει για να χαιρετίσει ο συνάδελφος Κουματζέλης Παναγιώτης, εκπρόσωπος της ΔΟΕ, της ΔΟΕ του μεγάλου αγώνα των δασκάλων στη φετινή χρονιά.

Π. ΚΟΥΜΑΤΖΕΛΗΣ (ΤΑΜΙΑΣ ΔΟΕ): Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, μεταφέρω το χαιρετισμό των 11 νεοεκλεγμένων μελών του νέου Δ.Σ. της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας της Ελλάδας, το οποίο δεν συγκροτήθηκε ακόμα και ευχές για καλές εργασίες και τέτοια αποτελέσματα που να προσβλέπουν σε μια αγωνιστική διάθεση για την επίλυση των εκπαιδευτικών προβλημάτων, γιατί σαν εκπαιδευτικοί, συναδέλφισσες και συνάδελφοι, έχουμε υποχρέωση απέναντι στην κοινωνία και καθήκον απέναντι στους μαθητές να αγωνιζόμαστε ώστε να παρέχουμε σε αυτούς μια ποιοτική εκπαίδευση.

                        Φέτος ο κλάδος μας έδωσε το μεγαλύτερο μέχρι τώρα αγώνα, ένας αγώνας πρωτοφανής σε χρονική διάρκεια και παλμό, ένας αγώνας που πιστεύουμε ότι καταξίωσε την νηπιαγωγό και το δάσκαλο στα μάτια της ελληνικής κοινωνίας.

                        Αυτός ο αγώνας μπορεί να μην είχε αποτελέσματα υλικά και πιστεύω ότι δεν είχε υλικά για δυο κυρίως λόγους. Πρώτον είναι η αδιαφορία της κυβέρνησης για την επίλυση εκπαιδευτικών θεμάτων και αυτό φαίνεται γιατί αντί να ενσκήψει επάνω στα προβλήματα, να δούμε τι μπορούμε να λύσουμε από τα προβλήματα, τι έκανε; Άρχισε να καταγγέλλει τους δασκάλους, να τους αποκαλεί μίζερους, ανέντιμους και στο τέλος φασίστες γιατί έκαναν αγωνιστικές κινητοποιήσεις στο κέντρο της Αθήνας.

                        Επίσης αυτή την αδιαφορία την έχει φέρει πολλές φορές στην επιφάνεια αφού προεκλογικά θυμόσαστε όλοι να λέει ο σημερινός Πρωθυπουργός ότι θα καταστήσει την παιδεία, ή μάλλον θα καταστούσε την παιδεία πρώτη προτεραιότητα της κυβέρνησης, δίνοντας το 5% του ΑΕΠ. Αντιθέτως τρία και τέσσερα χρόνια τώρα μειώνονται συνεχώς οι δαπάνες.

                        Εμείς όμως πιστεύουμε ότι πέτυχε, για τέσσερις λόγους. Πρώτον: ότι άφησε καταβολές, άνοιξε τους δρόμους για αγώνες. Δεύτερον: γιατί είχε τα δύο στοιχεία αυτά που λέγαμε σαν συνδικαλιστές όλα τα χρόνια. Πρώτον: ότι να πείσεις την κοινωνία για το δίκαιο των αιτημάτων σου και δεύτερον: να την πείσεις να κάνει την παιδεία και δικιά της υπόθεση.

                        Και εμείς πείσαμε τον κόσμο, πείσαμε τους γονείς και αυτό φαίνεται από το ότι για 42 ημέρες, για έξι εβδομάδες ήταν μαζί μας, είχε το πανό μαζί στην εξέδρα το οποίο μας συγκίνησε σαν δασκάλους που έγραφαν οι γονείς, ότι το καλύτερο μάθημα των δασκάλων μας είναι το μάθημα για το δίκαιο του αγώνα μας.

                        Επίσης φαίνεται και από τη δήλωση γνωστού δημοσιογράφου στον Πρόεδρο της Ομοσπονδίας ότι ποτέ μέχρι τώρα δεν παρουσιάστηκε απεργία 42 μέρες και οι έχοντες άμεσες συνέπειες, δηλαδή οι μαθητές και οι γονείς, αγόγγυστα να είναι μαζί μας. Ήταν μαζί μας και την τελευταία μέρα, εβδομάδα, τη τελευταία Δευτέρα έξω από το Υπουργείο Παιδείας ζητώντας παράσταση υπέρ μας. Τους ευχαριστούμε και τους λέμε ότι θα είμαστε μαζί.   

                        Τρίτον: είχε επιτυχία γιατί διέψευσε την κυρία Υπουργό η οποία στις 14 Μάρτη μας είχε πει όταν της είπαμε ότι θα είναι η μόνη υπεύθυνος αν δεν ανοίξουν τα σχολεία, μας είπε ειρωνικά ότι οι δάσκαλοι δεν μπορούν να κάνουν αγώνες. Και είναι ακόμα επιτυχημένη γιατί ανάγκασε τον σημερινό πρωθυπουργό, ενώ πριν από είκοσι μέρες μας είπε δεν χρειάζεται, είναι άνευ ουσίας το αίτημά μας για συνάντηση μαζί του, αναγκάστηκε να μας καλέσει, μας κοίταξε στα μάτια και μας είπε ότι δεν έχουμε να σας δώσουμε τίποτα.

                        Τα προβλήματα παραμένουν, αγαπητές συναδέλφισσες και συνάδελφοι, είναι το 5%, τα λεφτά για την παιδεία. Οι μισθοί μας, δεν ζούμε με αυτούς αξιοπρεπώς. Προσέξτε. Αυτό που λέμε η ανταποδοτική ας πούμε εκπαίδευση, αντισταθμιστική δεν υπάρχει. Φυλλορροεί κάθε μέρα. Είναι απλήρωτοι οι ωρομίσθιοι. Με τα νέα βιβλία, ένα σωρό προβλήματα.

                        Εμείς ανοίξαμε και δείξαμε το δρόμο. Εμείς καλούμε εσάς και πιστεύουμε ότι τα συμπεράσματα, τα αποτελέσματα και οι αποφάσεις του Συνεδρίου σας θα είναι τέτοιες προς αγωνιστική κατεύθυνση για να πετύχουμε αυτό που γράφεται στο πανό να έχουμε μία πραγματικά δωρεάν αναγνωρισμένη εκπαίδευση. Εμπρός, λοιπόν, όλοι μαζί να πάμε γιατί όλοι μαζί μπορούμε. Ευχαριστώ.   

ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ: Χαιρετίζοντας το μεγάλο αγώνα των πανεπιστημιακών ενάντια στην αναθεώρηση του άρθρου 16 καλούμε στο βήμα να χαιρετίσει το Συνέδριο τον Πρόεδρο της ΠΟΣΔΕΠ συνάδελφο Λάζαρο Απέκη.

Λ. ΑΠΕΚΗΣ (ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΠΟΣΔΕΠ): Αγαπητές συναδέλφισσες και συνάδελφοι, συνάδελφοι εκπαιδευτικοί, συναγωνιστές στο μεγάλο κίνημα της παιδείας, ζήσαμε ένα μεγαλειώδες κίνημα, μια μεγάλη δυναμική κινητοποίηση από πέρυσι μέχρι την Άνοιξη.

                        Συγκροτήθηκε αυτό το κίνημα μέσα στον αγώνα για την υπεράσπιση του θεμελιώδους κοινωνικού δικαιώματος της δημόσιας και δωρεάν παιδείας, μιας παιδείας σύμφωνα με τις ανάγκες και της κοινωνίας και όχι της αγοράς.

                        Ενός κινήματος για την αξιοπρέπεια των εκπαιδευτικών. Και αυτό το κίνημα κατάφερε να δώσει δείγματα καταπληκτικά. Πετύχαμε η παιδεία να είναι θέμα ολόκληρης της κοινωνίας και να πάψει πια να είναι υπόθεση εκπαιδευτικής κοινότητας.

                        Καταφέραμε να είναι η παιδεία κεντρικό θέμα της πολιτικής ζωής για πάνω από ένα χρόνο και να υποχρεώνει όλες τις πολιτικές δυνάμεις να καθορίσουν τη στάση τους σύμφωνα με τα αιτήματα του κινήματος και να αποκαλύψουν πραγματικά τον πολιτικό τους ρόλο.

                        Κατάφερε αυτό το κίνημα να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις και να πείσει την κοινωνία ότι μπορεί αυτή η αλαζονική και επιθετική πολιτική μπορεί να εισπράττει και ήττες και αυτό ήταν μήνυμα για όλους τους κοινωνικούς αγώνες.

                        Και ποιες ήταν οι ήττες. Ξεκινώντας από το πανεπιστημιακό κίνημα με πρωτεργάτη βεβαίως το μεγάλο φοιτητικό κίνημα υποχρεώσαμε την κυβέρνηση να αναδιπλωθεί αρκετές φορές σε αυτό το επιθετικό της πρόγραμμα, να επιβάλλει την αναδιάρθρωση την αντιδραστική που θέλει να περάσει για την ανώτατη εκπαίδευση και την παιδεία συνολικότερα.

                        Η μεγάλη όμως νίκη ήταν όταν αυτό το βαθιά ριζωμένο κίνημα μέσα στην κοινωνία κατάφερε να ανατρέψει τους σχεδιασμούς των δυο μεγάλων κομμάτων για την αναθεώρηση του άρθρου 16. Μια αναθεώρηση που θα ολοκλήρωνε, όπως ήθελε η κυβέρνηση, αυτή την αναδιάρθρωση με την κατάργηση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας και την ανάθεση στους ιδιώτες της εκπαίδευσης σαν ένα θέμα της αγοράς.

                        Είναι υπόθεση του κινήματος αυτή η τακτική νίκη να είναι οριστική όπως και άλλες νίκες. Κινηθήκαμε, κινητοποιηθήκαμε, αγωνιστήκαμε, απέναντι σε μια πολιτική η οποία εδώ και χρόνια στο όνομα του ευρωπαϊκού χώρου της ανώτατης εκπαίδευσης και του ευρωπαϊκού χώρου έρευνας, ιδιαίτερα στην ανώτατη εκπαίδευση, θέλει να επιβάλλει μια αναδιάρθρωση που οδηγεί στην υποβάθμιση, στον εκφυλισμό των πανεπιστημιακών σπουδών, σε κατάρτιση σύντομη και απαξιωμένη, στην ακύρωση των πτυχίων που χορηγούν τα δημόσια πανεπιστήμια και στην απαξίωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των αποφοίτων μας.

                        Μια αναδιάρθρωση που εμφανίζεται ως μεταρρύθμιση και μας πάει πολύ πίσω, που δεν θα επιτρέψουμε να περάσει. Με ένα μπαράζ από νόμους θέλει η κυβέρνηση να επιβάλλει αυτές τις αλλαγές στην ανώτατη εκπαίδευση. Δεν το επιτρέπουμε.

                        Η κυβέρνηση μόνη της σε αυτό το αλαζονικό παιχνίδι ψήφισε στη Βουλή με την πλειοψηφία που έχει μια σειρά από νόμους, για να επιβάλλει στα πανεπιστήμια το λεγόμενο μοντέλο της Μπολόνια. Η πανεπιστημιακή κοινότητα με πρωτεργάτη το φοιτητικό κίνημα και με τη δύναμη που μας δίνει αυτό το μεγάλο κίνημα της παιδείας καταφέραμε μέχρι τώρα αυτούς τους νόμους της απαξίωσης και της υποβάθμισης, όπως τους χαρακτηρίζουμε, να μην τους εφαρμόζουμε, να μην εφαρμόζονται μέχρι τώρα και αγωνιζόμαστε να μην εφαρμόζονται.

                        Απαξιώσαμε με τον αγώνα μας αυτή την περίφημη μεταρρύθμιση στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας. Η κυβέρνηση μετά την ήττα της στο άρθρο 16 προχώρησε σε νέα θεσμική επίθεση. Έφερε και ψήφισε ένα νόμο για την αλλαγή του καθεστώτος λειτουργίας των πανεπιστημίων. Ένα νόμο αντιδραστικό, αντιδημοκρατικό, αντιεκπαιδευτικό και αντισυνταγματικό.

                        Ένα νόμο που χαρακτήρισε και η ίδια η υπουργός ως εκτελεστικό νόμο του αναθεωρημένου άρθρου 16 αλλά δεν της βγήκε η αναθεώρηση, μας έμεινε ο εκτελεστικός νόμος, ο οποίος όμως δεν εκτελείται, γιατί πρέπει εμείς να τον εκτελέσουμε. Και τον εκτελούμε αρνητικά.

                        Δεν δεχόμαστε να εφαρμόσουμε αυτές τις ρυθμίσεις. Αγωνιζόμαστε για την απόσυρση αυτού του αντιδραστικού νόμου και η κυβέρνηση συνεχίζει.

                        Προτίθεται μες στο θερινό τμήμα της Βουλής να ψηφίσει ένα νέο νόμο για την έρευνα. Ένα νόμο που στερεί από τα πανεπιστήμια μια από τις δυο θεμελιώδεις λειτουργίες τους: την αυτοδύναμη ανάπτυξη της έρευνας στα πανεπιστήμια και την μετατρέπει σε μια επιχειρηματική δραστηριότητα με πλήρη αδιαφάνεια, με θεσμούς και λειτουργίες έξω από τα πανεπιστήμια, χωρίς καμιά εποπτεία.

                        Αυτά είναι τα βήματα. Εμείς διαπιστώσαμε και αυτή τη διαπίστωση την χτίσαμε με ένα μεγάλο αγώνα. Διαπιστώσαμε ότι υπάρχει δρόμος, ο δρόμος της κοινής πάλης, του κοινού αγώνα όλων των εκπαιδευτικών, των μαθητών και των φοιτητών, μαζί με τους εργαζόμενους. Αυτή είναι η λύση. Και αποδείξαμε ότι η αντίπαλη πολιτική δεν είναι αήττητη. Ο αντίπαλος μπορεί να χάνει και τον υποχρεώσαμε να χάνει.

                        Μπορεί να είναι τακτικές οι ήττες μέχρι τώρα, είναι υπόθεση δική μας και εδώ είναι το ραντεβού και το κάλεσμα στο Συνέδριό σας από το Σεπτέμβρη να μπούμε μπροστά ξανά σε κοινούς αγώνες. Για να μην περάσει αυτή η αντιδραστική επίθεση στην παιδεία.

                        Είχε βέβαια τεράστιο κόστος αυτός ο αγώνας. Αντιμετωπίσαμε μια κυβέρνηση που μας έχει κηρύξει τον πόλεμο και ο πόλεμος έχει πολλά όπλα. Έχει μεγάλη δυσφήμιση, έχει καταστολή, δίωξη, χημικά, δικαστικές διώξεις που εκκρεμούν ακόμα.

                        Φαίνεται ότι γι’ αυτή την πολιτική της κυβέρνησης τέτοια αντίληψη και πολιτική για την παιδεία έχει ώστε μόνον με ΜΑΤ και βία να μπορεί να την επιβάλλει. Δυστυχώς. Εμείς όμως μάθαμε να παλεύουμε και μέσα σε αυτές τις συνθήκες.

                        Και ποια είναι τα άλλα όπλα. Είναι η υποχρηματοδότηση της παιδείας γιατί είναι το ισχυρότερο εργαλείο με το οποίο θέλει η κυβέρνηση να επιβάλλει, ιδιαίτερα στα πανεπιστήμια, την εμπορευματοποίηση και την ιδιωτικοποίησή τους, ώστε να επιβιώσουν, λέει, ανταγωνιστικά. Να είναι σε ένα σύστημα αξιολόγησης, δήθεν αξιολόγησης, που σημαίνει ιεράρχησης και κατάταξης των πανεπιστημίων.

                        Τεράστια προβλήματα μένουν στον αέρα. Σήμερα κινδυνεύουν πανεπιστήμια της περιφέρειας να κλείσουν, να μην μπορούν να υποδεχθούν φοιτητές από το Σεπτέμβρη επειδή δεν μπορούν να ανανεώσουν τις συμβάσεις των συμβασιούχων καθηγητών, αυτών των εποχικών διδασκόντων, που είναι το ¼ των πανεπιστημιακών δασκάλων, που στα περιφερειακά πανεπιστήμια είναι πάνω από τους μισούς.

                        Δεν μπορούν να λειτουργήσουν τα πανεπιστήμια. Αυτή είναι στην πράξη η μεταρρύθμιση που θέλει να επιβάλλει η κυβέρνηση. Αυτός είναι ο χώρος της ανώτατης εκπαίδευσης, ο χώρος που θέλει να επιβάλλει η υποβάθμιση, η απαξίωση.

                        Η λύση είναι αυτή. Εμείς από την ΠΟΣΔΕΠ, οι πανεπιστημιακοί και πιστεύουμε ότι το ίδιο θέλουν και οι φοιτητές, το ίδιο όραμα έχουν, όλη μαζί η εκπαιδευτική κοινότητα μέσα στο μεγάλο μέτωπο που έχουμε πετύχει να ριζώσει μες στην κοινωνία να προχωρήσουμε δυναμικά από τη νέα εκπαιδευτική χρονιά, για να μην περάσει αυτή η πολιτική.

                        Για πραγματικά δημόσια και δωρεάν παιδεία. Παιδεία για τις ανάγκες, σύμφωνα με τις ανάγκες της κοινωνίας και όχι της αγοράς. Παιδεία που να σέβεται το ρόλο του δασκάλου, τη θέση και το ρόλο. Δυναμικά στον αγώνα.        

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Καλείται στο βήμα ο συνάδελφος Σκαλιάς Γιώργος, Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ελλήνων Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης Κύπρου.

Γ. ΣΚΑΛΙΑΣ (ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΥΠΡΟΥ): Φίλε Πρόεδρε, συναδέλφισσες και συνάδελφοι, μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, συναγωνιστές και συναγωνίστριες, αντιπρόσωποι των ΕΛΜΕ, κυρίες και κύριοι, εκ μέρους της Οργάνωσης των Ελλήνων Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης Κύπρου και κατόπιν τιμητικής, προς εμάς, δικής σας πρόσκλησης, βρισκόμαστε σήμερα εδώ για να απευθύνουμε σύντομο εγκάρδιο συναγωνιστικό χαιρετισμό προς το 13^ο τακτικό σας Συνέδριο.

                        Αισθανόμαστε ιδιαίτερη χαρά αλλά και ιδιαίτερη τιμή όταν βρισκόμαστε τέτοιες στιγμές κοντά σας και τούτο γιατί εμείς, οι συνάδελφοί σας στην Κύπρο παρακολουθούμε με προσοχή αλλά και με αίσθημα αλληλεγγύης τους δύσκολους και επίμονους συνδικαλιστικούς αγώνες που διεξάγετε, όπως πρόσφατα, σε πείσμα όλων εκείνων που πιστεύουν ότι το εκπαιδευτικό συνδικαλιστικό κίνημα απονευρώθηκε, αποδυναμώθηκε και περιθωριοποιήθηκε.

                        Σας μεταφέρω την αγάπη και την εκτίμηση των εκπαιδευτικών της μέσης εκπαίδευσης Κύπρου. Ιδιαίτερα ολόψυχα σας ευχαριστούμε για την ολόθερμη στήριξη, συμπαράσταση και συμπαράταξή σας στον πρόσφατο αγώνα που δώσαμε ως Ελληνοκυπριακές συνδικαλιστικές εκπαιδευτικές οργανώσεις στις Βρυξέλλες, ενάντια στην αήθη, πρωτοφανή και προκλητική προσπάθεια της ηγεσίας της ΕΤΙΟΥΣ που στόχευε στην αναβάθμιση του ψευδοκράτους των κατεχομένων.

                        Για μας η αποφασιστική και ασυμβίβαστη στάση που κρατήσατε αποδείχθηκε καθοριστική και συνέβαλλε αποφασιστικά στην αποτροπή δυσάρεστων και μη αναστρέψιμων καταστάσεων με ευρύτερο πολιτικό αντίκτυπο.

                        Η ΟΕΛΜΕΚ ενέκρινε ήδη εισήγηση του Κεντρικού Διοικητικού Συμβουλίου για τη δημιουργία Μεσογειακής Εκπαιδευτικής Συνδικαλιστικής πλατφόρμας, μέσα στα πλαίσια της ΕΤΙΟΥΣ. Από το βήμα αυτό απευθύνουμε πρόσκληση για συμμετοχή στην προσπάθεια αυτή και στην ΟΛΜΕ, που σε συνεργασία με την ΟΕΛΜΕΚ θα μπορέσουν και είμαστε σίγουροι γι’ αυτό να διαδραματίσουν πρωταγωνιστικό ρόλο για την υλοποίηση της πρωτοβουλίας αυτής.

                        Συναγωνίστριες και συναγωνιστές, διαχρονική έγνοια όλων μας και αμετάθετος στόχος μας είναι να κατοχυρωθεί χωρίς πισωγυρίσματα το αυτονόητο θεμελιώδες δικαίωμα στη δωρεάν εκπαίδευση για κάθε άνθρωπο, ανεξάρτητα από το φύλο, το χρώμα, τη θρησκεία ή την εθνική του καταγωγή.

                        Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο επιβάλλεται σήμερα όσο ποτέ άλλοτε η ουσιαστική, πλήρης και χωρίς παρεκκλίσεις διασφάλιση της δωρεάν παιδείας για όλους και συνολική θεώρηση της εκπαίδευσης μακριά από κοντόφθαλμους οικονομικίστικους υπολογισμούς, μακριά και έξω από τους νόμους της αγοράς και του εμπορίου.

                        Εκπαίδευση δημοκρατικά δομημένη γεννά πολίτες που συλλογούνται ελεύθερα, δημιουργεί δημοκρατικές συνειδήσεις και θέτει τις βάσεις για παγκόσμια ειρήνη, που θα στηρίζεται στις αρχές της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της ισότητας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και των ανθρώπινων δικαιωμάτων.

                        Πεποίθησή μας είναι ότι για την συγκρότηση μιας σύγχρονης και δημοκρατικής κοινωνίας, ο εκπαιδευτικός έχει να διαδραματίσει τον κυριότερο και τον πιο καθοριστικό ρόλο. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο αποτελεί θεμελιώδες αξίωμα ότι η πολιτεία έχει ηθική υποχρέωση και ευθύνη να λαμβάνει σοβαρά υπόψη της τις θέσεις των εκπαιδευτικών οργανώσεων, όταν αποφασίζει για θέματα που αφορούν την εκπαίδευση.

                        Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, πρέπει και επιβάλλεται να στείλουμε παντού το μήνυμα ότι θα αγωνιστούμε χέρι με χέρι όλοι μαζί και με τους συναδέλφους μας στην Ευρώπη για μια εκπαίδευση της αγοράς του δήμου και όχι της οικονομίας της αγοράς.

                        Θα σταθούμε αταλάντευτα αντίθετοι και δυναμικά ανυποχώρητοι στην ένταξη της ανώτερης και ανώτατης εκπαίδευσης και φυσικά και της μέσης εκπαίδευσης στους κανόνες και τους νόμους της αγοράς και του εμπορίου. Αγωνιζόμαστε και θα εξακολουθήσουμε να αγωνιζόμαστε για μια εκπαίδευση που πρωτίστως πρέπει να συμβάλλει στην ανάπτυξη των κοινωνικών αξιών, που επιβάλλεται να χαρακτηρίζουν τις δημοκρατικές κοινωνίες των πολιτών.

                        Παλεύουμε για την ανεκτικότητα και τον σεβασμό της διαφορετικότητας. Δίνουμε μαζί τον αγώνα για την επικράτηση της κοινωνικής δικαιοσύνης, για το σεβασμό στο περιβάλλον, για την αποφυγή της χρήσης ή της απειλής χρήσης βίας και τέλος για την επικράτηση της ειρήνης.

                        Την ειρήνη που τόσο έχει ανάγκη η ανθρωπότητα και ιδιαίτερα η μαρτυρική μας πατρίδα η Κύπρος, που για 33 σχεδόν χρόνια υφίσταται τα δεινά που της προκάλεσε η βάρβαρη τουρκική εισβολή του 1974.

                        Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, κλείνοντας θα θέλαμε να σας απευθύνουμε τις πλέον θερμές ευχές μας για την επιτυχία του παρόντος Συνεδρίου σας και την εκπλήρωση των στόχων και των επιδιώξεων της πρωτοπόρας στους συνδικαλιστικούς εκπαιδευτικούς αγώνες Οργάνωσής σας. Και πάλι σας ευχαριστούμε.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Παρευρίσκονται και μας τιμούν με την παρουσία τους ο Αντιπρόεδρος της ΟΕΛΜΕΚ κ. Ιάκωβος Ιακώβου. Επίσης από τη Μαθητική Εταιρεία ο Γενικός Γραμματέας κ. Στιγκλής Γιάννης, η Ένωση Χημικών έστειλε ένα ψήφισμα – χαιρετισμό. Καλούμε στο βήμα την τελευταία ομιλήτρια, εκπρόσωπος της ΑΣΓΜΕ, κα Βάνα Λυγερού – Τσιατζή.

                        Μετά την τελευταία ομιλήτρια θα διακόψουμε και στις 5 ακριβώς θα συνεχιστεί η Πανηγυρική Συνεδρίαση.

Β. ΛΥΓΕΡΟΥ (ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΑΣΓΜΕ): Τώρα βέβαια έχει καλύτερες συνθήκες κλιματισμού γιατί φαίνεται αραιώσαμε και δροσιστήκαμε. Μείναμε εδώ όσοι μένουμε συνήθως και στους αγώνες. Σας χαιρετίζω λοιπόν εσάς τους αγωνιστές που μείνατε εδώ, γιατί το πρόβλημα παραμένει. Κάποτε όταν το παιδί πήγαινε σχολείο η οικογένεια το γιόρταζε. Σήμερα άμα γυρίσει από το σχολείο και μας πει πως αύριο δεν έχει μάθημα πανηγυρίζουμε.

                        Ξέρουμε πολύ καλά πως δεν έχει να κάνει με το δάσκαλο, όπως θέλουν να μας πείσουν πολλοί ότι αυτός είναι ο ένοχος. Έχει να κάνει με ένα εκπαιδευτικό σύστημα που σκοπό δεν έχει να μάθει στο παιδί γράμματα και μαζί με την οικογένεια και την κοινωνία να το βοηθήσει να γίνει άνθρωπος.

                        Είναι αποτέλεσμα των κοσμογονιών που συνεχίζονται και αφού δεν μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν το παθολογικό φαινόμενο των γονιών που θέλουν πάση θυσία να μορφώσουν τα παιδιά τους, έκαναν το φορτίο της εκπαίδευσης δυσβάσταχτο και το σχολείο αποκρουστικό, έτσι που και όσα παιδιά δεν τα διώχνουνε με τις συνεχείς εξετάσεις να φεύγουν μόνα τους από τη διαδικασία της μάθησης.    

                        Και για όσους έμειναν όμως μεγαλώνει η τιμή της, όσο λιγοστεύει επιμελώς σχεδιασμένα η ίδια η μόρφωση, που σχολείο και φροντιστήριο μαζί προσφέρουν σήμερα στα παιδιά. Είναι αυτό που ο γελοιογράφος ο Στάθης έλεγε κάποτε πολύ εύστοχα: πως τυφλώνουμε παιδάκια και κάθε δέκα αφήνουμε ένα μισότυφλο να μπει στο πανεπιστήμιο.

                        Τώρα συνεχίζονται οι αλλαγές που όπως θέλει το Υπουργείο να μας πείσει είναι δική μας απαίτηση. Δεν δίνουν λύση φυσικά στα προβλήματα, ούτε απαντούν στις ανάγκες μας. Φέρνουν νέες χάντρες και καθρεφτάκια και μας τάζουν καινούργιες αλλαγές.    

                        Μια απ’ αυτές μας την είπε η Υπουργός πρόσφατα. Πριν μάθουν όλα τα παιδιά τα αγγλικά στο σχολείο και να πιστοποιείται η γνώση τους, έβαλαν και δεύτερη ξένη γλώσσα στο δημοτικό, στα ίδια χάλια. Και η Υπουργός μας υποσχέθηκε πως θα μας δώσει μεγαλύτερες ευκαιρίες επικοινωνίας και θα μπορούμε σε πέντε χρόνια να μιλήσουμε για πέντε γλώσσες με την ελληνική έξι στα σχολεία και σε βάθος χρόνου ελπίζουν ότι τα παιδιά κατά βάση θα μαθαίνουν μία ξένη γλώσσα σε ένα καλό δημόσιο σχολείο.

                        Εμείς βέβαια το γνωρίζουμε καλά, όπως το γνωρίζετε και οι περισσότεροι από σας που είστε γονείς, πως κυνηγώντας να καλύψουμε αυτές τις ανάγκες και τις τρύπες που ανοίγει το εκπαιδευτικό σύστημα αλλά και τις πλασματικές ανάγκες που διαφημίζει, ξοδεύουμε πάνω από 4,5 δισεκατομμύρια ευρώ για να αγοράζουμε αμφίβολης αξίας εκπαιδευτικές υπηρεσίες απ’ το εμπόριο.

                        Και δεν είναι μόνο ότι μας κλέβουν το εισόδημα, μας κλέβουν και τον οικογενειακό μας χρόνο στην προσπάθεια να βρούμε αυτά τα δισεκατομμύρια για τα φροντιστήρια, για τα αγγλικά, τα γαλλικά, τα γερμανικά, τα γυμναστήρια, τα ωδεία, τα μαθήματα σχεδίου και για τα κέντρα μελέτης του δημοτικού τελευταία.

                        Ακόμα όμως μας κλέβουν το χρόνο και για τα καθήκοντα που μας αναθέτουν, γιατί πέρα από εκείνη την εργασία της τεχνολογίας τη γνωστή, που την σιχτιρίζαμε ως τώρα, ήρθαν και οι διαθεματικές και οι ευέλικτες ταλαιπωρίες, όπου βαθμολογούμαστε ανάλογα με τα λουσάτα υλικά και τις διαδικτυακές αναζητήσεις.

                        Έρχονται και τα γράμματα στο δημοτικό που μας αναθέτουν να γεμίσουμε τον οικογενειακό μας χρόνο με φιδάκια, τάγκραμ, χαϊκού, να μάθουμε στα παιδιά μας τα κλάσματα παραγγέλνοντάς τους 4/6 του ποτηριού νερό και άλλα τέτοια και άλλες τέτοιες καινοτομίες.

                        Φυσικά θα αξιολογηθούμε γι’ αυτό και θα χρεωθούμε την αποτυχία, μιας και δεν μελετήσαμε αρκετά καλά τις οδηγίες. Το σχολείο στο όνομα πια είναι δημόσιο. Καλείται να λειτουργήσει με όρους ανταγωνισμού, αυτοχρηματοδότησης και επιβίωσης ανάλογα με τις οικονομικές δυνατότητες της τοπικής κοινωνίας και των γονιών.

                        Οι γονείς καλούνται στο αποκεντρωμένο ευέλικτο μοντέλο όχι μόνο να πληρώσουν αλλά και να συναποφασίζουν δήθεν με τα άλλα μέλη της τοπικής κοινωνίας. Μαζί με τα GOOD’S, την ΚΟΚΑ ΚΟΛΑ, τη ΡΕΝΟ, τους αξιόπιστους δημάρχους που δεν έχουν καταδεχθεί ως τώρα τη συμμετοχή μας στις Σχολικές Επιτροπές και τις Δημοτικές Επιτροπές Παιδείας.

                        Θα μας καλέσουν στο μέλλον, είπε η Υπουργός, να αξιολογήσουμε κιόλας τα βιβλία, τους εκπαιδευτικούς, την στιγμή που τα 15μελή παίρνουν μόνο τη σελίδα πώς μετριούνται οι ψήφοι.

                        Οι Σύλλογοι Γονέων θα μπαίνουν στο σχολείο όταν επιτρέπει ο διευθυντής και τους κλείνει ραντεβού για να μην ενοχλούν, λέει, η Εγκύκλιος που κυκλοφορεί τελευταία από το Υπουργείο και βέβαια μας τόνισαν όλοι σε όλους τους τόνους ότι δεν δικαιούμαστε να έχουμε άποψη για τα βιβλία ή για άλλα ζητήματα εκπαιδευτικά. Δεν μπορεί να βαραίνει η γνώμη μας, δεν είμαστε ειδικοί, είναι υπόθεση του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου.

                        Τους πιο ευάλωτους φυσικά και υστερόβουλους θα επιχειρήσουν να τους βάλουν στον πειρασμό της απορρόφησης. Σε αυτό το καρτέλ των απορροφητήρων που κατάφερε να κάνει αόρατα για τη δημόσια εκπαίδευση ένα τρισεκατομμύριο δραχμές τη δεκαετία ‘94-2004, από δεκάδες εταιρείες και εταίρους σαν και αυτή ενός γνωστού πολιτικού που λύνει το πρόβλημα του επαγγελματικού προσανατολισμού των παιδιών μας με ένα τεστ 40 λεπτών, στο φιλικό κόστος των 50-60 ευρώ ή των μη κυβερνητικών οργανώσεων που θεωρούν πως για την θανάσιμη φτώχεια της Αφρικής φταίνε οι κάτοικοί της που δεν είναι ανοιχτοί στη δια βίου μάθηση.

                        Δεν θα μας κοροϊδέψουν όμως πάλι, αγαπητοί εκπαιδευτικοί. Μας κοροϊδέψαν, κάποιους από μας, το ’97 και παραπλανημένοι στράφηκαν κατά των παιδιών τους. Φέτος φάνηκε καθαρά στους αγώνες των δασκάλων, των φοιτητών και των μαθητών πως δεν θα ξανασυμβεί.

                        Δεν υπάρχει κανείς πια που να πιστεύει πως αν δεν υπήρχε η αντίσταση των μαθητών, των γονιών και των εκπαιδευτικών η συμμετοχή των σχολικών τάξεων στα πρωϊνάδικα των καναλιών, ο εγκλεισμός των μαθητών στα ριάλιτι, οι πασαρέλες εσωρούχων και άλλες τέτοιες πολιτιστικές δραστηριότητες θα εξασφάλιζαν φωτοτυπικά, υπολογιστές, πετρέλαιο στις σχολικές μονάδες και λεφτά για εκδρομές.

                        Δεν πιστεύω να υπάρχει κανείς που να θεωρεί πως οι αλλαγές στην εκπαίδευση δεν έχουν σχέση με την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, της σύνταξης, της ασφάλισης και του οκτάωρου, το κλείσιμο των επιχειρήσεων, την ντιρεκτίβα Μπολγκεστάϊν, τη νέα τάξη, τους άδικους πολέμους.

                        Η κοινωνία της γνώσης και της πληροφορίας, λέει η Υπουργός, είναι το μοναδικό εφαλτήριο των φτωχών αυτού του κόσμου. Κάτι σαν την μεταλλαγμένη τροφή λέμε εμείς, γιατί είναι ολοφάνερο πια ότι μιλάμε για την κατάρτιση των απόκληρων της παγκόσμιας κοινωνίας.

                        Γιατί όμως δεν μας απαντούν στα ουσιαστικά αιτήματα: για το αν δικαιούνται όλα τα παιδιά την ίδια μόρφωση, για το αν σήμερα χρειάζεται να έχουν υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο τα παιδιά από ότι οι προηγούμενες γενιές, για το αν τα υποβαθμισμένα ΕΠΑΛ – ΕΠΑΣ και τα λύκεια της τυποποιημένης εξεταστικά γνώσης εξασφαλίζουν την αναγκαία μόρφωση στα παιδιά.

                        Για το αν η υποβάθμιση των πανεπιστημίων και η υποταγή της έρευνας στα συμφέροντα των πολυεθνικών θα συντελέσει στην πρόοδο της κοινωνίας. Για το αν τελικά η ολοκληρωμένη πρόσβαση στη γνώση περνά μέσα από τη διαμόρφωση κοινωνικής προσωπικότητας και γιατί το σχολείο παραμελεί αυτή την αποστολή του.

                        Οι πολυεθνικές φυσικά δεν το κρύβουν πως μπορούν να οργανώνουν την παραγωγή με πολύ μικρότερο αριθμό επηρεξειδικευμένων σκλάβων. Γι’ αυτό επιβάλλουν τις αλλαγές, γι’ αυτό μετατοπίζουν τις ευθύνες του κράτους για την παροχή εκπαίδευσης στον καθένα ατομικά, γιατί η οργανωμένη εκπαίδευση κοστίζει και δημιουργεί απαιτήσεις.

                        Και όπως τονίζουν στα σεμινάρια των νέων μάνατζερς με υπεροψία οι γκουρού της αγοράς, η εργατική δύναμη είναι ένα εμπόρευμα που σκέφτεται και η σκέψη της ενοχλεί το νευροφυτικό σύστημα της αγοράς. Γι’ αυτό σήμερα προωθούν μια τέτοια ανώτατη εκπαίδευση που θα υποτάξει την επιστήμη στο κεφάλαιο και θα χειραγωγήσει τους νέους επιστήμονες.

                        Και δεν κρύβονται φυσικά ποιος είναι ο απώτερος στόχος γι’ αυτό. Θέλουμε να διατηρήσουμε το κοινωνικό μοντέλο στο χώρο της Ευρώπης και στην Ελλάδα, είπε η Υπουργός το Γενάρη. Διαφορετικά δεν θα είχαμε ασχοληθεί με τόση επιμονή και σε τόσο βάθος με τα ζητήματα αυτά.

                        Εμείς, αγαπητοί φίλοι, είμαστε σαφείς στο ποιες είναι οι ανάγκες και τα δικαιώματα της νέας γενιάς. Χρειαζόμαστε ένα σχολείο για όλα τα παιδιά αυτής της χώρας για να κατακτούν τη γενική μόρφωση. Χρειαζόμαστε επαγγελματικές σχολές, δημόσιες και δωρεάν μετά το δωδεκάχρονο σχολείο, για να μπορούν πραγματικά τα παιδιά να επιλέγουν και όχι να καταναγκάζονται σε μια κατώτερη εκπαίδευση.

                        Χρειαζόμαστε ενιαία ανώτατη εκπαίδευση, αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν, που θα εξασφαλίζει και δουλειά στους απόφοιτους, θα μπορεί να δίνει μάλλον προσόντα για να έχουν δουλειά οι απόφοιτοι, αλλά θα βοηθάει και την επιστημονική και κοινωνική πρόοδο.

                        Όλα αυτά δεν απαντιούνται με αυτές τις κοσμογονίες που εξαγγέλλουν. Εμείς γνωρίζουμε ότι είναι υποχρέωσή μας οι γονείς μαζί με τους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές, τους φοιτητές, τα σωματεία των εργαζομένων, να υψώσουμε απέναντι στην επίθεση όλων των συμφερόντων το μέτωπο διεκδίκησης ουσιαστικής μόρφωσης και ζωής με δικαιώματα για τα παιδιά.

                        Γιατί πιστεύουμε ότι ο άνθρωπος δημιουργήθηκε όχι για να σέρνει αλυσίδες αλλά για να απλώνει φτερούγες. Άλλο αντιστάθμισμα δεν μπορεί να υπάρξει. Κανείς δεν μπορεί να βρει ατομική λύση μέσα σε αυτή τη μεταμοντέρνα κοσμοχαλασιά και το σκουπιδότοπο που σήμερα βλέπουμε να μεγαλώνουν τα παιδιά μας.

                        Σήμερα όμως περισσότερο από κάθε άλλη φορά είμαστε αισιόδοξοι. Οι θερμοί εκπαιδευτικοί αγώνες που προηγήθηκαν μας βεβαίωσαν πως οι νεανικές γενιές δεν μεταλλάχθηκαν σε άμορφες μάζες φρόνιμων παιδιών, χωρίς καμιά αγωνία και κανένα μεγάλο όνειρο. Δεν κατάντησε Ελβετία, λοιπόν, αυτή η χώρα του Οδυσσέα και είμαστε πολύ περήφανοι γι’ αυτό.

                        Δεν είναι όλοι οι δάσκαλοι και οι καθηγητές αδιάφοροι. Υπάρχουν ακόμα πολλοί που αρνήθηκαν να κάνουν τη γελοία συναλλαγή με την αναπλήρωση, για να τους δώσει πίσω δήθεν το Υπουργείο εξευτελίζοντάς τους κάποια φράγκα της απεργίας.

                        Υπάρχουν ακόμα πολλοί που δεν στέλνουν στους γονείς τα γράμματα των συγγραφέων των νέων βιβλίων γιατί ντρέπονται γι’ αυτό και ας μην είναι υπεύθυνοι. Που ψάχνουν να βρουν μέθοδο και υλικό τα βράδια για να μην στραβώσουν τα παιδιά μας με τα μπιχλιμπίδια που επιδοτεί το Ίδρυμα ΣΟΡΟΣ και άλλοι συνέταιροί του. Που δεν θεωρούν υποχρέωσή τους να προσαρμόσουν τα παιδιά μας στις παραγγελίες της αγοράς. 

                        Υπάρχουν ακόμα πανεπιστημιακοί δάσκαλοι που δείχνουν με το δάκτυλό τους το μέλλον όπως έλεγε ο Οκτάβιο Παζ, το μέλλον της απελευθέρωσης του ανθρώπου από τα δεσμά του.

                        Υπάρχουν ακόμα πανεπιστημιακοί δάσκαλοι που η καρδιά τους σταμάτησε να χτυπάει υπερασπίζοντας το δίκιο και την αξία των φοιτητών τους. Που διαδηλώνουν μαζί τους στους δρόμους για να μην καταλήξει η επιστημονική έρευνα μια υπηρέτρια που θα αγωνιά να βρει νέα μέθοδο για να βελτιώσει την επιδερμίδα της κάθε χλιδάτης γραίας που φιλοδοξεί να αποκτήσει ένα πρόσωπο σαν του Φλωρινιώτη.

                        Έχουμε μάθει καλά πως δεν υπάρχουν απλοί γονείς, όπως υποκριτικά δηλώνουν κάποιοι, όπως δεν υπάρχουν και απλοί εκπαιδευτικοί. Γι’ αυτό ευχόμενοι καλή επιτυχία στο Συνέδριό σας, ευχόμαστε να πληθύνουν οι δάσκαλοι των αγώνων και αυτούς τους δασκάλους των αγώνων καλούμε να προετοιμαστούμε για τους νέους αγώνες που θα απαντήσουν στις αγωνίες της νέας γενιάς, όχι για την συμμετοχική δημοκρατία που μοιάζει με τη δημοκρατία των ριάλιτι, όπως είπε ο κ. Παπανδρέου, αλλά για να διεκδικήσουμε μια καλύτερη κοινωνία που θα εξασφαλίζει στους νέους όχι μόνο μόρφωση και εργασία αλλά και μια ζωή με νόημα. Σας ευχαριστώ πολύ.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Θα επιστρέψουμε στις 5 και 15 για την εκλογή του μόνιμου Προεδρείου και τις άλλες εργασίες που έχουμε.

 

ΛΗΞΗ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗΣ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗΣ

          

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ

 

ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ: Πες τους να έρθουν και στους έξω. Υπάρχει κάποια άλλη πρόταση; Λοιπόν, να τα φωνάξουμε τα ονόματα. Λοιπόν, προτείνεται ως μόνιμο Προεδρείο προς το Συνέδριο, προτείνονται οι ακόλουθοι συνάδελφοι: ο Μπάρμπας ο Γιάννης από τη ΔΑΚΕ, ο Ναξάκης ο Αντώνης από τις ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ, ο Σταμέλος ο Γιάννης από την ΠΑΣΚ, ο Αντώνης ο Σχετάκης από την ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ και ο συνάδελφος ο Τσώνος Σεραφείμ από την ΕΣΑΚ ΔΕΕ.  

ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ: Η πρόταση για το συνάδελφο, παρακαλώ την προσοχή σας, η πρόταση για τον συνάδελφο Σχετάκη Αντώνη γίνεται ώστε να βρίσκεται στο Προεδρείο του Συνεδρίου συνάδελφος τέως αιρετός του ΑΠΥΣΔΕ, ο οποίος διώκεται υπό την ιδιότητά του αυτή. Βρίσκεται υπό δίωξη υπό αυτή την ιδιότητά του. Κρίνουμε σκόπιμο να είναι στο Προεδρείο του 13^ου Συνεδρίου. Όπως και για την ιδιότητά του σαν μέλος του ΠΥΣΔΕ διώκεται και ο συνάδελφος Γαλιατσάτος από την Κεφαλονιά.

                        Αν το Προεδρείο εγκρίνεται να καλέσουμε τους συναδέλφους. Εάν το Προεδρείο εγκρίνεται να καλέσουμε τους συναδέλφους να πάρουν τις θέσεις τους.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κύριε Μπάρμπα θα αναλάβετε εδώ πέρα. Εγκρίθηκε. Έχει κανένας αντίρρηση;

Διεξάγεται ψηφοφορία δι’ ανατάσεως της χειρός για την εκλογή οριστικού Προεδρείου

Εγκρίνεται ομόφωνα η εκλογή του οριστικού Προεδρείου αποτελούμενο από τους κ.κ. Μπάρμπα Γιάννη (Πρόεδρο), Σταμέλο Γιάννη, Σχετάκη Αντώνη, Τσώνο Σεραφείμ, Ναξάκη Αντώνη

ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ: Καλή επιτυχία από το προσωρινό Προεδρείο. Η Επιτροπή Πληρεξουσίων βρίσκεται έξω για όλα τα ζητήματα που έχουν προκύψει για νομιμοποιήσεις κτλ. να την συναντήσετε.

Δ. ΓΕΩΡΓΑΣ: Συνάδελφοι, πρέπει να κάνουμε γνωστό στο σώμα ότι η απουσία του συναδέλφου Θωμά Ακρίτα μέλος του απερχομένου Διοικητικού Συμβουλίου, η απουσία από τις σημερινές εργασίες οφείλεται σε θάνατο οικογενειακού του προσώπου. Εκφράζουμε τα συλλυπητήριά μας στο συνάδελφο και περιμένουμε να μπορέσει να έρθει να πάρει μέρος στο Συνέδριο. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Γ. ΜΠΑΡΜΠΑΣ): Λοιπόν, ευχαριστούμε τους συναδέλφους για την εμπιστοσύνη και πιστεύω με τη δική σας συνεργασία και την κατανόηση να πάμε καλά. Το Προεδρείο σύμφωνα με τη δύναμη των παρατάξεων, Πρόεδρος είμαι εγώ ο Μπάρμπας ο Γιάννης, Αντιπρόεδρος ο Σταμέλος ο Γιάννης από την ΠΑΣΚ και Γραμματέας ο Σχετάκης ο Αντώνης από τη ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ και μέλη τα δύο υπόλοιπα ο Ναξάκης και ο Τσώνος ο Σεραφείμ.

                        Λοιπόν, θα ξεκινήσουμε με μερικά διαδικαστικά θέματα, εκλογή περισσότερο Επιτροπών και της Εφορευτικής Επιτροπής που προβλέπει το πρόγραμμα. Πρώτον είναι η εκλογή Οικονομικής Ελεγκτικής Επιτροπής. Θεωρήσαμε σκόπιμο ξεκινώντας τις εργασίες αυτού του Συνεδρίου αυτή την στιγμή να κρατήσουμε ενός λεπτού σιγή για τους συναδέλφους που αυτό το διάστημα έφυγαν από κοντά μας. Καλούμε λοιπόν τους συναδέλφους όρθιους για να κρατήσουμε ενός λεπτού σιγή.

Ενός λεπτού σιγή για τους θανόντες συναδέλφους

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αιωνία τους η μνήμη. Πιστεύω ότι οι δύο Επιτροπές, εκλογή Οικονομικής Ελεγκτικής Επιτροπής και εκλογή Επιτροπής Τύπου και Δημόσιων Σχέσεων να μας φέρουν οι παρατάξεις ονόματα και για τις δύο για να συγκροτηθούνε και να ξεκινήσουν τις εργασίες τους και μετά να πάμε στην εκλογή Εφορευτικής Επιτροπής.

                        Οι παρατάξεις για τις δύο Επιτροπές, τα ονόματα. Οικονομική Επιτροπή και Επιτροπή Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων. Παρακαλώ οι παρατάξεις για να συντομεύσουμε γιατί ήδη έχουμε βγει από το χρόνο.

                        Για την Εφορευτική Επιτροπή μπορούν οι παρατάξεις να φέρουνε ονόματα και όταν θα ‘ρθει ο δικαστικός αντιπρόσωπος και θα χρειαστεί να κάνουμε την τυπική ψηφοφορία θα την κάνουμε κατά τη διάρκεια διαδικασίας χωρίς διακοπή. Απλά οι παρατάξεις μπορούν να τα φέρουν τα ονόματα και για την Εφορευτική Επιτροπή τώρα.

                        ΟΙ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ για την Οικονομική Επιτροπή; Όνομα; Η ΔΕΕ και η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ; Για την Εφορευτική Επιτροπή αφού ανακοινώσουμε τα ονόματα, στις 7 η ώρα περίπου θα ‘ρθει ο δικαστικός αντιπρόσωπος και σε διπλανή αίθουσα θα ανακοινώσουμε εκείνη την στιγμή μόλις έρθει, θα πάτε χωρίς να σταματήσουμε τις διαδικασίες της Συνέλευσης σιγά-σιγά να ψηφίσουν κάποια άτομα. Τυπικά να είμαστε εντάξει, περίπου στις 7 η ώρα.

                        Επαναλαμβάνω: στις 7 η ώρα θα ‘ρθει ο δικαστικός αντιπρόσωπος, θα έχουμε ανακοινώσει τα ονόματα που έχουν προτείνει οι παρατάξεις για την Εφορευτική Επιτροπή και εκείνη την ώρα που μόλις έρθει ο δικαστικός αντιπρόσωπος θα στήσουμε κάλπη δίπλα, σε άλλη αίθουσα, ώστε οι σύνεδροι σιγά-σιγά να πηγαίνουνε να ψηφίζουνε για την Εφορευτική Επιτροπή για να είμαστε και τυπικά εντάξει, για να μην σταματήσουμε τη διαδικασία. Να μην φάμε χρόνο δηλαδή γι’ αυτή την ψηφοφορία.                  

ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ (Γ. ΣΤΑΜΕΛΟΣ): Συνάδελφοι, την προσοχή σας λίγο να ανακοινώσουμε τα ονόματα που θα συμμετέχουν στις Επιτροπές. Ξεκινάμε από την Οικονομική Ελεγκτική Επιτροπή. Μπούζιος Χριστόφορος της ΔΑΚΕ, Ξανθόπουλος Ηρακλής ΠΑΣΚ, Μαυροματάκη Δέσποινα ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ, Κορδάτος Κωνσταντίνος από τις ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ, Παπαγεωργίου Μιράντα από τη ΔΕΕ.

                        Επιτροπή Τύπου και ΜΜΕ: Παπαχρήστου Νίκος ΔΑΚΕ, Ροζής Βασίλης από την ΠΑΣΚ, Μηταφίδης Τριαντάφυλλος από τη ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ, Σπαχή Αρετή από τις ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ και Νισίδης Αναστάσιος από τη ΔΕΕ.

                        Για την Εφορευτική Επιτροπή υποψήφιοι είναι: Χαρακλιάς Κωνσταντίνος ΔΑΚΕ, Αντύπας Γιάννης ΔΑΚΕ, Καλλέργης Κωνσταντίνος ΠΑΣΚ, Σιώμος Στέλιος ΠΑΣΚ, Αναγνώστου Δημήτρης ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ, Ξυδάς Αποστόλης ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ και Πατίδης Ηλίας ΔΕΕ. Λοιπόν εγκρίνονται οι δύο Επιτροπές;

Διεξάγεται ψηφοφορία δι’ ανατάσεως της χειρός

Εκλέγεται Οικονομική Ελεγκτική Επιτροπή αποτελούμενη από τους κ.κ. Μπούζιο Χριστόφορο, Ξανθόπουλο Ηρακλή, Μαυροματάκη Δέσποινα, Κορδάτο Κωνσταντίνο, Παπαγεωργίου Μιράντα

Εκλέγεται Επιτροπή Τύπου και Δημόσιων Σχέσεων αποτελούμενηη από τους κ.κ. Παπαχρήστου Νίκο, Ροζή Βασίλη, Μηταφίδη Τριαντάφυλλο, Σπαχή Αρετή, Νισίδη Αναστάσιο

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εγκρίνονται. Εκτός της Εφορευτικής, οι προτάσεις μάλλον και η Εφορευτική Επιτροπή θα βγει από την ψηφοφορία. Λοιπόν η πρόταση του Προεδρείου είναι, συμφωνείτε πιστεύω, η ημερήσια διάταξη όπως διενεμήθη στο πρόγραμμα. Υπάρχει αντίρρηση; Το λόγο έχει ο κ. Τσιριγώτης.

Θ. ΤΣΙΡΙΓΩΤΗΣ: Σε ότι αφορά τη διαδικασία. Συνάδελφοι, νομίζουμε εκ μέρους των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ – ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΩΝ – ΚΙΝΗΣΕΩΝ ότι υπήρξε ένα μείζον ζήτημα αυτή την περίοδο το οποίο βεβαίως ο καθένας μπορεί να το αναγνώσει από τη δική του πλευρά και οπτική γωνία, ωστόσο το Συνέδριο σαν σώμα έχει κάθε χρέος και κάθε σύνεδρος ξεχωριστά να μάθει σε ότι αφορά το ΤΕΑΔΥ τι έγινε.

                        Προτείνουμε, λοιπόν, δεν θέλω να φάω, Πρόεδρε, καθόλου το χρόνο, προτείνουμε και μάλιστα με μία δόση αν θέλετε διαδικαστικής γενναιοψυχίας: από το δικό μας το χρόνο να μας αφαιρεθεί, να κοπεί ο δικός μας ο χρόνος έτσι ώστε να έρθουν τα μέλη που διόρισε η ΑΔΕΔΥ στο ΤΕΑΔΥ και να απολογηθούν μπροστά στην μεγαλύτερη Ομοσπονδία του Δημοσίου τομέα για ένα και μόνο ζήτημα: τι ακριβώς έγινε.

                        Θεωρούμε, συνάδελφοι και συναδέλφισσες, πως οι συνάδελφοί μας είναι καθαροί, πως έχουμε μία πολιτική καθαρών χεριών. Ωστόσο έχουμε μία λάθος πολιτική στο ΤΕΑΔΥ και πρέπει να γίνουμε κοινωνοί αυτού του μεγάλου ζητήματος. Εκτιμάμε, λοιπόν, ότι πρέπει προκαταρκτικά και αφού τελειώσει ο απολογισμός του Διοικητικού Συμβουλίου, το Συνέδριο να μάθει το τι ακριβώς έγινε, αν θέλετε αφαιρώντας το χρόνο των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Συνάδελφε Τσιριγώτη κατανοητή η αγωνία σου αλλά πιστεύω ότι οι συνάδελφοι οι οποίοι έχουν ορισθεί από την ΑΔΕΔΥ, μπορεί εμείς να είμαστε μεγάλη Ομοσπονδία, αλλά με αυτή τη λογική μπορεί και άλλες Ομοσπονδίες να καλέσουν αυτό.

                        Εγώ πιστεύω ότι, δεν ξέρω αν συμφωνούν και οι υπόλοιποι συνάδελφοι, να μην γίνει αποδεκτή αυτή η πρόταση. Λοιπόν, αυτό βέβαια θα το αποφασίσει το σώμα, είναι μια διαδικαστική πρόταση. Εμείς σαν Προεδρείο δεν συμφωνούμε σε αυτή τη διαδικασία. Το λόγο έχει ο κ. Βαμβακάς.

Κ. ΒΑΜΒΑΚΑΣ: Λοιπόν, συνάδελφοι, από ΕΛΜΕ Ελευσίνας, για να διευκολύνω τα πράγματα και να μην μπούμε σε διαδικασίες ψηφοφοριών, να τοποθετηθεί η κάθε παράταξη που έχει εκπρόσωπο στην ΑΔΕΔΥ εάν η ίδια η παράταξη θέλει. Δεν είναι ανάγκη να μπει στο σώμα για να έρθουν όλοι. Μπορεί να πουν οι συνάδελφοι της ΔΕΕ να πουν ότι ο δικός μας θα ‘ρθει και θα μιλήσει και θα μας πει τι έγινε.

                        Νομίζω, συνάδελφοι, ότι είναι πολύ σημαντικό ζήτημα αυτό. 100 ευρώ κάθε μήνα πηγαίνουν στο ΤΕΑΔΥ. Τα 35 χρόνια θα έχουμε 35 περίπου χιλιάδες ευρώ που θα έχουμε δώσει στο ΤΕΑΔΥ. Δεν έχουμε λόγο, δεν πρέπει να γνωρίζουμε τι έγινε με αυτά τα λεφτά; Να μην μπει στο σώμα. Η κάθε παράταξη να πάρει θέση και να πει: ο δικός μας θα έρθει και όποιος δεν θέλει η παράταξή του να μην έρθει και μπορεί ο άνθρωπος να έχει και δουλειές, να μην μπορεί να έρθει. Τι να κάνουμε;

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Λοιπόν, κατανοητό συνάδελφε αυτό που είπατε, μισό λεπτό λίγο. Οι παρατάξεις με ευθύνη τους, όταν οι εκπρόσωποί τους θα μιλήσουνε μπορούν να τοποθετηθούν ή να μην τοποθετηθούν. Δεν μπορούμε εμείς να επιβάλλουμε τις παρατάξεις να τοποθετηθούν σε κάτι που δεν θέλουνε, πιθανόν να μην θέλουνε.

                        Άρα λοιπόν καταλήγουμε οι παρατάξεις… Οι παρατάξεις έχουν εκπροσώπους στα Ταμεία και στο Ταμείο το συγκεκριμένο που αναφέρεται, είναι ευθύνη της παράταξης στο χρόνο που διατίθεται στην παράταξη ή σαν εκπρόσωπος της παράταξης να μιλήσει. Αυτό είπαμε. Η παράταξη, αν κρίνει η κάθε παράταξη, να το αναφέρει. Οποιαδήποτε παράταξη αν κρίνει. Μην φάμε όλη την ώρα γι‘ αυτό. Το λόγο έχει η κα Κανελλοπούλου.   

Γ. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ: Λοιπόν, συναδέλφισσες και συνάδελφοι, θέλω να κάνω μία πρόταση. Από την Β ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής. Συναδέλφισσες και συνάδελφοι και εμείς, δηλαδή οι ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ θεωρούμε πολύ σοβαρό το θέμα που έχει προκύψει, γι’ αυτό πιστεύουμε ότι πρέπει να γίνει αυτό που είπε ο Θανάσης ο Τσιριγώτης.

                        Δηλαδή οι εκπρόσωποι της ΟΛΜΕ στο ΤΕΑΔΥ πρέπει να έρθουν και να μας πουν, δεν λέμε να απολογηθούν, ούτε ο Θανάσης το είπε, ούτε και εμείς ως ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ λέμε κάτι τέτοιο, να μας πουν, να μας ενημερώσουν τι έγινε, πώς έγινε, τι είναι αυτά που έχουν να μας πουν.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Συναδέλφισσα δεν κάνετε καινούργια πρόταση, επί του διαδικαστικού. Παρακαλώ δεν κάνετε καινούργια διαδικαστική πρόταση, είναι η ίδια που έκανε ο Θανάσης ο Τσιριγώτης.

                        Παρακαλώ, έχω μια πρόταση. Επιμένετε στην πρότασή σας κ. Τσιριγώτη; Λοιπόν, αφού επιμένετε στην πρόταση, είναι μία πρόταση όπως έχει διανεμηθεί το πρόγραμμα και η πρόταση του Θανάση του Τσιριγώτη. Ποιοι ψηφίζουν την πρόταση όπως έχει διανεμηθεί; Ποιοι ψηφίζουνε την πρόταση του Θανάση του Τσιριγώτη; Λοιπόν περνάει η πρώτη πρόταση, συνεχίζουμε το πρόγραμμα όπως έχει.

                        Είπαμε εμείς ότι οι παρατάξεις οι οποίες έχουν εκπροσώπους, αν κρίνουν με ευθύνη τους να ‘ρθουνε.

ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ (Αν. ΣΧΕΤΑΚΗΣ): Λοιπόν, συνάδελφοι, παρακαλώ να γίνει ησυχία και θα το λύσουμε το ζήτημα αμέσως. Παρακαλώ συνάδελφοι. Σταματήστε να ξεμπλοκάρουμε. Λοιπόν, μετά την ψηφοφορία που έγινε με τον τρόπο που έγινε εγώ καταλαβαίνω το εξής, αφήστε με να το πω και πείτε μου αν συμφωνείτε.

                        Το 13^ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ καλεί τους εκπροσώπους που όρισε η ΑΔΕΔΥ στο ΤΕΑΔΥ να παραστούν οποιαδήποτε στιγμή θέλουν εδώ και να μιλήσουν εξηγώντας στο Συνέδριο τι έγινε στο ΤΕΑΔΥ. Συμφωνεί το Συνέδριο; Το χρόνο θα τον διαθέσουν οι παρατάξεις. Υπάρχει αντίρρηση;

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όχι, δεν είναι αυτή η πρόταση. Η πρόταση είναι, όπως είπαμε, όπως έχει το πρόγραμμα και η δεύτερη είναι η πρόταση του Τσιριγώτη και όποιον συμφωνούν.

ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ (Αν. ΣΧΕΤΑΚΗΣ): Συνάδελφε Πρόεδρε, δεν θα φέρουμε κανέναν δεμένο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Λοιπόν, αν ο καθένας θέλει μπορεί να ‘ρθει. Δεν επιβάλλει το Συνέδριο σε κανέναν να ‘ρθει εδώ πέρα. Άρα λοιπόν υπάρχουν δύο προτάσεις. Δεν υπάρχει διαδικαστικό λάθος, δεν παραβιάζω τίποτα, σε παρακαλώ, το θέμα ολοκληρώθηκε.

ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ (Γ. ΣΤΑΜΕΛΟΣ): Συνάδελφοι, επειδή το πράγμα έτσι όπως τίθεται τώρα έχει ως εξής: λέγεται ότι με την έγκριση, με αυτό που γράφει το πρόγραμμα, περί έγκρισης ημερησίας διάταξης συμφωνεί όλο το Συνέδριο. Αν είναι έτσι να περάσουμε στην έγκριση της ημερήσιας διάταξης και μετά μπορεί ο καθένας στην τοποθέτησή του, αφού ανοίξουμε κατάλογο ομιλητών, να τοποθετηθεί πάνω στο συγκεκριμένο θέμα.

                        Το πρόγραμμα γράφει μέσα έγκριση ημερήσιας διάταξης. Ποιος συμφωνεί; Αυτό λέμε.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μισό λεπτό λίγο. Η μία πρόταση είναι όπως έχει η ημερήσια διάταξη και η άλλη την οποία έκανε ο Τσιριγώτης και όποιοι συμφωνούν με αυτή. Αυτές οι δύο προτάσεις μπαίνουν σε ψηφοφορία. Μπαίνουν σε ψηφοφορία οι προτάσεις.

ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ (Αν. ΝΑΞΑΚΗΣ): Λοιπόν, συνάδελφοι, δεν μας τιμάει να κάνουμε μισή ώρα για ένα απίστευτο διαδικαστικό θέμα. Η έγκριση ενός προγράμματος δεν αναιρεί την προσθήκη σε αυτό. Όλοι συμφωνούμε στην ημερήσια διάταξη. Κανένα Προεδρείο και κανένα Δ.Σ. της ΟΛΜΕ δεν μπορεί να απαγορεύσει σε ένα σύνεδρο να συμπληρώσει κάτι στην ημερήσια διάταξη. Δεν είναι αντίθετος κανείς με την ημερήσια διάταξη, θέλει να συμπληρώσει κάτι.

                        Επομένως η διαδικασία είναι μία. Εγκρίνουμε την ημερήσια διάταξη όπως είναι και μετά μπαίνουνε τυχόν προσθήκες. Στις προσθήκες εντάσσεται η πρόταση του Τσιριγώτη. Είναι απλό.  

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Λοιπόν, Ναξάκη Αντώνη τα ίδια λέμε. Λοιπόν, το λόγο έχει ο κ. Μεταλληνός.

Ν. ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ: Έχει χυθεί τόσο μελάνι και έχει συζητηθεί τόσο πολύ αυτό το θέμα που φαντάζομαι ότι οι περισσότεροι εδώ μέσα το ξέρετε καλά πώς έχει το πράγμα, εν πάση περιπτώσει.    

                        Θεωρούμε δηλαδή ότι εν πολλοίς όλη αυτή η ιστορία έχει ένα στοιχείο να πούμε εκμετάλλευσης πια. Θέλετε να το συζητήσουμε; Να το συζητήσουμε. Όσο θέλετε να το συζητήσουμε. Όχι μονάχα αυτό. Θες να μείνουμε εδώ και τη Δευτέρα Τσιριγώτη; Και τη Δευτέρα σαν ειδικό θέμα να συζητηθεί αποκλειστικά αυτό. Και την Τρίτη; Και την Τρίτη. Να το συζητήσουμε όσο θέλετε. Όσο θέλετε και αφήστε τώρα αυτές τις ιστορίες να πούμε και τους υπαινιγμούς. Θα το συζητήσουμε; Ναι. Θα το συζητήσουμε αγαπητοί συνάδελφοι.

                        Μάλιστα προτείνουμε αν θεωρηθεί ότι ο χρόνος δεν φτάνει, αν χρειαστεί, να χρησιμοποιήσουμε και το πρωϊνό της Κυριακής… Να προλάβουμε, να τα πούμε όλα, όλα να τα πούμε εδώ πέρα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Το λόγο έχει ο κ. Παπαχρήστος. 

Ν. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΣ: Πρόεδρε δυο λεπτά, σε παρακαλώ. Λοιπόν, η κατάσταση πλέον έχει εκτραχυνθεί. Ακόμα δεν ξεκίνησε το Συνέδριο και δείχνουν οι ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ το πρόσωπό τους. Δείχνουνε λοιπόν οι ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ότι έρχονται εδώ πέρα να δημαγωγήσουν ελεεινά.

                        Εγώ θα θέσω ένα ζήτημα. Ετέθη το ζήτημα στην ΟΛΜΕ. Ετέθη το ζήτημα στο Διοικητικό Συμβούλιο. Πόσες φορές ετέθη το ζήτημα στην ΟΛΜΕ, στο Διοικητικό Συμβούλιο; Πόσες φορές; Η παράταξη της ΔΑΚΕ δεν έχει κανένα πρόβλημα να συζητηθεί το οτιδήποτε. Ο λαϊκισμός μας πρέπει να τελειώσει επιτέλους.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Συνάδελφε, παρακαλώ τις εκφράσεις, να ανακαλέσεις, για ελεεινές. Τελείωσε το θέμα. Το λόγο έχει η κα Σπαχή.

Ελ. ΣΠΑΧΗ: Μία παρατήρηση. Προσέβαλε ολόκληρη παράταξη. Μίλησε υβριστικά, να έρθει ο συνάδελφος να ανακαλέσει, είναι ζήτημα δεοντολογίας. Δεν ανακάλεσε. Δεν ανακάλεσε, δεν το ακούσαμε. Δεν μπορούμε να ξεκινήσουμε έτσι. Να έρθει από το μικρόφωνο και να ανακαλέσει. Είναι θέμα απλής λογικής.

                        Και σε ότι αφορά τη διαδικασία πρώτη φορά βλέπουμε στο Συνέδριο να μην μπορούμε να βάλουμε μία πρόταση και να μπερδεύει ο Πρόεδρος την πρόταση. Δεν καταλαβαίνετε.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ολοκληρώσατε συναδέλφισσα. Λοιπόν, δεν ανακαλεί και χρεώνεται στο συνάδελφο. Το λόγο έχει ο Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου κ. Καλομοίρης.

Γρ. ΚΑΛΟΜΟΙΡΗΣ: Πολύ σύντομα συνάδελφοι, πήρα το λόγο επειδή ένας συνάδελφος πριν ομιλητής αναρωτήθηκε ή ενημέρωσε εν πάση περιπτώσει το σώμα ότι τέθηκε το θέμα στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΟΛΜΕ. Ενημερώνω λοιπόν το σώμα του Συνεδρίου ότι τέθηκε το θέμα στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΟΛΜΕ και από μας και από άλλα μέλη του Συμβουλίου, αποφάσισε το Συμβούλιο της ΟΛΜΕ να καλέσει σε συνεδρίασή του τους πέντε εκπροσώπους της ΑΔΕΔΥ στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΤΕΑΔΥ.

                        Δυστυχώς οι συνάδελφοι έκριναν σκόπιμο να μην ανταποκριθούν σε αυτή την πρόσκληση. Με αιτιολογία, από ό,τι μάθαμε, δεν υπήρξε κάποια γραπτή απάντηση, αλλά από αυτά που ειπώθηκαν ότι δεν τους επιτρέπει η Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ να πάνε στην ΟΛΜΕ ή να πάνε σε οποιαδήποτε Ομοσπονδία να ενημερώσουν, γιατί θεωρεί η Εκτελεστική Επιτροπή ότι μόνο ο Πρόεδρος και το Προεδρείο της ΑΔΕΔΥ τοποθετούνται και απαντούν γι’ αυτά τα ζητήματα.

                        Εμείς δεν κατανοήσαμε αυτή την εξήγηση, αυτή την απάντηση και εκκρεμεί, εν πάση περιπτώσει η απόφαση αυτή δεν υλοποιήθηκε μέχρι τώρα για την ενημέρωση του Συμβουλίου της ΟΛΜΕ για τα ζητήματα αυτά.

                        Θεωρώ, ας μου επιτραπεί να πω με την ευκαιρία, αναγκαίο στο σώμα του Συνεδρίου με τη διευρυμένη αυτή συμμετοχή που έχει το σώμα αυτό και δεν είναι τα 11 μέλη του Συμβουλίου, να είναι οι συνάδελφοι, όσοι απ’ αυτούς ανταποκριθούν στην πρόσκληση και όποια στιγμή διευκολυνθούν να έρθουν, να πάρουν το λόγο να ενημερώσουν και ενδεχόμενα να απαντήσουν σε όποιες ερωτήσεις, χωρίς να σημαίνει αυτό ότι τους θεωρούμε υπόλογους, ένοχους ή εν πάση περιπτώσει. Χωρίς να υπάρχει δηλαδή οποιοδήποτε τέτοιο ζήτημα. Ήδη ειπώθηκε και από άλλους.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Λοιπόν, κατανοητό. Λοιπόν προχωρούμε στην ψηφοφορία.

Γρ. ΚΑΛΟΜΟΙΡΗΣ: Μια διόρθωση μου επισημαίνει ο Μανιάτης. Κλήθηκε από το Διοικητικό Συμβούλιο της ΟΛΜΕ όταν ξέσπασε το όλο ζήτημα ο συνάδελφος ο Λόντος, ο οποίος είναι συνάδελφός μας, ο μόνος εκπαιδευτικός αν δεν κάνω λάθος, από τους πέντε, και ανταποκρίθηκε και ήρθε και μας ενημέρωσε, αλλά αυτό αφορούσε το πρώτο ζήτημα που είχε τεθεί τότε, με την ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ και το 107 κτλ. το συγκεκριμένο ομόλογο. Δεν αφορούσε τα υπόλοιπα ζητήματα που προέκυψαν στη συνέχεια.

                        Και επίσης για ολοκληρωμένη ενημέρωση ήρθε και ο Πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ και ενημέρωσε και έδωσε εξηγήσεις στη διάρκεια αυτής της υπόθεσης. Ο συνάδελφος ο Μπασπίνος.

Ν. ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ: Εμείς δεν θέλουμε να είναι εδώ πέρα κάποιος και μπορεί να περνάει απέξω και αν τύχει να απαντήσει σε κάποια ερώτηση. Να διαθέσουμε συγκεκριμένο χρόνο που να συζητηθεί το θέμα αυτό και αν δεν φτάνει να χωρέσει στα πλαίσια του Συνεδρίου, αν χρειαστεί, το είπα, να δώσουμε ένα μέρος του χρόνου της Κυριακής και το είπα πολύ συγκεκριμένα. Την Κυριακή από το πρωί μέχρι τις 2 η ώρα και μετά οι εκλογές, να συζητήσουμε αυτό το θέμα. Όχι, αν είναι απέξω να κάνουμε και μία ερώτηση και αν θέλει να απαντήσει και αν. Συγκεκριμένο χρόνο παιδιά.    

Σ. ΣΑΒΒΑΣ: Λοιπόν, κοιτάξτε συνάδελφοι, έχουμε τόσα πολλά να αντιπαρατεθούμε που πραγματικά δεν χρειάζονται αυτές οι κορώνες και αυτά τα πυροτεχνήματα που πετάει η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ. Εγώ θα κάνω ένα ερώτημα: η ΑΔΕΔΥ ενημέρωσε τις Ομοσπονδίες συντεταγμένα. Ο εκπρόσωπός σας στην ΟΛΜΕ, στη ΔΟΕ ή όπου έχουν αλλού Ομοσπονδίες, δεν τους ενημέρωσε τι ενημέρωση είχανε από τα μέλη του ΤΕΑΔΥ; Γιατί το φέρνουν εδώ;

                        Συντεταγμένα, θεσμικά η ΑΔΕΔΥ ενημέρωσε. Θα σου πω Θανάση. Θανάση, μην μου προσποιείται γιατί έχω εκπρόσωπο στην ΟΛΜΕ και η ΟΛΜΕ καλέστηκε από την ΑΔΕΔΥ και ενημερώθηκε. Δεν σας ενημέρωσε ή δεν πήγε; Πέστε μας επιτέλους. Όχι, αφήστε τώρα τα παραμύθια. Αφήστε τα παραμύθια.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Συνάδελφε, δεν είναι διαδικαστικό αυτό, σε παρακαλώ, ολοκλήρωσε.

Σ. ΣΑΒΒΑΣ: Αφήστε τα πονηρά τώρα, τα εκ του πονηρού. Θανάση το ξέρεις πολύ καλά. Εάν έχετε πρόβλημα ενημέρωσης από τους εκπροσώπους σας δεν μας αφορά εδώ, αλλά κοιτάξτε να δείτε, υπάρχει ζήτημα, εσείς που είσαστε δημοκράτες…

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Συνάδελφε, σε παρακαλώ, τελείωσε το θέμα, δεν είναι στη διαδικασία αυτά που λέτε, σας παρακαλώ.

Σ. ΣΑΒΒΑΣ: Εγώ βάζω ζήτημα να ενισχύσω την πρόταση που είπε ο Νίκος ο Μεταλληνός καταρχάς, φαντάζεστε 60 Ομοσπονδίες που έχει η ΑΔΕΔΥ, αυτοί οι άνθρωποι να γυρνάνε όλες οι Ομοσπονδίες τα Συνέδριά σας; 60-70 Ομοσπονδίες. Το φαντάζεστε; Λέμε το εξής: παρόλα αυτά, επειδή στην πράξη δεν μπορεί να υλοποιηθεί, σας το λέμε, γιατί ή θα βρεθούν και οι πέντε μαζί να έρθουν και να αφιερωθεί χρόνους, δυο – τρεις ώρες, να είναι και οι πέντε μαζί, γιατί μπορεί ο ένας να λέει και να αφήνει κενά για τον άλλον, καταλαβαίνετε τώρα αν είσαστε δημοκράτες, αλλιώς θα περνάει, ένα λεπτό για να καταλάβετε.

                        Ή θα περνάει ένας-ένας, ο ένας θα περάσει Παρασκευή πρωί, ο άλλος Παρασκευή μεσημέρι, ο άλλος απόγευμα, έτσι είναι η ενημέρωση; Γι’ αυτό λέμε να κάνουμε το Συνέδριο, να καλεστούν όλοι να έρθουν, χωρίς να σημαίνει ότι κανείς ξέρει από δω το πρόγραμμα του συγκεκριμένου ανθρώπου, να αφιερώσουμε συγκεκριμένο χρόνο να είναι και οι πέντε για να μην αφήνει ο ένας κενά κατά του άλλου.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Το λόγο έχει ο Πρόεδρος.

Δ. ΓΕΩΡΓΑΣ: Συνάδελφοι, θέλετε να συνεχιστούν οι διαδικασίες για το Συνέδριο; Όποιος θέλει σηκώνετε, μιλάει όσο θέλει και ο Θανάσης επικαλείται το κύρος του Συνεδρίου με 40 άτομα εδώ μέσα. Δεν είναι 40, είναι 1505. Συνάδελφε Πρόεδρε, αν υπάρχει θέμα, ανοίγει κατάλογος ομιλητών. Άνοιξε κατάλογο ομιλητών να μιλάμε μέχρι αύριο το πρωί για την πρόταση που θέλει να κάνει.  Οι 200 από κει της ΔΑΚΕ γράφονται όλοι στον κατάλογο ομιλητών.       

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Λοιπόν, δεν υπάρχει θέμα ομιλητών, συνεχίζουμε, πάμε σε ψηφοφορία. Έχουμε την πρόταση όπως είναι η ημερήσια διάταξη γραμμένη στο πρόγραμμα και αφού ψηφιστεί υπάρχουν και κάποιες άλλες, δύο προτάσεις, τις οποίες θα τις δούμε μετά.

                        Λοιπόν, ποιοι ψηφίζουνε την ημερήσια διάταξη όπως είναι γραμμένη στο πρόγραμμα; Ποιοι ψηφίζουν όπως είναι η ημερήσια διάταξη; Εγκρίνεται. 

Διεξάγεται ψηφοφορία δια ανατάσεως της χειρός για την έγκριση της ημερήσιας διάταξης όπως έχει διανεμηθεί από το πρόγραμμα

Εγκρίνεται η ημερήσια διάταξη όπως έχει διανεμηθεί

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Λοιπόν, οι προσθήκες οι δύο, η μία είναι το Συνέδριο της ΟΛΜΕ, καλεί τους εκπροσώπους που έχει ορίσει η ΑΔΕΔΥ στο ΤΕΑΔΥ, να παραστούν στο Συνέδριο και να ενημερώσουν τους συνέδρους για τα γεγονότα στο χρόνο των παρατάξεων, που εκπροσωπούν ο καθένας που είναι. Λοιπόν, μία είναι αυτή. Λοιπόν, η άλλη της ΕΣΑΚ. Να δοθεί συγκεκριμένος χρόνος για το θέμα του ΤΕΑΔΥ. Συμφωνείτε; Οι ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ και η ΕΣΑΚ είπε.

                        Η μία είναι των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ και η άλλη είναι της ΕΣΑΚ ΔΕΕ. Ποιοι συμφωνούν με την πρόταση των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ; Ποιοι διαφωνούν; Λευκά; Εγώ δεν έχω άποψη ότι πέρασε. 

Ν. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΣ: Πρόεδρε, εκ μέρους της ΔΑΚΕ, η ΔΑΚΕ ζητάει ονομαστική ψηφοφορία.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Λοιπόν, καταμέτρηση. Λοιπόν, περάστε συνάδελφοι μέσα, καθίστε κάτω αν είναι δυνατόν, για να μπορεί να γίνει η καταμέτρηση καλύτερα, καθίστε όλοι κάτω. Λοιπόν, από τη δεξιά πλευρά ποιοι ψηφίζουν; Λευκά; Η πρόταση των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ πήρε 89 ψήφους και είναι κατά 69 και 46 λευκά που κάνουν 115. Άρα η πρόταση δεν περνάει.

Διεξάγεται ψηφοφορία δια ανατάσεως της χειρός για την πρόταση των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ περί καλέσματος των εκπροσώπους του ΤΕΑΔΥ που έχουν οριστεί από την ΑΔΕΔΥ για ενημέρωση του Συνεδρίου 

ΥΠΕΡ:            89

ΚΑΤΑ:            69

ΛΕΥΚΑ:         46

Απορρίπτεται η πρόταση των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Λοιπόν, η πρόταση της ΔΕΕ να δοθεί συγκεκριμένος χρόνος για το θέμα του ΤΕΑΔΥ. Ποιοι την ψηφίζουν; Ποιοι δεν την ψηφίζουν; Περνάει. Θα συζητήσουμε το χρόνο. 

Διεξάγεται ψηφοφορία δια ανατάσεως της χειρός για την πρόταση της ΕΣΑΚ ΔΕΕ περί του να δοθεί συγκεκριμένος χρόνος στο Συνέδριο για να συζητηθεί το θέμα του ΤΕΑΔΥ

Εγκρίνεται η πρόταση της ΕΣΑΚ ΔΕΕ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μισό λεπτό λίγο. Το Προεδρείο θα κοιτάξει τον κατάλληλο χρόνο και θα ανακοινώσει το χρόνο και αν ανταποκριθεί κάποιος έχει καλώς, αν δεν ανταποκριθεί. Λοιπόν, προχωράμε. Τι είπα; Αυτό είπα. Την συγκεκριμένη την είπαμε και εμείς. Θα ορίσουμε την ώρα, θα τους καλέσουμε και όποιος ανταποκριθεί. Θα ανακοινωθεί η ώρα.

Έκθεση Πεπραγμένων των Αιρετών Συμβούλων του Κεντρικού Υπηρεσιακού Συμβουλίου (ΚΥΣΔΕ)  

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Συνεχίζουμε την ημερήσια διάταξη. Πάμε έκθεση Πεπραγμένων των Αιρετών Συμβούλων στο ΚΥΣΔΕ. Είναι εδώ; Το λόγο έχει ο κ. Σακαλίδης και ο κ. Καρλαύτης. Παρακαλώ καθίστε κάτω, έχω την εντύπωση ότι αυτά που θα πουν οι αιρετοί του κλάδου είναι σημαντικά για όλους. Γι’ αυτό σας παρακαλώ καθίστε και μην μιλάτε. Ο κ. Σακαλίδης έχει το λόγο.  

Θ. ΣΑΚΑΛΙΔΗΣ (ΑΙΡΕΤΟΣ ΚΥΣΔΕ): Συνάδελφοι, ζητώ συγνώμη καταρχήν για τη φωνή. Είναι αποτέλεσμα των ημερών. Συνάδελφοι, ξεκινώντας τον απολογισμό της διετίας αισθάνομαι την ανάγκη να απευθύνω σε σας και σε όλους τους συναδέλφους ένα μεγάλο ευχαριστώ για την αγάπη και την εμπιστοσύνη στο πρόσωπό μου, τιμώντάς με για άλλη μια φορά για την εκπροσώπηση του κλάδου στο Κεντρικό Υπηρεσιακό Συμβούλιο για την επόμενη διετία.

                        Συνάδελφοι, πριν αναφερθώ στα επιμέρους ζητήματα, θα μου επιτρέψετε μερικές γενικές παρατηρήσεις. Όπως όλοι γνωρίζετε, το πλαίσιο διαχείρισης εισαγωγικά του εκπαιδευτικού προσωπικού διαμορφώθηκε τη δεκαετία του ’80 μετά από πάρα-πάρα πολλές συζητήσεις μέσα στον Κλάδο και στην ουσία ψηφίστηκε ως τέτοια, ως πρόταση δηλαδή του κλάδου.

                        Λειτούργησε για αρκετά χρόνια. Θα έλεγα πάρα πολύ καλά. Όμως τόσο οι διάφορες αποσπασματικές παρεμβάσεις που έγιναν κατά καιρούς, κάποιες και με την ευθύνη του συνδικάτου, παράδειγμα αλλαγές μορίων σχολείων κτλ., η συρρίκνωση των περιοχών αρχικής τοποθέτησης, η συνεχής αύξηση της διαφοράς μεταξύ των οργανικών θέσεων και των θέσεων εργασίας, με τον τρόπο βέβαια που προσδιορίζονται ακόμα τα οργανικά κενά.

                        Ο πολλαπλασιασμός των κλάδων και των ειδικοτήτων, με αποτέλεσμα πολλοί συνάδελφοι να αναγκάζονται να συμπληρώνουνε δεύτερες και τρίτες αναθέσεις. Μα πάνω απ’ όλα η αποψίλωση των αρμοδιοτήτων του ΚΥΣΔΕ στις οποίες αναφέρθηκα αναλυτικά και στο προηγούμενο Συνέδριο, οδήγησαν τα πράγματα στη σημερινή κατάσταση.

                        Αυτά ανέφερα στο προηγούμενο Συνέδριο. Δυστυχώς δύο χρόνια μετά τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα. Και αυτό γιατί; Όχι μόνο δεν έγινε καμιά θετική παρέμβαση διορθωτική στο ισχύον πλαίσιο, αλλά οι παρεμβάσεις που έγιναν, παρεμβάσεις όπως ο διορισμός των πολυτέκνων, χωρίς κανόνες και αρχές, δημιούργησε σωρεία προβλημάτων και σύγκρουση μεταξύ των συναδέλφων. Οι συνάδελφοι πολύτεκνοι με τους τρίτεκνους, τους δίτεκνους, τους μονότεκνους και δεν ξέρω και εγώ με ποιους άλλους.

                        Ακολουθήθηκε μια ανέξοδη λαϊκίστικη πολιτική μορίων, αντί μιας συγκροτημένης πολιτικής στήριξης της ελληνικής οικογένειας, οικονομικής και όχι μόνο, που έχει ανάγκη η ελληνική οικογένεια του εκπαιδευτικού αλλά και κάθε ελληνική οικογένεια.

                        Δεύτερον: με την εγκατάσταση και λειτουργία στο Υπουργείο Παιδείας μιας παραδιοίκησης, η οποία διαχειρίζεται και χειρίζεται τα ζητήματα του προσωπικού, αγνοώντας την υπάρχουσα διοίκηση, την ιεραρχία της, την πραγματική διοίκηση του Υπουργείου και βέβαια έξω και πέρα από τον κλάδο, το ΚΥΣΔΕ και τα ΠΥΣΔΕ.

                        Η έλλειψη προγραμματισμού ή καλύτερα θα έλεγα ο προγραμματισμός των σκοπιμοτήτων της πολιτικής ηγεσίας και της κυβέρνησης γενικότερα. Όπως ξέρετε μετά από νιρβάνα ετών, τον Ιούνιο του 2006, ψηφίστηκε ο νόμος 3467 για την επιλογή των στελεχών και ξεκίνησαν οι διαδικασίες επιλογής σχολικών συμβούλων το Σεπτέμβρη του ’06 και των προϊσταμένων το Φλεβάρη του ’07. Αναλυτικά για τα θέματα αυτά θα αναφερθώ παρακάτω.      

                        Αποτέλεσμα αυτού του προγραμματισμού είναι για πρώτη φορά από όσο θυμάμαι προγραμματίζονται οι αποσπάσεις των συναδέλφων από ΠΥΣΔΕ σε ΠΥΣΔΕ για τις 20 Αυγούστου. Χιλιάδες συνάδελφοι μέχρι τις 20 Αυγούστου θα είναι στην αγωνία πού θα βρίσκονται αυτοί, τα παιδιά τους, που θα μείνουν, αν θα νοικιάσουν σπίτια ή όχι.

                        Και όλα αυτά γιατί, επαναλαμβάνω, ο προγραμματισμός της σκοπιμότητας λέει: βήμα-βήμα προγραμματίζω έτσι τις επιλογές των στελεχών μου, τις εντάσσω στην κεντρική μου προεκλογική στρατηγική. Ας αφήσουμε τους συναδέλφους τώρα και τις αποσπάσεις τους.

                        Ειδικά για τις μετατάξεις. Είχανε προγραμματιστεί για τις 20 Αυγούστου, όταν συνειδητοποίησαν όμως τα αδιέξοδα που θα δημιουργήσει μια τέτοια διαδικασία, με αγωνία αναζήτησαν ημερομηνία και την βρήκαν τη Δευτέρα με τη λήξη του Συνεδρίου, μεταφέροντας τις συνεντεύξεις εκείνων των ημερών στις υπόλοιπες ημέρες.

                        Μεταθέσεις από περιοχή σε περιοχή. Σας έχουνε μοιραστεί αναλυτικοί πίνακες, θα πω μόνο συνολικά νούμερα για να δείξω δυο πράγματα. Το 2006 7.180, 2000 8.202. 

                        Συνάδελφοι, εδώ το ζήτημα δεν είναι ούτε πόσες, δεν είναι ούτε ποσοστιαίο ούτε ποσοτικό. Εδώ το ζήτημα είναι ποιος, με ποιες αρχές, ποιους κανόνες, με ποια διαδικασία ρίχνει κενά στο σύστημα για να πραγματοποιηθούν οι μεταθέσεις. Και εδώ τα κενά που πέφτουνε στο σύστημα είναι επιλογή και αποτέλεσμα της παραδιοίκησης που ανέφερα και της πολιτικής ηγεσίας.

                        Χωρίς καμιά συμμετοχή του ΚΥΣΔΕ, χωρίς καμιά συμμετοχή της διοίκησης, χωρίς καμιά ουσιαστική συμμετοχή των ΠΥΣΔΕ και το γνωρίζετε πολύ καλά, συνάδελφοι, τυπικά στέλνετε εσείς κενά πλεονάσματα, πίνακα Γ, εκτιμήσεις κτλ. και λέτε: μα εμείς άλλα στείλαμε. Τι μας έρχονται;

                        Εδώ θα πρέπει να τονίσω ότι η φετινή καθυστέρηση των μεταθέσεων οφείλεται εν μέρει στην μετακόμιση του Υπουργείου στο δις εγκαινιαζόμενο από την κυβέρνηση κτίριο στην Νερατζιώτισσα στην οδό Ανδρέα Παπανδρέου. Όμως οφείλεται και στις προσπάθειες της παραδιοίκησης που είπα να βρει το άριστο σενάριο.

                        Θα ξεπεράσω τα νούμερα για τα επιμέρους ΣΜΕΑ, ΚΔΑΥ, ΕΕΚ και Τμήματα Ένταξης. Συνάδελφοι, για τα ΣΜΕΑ και το ΚΔΑΥ τόνισα και το προηγούμενο Συνέδριο και δυστυχώς δεν κάναμε τίποτε, το πλαίσιο είναι κομμένο και ραμμένο για τους συναδέλφους της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.

                        Υπάρχει σοβαρότατο πρόβλημα. Γι’ αυτό και θα δείτε τα νούμερα φτωχά, δεν υπάρχουν συνάδελφοι, δεν μπορούμε να στελεχώσουμε αξιόπιστα αυτά τα σχολεία.

                        Για τα Τμήματα Ένταξης και τα ΕΕΚ, χρόνια τώρα, είναι τέσσερα χρόνια και δεν έχουνε κατανεμηθεί οι οργανικές θέσεις που είχανε θεσμοθετηθεί. Εδώ ιδιαίτερα για τα Τμήματα Ένταξης θέλω να εφιστήσω την προσοχή όλων σας, ιδιαίτερα όσων εμπλέκονται στα Υπηρεσιακά Συμβούλια ή στα Διοικητικά Συμβούλια για τον προσδιορισμό οργανικών θέσεων στα Τμήματα Ένταξης.

                        Επειδή οι ανάγκες στα Τμήματα Ένταξης, το γνωρίζετε, δεν είναι πάγιες, είναι κυλιόμενες, θα δημιουργηθούνε τεράστια προβλήματα εάν τοποθετηθούνε σε αυτά τα Τμήματα από άλλες περιοχές, από το κέντρο δηλαδή και όχι από την περιφέρεια, που έχει τη γνώση να τοποθετήσει συναδέλφους που έχουνε μεν κάποια προσόντα, χωρίς να δημιουργήσουνε αύριο υπεραριθμίες και να χάσουν οι συνάδελφοι οι παλιοί τις οργανικές τους θέσεις.    

                        Βέβαια δεν αρκεί μόνο το διαδικαστικό κομμάτι για τη στελέχωση αυτών των σχολείων. Απαιτούνται σοβαρά οικονομικά και άλλα κίνητρα για την στελέχωσή τους.

                        Διαπολιτισμικά. Θα μπω απευθείας στην πρόταση, για όλα αυτά τα χρόνια. Συνάδελφοι, κάποτε είχαμε δύο Μουσικά, ένα Διαπολιτισμικό. Τα πράγματα σήμερα έχουν αλλάξει. Δεν υπάρχει κανένας, μα κανένας, λόγος για καμιά κατηγορία αυτών των μεταθέσεων να γίνεται από το ΚΥΣΔΕ. Μπορούνε μετά, αφού διαμορφωθούνε κανονιστικά πλαίσια, να γίνονται οι μεταθέσεις αυτές από τα ΠΥΣΔΕ. Εν ανάγκη σε κάποιες περιπτώσεις ας γίνουνε από τα ΠΥΣΔΕ.

                        Στα Πειραματικά οι συνάδελφοι της περιοχής εκεί θα κριθούν, θα συγκριθούν και θα στελεχώσουν αυτά τα σχολεία. Δεν είναι δυνατόν οι μεταθέσεις σε αυτά τα σχολεία να γίνονται κερκόπορτα και να καταστρατηγούνται οι διαδικασίες των μεταθέσεων.

                        Και πάμε στις ειδικές κατηγορίες: των πολυτέκνων, συζύγων δικαστικών και λόγων υγείας. Οι πολύτεκνοι. Ισχύουν τα ίδια για τους πολυτέκνους που είπα για το διορισμό τους. Για τους συζύγους των δικαστικών. Το θέμα δεν είναι ποσοτικό. Μπορεί ένας, δύο το χρόνο να βρίσκεται. Το θέμα είναι ηθικό για την απόφαση τη δικαστική που βγάλανε οι ίδιοι οι δικαστικοί για τις συζύγους τους. Η ηθική διάσταση εδώ είναι το πρόβλημα.

                        Οι μεταθέσεις για λόγους υγείας. Συνάδελφοι, έχω ξανατονίσει ότι είναι λάθος η όλη προσέγγιση αυτού του ζητήματος. Αναγκάζουμε τους συναδέλφους μέσα στον πόνο και στην αγωνία τους να ακολουθούν αναξιοπρεπείς διαδρομές. Αυτό που έχει σημασία και πρέπει να διασφαλίσουμε στο συνάδελφο που πονάει, να είναι ή δίπλα στο σπίτι του ή δίπλα στο νοσηλευτικό ίδρυμα που θα αντιμετωπίσει το πρόβλημά του. Δεν είναι η οργανική του θέση. 

                        Υπάρχουν άλλοι τρόποι να το διασφαλίσουμε αυτό, χωρίς να σπρώχνουμε τους συναδέλφους, όπως είπα, σε αναξιοπρεπείς δρόμους. Και ό,τι χειρότερο μπορεί να αισθανθεί άνθρωπος να λέει σου δίνω μετάθεση, ναι, μπαίνεις στις ειδικές κατηγορίες μεταθέσεων γιατί ο καρκίνος είναι μεταστατικός. Δεν θέλει μετάθεση για την περιοχή του, θέλει μετάθεση για τον Άγιο Πέτρο.

                        Δεν είναι προσέγγιση αυτή και είναι πολλοί οι συνάδελφοι που υποφέρουν και πονάνε και είναι, πιστέψτε με, το δυσκολότερο κομμάτι, το δυσκολότερο πράγμα που αντιμετωπίζω, αντιμετώπισα και αντιμετωπίζω και εκτιμώ όχι μόνο εγώ, αλλά όλα τα μέλη του Συμβουλίου στο ΚΥΣΔΕ.

                        Αποσπάσεις. Αναλυτικά στοιχεία σας έχουνε μοιραστεί. 2005: 3.060, 2006: 3.753. Σε πολύ μεγάλο βαθμό με κριτήρια κοινωνικά, ανάλογα με τις ανάγκες των περιοχών κτλ. Εδώ όμως πρέπει να σταθούμε στις αποσπάσεις των νεοδιορίστων. Οι αποσπάσεις των νεοδιορίστων είναι φυσικό επακόλουθο του τρόπου και της διαδικασίας διορισμού. Τα φρακαρίσματα που είπα στις ζώνες και στις περιοχές διορισμών.

                        Εδώ τα ίδια Παντελάκη μου τα ίδια Παντελή μου. Κάθε χρόνο και χειρότερα. Όλοι τους γίνανε νονοί και κουμπάροι. Βαφτίζουν υπεραρίθμους, ξεβαφτίζουν υπεραρίθμους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Βέβαια πρωταγωνιστές σε αυτή τη διαδικασία οι προσωρινοί του Αυγούστου του 2004 , νυν αορίστου χρόνου και βέβαια η παραδιοίκηση που ανέφερα παραπάνω.  

                        Μετατάξεις. Δεν θα αναφέρω, αποσπάσεις εκτός ΚΥΣΔΕ. Η μεγάλη πληγή είχα πει στο προηγούμενο Συνέδριο, τονίζοντας ότι δεν μπορεί και δεν πρέπει να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση. Εκβιάζονται συνάδελφοι, εκμαυρίζονται συνειδήσεις, ισοπεδώνονται αξιοπρέπειες, το φαινόμενο διογκώνεται. Αν δεν πάρουμε μέτρα σύντομα θα γίνει πλημμυρίδα για το συνδικάτο. Αν δεν λειτουργεί ήδη ως τέτοια.

                        Αυτά τόνισα στο προηγούμενο Συνέδριο, σήμερα προσαυξάνω. Νούμερα, αποσπάσεων εκτός ΚΥΣΔΕ, το ’05: 4.357, το ’06: 5.769, περίπου πάντα, γιατί αρκετές δεν καταγράφονται πουθενά και αναζητούνται. Για τις φετινές θα δούμε τον Αύγουστο.

                        Οι μετατάξεις. Οι μετατάξεις γίνανε ελάχιστες, δεν αναφέρομαι στα νούμερα, γιατί με βάση τα ισχύοντα μετάταξη μπορεί να γίνει μόνο σε πραγματικά οργανικό κενό, σε κενό δηλαδή του πίνακα Γ και στο οποίο βέβαια δεν έχει δρομολογηθεί, λέει ο Κώδικας, διαδικασία διορισμού. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι μετατάξεις του 2000 να είναι 58 στο σύνολό τους.

                        Φέτος συζητιέται απ’ την πλευρά της Διοίκησης να επιτραπεί στο Συμβούλιο να κάνει μετατάξεις στις ανοιχτές περιοχές, δηλαδή όχι μόνο στα κενά του πίνακα Γ αλλά στις περιοχές που πρόκειται να διορίσει. Αυτό είναι σωστό καταρχήν και απ’ τη μεριά μου το επικροτώ, ιδιαίτερα για τις κοινές ειδικότητες μεταξύ πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας. Απλά θέλω να τονίσω την επιλεκτικότητα της φετινής χρονιάς.  

                        Επιλογές στελεχών. Στο όλο θέμα έχει τοποθετηθεί αναλυτικά και επανειλημμένα η Ομοσπονδία παίρνοντας σχετικές αποφάσεις. Εγώ πολύ σύντομα θα τονίσω και θα θυμίσω.

                        Τον Αύγουστο του 2004, όπως θυμάστε, με απόφαση του Υπουργείου και της κυβέρνησης δημιουργήθηκε η Ομάδα Κρούσης και Εκκαθάρισης, υπό τον τίτλο Προσωπικό Συμβούλιο Επιλογής Προσωρινών Διευθυντών Διευθύνσεων και Προϊσταμένων Γραφείων, που ανέλαβε να φέρει σε πέρας το θαύμα της αξιολόγησης, κρίσης και σύγκρισης 852 συναδέλφων, μελετώντας τους φακέλους τους, σε τρία δίωρα, η θητεία των οποίων θα έληγε εννοείται τον Αύγουστο του 2005.

                        Τα αποτελέσματα γνωστά. Με σειρά δικαστικών αποφάσεων κρίθηκε παράνομη τόσο η σύνθεση του Συμβουλίου εκείνου, όσο και επί της ουσίας σε αρκετές περιπτώσεις. Βέβαια η πλειοψηφία, η διορισμένη πλειοψηφία του Συμβουλίου, τις αγνόησε. 

                        Τον Αύγουστο του 2005, κατά τη λήξη δηλαδή και για την ακρίβεια δύο μέρες μετά τη λήξη της θητείας τους, με διάταξη νόμου μετατράπηκαν οι προσωρινοί σε αορίστου χρόνου. Τον Ιούνιο του 2006 ψηφίστηκε, είπα, ο νόμος 3467, παρά την αντίθεση του κλάδου και της ΟΛΜΕ. Για την ποιότητα και τις διαδικασίες ψήφισης του νόμου έχει τοποθετηθεί αναλυτικά.

                        Το Γενάρη του 2007 υποβλήθηκαν οι αιτήσεις των προϊσταμένων. Αριθμοί εν συντομία. Σύνολο αιτήσεων: 697. Τέθηκαν εκτός διαδικασίας 24. Αποτυχόντες στο διαγωνισμό 70. Απόντες διαγωνισμού 57. Τελικός αριθμός συμμετεχόντων 546. Έχουν ήδη κυρωθεί τα σταθερά μόρια από το Συμβούλιο, θα πω δυο πράγματα πιο κάτω.

                        Για όλα αυτά κατέθεσα δήλωση στο πρώτο Συμβούλιο με όλες τις θέσεις της ΟΛΜΕ και ακολούθησα την τακτική της δήλωσης ως προσωπικής μου υιοθετώντας τις θέσεις και τις προτάσεις της ΟΛΜΕ, γιατί δεν υπήρχε διαφορετικά τρόπος, έγγραφο κείμενο της ΟΛΜΕ ως εξωτερικό να γίνει σώμα των πρακτικών. Θα το καταθέσω για τα πρακτικά.

                        Για τους σχολικούς συμβούλους. Αρχικός αριθμός 1.136. Αποκλείστηκαν 60. Γραπτές εξετάσεις: 1.076, τελικό σύνολο συμμετεχόντων: 948. Ήδη άρχισε η διαδικασία των συνεντεύξεων την προηγούμενη βδομάδα. Ο προγραμματισμός μέχρι στιγμής προβλέπει συνεντεύξεις μέχρι τέλος Ιουλίου, συνεδριάζοντας κάτω από άθλιες συνθήκες, ξεπερνώντας τον αριθμό 40 και Σάββατα. Και αυτά γιατί έτσι λέει ο προγραμματισμός της σκοπιμότητας.

                        Εδώ, συνάδελφοι, το Συμβούλιο των Σχολικών Συμβούλων, τελειώνω, θέλω να αναφερθώ σε ένα πραξικόπημα, σε ένα πραξικόπημα που προχώρησε η πλειοψηφία του Συμβουλίου Επιλογής των Σχολικών Συμβούλων.

                        Έκανε δεκτές τρεις αιτήσεις συναδέλφων της ιδιωτικής εκπαίδευσης, προσέξτε συνάδελφοι, προσέξτε. Τα κανάλια και οι κερκόπορτες για την ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης από την κυβέρνηση έρχονται από πολλές πλευρές.

                        Ιδιωτικοποίηση και στο ανώτερο καθοδηγητικό επίπεδο. Κατέθεσα μια δήλωση με πολιτικά συνδικαλιστικά αλλά και νομικά επιχειρήματα, γιατί είμαι σίγουρος ότι θα χρειαστούνε. Έκαναν τρεις συνάδελφοι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί από τα διάφορα κολέγια αίτηση να γίνουν σχολικοί σύμβουλοι στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, για να καθοδηγήσουν τους δημόσιους εκπαιδευτικούς.

                        Παρότι μπήκε το θέμα και συνήλθανε σε κοινή συνεδρία τα τέσσερα Συμβούλια, τα δύο δηλαδή της πρωτοβάθμιας και δύο της δευτεροβάθμιας και σε κοινή συνεδρίασή τους αποφάσισαν ότι δεν μπορεί από πουθενά, ούτε νομικά, ούτε ηθικά, δεν προκύπτει κάτι τέτοιο, στη συνεδρίαση, στην 4^η συνεδρίαση το Συμβούλιο Επιλογής της Δευτεροβάθμιας, η πλειοψηφία του, αποφάσισε να κάνει δεκτές αυτές τις τρεις αιτήσεις.

                        Έτσι οι συνάδελφοι ιδιωτικοί, παρένθεση εδώ, δεν είναι ρατσιστικό το ζήτημα συνάδελφοι, ελπίζω να καταλαβαίνετε. Μπορεί οι συνάδελφοι να είναι με πλουσιότατα, με πάρα πολλά προσόντα και πολύ καλοί εκπαιδευτικοί, αλλά είναι μια πόρτα, μια κερκόπορτα για την ιδιωτικοποίηση στο ανώτατο επίπεδο.

                        Κατέθεσα, επαναλαμβάνω, μια δήλωση με νομικά, πολιτικά και συνδικαλιστικά επιχειρήματα. Δυο πράγματα μόνο θα σας πω. Αλήθεια, συνάδελφοι, όταν απολύονται οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί και προσλαμβάνονται στην εκπαίδευση έχουνε καθοριστεί συγκεκριμένοι κανόνες. Πώς, ποιοι, ποιος τους πληρώνει, τι γίνονται.

                        Οι δημόσιοι σύμβουλοι, δημόσιοι εκπαιδευτικοί, όταν γίνονται σύμβουλοι χάνουν την οργανική τους θέση, ξέρουμε πότε πληρώνονται, όταν γυρίσουν στην οργανική τους θέση, πώς και τι κτλ. Τι θα γίνει με αυτούς τους συναδέλφους; Θα προσληφθούν στη δημόσια εκπαίδευση; Ποιος θα τους πληρώνει; Δεν είναι οικονομικό και επανέρχομαι. Ο χρόνος είναι λίγος.

                        Λοιπόν, συνάδελφοι, θα έλεγα συμπερασματικά για το όλο σύστημα: είναι μη διαχειρίσιμο, όμως αρκετά αναφέρθηκα στις διαχειριστικές δυσλειτουργίες και ίσως πολλοί από σας να πούνε: μα, Θεόφιλε, αυτά είναι τα προβλήματα;

                        Συνάδελφοι, είναι πεποίθησή μου ότι η διαχειριστική λειτουργία πάσχει όταν πάσχει η πολιτική και συνδικαλιστική λειτουργία. Η πολιτική και συνδικαλιστική λειτουργία πάσχει κυρίως όταν υπάρχουν ελλείμματα αξιακά και οραματικά για τον άνθρωπο, για την κοινωνία και ειδικότερα για μας, για το δημόσιο σχολείο.

                        Ελπίζω και εύχομαι το 13^ο Συνέδριο του Κλάδου να γίνει αφετηρία, να αποτελέσει αφετηρία μιας νέας πορείας για την κάλυψη αυτών των ελλειμμάτων και δηλώνω ότι θα είμαι συμμέτοχος και αρωγός με τις όποιες δυνάμεις μου σε κάθε τέτοια προσπάθεια. Ευχαριστώ πολύ. Γεια σας.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Το λόγο έχει ο δεύτερος συνάδελφος από το ΚΥΣΔΕ, ο συνάδελφος Καρλαύτης.

Δ. ΚΑΡΛΑΥΤΗΣ (ΑΙΡΕΤΟΣ ΚΥΣΔΕ): Συνάδελφοι, χαιρετίζω το 13^ο Συνέδριο του Κλάδου μας και εύχομαι οι διαδικασίες του να στεφθούν με επιτυχία. Ελπίζω μετά από εποικοδομητικό διάλογο σε προτάσεις και αιτήματα να διαμορφωθούν θέσεις οι οποίες θα είναι και ρεαλιστικές, αλλά και σε αρμονία με τις απόψεις και τη θέληση των συναδέλφων. Θέσεις τέτοιες που να προσφέρουν την προοπτική για λύση των προβλημάτων της παιδείας, αλλά και την αναβάθμιση και της εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών.

                        Με την ευκαιρία της σημερινής επικοινωνίας θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους εσάς και δια μέσου υμών ολόκληρο τον Κλάδο για την τιμή που μου έκανε να μου δώσει τη δυνατότητα να τον εκπροσωπήσω ξανά από τη θέση του αιρετού.

                        Θέλω να τονίσω ότι θα κάνω ό,τι είναι δυνατόν ώστε να φανώ για άλλη μια φορά αντάξιος της εμπιστοσύνης του Κλάδου, συνεχίζοντας την ίδια πορεία, αντιμετωπίζοντας όλους τους συναδέλφους με το ίδιο ενδιαφέρον, κατανόηση και σοβαρότητα σε όλα τα κλαδικά και υπηρεσιακά, αλλά και τα προσωπικά τους προβλήματα.

                        Έρχομαι τώρα να αναφερθώ στα πιο σημαντικά ζητήματα τα οποία απασχόλησαν το ΚΥΣΔΕ κατά την προηγούμενη διετία, διότι εκτιμώ ότι πρέπει όχι απλώς να λάβετε γνώση αλλά και θέση σε πολλά απ’ αυτά.

                        Αποσπάσεις. Κατά το έτος 2005 έγιναν 3.753 αποσπάσεις από ΠΥΣΔΕ σε ΠΥΣΔΕ, παράλληλα όμως και χωρίς τη συμμετοχή και την εποπτεία του Κλάδου έγιναν 5.186 αποσπάσεις σε άλλους φορείς και συγκεκριμένα: 1.534 σε Διευθύνσεις και Γραφεία, 1.122 σε ΙΕΚ, 184 σε Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας και οι υπόλοιπες 1.965 στην Κεντρική Υπηρεσία, στα ΑΕΙ και ΤΕΙ, στα ΓΑΚ, στις Βιβλιοθήκες και άλλους φορείς.

                        Κατά το έτος 2006 έγιναν: 4.043 αποσπάσεις από ΠΥΣΔΕ σε ΠΥΣΔΕ και 5.708 σε άλλους φορείς και συγκεκριμένα: 1.464 σε Διευθύνσεις και Γραφεία, 140 σε Περιφερειακές Διευθύνσεις, 1.159 σε ΙΕΚ, 336 σε Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας και οι υπόλοιπες 2.609 στην Κεντρική Υπηρεσία, στα ΑΕΙ και ΤΕΙ, στα ΓΑΚ, στις Βιβλιοθήκες και σε άλλους φορείς.

                        Πράγματι τα τελευταία χρόνια γίνεται προσπάθεια ειδικά με τις αποσπάσεις από ΠΥΣΔΕ σε ΠΥΣΔΕ, ο αριθμός των οποίων από χρόνο σε χρόνο αυξάνεται, αφενός μεν να ικανοποιούμε με διαφάνεια και κοινωνικά κριτήρια ανάγκες πολλών συναδέλφων, αφετέρου να πετύχουμε και την καλύτερη δυνατή τοποθέτηση του ανθρώπινου δυναμικού, παράλληλα και με τις εκπαιδευτικές ανάγκες κάθε περιοχής.

                        Έτσι για πρώτη φορά μετακινήσαμε 900 νεοδιόριστους συναδέλφους από περιοχές που περίσσευαν σε περιοχές που υπήρχαν κενά. Θέλω να τονίσω όμως για άλλη μία φορά και σε αυτό το Συνέδριο τη διαχρονική μου πίστη και άποψη ότι όλες οι αποσπάσεις και όχι μόνο οι από ΠΥΣΔΕ σε ΠΥΣΔΕ πρέπει να γίνονται υπό την εποπτεία και τη συμμετοχή του Κλάδου.            

                        Μεταθέσεις. Κατά τις περσινές μεταθέσεις υποβλήθηκαν 16.366 αιτήσεις και από αυτές ικανοποιήθηκαν 7.180, ποσοστό 43,87%. Κατά τις φετινές μεταθέσεις υποβλήθηκαν 17.284 αιτήσεις και από αυτές ικανοποιήθηκαν 8.202, ποσοστό 47,45%.

                        Χαρακτηριστικό είναι ότι φέτος οι μεταθέσεις είναι και αριθμητικά αλλά και ποσοστιαία κατά πολύ περισσότερες από την προηγούμενη χρονιά. Ενημερωτικά θα αναφέρω ότι σύμφωνα με την πολιτική της διοίκησης οι συνάδελφοι που υπάγονται στις ειδικές κατηγορίες τα τελευταία χρόνια μετατίθονται στην περιοχή προτίμησής τους, ανεξάρτητα αν υπάρχουν πραγματικά κενά ή όχι στην περιοχή αυτή και πάντα βέβαια πριν από τους μετατιθέμενους με τη διαδικασία των γενικών μεταθέσεων.

                        Για τις μεταθέσεις στα Πειραματικά και τα άλλα Ειδικά Σχολεία, όπως Μουσικά, Διαπολιτισμικά και ΣΜΕΑ, ακολουθεί αναλυτικός πίνακας στο τέλος της εισήγησης. Ως γνωστόν αυτές δεν γίνονται με μόρια, αλλά συνεκτιμώνται τα ειδικά προσόντα, επιστημονικά και άλλα, των συναδέλφων.

                        Θα ήθελα όμως να τονίσω ότι έγιναν ομόφωνα, πλην ελαχίστων περιπτώσεων, στις οποίες εκφράστηκε και καταγράφηκε και η μειοψηφούσα άποψη. Όμως σημαντικό και αποφασιστικό ρόλο κατά τη διαδικασία των μεταθέσεων παίζει η εξαγωγή των κενών, τα οποία κάθε φορά διατίθενται για να καλυφθούν με τις μεταθέσεις.

                        Υπεύθυνη από το νόμο για τα κενά είναι η Κεντρική Διοίκηση. Πολλές φορές παρατηρείται το φαινόμενο άλλα κενά να δίνουν τα ΠΥΣΔΕ και άλλα τελικά να προτείνει η διοίκηση στο ΚΥΣΔΕ. Επικαλούνται βέβαια τους πολυάριθμους διορισμούς που γίνονται κάθε χρόνο σύμφωνα και με την επιθυμία του κλάδου και που επιβάλλουν άνοιγμα κενών σε πολλές περιοχές για να γίνουν πιο αποκεντρωμένα και οι νέοι διορισμοί.

                        Σημειωτέον ότι δεν είναι δυνατόν να γίνουν διορισμοί σε μια περιοχή αν δεν έχουν ικανοποιηθεί όλες οι αιτήσεις μετάθεσης. Στη δυνατότητα πιθανής αυθαιρεσίας της διοίκησης βοηθάει και η ρύθμιση του 1996 του Γιώργου Παπανδρέου, τότε Υπουργού Παιδείας, με την οποία αφαίρεσε από το ΚΥΣΔΕ την αρμοδιότητα συμμετοχής στους διορισμούς.

                        Πιστεύω ότι όλα θα γινόντουσαν με μεγαλύτερη διαφάνεια αν το ΚΥΣΔΕ, επομένως και οι αιρετοί του Κλάδου, συμμετείχαν όχι μόνο στις μεταθέσεις αλλά και στους διορισμούς και των μονίμων και των αναπληρωτών και επομένως θα συμμετείχαν και στην εξαγωγή των κενών κατά τις μεταθέσεις, αφού θα είχαν τη συνολική εικόνα του εκπαιδευτικού προσωπικού.

                        Πρόβλημα υπάρχει και με τις μεταθέσεις των τεχνικών ειδικοτήτων ΠΕ 17 και ΠΕ 12, καθώς και ΠΕ 18 και 9 ή ΠΕ 14 σε μαθήματα κοινής ανάθεσης και στο μάθημα της τεχνολογίας.

                        Πιστεύω ότι πρέπει να υπάρξει ουσιαστικός διάλογος, ώστε να εφαρμοστεί ένα πλαίσιο που θα καλύπτει δίκαια όλες τις ειδικότητες για να πάψουν οι πιθανές αυθαιρεσίες, οι αδικίες και η μεροληπτική αντιμετώπιση από την εκάστοτε διοίκηση.

                        Σοβαρό πρόβλημα που συνεχώς επιδεινώνεται είναι και αυτό των υπεραριθμιών, καθώς και το φαινόμενο κατά το οποίο μεγάλος αριθμός συναδέλφων ευρίσκεται στη διάθεση του ΠΥΣΔΕ. Λόγω μη ύπαρξης οργανικών κενών αυτός ο αριθμός των συναδέλφων που είναι στη διάθεση αυξάνει από χρόνο σε χρόνο.    

                        Πιστεύω ότι αυτό το πρόβλημα μπορεί να αντιμετωπιστεί με τη μείωση των μαθητών κατά τμήμα τουλάχιστον σε 25, καθώς και με τη σταδιακή μείωση του ωραρίου και πέραν των 16 ωρών εβδομαδιαίως και για προϋπηρεσία πέραν των 25 ετών.

                        Μετατάξεις. Κατά το έτος 2006 από πρωτοβάθμια σε δευτεροβάθμια μετατάχθηκαν 5 συνάδελφοι της αγγλικής φιλολογίας, 2 φυσικής αγωγής, 4 μουσικής και 2 επίσης μουσικοί και 11 δάσκαλοι σε διάφορους κλάδους στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Μετατάχτηκαν ακόμα από την Εκκλησιαστική εκπαίδευση στη δευτεροβάθμια δύο φιλόλογοι και από κλάδο σε κλάδο της δευτεροβάθμιας 22 συνάδελφοι.

                        Ως γνωστόν οι μετατάξεις γίνονται πάντα μετά τις μεταθέσεις και σε κενές οργανικές θέσεις που μένουν ακάλυπτες από τη διαδικασία των μεταθέσεων.

                        Σύμφωνα με το δημοσιοϋπαλληλικό κώδικα δεν επιτρέπεται η μετάταξη δοκίμου υπαλλήλου, δεν επιτρέπεται μετάταξη εκπαιδευτικού που έχει μισθολογικό κλιμάκιο μικρότερο από το 5. Σήμερα ισχύει και η τελευταία ρύθμιση του νόμου 3260 του 2004, άρθρο 12, που αναφέρει ότι: μετατάξεις εκπαιδευτικών από πρωτοβάθμια σε δευτεροβάθμια εκπαίδευση σε κενές οργανικές θέσεις άλλου κλάδου, του οποίου έχουν αποκτήσει τα ειδικά τυπικά προσόντα διορισμού, είναι επιτρεπτό εφόσον οι ενδιαφερόμενοι έχουν συμπληρώσει πέντε έτη εκπαιδευτικής υπηρεσίας στον κλάδο που υπηρετούν και στον κλάδο στον οποίον επιθυμούν να μεταταγούν έχουν διοριστεί οι προσωρινοί αναπληρωτές που έχουν την ίδια με αυτούς συνολική υπηρεσία στην εκπαίδευση.

                        Θα ήθελα να παρατηρήσω ότι πρέπει να δίνονται περισσότερα κενά για μετατάξεις καθηγητών φυσικής αγωγής από τη πρωτοβάθμια στη δευτεροβάθμια, αφού πέρσι έγιναν μόνο δύο. Ανάλογα και για αγγλικών και μουσικής, αλλά και για όλες τις ειδικότητες.

                        Μετά από παρέμβαση των αιρετών, πιστεύω ότι στις φετινές μετατάξεις θα δοθούν περισσότερα κενά. Οι φετινές μετατάξεις θα γίνουν 2 και 3 Ιουλίου, δηλαδή Δευτέρα και Τρίτη. Οι αιτήσεις για μετατάξεις είναι 518. Εξ’ αυτών οι 216 είναι φυσικής αγωγής, 54 αγγλικών, 32 μουσικής και οι άλλοι των άλλων ειδικοτήτων.

                        Είναι επίσης απαραίτητο με κάποια ρύθμιση να προχωρήσει η διαδικασία ολοκλήρωσης της μετάταξης και να τοποθετηθούν σε οργανικές θέσεις η νέα ειδικότητα, οι συνάδελφοι που βρίσκονται σε προσωρινές προσωποπαγείς θέσεις, ώστε να τελειώσει και αυτών η ταλαιπωρία.

                        Επιλογή στελεχών της εκπαίδευσης. Αγαπητοί συνάδελφοι, βρισκόμαστε σε μια πολύ σημαντική διαδικασία η οποία είναι σε εξέλιξη αυτή τη χρονική στιγμή. Είναι η επιλογή των στελεχών της καθοδήγησης, δηλαδή των σχολικών συμβούλων, αλλά και των στελεχών της διοίκησης που είναι οι διευθυντές εκπαίδευσης και οι προϊστάμενοι γραφείων, Γραφείων Επαγγελματικής Εκπαίδευσης αλλά και Γραφείων Φυσικής Αγωγής.

                        Για μεν τους σχολικούς συμβούλους η διαδικασία βρίσκεται στο στάδιο των συνεντεύξεων. Έγινε, ως γνωστόν, ο διαγωνισμός τύπου ΑΣΕΠ τον περασμένο Φεβρουάριο, με μικρές απώλειες αποτυχίας από τους υποψηφίους συναδέλφους.

                        Συγκεκριμένα κατετέθησαν 1.136 αιτήσεις, αποκλείστηκαν λόγω έλλειψης τυπικών προσόντων 60 συνάδελφοι. Έμειναν για να συμμετάσχουν στο διαγωνισμό 1.076. Απείχαν 69, απέτυχαν 59, ήτοι ποσοστό περίπου 6%. Έμειναν να συνεχίσουν στη διαδικασία 948 συνάδελφοι.  

                        Στη συνέχεια μελετήσαμε στο Συμβούλιο τα μετρήσιμα μόρια σύμφωνα με το νέο πλαίσιο, ενημερώθηκαν οι συνάδελφοι, έκαναν τις ενστάσεις επί των μορίων, το Συμβούλιο τις εξέτασε και μετά απ’ αυτό ξεκίνησαν οι συνεντεύξεις.

                        Ήδη έχουν περάσει από συνέντευξη οι ειδικότητες κατά σειρά: γαλλικών, γερμανικών, αγγλικών, θεολόγων, μουσικών, οικιακής οικονομίας και οικονομολόγων. Έγινε διακοπή μετά από απαίτηση των αιρετών για να συμμετέχουμε στο Συνέδριο και θα συνεχίσουμε στις 3 Ιουλίου.

                        Η εκτίμηση και ο προγραμματισμός που έχει γίνει είναι ότι στις 22 Ιουλίου θα ολοκληρωθεί η διαδικασία των συνεντεύξεων των σχολικών συμβούλων. Η δική μου εκτίμηση αλλά και επιθυμία είναι οι κρίσεις αυτές να γίνουν αξιοκρατικές και να επιλεγούν οι πιο προσοντούχοι και ικανοί συνάδελφοι, ώστε να προάγουν την εκπαιδευτική διαδικασία από το τόσο σημαντικό ρόλο του σχολικού συμβούλου.

                        Την ίδια άποψη διαπιστώνω ότι έχουν και τα άλλα μέλη του Συμβουλίου Επιλογής. Σύντομα όμως όλα αυτά θα επιβεβαιωθούν και από τα αποτελέσματα αυτής της διαδικασίας επιλογής.

                        Παράλληλα, με τις επιλογές των σχολικών συμβούλων, ξεκίνησε και η διαδικασία επιλογής των στελεχών της διοίκησης της εκπαίδευσης. Έγινε ο διαγωνισμός τύπου ΑΣΕΠ τον Μάρτιο. Συγκεκριμένα κατετέθησαν 697 αιτήσεις. Αποκλείστηκαν λόγω έλλειψης τυπικών προσόντων 24, έμειναν για να συμμετάσχουν στο διαγωνισμό 673 συνάδελφοι. Απείχαν 57, απέτυχαν 70, ποσοστό αποτυχίας περίπου 10%. Έμειναν για να συνεχίσουν τη διαδικασία 546 συνάδελφοι.

                        Στη συνέχεια το Συμβούλιο Επιλογής Σχολικών Συμβούλων μελέτησε τα μετρήσιμα μόρια των συναδέλφων και βρισκόμαστε στο στάδιο ενημέρωσης των υποψηφίων για να κάνουν ενστάσεις επί των μετρησίμων μορίων τους.

                        Η πρόταση της διοίκησης είναι μέσα στο καλοκαίρι να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες όλων των στελεχών της εκπαίδευσης. Μετά τις συνεντεύξεις των συμβούλων υποθέτω ότι θα επακολουθήσουν και οι συνεντεύξεις των υποψηφίων διευθυντών εκπαίδευσης και προϊσταμένων γραφείων.

                        Αντιλαμβάνεστε ότι μεγάλο βάρος πέφτει σε μας τους αιρετούς, οι οποίοι συμμετέχουμε και στα δύο Συμβούλια Επιλογής και ορθώς βέβαια συμμετέχουμε, αλλά και παράλληλα πρέπει να διεκπεραιώσουμε και τις τρέχουσες διαδικασίες του ΚΥΣΔΕ, όπως μετατάξεις, αποσπάσεις και άλλες.

                        Οι αιρετοί θα κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν ώστε όλα να γίνουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο προς όφελος της εκπαίδευσης και των υποψηφίων συναδέλφων. Οι κρίσεις αυτές γίνονται με ένα νέο πλαίσιο το οποίο θεσπίστηκε την περσινή χρονιά και το οποίο εμφανίζει δύο νέα δεδομένα.

                        Το ένα είναι ότι μοριοδοτείται για πρώτη φορά η διδακτική εμπειρία του συναδέλφου. Είναι κάτι που ο κλάδος το ζητούσε. Ήθελε η προσφορά του στην τάξη με έναν τρόπο να αποτυπώνεται σαν ένα σημαντικό προσόν σε κάθε κρίση. Αυτό θεωρώ ότι είναι μία θετική αλλαγή. Δεν μπορεί κάποιος ο οποίος δεν έχει επαφή με το σχολείο, αλλά βρίσκεται σε πανεπιστήμια και άλλους φορείς, να καλείται να συμβουλεύσει τους καθημερινά μαχόμενους στη σχολική τάξη ή και να διοικήσει ένα σχολείο όταν είναι εκτός από τη σχολική πραγματικότητα.

                        Το νέο δεδομένο είναι αυτός ο διαγωνισμός τύπου ΑΣΕΠ. Αρχικά όλοι είχαμε τις επιφυλάξεις μας για τη σκοπιμότητα κατά πρώτον αλλά και για τη δυνατότητα να γίνει κάτι τέτοιο με τρόπο διαφανή και αξιοκρατικό χωρίς παρενέργειες.

                        Προσωπικά θα σας πληροφορήσω ότι ήμουνα και εγώ αντίθετος με αυτή τη διαδικασία και έδωσα μάχη να μην περάσει. Εκ των υστέρων όμως, κρίνοντας το αποτέλεσμα, μπορώ να συμπεράνω ότι και άψογα έγινε αλλά και κάποια θετικά αποτελέσματα είχε.

                        Έδωσε τη δυνατότητα στους υποψηφίους, κάποιος άλλος μπορεί να πει ότι τους ανάγκασε, να μελετήσουν και να αυξήσουν τις γνώσεις τους σε θέματα παιδαγωγικής και διδακτικής, για τους υποψηφίους συμβούλους αλλά και σε θέματα διοίκησης για τους υποψηφίους προϊσταμένους.

                        Το νέο πλαίσιο επιλογής στελεχών πιστεύω ότι είναι αξιοκρατικότερο από το προηγούμενο. Μπαίνουν για πρώτη φορά στις διαδικασίες παράγοντες που είναι προς τη θετική κατεύθυνση. Νομίζω όμως ότι πρέπει κατά την πρώτη εφαρμογή του να διαπιστώσουμε τις αδυναμίες και τα προβλήματα και να κάνουμε όλες εκείνες τις αλλαγές, οι οποίες θα δώσουν ένα ακόμη πιο αξιοκρατικότερο πλαίσιο επιλογής στελεχών.

                        Συνάδελφοι, πιστεύω ότι πρέπει να δώσουμε μαζί τον αγώνα ώστε σημαντικές διαδικασίες, όπως οι διορισμοί μονίμων και αναπληρωτών, οι αποσπάσεις στα ΑΕΙ και ΤΕΙ, οι αποσπάσεις σε Διευθύνσεις και στα Γραφεία, στα ΓΑΚ, στις Βιβλιοθήκες, να επανέλθουν στην αρμοδιότητα του ΚΥΣΔΕ, περιορίζοντας τον ετσιθελισμό και την αυθαιρεσία της εκάστοτε διοίκησης, σε θέματα που πάγια ανήκουν στην αρμοδιότητα των Υπηρεσιακών Συμβουλίων.

                        Ομοίως και στις αποσπάσεις στα ΙΕΚ είναι απαραίτητο να υπάρξει συμμετοχή εκπροσώπων του Κλάδου, ώστε να γίνονται με διαφάνεια και κοινωνικά κριτήρια και όχι τον κομματισμό και το ρουσφέτι. Πρέπει να αναγνωρίσουμε όμως ότι η τελευταία ρύθμιση που έγινε, η οποία αναθέτει στο ΚΥΣΔΕ την αρμοδιότητα της επιλογής των διευθυντών και αναπληρωτών διευθυντών των ΙΕΚ, είναι προς τη σωστή κατεύθυνση και σύμφωνα με την επιθυμία του κλάδου.

                        Τελειώνοντας θέλω να ευχηθώ καλό καλοκαίρι σε όλους, δύναμη και υγεία. Να είστε καλά. Καλή επιτυχία στις εργασίες του Συνεδρίου.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ευχαριστούμε τους δύο αιρετούς για την ενημέρωση. Μισό λεπτό λίγο. Στη Γραμματεία, στην είσοδο, ξεκίνησε η ψηφοφορία για την Εφορευτική Επιτροπή. Σιγά-σιγά να πηγαίνουμε για ψηφοφορία για να ψηφίσει ένας αριθμός σεβαστός για να είναι εντάξει. Μπορούν να ξεκινήσουν να πηγαίνουν να ψηφίζουνε. Και σταυροδοσία στα 7 ονόματα.

                        Γι’ αυτά που ανέφεραν οι αιρετοί αν υπάρχουνε γραπτές ερωτήσεις να κατατεθούν στο Προεδρείου και να δοθούν στους αιρετούς στο χρόνο που αργότερα να απαντήσουνε. Λοιπόν, συνεχίζουμε. Κατατέθηκε στο Προεδρείο η πρόταση του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ για το Λύκειο σε συνέχεια της ομιλίας της μεσημεριανής, κατατίθεται στα πρακτικά.

Απολογισμός απερχόμενου Δ.Σ. ΚΕΜΕΤΕ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Λοιπόν, απολογισμός απερχόμενου Διοικητικού Συμβουλίου του ΚΕΜΕΤΕ. Λοιπόν, ποιος θα είναι από το Διοικητικό Συμβούλιο του ΚΕΜΕΤΕ; Το λόγο έχει ο κ. Παπαχρήστος.

Ν. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΣ: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καταρχάς θα ήθελα να σας αναφέρω ότι το Διοικητικό Απολογισμό του ΚΕΜΕΤΕ τον έχετε στο φάκελο που σας έχει κατατεθεί, ως εκ τούτου μπορείτε να τον μελετήσετε στις λεπτομέρειές του, επειδή και ο χρόνος ας πούμε είναι πολύτιμος εγώ θα επισημάνω κάποια στοιχεία του Διοικητικού Απολογισμού, καθώς και κάποια στοιχεία και κάποιες σκέψεις για την επόμενη διετία.

                        Γενικά κατά τη διάρκεια της διετίας 2005-2007 μπορεί κανείς να επισημάνει κάποια βασικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν τη δράση του ΚΕΜΕΤΕ. Οι δραστηριότητές του αναπτύχθηκαν σε πιο στενή και συστηματική συνεργασία με το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ. Το είδος των δραστηριοτήτων που αναπτύχθηκαν δίνει μια αισθητή μετατόπιση προς την κατεύθυνση της υποστήριξης των προτεραιοτήτων που έθετε το ίδιο διάστημα η ΟΛΜΕ, με κύρια αιχμή τη στήριξη και τεκμηρίωση των διεκδικήσεων του Κλάδου.

                        Αντίστοιχα επισημάνθηκε μια σχετική κάμψη στον τομέα των δραστηριοτήτων που απέβλεπαν στη μελέτη και επεξεργασία ζητημάτων που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν περισσότερο εκπαιδευτικά, πολιτιστικά, παρά συνδικαλιστικά.

                        Οι περιορισμένες οικονομικές δραστηριότητες του ΚΕΜΕΤΕ δεν επέτρεψαν να γίνουν ουσιαστικά βήματα στον τομέα των εκδόσεων, της διοργάνωσης συνεδρίων και επιστημονικών ημερίδων ή άλλων ανάλογων εκδηλώσεων.

                        Τέλος πρέπει να επισημανθεί το γεγονός ότι ο μικρός αριθμός συναδέλφων που κινητοποιήθηκαν στα πλαίσια του ΚΕΜΕΤΕ (κυρίως η συμμετοχή τους επικεντρώθηκε στις ομάδες εργασίας που λειτούργησαν αυτή την περίοδο) σε σύγκριση με το ανεξάντλητο δυναμικό που διαθέτει ο κλάδος, τόσο στο κέντρο όσο και στην περιφέρεια.

                        Βασικοί τομείς στους οποίους προσανατολίστηκε το ΚΕΜΕΤΕ αυτή την περίοδο ήταν: η μελέτη και τεκμηρίωση των προβλημάτων που απασχόλησαν τον κλάδο, κυρίως ως διεκδικητικά αιτήματα και η ανάδειξή τους ανάμεσα στους συναδέλφους και στην κοινή γνώμη.

                        Η διαμόρφωση τεκμηριωμένων θέσεων για κάποια βασικά εκπαιδευτικά ζητήματα που απασχόλησαν αυτή την περίοδο τον κλάδο. Η συμβολή στην επιστημονική ενημέρωση και την επιμόρφωση των συναδέλφων μέσω της οργάνωσης επιστημονικών ημερίδων, εκδηλώσεων και άλλων σχετικών δραστηριοτήτων, κυρίως σε συνεργασία με τις τοπικές ΕΛΜΕ.

                        Το Δ.Σ. του ΚΕΜΕΤΕ προσπάθησε να ανταποκριθεί και σε ανάγκες που επέβαλε η τρέχουσα εκπαιδευτική επικαιρότητα. Μέλη του Δ.Σ. και των ομάδων εργασίας του ΚΕΜΕΤΕ πήραν μέρος σε ημερίδες, συνέδρια, επιστημονικά συμπόσια, επιστημονικές και ερευνητικές συναντήσεις, που οργάνωσαν είτε οι ΕΛΜΕ είτε άλλοι επιστημονικοί εκπαιδευτικοί και συνδικαλιστικοί φορείς στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

                        Σε αυτή τη διετία οικονομικά το ΚΕΜΕΤΕ στηρίχθηκε σχεδόν αποκλειστικά στους πόρους της ΟΛΜΕ. Πρέπει να γίνει σαφές ότι η έλλειψη του αναγκαίου προσωπικού και επαρκών πόρων είναι ένα από τα πιο σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει το ΚΕΜΕΤΕ, με αποτέλεσμα να περιορίζονται σε μεγάλο βαθμό οι δυνατότητές του.

                        υποστήριξη του έργου του Δ.Σ. του ΚΕΜΕΤΕ – Ανακοινώσεις – Δελτία Τύπου.

                        Παράλληλα με την ανάπτυξη των κινητοποιήσεων του κλάδου το Δ.Σ. του ΚΕΜΕΤΕ προέβη στην ανάλυση και τεκμηρίωση των αιτημάτων των απεργιακών κινητοποιήσεων του κλάδου, όπως αυτά προσδιορίστηκαν από τα όργανα του κλάδου και τροποποιήθηκαν ή συμπληρώθηκαν στη διάρκεια της διετίας.

                        Το Δ.Σ. του ΚΕΜΕΤΕ, υλοποιώντας τις αποφάσεις του κλάδου, κινήθηκε στην κατεύθυνση της ενδυνάμωσης των πολιτικών για την στήριξη και την αναβάθμιση της δημόσιας και δωρεάν παρεχόμενης εκπαίδευσης στη χώρα μας, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη των αγώνων του κλάδου αυτής της περιόδου.

                        Το 12^ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ εξόπλισε τον κλάδο με απόφαση, σύμφωνα με την οποία δόθηκε προτεραιότητα σε αιτήματα εκπαιδευτικά, δαπάνες για την εκπαίδευση, σύστημα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, οικονομικά, συνταξιοδοτικά, ασφαλιστικά, εργασιακά, διοίκηση της εκπαίδευσης, ζήτημα αναπληρωτών, διορισμών και άλλα.

                        Το Δ.Σ. του ΚΕΜΕΤΕ προχώρησε στην αποσαφήνιση, ανάλυση και τεκμηρίωση των πιο βασικών αιτημάτων των απεργιακών κινητοποιήσεων του κλάδου. Για το σκοπό αυτό συγκεντρώθηκαν καταρχήν και καταγράφηκαν πιο συστηματικά τα στοιχεία που έχουν αξιοποιηθεί μέχρι σήμερα προς αυτή την κατεύθυνση. Παράλληλα πραγματοποιήθηκε η συγκέντρωση και αξιοποίηση και άλλων στοιχείων, που παρέχονται από τη γηγενή και διεθνή βιβλιογραφία.        

                        Ομάδες εργασίας. Με απόφαση του Δ.Σ. του ΚΕΜΕΤΕ και σε συνεργασία με το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ συστάθηκαν την περίοδο αυτή ομάδες εργασίας με συγκεκριμένα ζητήματα. Το Δ.Σ. του ΚΕΜΕΤΕ αφού έλαβε υπόψη τις προτάσεις που διατυπώθηκαν σε κοινή συνεδρία με το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ διαμόρφωσε πρόγραμμα δραστηριοτήτων περιόδου 2005-2007 και περιέλαβε τις τρεις κατηγορίες θεμάτων: θέματα επείγοντα – βραχυπρόθεσμου προγραμματισμού, θέματα μεσοπρόθεσμου προγραμματισμού και άλλα θέματα. Είναι στη σελίδα 3, μπορείτε να τα δείτε αναλυτικά.  

                        Θα αναφέρω τα επείγοντα θέματα – βραχυπρόθεσμου προσανατολισμού. Ήτανε για την Τεχνική Επαγγελματική Εκπαίδευση, για την Ειδική αγωγή, για τη Σχολική αποτυχία – διαρροή, τη Ξενόγλωσση εκπαίδευση, το Κείμενο τεκμηρίωσης των απεργιακών αιτημάτων του κλάδου, το Περιεχόμενο της εκπαίδευσης, Ζητήματα αξιολόγησης – επιλογής στελεχών, Μελέτη σκοπιμότητας για την οργάνωση Πολιτιστικού Κέντρου, Ζητήματα Πειραματικών σχολείων και Άλλα τρέχοντα ζητήματα.

                        Σχετικά με όλα αυτά τα ζητήματα και επειδή κάποια δεν αναφέρονται στον απολογισμό, θα πρέπει να πούμε ότι έχει κατατεθεί στο πρώτο ζήτημα για την Τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση ένα σχέδιο συμπερασμάτων πάνω στο οποίο βασίστηκε η ΟΛΜΕ για να προχωρήσει στην ημερίδα που έγινε πέρυσι το καλοκαίρι.

                        Σχετικά με την Ειδική αγωγή έχει γίνει μια προεργασία αλλά δεν έχουμε προχωρήσει περαιτέρω. Στη Σχολική αποτυχία η ομάδα προχωρεί κανονικά και θα συνεχίσει τις δραστηριότητές της και την επόμενη περίοδο. Στην Ξενόγλωσση εκπαίδευση έχει κατατεθεί σχέδιο συμπερασμάτων και έχει προγραμματιστεί ημερίδα για τις αρχές του φθινοπώρου.

                        Το Κείμενο τεκμηρίωσης των απεργιακών αιτημάτων έχει ολοκληρωθεί και έχει κατατεθεί στην ΟΛΜΕ για χρήση της σε κάθε περίπτωση. Στα Ζητήματα αξιολόγησης και επιλογής στελεχών της εκπαίδευσης η ομάδα έχει προχωρήσει ικανοποιητικά και θα συνεχίσει και την επόμενη περίοδο.

                        Στο Ζήτημα των Πειραματικών σχολείων η ομάδα ολοκλήρωσε την εργασία της και πραγματοποιήθηκε ημερίδα του ΚΕΜΕΤΕ στην Αθήνα. Και τα θέματα μεσοπρόθεσμου προγραμματισμού προχωρούν και θα συνεχιστούν και την επόμενη διετία.

                        Επίσης το ΚΕΜΕΤΕ συμμετείχε σε συναντήσεις εργασίας, σε συσκέψεις με το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, το Κέντρο Παιδαγωγικής Έρευνας, το Κοινωνικό Πολύκεντρο της ΑΔΕΔΥ και άλλους φορείς.

                        Στην εκδοτική προσπάθεια παρουσιάστηκαν προβλήματα λόγω της έλλειψης πόρων, όπως σας είπα, πράγμα που είχε σαν αποτέλεσμα να υπάρχουν προβλήματα και στην ερευνητική δραστηριότητα. Παρά ταύτα το ΚΕΜΕΤΕ συμμετέχει στην Επιτροπή Μελέτης και Αντιμετώπισης Σχολικών Ομάδων Κακοποίησης Μαθητών – Μαθητριών και σε άλλες τέτοιες συναφείς δραστηριότητες.

                        Το ΚΕΜΕΤΕ συμμετείχε σε πλήθος συγκεντρώσεων, σε πλήθος εκδηλώσεων, ημερίδων, συνεδρίων, όπου εκλήθη να τοποθετηθεί εκπρόσωπος του ΚΕΜΕΤΕ με εισήγηση ή όπου κληθήκαμε ως παρατηρητές. Αναφέρονται επισταμένα στη σελίδα 7, δεν θα ήθελα να προχωρήσω περαιτέρω.        

                          Γενικές παρατηρήσεις και ολοκληρώνω κύριε Πρόεδρε. Κατά τη διετία 2005-2007 το ΚΕΜΕΤΕ είχε τις δυνατότητες να αναπτύξει ακόμα σε μεγάλο βαθμό τη δραστηριότητά του και να βρεθεί σε αντιστοιχία με τις ανάγκες και τις απαιτήσεις του κλάδου. Ωστόσο αυτό δεν έγινε στον επιθυμητό βαθμό.

                        Βρέθηκε βέβαια κοντά στις ΕΛΜΕ στηρίζοντας το έργο τους και συμμετέχοντας με εισηγήσεις, όπου ζητήθηκε, στις εκδηλώσεις που αυτές οργάνωσαν την περίοδο αυτή.

                        Θα πρέπει να αναφέρουμε όμως ότι υπάρχουνε προβλήματα εμπειρίας σε πολλές περιπτώσεις στα μέλη του Δ.Σ. του ΚΕΜΕΤΕ. Υπάρχουνε προβλήματα οργάνωσης και σχεδιασμού, καθώς επίσης υπάρχει και το πρόβλημα ότι συχνά κάποια μέλη του Δ.Σ. του ΚΕΜΕΤΕ μένουνε στην επαρχία, με αποτέλεσμα να μην είναι πολύ εύκολη η λειτουργία του οργάνου, συν το γεγονός ότι συχνά ο ορισμός των μελών του Δ.Σ. του ΚΕΜΕΤΕ που είναι αποκλειστικό προνόμιο του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ αργεί, με αποτέλεσμα να υπάρχει και μία καθυστέρηση στην αρχή κάθε διετίας.

                        Στα προβλήματα που αντιμετώπισε το Δ.Σ. του ΚΕΜΕΤΕ αυτή την περίοδο θα πρέπει να αναφερθούμε και στο γνωστό, μεμονωμένο δυσάρεστο περιστατικό απόπειρας υπεξαίρεσης χρηματικού ποσού από το ταμείο του ΚΕΜΕΤΕ και της ΟΛΜΕ από πρόσωπο αποσπασμένο στο ΚΕΜΕΤΕ κατά την προηγούμενη διετία, το οποίο αποκαλύφθηκε στην αρχή αυτής της περιόδου.

                        Το σημαντικότερο σε αυτή την περίπτωση είναι ότι το ζήτημα αντιμετωπίστηκε απόλυτα θετικά και διαβεβαιώνουμε, το Δ.Σ. του ΚΕΜΕΤΕ διαβεβαιώνει τον κλάδο ότι προστατεύτηκε και το τελευταίο ευρώ των συναδέλφων και δεν υπήρχε καμία οικονομική απώλεια τελικά από όλη αυτή την περιπέτεια, στην οποία μας οδήγησε ο συνάδελφος ο συγκεκριμένος.

                        Κατατίθενται στις σελίδες 10, 11 και 12 οι σκέψεις οι οποίες υπάρχουνε για τις δραστηριότητες του Δ.Σ. του ΚΕΜΕΤΕ την επόμενη περίοδο. Επιγραμματικά μόνο θα σταματήσω σε κάποια ζητήματα τα οποία έχουμε θεωρήσει σημαντικά.

                        Είναι η έκδοση των πρακτικών του 7^ου Συνεδρίου της ΟΛΜΕ και να δούμε εάν και εφόσον είναι δυνατόν η πραγματοποιήσιμη επόμενου Συνεδρίου. Να πραγματοποιηθεί 2^ο Εκπαιδευτικό Συνέδριο ΟΛΜΕ – ΟΕΛΜΕΚ, σε συνεργασία βέβαια με τα Δ.Σ. της ΟΛΜΕ και της ΟΕΛΜΕΚ, σε δύο φάσεις, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο, όπως είχε γίνει με το 1^ο Συνέδριο.

                        Και παράλληλα προτείνουμε τη δυνατότητα πραγματοποίησης 1^ου Πανεκπαιδευτικού Συνεδρίου Ελλάδας – Κύπρου, στο οποίο θα συμμετάσχουνε όλες οι αρμόδιοι συνδικαλιστικοί φορείς των εκπαιδευτικών Ελλάδος και Κύπρου.

                        Κατατίθεται επίσης στη σελίδα 12 και 13 ο αναλυτικός προγραμματισμός για τα ζητήματα τα οποία προτείνει το ΚΕΜΕΤΕ να ασχοληθεί για την επόμενη διετία. Είναι ζητήματα τα οποία για να μην μακρηγορώ αφορούνε διάφορες πτυχές της εκπαιδευτικής δραστηριότητας των συναδέλφων, της συνδικαλιστικής δραστηριότητας. Μπορείτε να τα δείτε επισταμένα στις σελίδες, όπως είπα, 12 και 13. Δεν θα ήθελα να προχωρήσω περαιτέρω, ευχαριστώ πάρα πολύ.

Οικονομικός Απολογισμός ΚΕΜΕΤΕ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ευχαριστούμε. Τον οικονομικό απολογισμό του ΚΕΜΕΤΕ. Το λόγο έχει ο κ. Δαμασκηνός.

Δ. ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ: Συναδέλφισσες και συνάδελφοι καλησπέρα. Είμαι ο Ταμίας του απερχόμενου Διοικητικού Συμβουλίου του ΚΕΜΕΤΕ.

                        Ο οικονομικός απολογισμός της διετίας 2005-2007 που συζητήθηκε και στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΚΕΜΕΤΕ έχει βγει σε έντυπη μορφή και έχει φωτοτυπηθεί, αλλά από κάποιο τεχνικό λάθος δεν έχει μοιραστεί στους φακέλους, στις τσάντες δηλαδή που έχετε εσείς μαζί σας. Νομίζω ότι στη Γραμματεία, στην είσοδο δηλαδή του Συνεδρίου υπάρχουν τα υλικά που αφορούν τον Οικονομικό Απολογισμό της διετίας.

                        Σύντομα θα παρουσιάσω δύο στοιχεία, για να έχετε και εσείς μια εικόνα σε σχέση με την οικονομική πλευρά της δραστηριότητας του ΚΕΜΕΤΕ. Συνάδελφοι, στη διετία 2005-2007 τα έσοδα του Διοικητικού Συμβουλίου του ΚΕΜΕΤΕ ήταν 160.363,23 ευρώ.

                        Αυτά τα έσοδα προήλθαν από τις εξής πηγές: υπόλοιπο από χρήση ‘03-’05 ήταν 12.930,59 ευρώ, οι συνδρομές της ΟΛΜΕ 2005-2007 ήταν 68.416,03 ευρώ, οι τόκοι καταθέσεων ήταν 35,31 ευρώ, οι δωρεές μελών Δ.Σ. από προγράμματα ήταν 4.048,33 ευρώ, οι δωρεές τρίτων ήταν 539,53 ευρώ.

                        Tα έσοδα από το πρόγραμμα EQUAL και να κάνω τη διευκρίνιση ότι πρόκειται για ένα πρόγραμμα το οποίο αναλήφθηκε τη διετία 2003-2005 και υπήρχαν έσοδα της δεύτερης και της τρίτης φάσης του προγράμματος. Το Διοικητικό Συμβούλιο του ΚΕΜΕΤΕ δεν συμμετείχε σε πρόγραμμα EQUAL ή άλλο ευρωπαϊκό σε αυτή τη διετία. Τα έσοδα από πρόγραμμα EQUAL είναι 73.992,80 ευρώ και τα διάφορά έσοδα είναι 400,64 ευρώ.

                        Αθροιστικά όλα τα έσοδα αυτά κάνουν το ποσό των 160.363,23 ευρώ.

                        Τώρα όσον αφορά τα έξοδα. Τα έξοδα του Διοικητικού Συμβουλίου του ΚΕΜΕΤΕ είναι 122.274,22 ευρώ. Συγκεκριμένα οι αμοιβές για τα προγράμματα, για τη συμμετοχή στα προγράμματα πρώτα και κύρια είναι 33.129,71 ευρώ, τα ενοίκια γραφείων είναι 18.625,50 ευρώ, λοιπές παροχές (ΔΕΗ, ΟΤΕ κλπ.) είναι 6.032,69 ευρώ, διάφορα έξοδα (έξοδα μετακίνησης, κοινόχρηστα κτλ.) είναι 39.998,02 ευρώ, έξοδα για ταξίδια είναι 7.187,20 ευρώ, φόροι ακινήτων είναι 312,50 ευρώ, έξοδα για λογαριασμό EQUAL είναι 12.206,39 ευρώ και φόροι – τέλη μισθωτών υπηρεσιών είναι 4.728,21 ευρώ.

                        Αυτό βγάζει, όπως είπαμε, ένα αθροιστικό αποτέλεσμα 122.274,22 ευρώ. Συνολικά δηλαδή το υπόλοιπο σε νέα χρήση είναι 38.089,33 ευρώ. Ένα ποσό το οποίο μπορεί να αξιοποιηθεί από το επόμενο Διοικητικό Συμβούλιο του ΚΕΜΕΤΕ για συμμετοχή σε ημερίδες και άλλες δραστηριότητες που πρέπει να επιδείξει αυτό το όργανο.

                        Και να τελειώσω λέγοντας την πεποίθησή μου αλλά και τη βεβαιότητα που καταθέτω ότι πράγματι προστατεύτηκαν τα χρήματα των συναδέλφων ας πούμε από τη λειτουργία του οργάνου στην οικονομική του πλευρά αυτή τη διετία.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ευχαριστούμε τους εκπροσώπους του ΚΕΜΕΤΕ. Οι αιρετοί αν είναι εδώ έχουμε κάποιες ερωτήσεις στο Προεδρείο, να ‘ρθουν να τις πάρουνε και να απαντήσουν αν κρίνουν. Συνεχίζουμε με τον Οικονομικό Απολογισμό.

Οικονομικός Απολογισμός - Οικονομικός Προϋπολογισμός

Δ. ΠΕΠΠΕΣ: Αγαπητοί συνάδελφοι – συναδέλφισσες, όλοι έχετε στους φακέλους σας τόσο τον οικονομικό απολογισμό όσο και τον οικονομικό προϋπολογισμό για την επόμενη συνδικαλιστική χρονιά. Θεωρώ ότι δεν πρέπει κανείς να κάτσει να αναλωθεί στην αναφορά των αριθμών, που εξάλλου φαντάζομαι όλοι τους έχετε μελετήσει, εκείνο όμως που θα ήθελα να τονίσω είναι ότι μέσα απ’ αυτόν τον απολογισμό μπορεί να δει κανείς συγκεκριμένα πράγματα.

                        Συνάδελφοι, με τον συγκεκριμένο απολογισμό εκείνο που αναγνωρίζει κανείς είναι ότι το ενεργητικό υπόλοιπο το οποίο μεταφέρεται για χρήση την επόμενη σχολική χρονιά είναι 578.931,54 ευρώ για το τακτικό ταμείο και 700.868,03 ευρώ για το Ταμείο Αλληλοβοήθειας. Μεταφέρεται σαν ενεργητικό χρήσης την επόμενη χρονιά.       

                        Είναι σαφές ότι στα δύο αυτά χρόνια που είχα την ευθύνη του Ταμείου μαζί με όλο το Διοικητικό Συμβούλιο έγινε προσπάθεια ώστε να μπορέσει πραγματικά να ισχυροποιηθεί οικονομικά η Ομοσπονδία. Πετύχαμε δε σε αυτά τα δύο χρόνια μια αύξηση του τακτικού ταμείου κατά 99% και μια αύξηση του Ταμείου Αλληλοβοήθειας κατά 34%.

                        Το συνολικό, λοιπόν, ποσό που μεταφέρεται προς χρήση την επόμενη χρονιά είναι 1.279.800 ευρώ. Συνάδελφοι, αυτή η καλή οικονομική κατάσταση των ταμείων της ΟΛΜΕ και εδώ θα κάνω μια αναφορά για να μην χάνουμε χρόνο και στον προϋπολογισμό τον οποίον σας θέτει το Διοικητικό Συμβούλιο.

                        Αυτή, λοιπόν, η οικονομική ευρωστία μας δίνει τη δυνατότητα να διερευνήσει το Διοικητικό Συμβούλιο, το επόμενο Διοικητικό Συμβούλιο, την αγορά αίθουσας, την οποίαν να μπορεί να χρησιμοποιεί η Ομοσπονδία τόσο για εκδηλώσεις όσο και για τις Γενικές της Συνελεύσεις. Υπό την προϋπόθεση φυσικά ότι δεν θα γίνει εφικτό από το επόμενο Διοικητικό Συμβούλιο να μας παραχωρηθεί κάποιος χώρος, είτε από το Υπουργείο Πολιτισμού, όπως έχει γίνει ήδη με το Πολύκεντρο, για να μπορέσουμε πραγματικά να μειώσουμε ένα ακόμα έξοδο για την Ομοσπονδία.

                        Πιστεύουμε επίσης ότι με αυτή την οικονομική δυνατότητα θα πετύχουμε την επόμενη συνδικαλιστική περίοδο να δημιουργήσουμε ένα Πολιτιστικό τμήμα της ΟΛΜΕ, με την μορφή μη κερδοσκοπικής εταιρείας, κάτι αντίστοιχο σαν το ΚΕΜΕΤΕ.

                        Μια εταιρία η οποία πραγματικά θα μπορέσει να αποτελέσει πόλο παραγωγής πολιτισμού από τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς και σημείο αναφοράς στην ίδια την κοινωνία, με τη διοργάνωση πολιτιστικών εκδηλώσεων.

                        Ένα άλλο θετικό στοιχείο του απολογισμού είναι η αύξηση από 48 χιλιάδες ταμειακά εντάξει μέλη που είχαμε στο προηγούμενο Συνέδριο, έχουμε φτάσει αυτή την στιγμή, βέβαια ο αριθμός δεν είναι ακριβής, γιατί ακόμα κατατίθονται οι εισφορές, στα 54.957 ταμειακώς εντάξει μέλη.

                        Εδώ όμως θα πρέπει να γίνει μια παρατήρηση, ότι όλοι οι συνάδελφοι οι οποίοι και όλες οι ΕΛΜΕ θα πρέπει να κάνουν μια προσπάθεια για την απόδοση των συνδρομών κυρίως κατά τη διάρκεια των ενδιάμεσων ετών ανάμεσα στα δύο Συνέδρια. Παρατηρείται δηλαδή μια καθυστέρηση στην καταβολή των συνδρομών προς την Ομοσπονδία, όταν δεν είναι χρονιά Συνεδρίου.

                        Επίσης θα πρέπει να γίνει μια προσπάθεια από τα μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων των ΕΛΜΕ ώστε να μπορέσουμε πραγματικά να επιστραφεί κάποιο μέρος από τα δάνεια τα οποία έχουν χορηγηθεί από το ’82 ακόμα και τα οποία πραγματικά είναι ανεξόφλητα.

                        Και τέλος θα θέλαμε τα Διοικητικά Συμβούλια των ΕΛΜΕ να στέλνουνε μετά από κάθε εκλογική διαδικασία των Διοικητικών Συμβουλίων τα πρακτικά σωστά συμπληρωμένα, πρακτικά στα οποία θα φαίνεται και το σύνολο των ταμειακώς εντάξει μελών.

                        Τέλος, θα πρέπει να πω ότι ασχοληθήκαμε με το θέμα του Ταμείου Αλληλοβοήθειας. Θεωρούμε ότι θα πρέπει να γίνει επικαιροποίηση, η οποία μετά από συζήτηση που πρέπει να γίνει στο Διοικητικό Συμβούλιο της Ομοσπονδίας και την οποία πρέπει να συνεχίσει διεξοδικότερα, προκειμένου πραγματικά το Ταμείο Αλληλοβοήθειας να επιτελέσει τον ρόλο τον οποίον έχει.

                        Και αναγνωρίζουμε επίσης την προσπάθεια διεύρυνσης των πλεονεκτημάτων της κάρτας μέλους της ΟΛΜΕ. Ήδη το προηγούμενο Συμβούλιο έκανε μία προσπάθεια μέσω του Υπουργείου Πολιτισμού, η οποία τελικώς ενώ αναμενόταν ότι ίσως είχε θετική εξέλιξη, το αποτέλεσμα ήτανε ότι δεν επετεύχθη κάτι θετικό.

                        Κλείνοντας την εισήγησή μου για τον Οικονομικό Απολογισμό θα ήθελα να σας πω ότι το διαχειριστικό επίδομα, το οποίο όπως βλέπετε ανέρχεται σε 4.600 περίπου ευρώ, θα αποδοθεί αφού και με αφορά, θα αποδοθεί εφόσον ένα μικρό μέρος δοθεί στο διοικητικό προσωπικό της ΟΛΜΕ, θα επιστραφεί στην ΟΛΜΕ, στα Ταμεία της ΟΛΜΕ. Ευχαριστώ συνάδελφοι.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ευχαριστούμε Ταμία. Έκθεση Ελεγκτικής Επιτροπής. Το λόγο έχει ο κ. Δαρδαμανέλης.

Έκθεση Ελεγκτικής Επιτροπής

Θρ. ΔΑΡΔΑΜΑΝΕΛΗΣ: Πρόεδρος της Ελεγκτικής Επιτροπής της διετίας 2005-2007. Δύο εκθέσεις της Ελεγκτικής Επιτροπής, η μία αφορά το ΚΕΜΕΤΕ και για τα πρακτικά μία διόρθωση για τον Ταμία, επειδή κυκλοφορεί το έντυπο ο Οικονομικός Απολογισμός είναι 2005-2007, από 1^η/7^ου 2005 έως 24/6^ου 2007. Έχει εκ παραδρομής τυπωθεί το 2006 αντί το 2007.

                        Στο πού βρίσκονται τα χρήματα στη δεύτερη παρατήρηση στην ΑΓΡΟΤΙΚΗ Τράπεζα ο λογαριασμός είναι σε αδράνεια από το 2003, που σημαίνει ότι δεν έχουν μπει οι τόκοι από το 2003 και μετά και στη δεύτερη σελίδα λέει αμοιβές από προγράμματα στα έξοδα είναι αμοιβές σε προγράμματα, γιατί είναι σε έξοδα που τα πήραν οι συνάδελφοι που συμμετείχανε.

                        Καταρχήν να πούμε για τον απολογισμό του ΚΕΜΕΤΕ ότι για πρώτη φορά και με τη βοήθεια του Ταμία του κ. Πεππέ ανοίχτηκε το βιβλίο της Επιτροπής Ελέγχου του ΚΕΜΕΤΕ. Δηλαδή ξεκινήσαμε για πρώτη φορά το 2006 και κλείσαμε σε τρεις συνεδριάσεις. Ισχύουν όλα αυτά που έχουν καταγραφεί στον απολογισμό, με τρεις παρατηρήσεις.

                        Η μία παρατήρηση αφορά την εξόφληση του υπολοίπου των συναδέλφων οι οποίοι από δικό τους λόγο και ευθύνη δεν προσέρχονται στο ΚΕΜΕΤΕ για να πάρουνε τις αποζημιώσεις τους από τη συμμετοχή τους στα προγράμματα EQUAL.

                        Το δεύτερο είναι ότι δεν έχει κλείσει ακόμη ο λογαριασμός στην ΑΤΕ, γιατί υπήρχε μία συμφωνία από την προηγούμενη διετία, να κλείσουν όλα τα βιβλιάρια των άλλων τραπεζών και η τρίτη παρατήρηση είναι οι λογαριασμοί κοινοχρήστων, ΔΕΗ κλπ. να βγαίνουν στο όνομα όχι των ιδιοκτητών των ακινήτων, αλλά με βάση νέες συμβάσεις που πρέπει να υπογράψει το ΚΕΜΕΤΕ με τη ΔΕΗ και τις άλλες επιχειρήσεις.

                        Όσον αφορά την Έκθεση της Ελεγκτικής Επιτροπής για την ΟΛΜΕ. Αναφερόμαστε ότι είναι δύο οι εκθέσεις, μία που ήτανε του 2005-2006 και η οποία στην ουσία ολοκληρώθηκε μέσα στο 2006 και η τελευταία που αφορά τη συνδικαλιστική χρονιά 2006-2007.

                        Σήμερα Τετάρτη, 27/6^ου και ώρα 10 το πρωί συνήλθε στα γραφεία της ΟΛΜΕ, Κορνάρου 2, η Ε.Ε. της ΟΛΜΕ αποτελούμενη από τους Δαρδαμανέλη, Αλεξάκη Νικόλαο Αντιπρόεδρο, Αστρινάκη Γιάννη Γραμματέα, Κοτζιώτου Κωνσταντίνο Μέλος και Κατσιμίχα Γιώργο Μέλος, για να κάνει έλεγχο στα βιβλία ταμείου της ΟΛΜΕ.

                        Η Ε.Ε. κατά τη διάρκεια της συνδικαλιστικής χρονιάς συνεδρίασε σε τρεις ημερομηνίες: 22/9^ου 2006, 23/2^ου 2007 και 27/6^ου 2007. Κατά τις συνεδριάσεις αυτές ελέχθησαν πρώτον: τακτικό ταμείο. Όλα τα γραμμάτια είσπραξης της συνδικαλιστικής χρονιάς 2006-2007 από Νούμερο 1 ως και Νούμερο 553 και όλες οι εγγραφές τους στο Βιβλίο ταμείου.

                        Το σύνολο των εσόδων για τη συνδικαλιστική χρονιά, μαζί με το υπόλοιπο προηγούμενης χρήσης, είναι 1.199.956,63 ευρώ. Όλα τα εντάλματα πληρωμής συνδικαλιστικής χρονιάς 2006-2007 από το Νούμερο 1 έως και το Νούμερο 861 και οι αντίστοιχες εγγραφές στο Βιβλίο ταμείου.

                        Επίσης έγινε διεξοδικός έλεγχος στα παραστατικά των εξόδων. Το σύνολο των εξόδων για τη συνδικαλιστική χρονιά είναι 621.025,09 ευρώ. Για τη νέα χρήση υπόλοιπο 578.931.54 ευρώ. Σε αυτό ακριβώς αναφέρθηκε και ο απερχόμενος Ταμίας, αναφέροντας την αύξηση στην ουσία του αποθεματικού του τακτικού ταμείου περίπου στο 99% εν σχέση με την προηγούμενη διετία.

                        Ανάλυση υπολοίπου. Στο βιβλιάριο της ALPHA BANK λόγω του ότι τις τελευταίες ημέρες επειδή κλείσαν όλες οι ΕΛΜΕ της χώρας τις υποχρεώσεις τους συσσωρεύτηκε ένα ποσό της τάξεως των 575.273,45 ευρώ. Στα χέρια της ταμίας και του ταμία 3.658,09 και στην ουσία στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων υπάρχει ένας κλειστός λογαριασμός πλέον της τάξεως των 513.500 ευρώ.

                        Όλα τα γραμμάτια είσπραξης και οι αντίστοιχες εγγραφές τους στο Βιβλίο ταμείου για το συνδικαλιστικό έτος 2006 και 2007, αναφέρομαι τώρα στο Ταμείο Αλληλοβοήθειας, από Νούμερο 1 έως και Νούμερο 503, με σύνολο εσόδων 705.793,62 ευρώ.

                        Αντίστοιχες εγγραφές στο Βιβλίο ταμείου για τη συνδικαλιστική χρονιά 2006-2007 από Νούμερο 1 έως και Νούμερο 8. Τα έξοδα ήταν μόλις 4.925,59 ευρώ και αφορούσαν στην πραγματικότητα δύο βοηθήματα σε συναδέλφους που απεβίωσαν και τα υπόλοιπα σε τρέχοντα έξοδα που δημιουργήθηκαν στο Αλληλοβοήθειας.

                        Έτσι το υπόλοιπο του Ταμείου Αλληλοβοήθειας με χθεσινή ημερομηνία είναι 700.868,03 ευρώ.

                        Παρατηρήσεις από τη διαδικασία του Ταμείου υπήρξαν αρκετές μέσα στη διετία που όμως μετά και τον χθεσινό έλεγχο ολοκληρώθηκαν όλες και παρέμεινε μόνο η παρατήρηση 3 της προηγούμενης συνεδρίασης, δηλαδή της συνεδρίασης του Φεβρουαρίου, η οποία αναφέρεται στο ότι πρέπει να μεταφερθούν περισσότερα ακόμη χρήματα στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, όπου οι συμβάσεις αυτή την στιγμή ξεπερνούνε σε επιτόκια το 3% εν σχέση με την ALPHA BANK που νομίζω ότι είναι πολύ χαμηλότερα τα επιτόκια, κάτω από το 1%, για να μην πούμε στο 0.15 που γνωρίζουμε όλοι όσοι έχουμε λογαριασμούς στην ALPHA BANK μισθοδοσίας. Ευχαριστώ.      

Έγκριση Οικονομικού Προϋπολογισμού

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ευχαριστούμε. Πράγματι ήταν κατατοπιστικός. Λοιπόν, προχωράμε στην έγκριση, απευθυνόμενοι στο σώμα, την έγκριση του οικονομικού προϋπολογισμού, γιατί ο ταμίας μαζί με τον απολογισμό έκανε και τον προϋπολογισμό.

                        Λοιπόν, ποιοι εγκρίνουν τον οικονομικό προϋπολογισμό του απερχόμενου Δ.Σ.; Λοιπόν, να σηκώσουν το χέρι ποιοι εγκρίνουν τον οικονομικό προϋπολογισμό.

Διεξάγεται ψηφοφορία δι’ ανατάσεως της χειρός

Εγκρίνεται ο οικονομικός προϋπολογισμός

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Το λόγο έχει ο κ. Σμπόνιας για μία δήλωση.

Κ. ΣΜΠΟΝΙΑΣ: Σαν ΕΣΑΚ – ΔΕΕ θέλουμε να κάνουμε μία δήλωση επί του οικονομικού προϋπολογισμού. Εμείς, συνάδελφοι, στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΟΛΜΕ δεν τον ψηφίσαμε τον οικονομικό προϋπολογισμό, ζητώντας κάποιες προϋποθέσεις.

                        Αυτές ήταν πρώτον: ότι πρέπει να καταργηθεί η αντιμισθία των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου που παίρνουν. Δεύτερον: θα πρέπει όλα τα έξοδα να γίνονται με αποδείξεις, όχι με αντιμισθία, να υπάρχουν αποδείξεις. Τρίτον: σε όλες τις Επιτροπές οι οποίες θα είναι τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της ΟΛΜΕ, οι οποίες είναι αμειβόμενες θα πρέπει να επιστρέφονται στο Ταμείο της ΟΛΜΕ.

                        Τέταρτον: θα πρέπει οι περιοδείες που γίνονται των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου να είναι ονομαστικές και να αναφέρεται ο κάθε ένας ξεχωριστά τι έξοδα έχει κάνει. Πέμπτον: η ημερήσια αποζημίωση όταν πηγαίνει κάποιος στο εσωτερικό που είναι 40 ευρώ και στο εξωτερικό 80 ευρώ να καταργηθεί και να είναι όλα με αποδείξεις.

                        Με βάση αυτά και τη γενική πλεύση που υλοποιεί τελικά αυτή τη συγκεκριμένη κατεύθυνση, διαφωνήσαμε δηλαδή στο ζήτημα το να υπάρχει, επειδή είπε ο Ταμίας ότι έχουμε πολλά χρήματα ζητήσαμε να μειωθεί καταρχήν η συνδρομή όσον αφορά την ΟΛΜΕ. Είναι τεράστιο το ποσό το οποίο έχει σαν αποθεματικό αυτή την στιγμή.

                        Αποδεικνύεται ότι η αύξηση μας έβγαλε πλεονασματικό 99% πάνω. Και συγχρόνως ζητήσαμε το εξής πράγμα: ότι προσανατολίζονται να πάρουμε και μια γραμματέα, λέει, για να κάνει μεταφράσεις. 30 χιλιάδες ευρώ το χρόνο. Αυτά, λοιπόν, τα χρήματα τα οποία θα διατεθούν, καταλαβαίνετε ότι για μας θεωρούνται όχι απλώς χρήματα για πέταμα αλλά μη αναγκαία.

                        Με βάση αυτά λοιπόν καταψηφίσαμε και στο Διοικητικό Συμβούλιο και κακώς ακολούθησε ο Πρόεδρος αυτή τη διαδικασία και το Προεδρείο γιατί δεν ήμασταν και μέσα και δεν τοποθετηθήκαμε. Με βάση αυτά λοιπόν θα ήθελα να κλείσω την τοποθέτησή μου.    

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όχι συνάδελφε, εάν μας είχατε ζητήσει νωρίτερα το λόγο θα τον είχαμε δώσει, δεν είχαμε πρόβλημα. Λοιπόν, συνεχίζουμε η Έκθεση Οικονομικής Ελεγκτικής Επιτροπής επειδή δεν είναι έτοιμη θα γίνει αύριο το πρωί και η ψηφοφορία για τον Οικονομικό Απολογισμό μετά.

                        Άρα πάμε λοιπόν στα πεπραγμένα του απερχόμενου Δ.Σ. 

Πεπραγμένα απερχόμενου Δ.Σ. της ΟΛΜΕ

Γρ. ΚΑΛΟΜΟΙΡΗΣ: Αγαπητοί και αγαπητές σύνεδροι του 13^ου Συνεδρίου του κλάδου μας, παρουσιάζουμε σήμερα στο Συνέδριο τον απολογισμό δράσης του απερχόμενου Διοικητικού Συμβουλίου και ευρύτερα του οργανωμένου κλάδου, όπως αυτός ο απολογισμός προέκυψε μέσα από τις συλλογικές μας διαδικασίες. Καταθέτουμε με αίσθημα ευθύνης και αυτοκριτική διάθεση εκτιμήσεις, συμπεράσματα και αποτιμήσεις αυτής της δράσης.

                        Είναι γεγονός, συνάδελφοι και συναδέλφισσες, ότι το Συνέδριό μας πραγματοποιείται σε μια κρίσιμη περίοδο για τις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις στη χώρα μας. Η κυβέρνηση ακόμα και τώρα, λίγο πριν λήξει η θητεία της προωθεί νεοφιλελεύθερες διαρθρωτικές αλλαγές, ιδιωτικοποιώντας ζωτικής σημασίας δημόσια αγαθά, ενώ η σκληρή λιτότητα, η καλπάζουσα ακρίβεια, η απορύθμιση των εργασιακών σχέσεων και η ανεργία εντείνουν τις κοινωνικές ανισότητες.

                        Με την αποτυχημένη, μέχρι τώρα τουλάχιστον, απόπειρά της η κυβέρνηση να αναθεωρήσει το Σύνταγμα, επιχειρεί να ξεφορτωθεί τη δημοκρατική κληρονομιά της μεταπολίτευσης, που αποτελούσε και αποτελεί εμπόδιο στα σχέδιά της, σύμφωνα με την γνωστή αποστροφή της Υπουργού Παιδείας.

                        Στο χώρο της εκπαίδευσης, με επίκεντρο κυρίως τα Πανεπιστήμια, η πολιτική αυτή εκφράστηκε με την προσπάθεια για αντιδραστική αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος και την επιβολή του νέου νόμου πλαισίου για τα ΑΕΙ και ΤΕΙ. Η προσπάθεια αυτή με ευθύνη της κυβέρνησης συνοδεύτηκε από το κλίμα ιδιαίτερης οξύτητας, επίδειξης πρωτοφανούς αυταρχισμού και αστυνομικής βίας.

                        Από το Μάη του 2006 μέχρι πρόσφατα, η ελληνική κοινωνία βρέθηκε μπροστά σε ένα μεγαλειώδες και συγκλονιστικό εκπαιδευτικό κίνημα. Ένα κίνημα που έχει ήδη γράψει σημαντικές σελίδες στην ιστορία της ελληνικής εκπαίδευσης.

                        Ήταν οι δεκάδες χιλιάδες φοιτητές, οι μαθητές, οι εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων που συμμετείχαμε στην ανάπτυξη αυτού του πολύμορφου, ριζοσπαστικού, μαχητικού και μαζικού κινήματος, με αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά αυτονομίας, αντίστασης στις αντιεκπαιδευτικές κυβερνητικές επιλογές.    

                        Το πανεκπαιδευτικό αυτό κίνημα, που σημάδεψε όχι μόνο τις εκπαιδευτικές αλλά και σε ένα βαθμό και τις πολιτικές εξελίξεις στη χώρα, επέδειξε σημαντικά αντανακλαστικά απέναντι στις προκλήσεις της συγκυρίας, την αντοχή, την ισχύ και την αποτελεσματικότητά του, παρά τους αρνητικούς πολιτικούς συσχετισμούς, ματαιώνοντας ουσιαστικά την αντιδραστική αναθεώρηση του άρθρου 16, που τέθηκε με πρωτοβουλία της κυβέρνησης και είχε αρχικά τη συναίνεση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

                        Η ανατροπή, συνάδελφοι και συναδέλφισσες, από το κίνημα της πιο σημαντικής για τους κυρίαρχους κύκλους «μεταρρύθμισης» δημιούργησε επιπλέον προϋποθέσεις για να ακυρώσουμε στην πράξη το Νόμο Πλαίσιο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, με την πλήρη απονομιμοποίησή του στη συνείδηση της εκπαιδευτικής κοινότητας και ευρύτερα του λαού.

                        Η εμπειρία από το μεγαλειώδη αυτό αγώνα είναι πολύτιμη παρακαταθήκη για όλους και ιδιαίτερα για τον κλάδο μας, που σε αυτό το Συνέδριο που ξεκινάμε σήμερα θα πρέπει να αποφασίσει και την παραπέρα οργάνωση αγώνων, προκειμένου να αποτρέψει τις νεοφιλελεύθερες αναδιαρθρώσεις που έρχονται και στη δευτεροβάθμια και την πρωτοβάθμια εκπαίδευση από τις ίδιες δυνάμεις.

                        Ξεχωριστή θέση στην πορεία αυτού του παρατεταμένου αγώνα κατέχει η μεγάλη σε διάρκεια μαχητικότητα και ένταση απεργία των συναδέλφων μας της πρωτοβάθμιας το Φθινόπωρο του 2006. Η αγωνιστική συμπαράταξη του κλάδου μας, παρά την έλλειψη της αναγκαίας εσωτερικής συσπείρωσης, παρά την έλλειψη της κατάλληλης προετοιμασίας για να πετύχουμε αυτή τη συσπείρωση στον κλάδο, με κυρίαρχη την ευθύνη του Συμβουλίου της ΟΛΜΕ, αλλά και των Συμβουλίων των ΕΛΜΕ, συνέβαλε όμως αυτή η συμπαράταξη ουσιαστικά στην προσπάθεια για να διαμορφωθεί ένας κοινός πανεκπαιδευτικός αγώνας.

                        Δημιουργήθηκε έτσι στην πράξη ένα ισχυρό μαχητικό κίνημα, που τα μηνύματά του για γενναία χρηματοδότηση της εκπαίδευσης, για δημόσια και δωρεάν παιδεία, για αξιοπρεπείς μισθούς απλώθηκαν παντού και τα μηνύματα αυτά τα αγκάλιασε η ελληνική κοινωνία.  

                        Ο αγώνας αυτός, εκτιμά το Συμβούλιο της ΟΛΜΕ, ήταν αποτελεσματικός τόσο στο κοινωνικό όσο και στο πολιτικό πεδίο, καθώς τροφοδότησε την ελληνική κοινωνία με τις μεγάλες ηθικές αξίες: της αξιοπρέπειας, της αλληλεγγύης, της αγωνιστικής στάσης ζωής, παρά το γεγονός ότι δεν είχε ορατά και άμεσα υλικά αποτελέσματα στο στενά συνδικαλιστικό πεδίο.

                        Αυτό που είναι πλέον ξεκάθαρο σε όλες τις ζωντανές μάχιμες δυνάμεις του κινήματός μας είναι ότι η υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης σε όλους τους τομείς έχει φτάσει σε οριακό επίπεδο. Ότι οι πολιτικές της συστηματικής απαξίωσης των εκπαιδευτικών και του δημόσιου σχολείου έχουν σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις στη μόρφωση της νέας γενιάς σε όλες τις βαθμίδες.

                        Αυτή την αντιλαϊκή πορεία έχουμε υποχρέωση να αναχαιτίσουμε, δημιουργώντας ταυτόχρονα τους όρους για μια ριζική, δημοκρατική εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Οι καιροί δεν μπορούν πλέον να περιμένουν.

                        Η ΟΛΜΕ, μαζί με τις ΕΛΜΕ και μέσα από το Συνέδριό μας, από τη νέα χρονιά πρέπει να δείξει το δρόμο της συνέχισης του αγώνα, αξιοποιώντας και αναπτύσσοντας παραπέρα το κεκτημένο της κοινής πανεκπαιδευτικής δράσης.

                        Ο δρόμος αυτός του αγώνα περνάει υποχρεωτικά μέσα από ένα πολύμορφο, ενωτικό, ριζοσπαστικό, διεκδικητικό εκπαιδευτικό κίνημα για την υπεράσπιση της δημόσιας εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες, καθώς και της ποιότητας ζωής και των δικαιωμάτων μας ως εκπαιδευτικών που υπηρετούμε τη δημόσια εκπαίδευση.

                        Αυτό το κίνημα στη βάση του θα είναι κίνημα για το δικαίωμα στη μόρφωση και στον πολιτισμό για όλα τα παιδιά και θα πρέπει να αναπτύσσεται με άξονες: τη δημόσια επαρκή χρηματοδότηση και το όχι στην ιδιωτικοποίηση, όπως λέμε και στο πανό μας εδώ πίσω, την οικονομική, εργασιακή, επιστημονική αναβάθμιση του καθηγητή και η δημιουργία ενός τέτοιου κινήματος, με ριζικές αλλαγές στο περιεχόμενο και τη λειτουργία των σχολείων είναι ικανή να ματαιώσει τα σχέδια αυτών που διαμορφώνουν την κυρίαρχη αντιεκπαιδευτική και αντιλαϊκή, εντέλει, πολιτική και να ανοίξει το δρόμο για ουσιαστική αλλαγή προς όφελος του Δημόσιου Σχολείου.

                        Συνάδελφοι και συναδέλφισσες, τη συνδικαλιστική χρονιά 2005-2006 αγωνιστήκαμε σταθερά για τα συμφέροντα του κλάδου, ενάντια στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές.

                        Το 12^ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ, τον Ιούνη του 2005, πριν δύο χρόνια, κατέληξε σε σημαντικές αποφάσεις για την Δημόσια Εκπαίδευση και τον Εκπαιδευτικό. Στο πλαίσιο αυτών των αποφάσεων το Συμβούλιο της ΟΛΜΕ αμέσως μετά τη συγκρότησή του ξεκίνησε τη δράση του επιδιώκοντας με όλα τα αναγκαία μέτρα ο κλάδος από το Σεπτέμβρη του 2005, μέσα από Γενικές Συνελεύσεις των ΟΛΜΕ, να οργανώσει τις αντιστάσεις του και τη διεκδίκηση των αιτημάτων του.

                        Αρνητική συνθήκη για την κινηματική εικόνα της ΟΛΜΕ υπήρξε η αναντίστοιχη προς τις αποφάσεις του 12^ου Συνεδρίου συγκρότηση του Συμβουλίου της ΟΛΜΕ και ειδικότερα του Προεδρείου.

                        Από τις αρχές του Σεπτέμβρη του 2005 οργανώσαμε συσκέψεις σε όλη την Ελλάδα, με στόχο την ενημέρωση και ενεργοποίηση του κλάδου. Τον Οκτώβρη του 2005 πραγματοποιήσαμε Γενικές Συνελεύσεις και Συνέλευση Προέδρων, που ενέκρινε τότε με μεγάλη πλειοψηφία την εισήγηση της ΟΛΜΕ.

                        Προχωρήσαμε στην απεργία στις 10 και 11 Νοέμβρη του 2005 όπου η συμμετοχή των συναδέλφων δεν ήταν ανάλογη τόσο με τις οργανωτικές προσπάθειες όσο και με την ανάγκη έκφρασης μιας ισχυρής συσπείρωσης, που να στηρίζει τις δίκαιες, κατά τα άλλα, διεκδικήσεις.

                        Η μικρή συσπείρωση εκτιμήσαμε πως οφειλόταν στην στάση αναμονής ενός τμήματος συναδέλφων απέναντι στην κυβερνητική πολιτική, στις αιτιάσεις ενός άλλου τμήματος για το ότι έλλειπε ένας σαφής και καθορισμένος στόχος προοπτικής και συνέχειας των αγώνων και τέλος στην παγιωμένη αρνητική αντίληψη ενός μεγάλου τμήματος συναδέλφων για τα χαρακτηριστικά απεργιών της ΑΔΕΔΥ, καθώς η 24ωρη απεργία της συνέπιπτε με τη 2^η μέρα της δικής μας κινητοποίησης.

                        Η ευθύνη όμως βαραίνει πριν απ’ όλα το Συμβούλιο της ΟΛΜΕ, που δεν μπόρεσε με τις συγκεκριμένες επιλογές του να υπερβεί θετικά τις παραπάνω βάσιμες αιτιάσεις και αντιλήψεις και να συσπειρώσει τη βάση του κλάδου.

                        Τον Φλεβάρη του 2006 ως Διοικητικό Συμβούλιο της ΟΛΜΕ καταθέσαμε εισήγηση προς τις Συνελεύσεις των ΕΛΜΕ, εκτιμώντας ότι τρεις μήνες μετά την προηγούμενη Συνέλευση Προέδρων, οι εκτιμήσεις του κλάδου μας για το περιεχόμενο των εξελίξεων επιβεβαιώνονταν δραματικά.

                        Τα μεγάλα προβλήματα των εκπαιδευτικών και της δημόσιας εκπαίδευσης όχι μόνο παρέμεναν άλυτα αλλά επιπλέον με την πολιτική που εφαρμόζονταν χειροτέρευαν περισσότερο οι συνθήκες εργασίας, όσο και η οικονομική μας θέση. Ταυτόχρονα, κλιμακώνεται η πολιτική υποβάθμισης της δημόσιας εκπαίδευσης, για να διευκολυνθεί η παράδοση σημαντικών τμημάτων της, όπως εκτιμούσαμε τότε και είχαμε απόλυτο δίκιο, στα κερδοσκοπικά ιδιωτικά συμφέροντα.

                        Η εκτίμησή μας ότι η επίθεση της κυβέρνησης με μέτρα νεοφιλελεύθερης πολιτικής στα εργασιακά δικαιώματα, όπως το ωράριο των τραπεζών και των καταστημάτων, οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, οι αντεργατικές ρυθμίσεις στις ΔΕΚΟ, ότι όλα αυτά αφορούσαν όλους τους εργαζόμενους και ότι χρειάζονταν συνολική απαίτηση, επιβεβαιώθηκαν αυτές οι εκτιμήσεις από τις τότε εξελίξεις.

                        Επισημάναμε επίσης ότι οι εξαγγελίες που έκανε τότε η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας για μετατροπή των ΤΕΕ σε ΕΠΑΛ και ΕΠΑΣ βρίσκονταν σε αντίθετη κατεύθυνση από τις προτάσεις και τις ανάγκες της εκπαίδευσης.

                        Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΟΛΜΕ σε εκείνη την εισήγηση ανέλαβε με πλήρη συναίσθηση και ειλικρίνεια το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για το ότι ο κλάδος δεν συνενώθηκε, δεν εμπνεύστηκε, δεν κινητοποιήθηκε στο βαθμό και στο μέτρο των απαιτούμενων αναγκών. Ωστόσο, υπάρχει μερίδιο ευθύνης και στα Συμβούλια των ΕΛΜΕ και σε κάθε συνάδελφο ατομικά.

                        Υποστηρίζαμε πως οφείλουμε όλοι να συνειδητοποιήσουμε ότι όσο εμφιλοχωρεί η δυσπιστία και τείνουν να παγιωθούν: η αίσθηση της ματαιότητας των αγώνων, ο χαμηλός βαθμός αλληλεγγύης, η αποστράτευση και η ιδιώτευση, τόσο θα βαθαίνουν και θα επεκτείνονται ο εργασιακός Μεσαίωνας, η αποδόμηση της δημόσιας εκπαίδευσης, η οικονομική μας υποβάθμιση και η κοινωνική περιθωριοποίηση.

                        Στο πρόγραμμα δράσης το Συμβούλιο της ΟΛΜΕ εκτιμούσε ότι απαραίτητη προϋπόθεση για την οργάνωση νικηφόρων αγώνων είναι ο συντονισμός της αγωνιστικής δράσης, πανεκπαιδευτικός αλλά και διακλαδικός, συντονισμός όλων των εργαζόμενων.

                        Κύτταρο ενός τέτοιου συντονισμού έπρεπε να είναι η ΕΛΜΕ όλης της χώρας, τόσο με την ενεργοποίηση ενός αξιόλογου δυναμικού συνδικαλιστικών στελεχών, που χρειάζεται να υπερβεί καταστάσεις αδράνειας, όσο και με την προώθηση της κοινής δράσης τοπικά.

                        Η εισήγηση υπερψηφίστηκε με μεγάλη πλειοψηφία στη Συνέλευση των Προέδρων και το επόμενο διάστημα υλοποιήθηκε ο «οδικός χάρτης αγώνα» που συμπεριέλαβε 12 πόλεις σε όλες σχεδόν τις περιφέρειες της χώρας και εξέφρασε την ανάγκη ενεργοποίησης δυνάμεων από όλους τους χώρους της εκπαίδευσης.

                        Στις 17 Μάρτη του 2006 το Συμβούλιο της ΟΛΜΕ εισηγείται προς τον κλάδο την πραγματοποίηση 24ωρης απεργίας στις 11 Μάη, που θα αποτελούσε ένα ακόμη βήμα στην αγωνιστική πορεία του κλάδου, διεκδικώντας ουσιαστικές λύσεις στα αιτήματα αιχμής και ταυτόχρονα θα αποτελούσε την ύστατη προειδοποίηση προς την κυβέρνηση ενόψει των επικείμενων εξετάσεων.

                        Η εισήγηση του Συμβουλίου της ΟΛΜΕ προς τις Συνελεύσεις των ΕΛΜΕ καθόριζε την ημερομηνία έναρξης και τη μορφή των απεργιακών κινητοποιήσεων στη διάρκεια των ενδοσχολικών και πανελλαδικών εξετάσεων, εάν μέχρι τότε δεν δίνονταν απαντήσεις στα αιτήματά μας.

                        Το προτεινόμενο από το Συμβούλιο της ΟΛΜΕ πρόγραμμα δράσης δεν συγκέντρωσε την απαιτούμενη πλειοψηφία των 2/3 των ψήφων των ΕΛΜΕ, παρά το γεγονός ότι σχεδόν στο σύνολό τους οι Πρόεδροι των ΕΛΜΕ ψήφισαν διάφορες μορφές απεργιακών κινητοποιήσεων, που χρονικά κάλυπταν και την περίοδο των εξετάσεων.

                        Επανερχόμαστε με νέα εισήγηση στις αρχές Απρίλη του 2006, προτείνοντας τώρα την πραγματοποίηση 48ωρης απεργιακής κινητοποίησης στις 10 και 11 του Μάη και νέων Γενικών Συνελεύσεων τη δεύτερη ημέρα της απεργίας.

                        Η παραπάνω εισήγηση επίσης δεν συγκέντρωσε και πάλι την απαιτούμενη πλειοψηφία.

                        Το Συμβούλιο της ΟΛΜΕ εκτίμησε ότι ήταν αρνητική εξέλιξη η μη συνέχιση των αγώνων μας σε αυτή την κρίσιμη περίοδο.

                        Είναι και στην περίπτωση αυτή σαφές το μερίδιο ευθύνης του Συμβουλίου της ΟΛΜΕ, που ενδεχομένως υποτίμησε και παραγνώρισε τον παράγοντα ωρίμανσης των αναγκαίων προϋποθέσεων εσωτερικά στον κλάδο, αλλά και στο επίπεδο των ευρύτερων κοινωνικών συμμαχιών, για μια τέτοια σύγκρουση, αφού φάνηκε κυρίως να υπολογίζει το στοιχείο της κινηματικής αναγκαιότητας.

                        Εδώ πρέπει να συνεκτιμήσουμε και τον υπαρκτό σκεπτικισμό ορισμένων δυνάμεων ως προς τον προτεινόμενο χρόνο συνέχισης των κινητοποιήσεων, δηλαδή την περίοδο των εξετάσεων.

                        Το Συμβούλιο της ΟΛΜΕ το επόμενο διάστημα του Μάη – Ιούνη του 2006 κήρυξε στάσεις εργασίας και κάλεσε τον κλάδο και υπήρξε μια σημαντική ανταπόκριση να συμμετάσχει στις κινητοποιήσεις των φοιτητών και της ΠΟΣΔΕΠ από τις 20 Μάη μέχρι και τα τέλη Ιούνη του 2006.

                        Το Συμβούλιο της ΟΛΜΕ εκτιμά ότι στάθηκε ουσιαστικά αλληλέγγυο στον αγώνα των φοιτητών, θεωρώντας πολύ σημαντικό αυτόν τον αγώνα, γιατί αντιπαρατέθηκε με το σύνολο των νεοφιλελεύθερων αναδιαρθρώσεων που προσπάθησαν και προσπαθούν να επιβάλλουν στην ανώτατη εκπαίδευση οι κυρίαρχοι κύκλοι στη χώρα μας και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

                        Η συνδικαλιστική χρονιά 2006-2007. Οι ραγδαίες απεργιακές εξελίξεις τον Σεπτέμβρη – Οκτώβρη του 2006, με την εκδήλωση της μαζικής και δυναμικής απεργίας των συναδέλφων της πρωτοβάθμιας, δεν αποτέλεσαν τελικά την αφετηρία ενός πραγματικά ενιαίου πανεκπαιδευτικού απεργιακού μετώπου, όπως προσδοκούσαμε, που θα άνοιγε νέους δρόμους.

                        Αντίθετα, ως οργανωμένος κλάδος, με κύρια την ευθύνη, όπως προφανώς θα επιμεριστεί, των δυνάμεων εκείνων που συγκροτούσαν στο Συμβούλιο της ΟΛΜΕ το αγωνιστικό μπλοκ, δεν μπορέσαμε να διαμορφώσουμε με την απαιτούμενη πολιτική και συνδικαλιστική οξυδέρκεια και χωρίς μικροπαραταξιακές οπτικές το σχεδιασμό μας για την έναρξη των κλαδικών μας κινητοποιήσεων τον κατάλληλο χρόνο.

                        Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μην μπορέσουμε να συντονίσουμε έγκαιρα και πλήρως τα βήματά μας με ένα ζωντανό, εκρηκτικό και αποτελεσματικά παρεμβατικό κίνημα.

                        Το Συμβούλιο της ΟΛΜΕ, δηλαδή έπρεπε να προχωρήσει έγκαιρα, μέσα στο πρώτο δεκαπενθήμερο του Σεπτέμβρη, στην πραγματοποίηση Γενικών Συνελεύσεων των ΕΛΜΕ και στη συστηματική και εντατική προετοιμασία απεργιακών κινητοποιήσεων, παίρνοντας υπόψη τις γνωστές από τον Ιούνη αποφάσεις της ΔΟΕ για απεργιακή κινητοποίηση από 18 Σεπτέμβρη. Ίσως, βέβαια, και αν ακόμα είχαν πραγματοποιηθεί πιο νωρίς οι Συνελεύσεις των ΕΛΜΕ, η κατάσταση να μην ανατρεπόταν θεαματικά.

                        Ωστόσο, η έλλειψη ουσιαστικής και έγκαιρης προετοιμασίας του κλάδου, ώστε να πειστεί η μεγάλη πλειονότητα των συναδέλφων για την αναγκαιότητα και αποτελεσματικότητα αυτού του αγώνα, δύσκολα μπορούσε να αντισταθμιστεί μέσα στην απεργιακή συγκυρία.

                        Εντέλει, και αναπόφευκτα, λειτουργήσαμε παρακολουθητικά προς την απεργία των δασκάλων, σε ένα επίπεδο απλής αλληλεγγύης, χωρίς να καταφέρουμε ποτέ να συμπαραταχθούμε πλήρως, ώστε να πολλαπλασιάσουμε τη δυναμική που απελευθέρωνε αυτή η απεργιακή έκρηξη.

                        Η αδυναμία να κατανοήσουμε το φαινόμενο της ανισόμετρης ανάπτυξης των κινημάτων, όπως συνέβη στην περίπτωσή μας, η παντελής απουσία συντονισμού και κοινού σχεδιασμού ανάμεσα στα Συμβούλια της ΔΟΕ και της ΟΛΜΕ, καθώς και στις δυνάμεις στήριξης αυτής της απεργίας, και, τέλος, η έλλειψη ενός «ψύχραιμου» αγωνιστικού σχεδιασμού, με κλιμάκωση και προοπτική, μπορούν να αποτελέσουν ένα αξιόπιστο ερμηνευτικό σχήμα για τα αίτια ενός ανολοκλήρωτου κοινού απεργιακού βηματισμού, με ανάλογες αρνητικές συνέπειες στον ίδιο τον αγώνα και τα αποτελέσματά του.

                        Θεωρούμε, συνάδελφοι και συναδέλφισσες, ότι σωστά το Συμβούλιο της ΟΛΜΕ διαμόρφωσε εισηγήσεις για συνέχιση του αγώνα, ενόσω η ΔΟΕ είχε αντοχές και συνέχιζε, ενώ η κυβέρνηση την ίδια στιγμή με τη στάση της όχι μόνο δεν ικανοποιούσε δίκαια αιτήματα αλλά συκοφαντούσε και απαξίωνε τους εκπαιδευτικούς, επιστράτευε τον αυταρχισμό, την πρωτοφανή αστυνομική βία και καταστολή.

                        Αυτός ο πανεκπαιδευτικός αγώνας, με όλες τις αντιφάσεις και αδυναμίες, πρόβαλε πειστικά και «νομιμοποίησε» στη συνείδηση των εκπαιδευτικών και της κοινωνίας ευρύτερα το οικονομικό αίτημα των 1.400 ευρώ καθαρά στο νεοδιόριστο. Μια διεκδίκηση ανατρεπτική, σύμφωνη με τις ανάγκες και τα δικαιώματα του κόσμου της εκπαίδευσης, που δεν επαιτεί αυξήσεις στα όρια του εφικτού της εκάστοτε κυβερνητικής οικονομικής πολιτικής.

                        Ο αγώνας αυτός, επίσης, έκανε ζήτημα πρώτης γραμμής τη διεκδίκηση μιας πραγματικά δωρεάν δημόσιας εκπαίδευσης ως καθολικού κοινωνικού αγαθού ενάντια στην κρατική υποχρηματοδότηση και την άλωση της εκπαίδευσης από τις επιχειρήσεις.

                        Το σημαντικότερο, όμως, έργο αυτής της μεγάλης κινητοποίησης είναι ότι πρόσφερε με τη δύναμη της πράξης τις βασικές ιδέες και άνοιξε τους δρόμους μιας νέας στρατηγικής για τους εκπαιδευτικούς αλλά και γενικότερα για τους αγώνες των εργαζόμενων.

                        Μια στρατηγική που λέει ότι στις σημερινές συνθήκες γενικευμένης επίθεσης των κυρίαρχων κύκλων κατά των δικαιωμάτων των εργαζόμενων, σε συνθήκες που προσπαθούν να ανατρέψουν ιστορικές εργατικές κατακτήσεις, αυτό που έχουμε να κάνουμε είναι συντονισμένους, ώριμους, κλαδικούς και διακλαδικούς αγώνες, σε μορφή και περιεχόμενο, για να αποβούν νικηφόροι αυτοί οι αγώνες.

                        Επίσης, σε ό,τι αφορά το κίνημά μας, επιβεβαιώνεται και από την κινητοποίηση αυτή ότι απαραίτητοι όροι για νικηφόρους αγώνες είναι η ενότητα στη δράση όλων των συνδικαλιστικών δυνάμεων, η ενίσχυση της εσωτερικής δημοκρατίας, ο σεβασμός των διαφορετικών απόψεων και κυρίως η υποστήριξη από όλους των συλλογικών αποφάσεων, οι προωθητικές συνθέσεις και η διασφάλιση προϋποθέσεων για μαζική συμμετοχή των συναδέλφων στις Γενικές Συνελεύσεις και τη λήψη των αποφάσεων γενικότερα.

                        Η δράση της ΟΛΜΕ από το Νοέμβριο του 2006 μέχρι και το Μάρτιο του 2007 ανέδειξε την Ομοσπονδία μας ως δύναμη που υπερασπίζεται με συνέπεια το δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης, ως δύναμη που εναντιώνεται σταθερά σε όλες τις πολιτικές ιδιωτικοποίησης, ιδιαίτερα των αγαθών δημόσιου χαρακτήρα.

                        Ο ρόλος της Ομοσπονδίας μας στην ακύρωση, σε αυτή τη φάση, των σχεδίων αντιδραστικής αναθεώρησης του Συντάγματος δεν ήταν αμελητέος. Συμβάλαμε πολιτικά και οργανωτικά όχι μόνο για να πάρει μεγαλύτερες διαστάσεις το κίνημα κατά της νεοφιλελεύθερης αναθεώρησης του Συντάγματος και του «Νόμου πλαισίου», αλλά και για να αντιμετωπιστεί η πολιτική του αυταρχισμού, της αστυνομοκρατίας και της καταστολής, αναπτύσσοντας ένα κίνημα υπεράσπισης των φοιτητών και των αγώνων τους, καθώς και των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών των πολιτών.

                        Δυστυχώς, όμως, δεν καταφέραμε ούτε αυτή τη φορά, «υπό την σκιάν» μάλιστα των φοιτητικών καταλήψεων, να πείσουμε ένα σημαντικό, έστω, τμήμα συναδέλφων ότι οι διεκδικήσεις του φοιτητικού κινήματος μας αφορούσαν όλους και ότι οφείλαμε να στηρίξουμε πιο ενεργητικά το δίκαιο και παρατεταμένο αγώνα τους, παρότι το προτεινόμενο πλαίσιο αιτημάτων ήταν «ισορροπημένο», συνθέτοντας τα γενικά πανεκπαιδευτικά αιτήματα με τα ώριμα κλαδικά μας αιτήματα.

                        Η πρόωρη λήξη των κινητοποιήσεων, τον Μάρτη του 2007, παρά την προφανή αναγκαιότητα για συνέχισή τους, είναι μια αρνητική εξέλιξη, που μας θέτει όλους, συνδικαλιστικό κίνημα, συλλογικές εκφράσεις και κάθε συνάδελφο, μπροστά στις ευθύνες μας και στην υποχρέωσή μας να μελετήσουμε άμεσα και συστηματικά τα βαθύτερα αίτια του προβλήματος, το οποίο απαιτεί ουσιαστική απάντηση και λύση.

                        Ορισμένα ειδικά σημεία και συμπεράσματα από τη δράση μας. Συμβάλλαμε στην ανάπτυξη ενωτικών και πολυδιάστατων δράσεων για τα κυρίαρχα μισθολογικά αιτήματα του κλάδου. Διεκδικήσαμε σταθερά μια αναβαθμισμένη τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση.

                        Θεωρώντας την Τεχνική Εκπαίδευση και τα προβλήματά της ως μία από τις κεντρικές αιχμές στη δράση μας και αυτή τη διετία, συμβάλλαμε αποφασιστικά στο να διαμορφωθούν οι θέσεις του κλάδου σχετικά με την Τεχνική Εκπαίδευση, στα όργανα του κινήματός μας και στις Συνελεύσεις Προέδρων, με αποκορύφωμα τη Γενική Συνέλευση του Ιούνη του 2006, που διαμορφώθηκε το τελικό κείμενο θέσεων της ΟΛΜΕ για το νόμο 3475 του ’06, πριν αυτός ψηφιστεί από τη Βουλή.                        

                        Τα αιτήματα που έχουν σχέση με τα προβλήματα της τεχνικής εκπαίδευσης αποτέλεσαν σημείο κεντρικής παρέμβασης της ΟΛΜΕ, καθώς επιμείναμε αποφασιστικά στο αίτημα για κατάργηση του νόμου για την τεχνική εκπαίδευση, ενός νόμου που ουσιαστικά αποδιάρθρωσε και συρρίκνωσε το χώρο της επαγγελματικής εκπαίδευσης.

                        Παράλληλα η Ομοσπονδία μας υπερασπίστηκε, όπως είχε υποχρέωση, μορφωτικά και εργασιακά δικαιώματα εκπαιδευτικών και μαθητών της τεχνικής εκπαίδευσης αντίστοιχα. Οι παρεμβάσεις μας είχαν σχέση τόσο με την συνολική κατάργηση του νόμου όσο και με τους τομείς και τις ειδικότητες που εξοβελίζονται από τα επαγγελματικά λύκεια, τα τεχνικά σχολεία που είναι υπό κατάργηση, την προχειρότητα των σχεδιασμών του Υπουργείου Παιδείας, τους ανεπαρκείς διορισμούς καθηγητών, την αντιμετώπιση διασπαστικής και υπονομευτικής των αγώνων μας δράσης της «ΟΛΤΕΕ», την έκδοση ενημερωτικών φυλλαδίων με τις θέσεις της ΟΛΜΕ για την τεχνική εκπαίδευση.

                        Είναι γεγονός ότι η κυβερνητική πολιτική και η μεθόδευση με τα διαφορετικά βήματα υλοποίησης στόχευε και είχε αποτέλεσμα τη διαρροή ενός μεγάλου αριθμού μαθητών στην ιδιωτική εκπαίδευση και τις επαγγελματικές σχολές των άλλων υπουργείων, πλην του Υπουργείου Παιδείας.

                        Αγωνιστήκαμε, συνάδελφοι και συναδέλφισσες, για την καταβολή αμοιβών, αποζημιώσεων και άλλων οφειλών προς τους συναδέλφους ωρομίσθιους, εργαζόμενους στην Π.Δ.Σ. και την ενισχυτική, για υπερωρίες, επιτροπές, οδοιπορικά κ.λπ., με συνεχή διαβήματα, ακόμα και πριν από λίγες μέρες, για όλες αυτές τις εκκρεμότητες που υπάρχουν και παρεμβάσεις προς κάθε κατεύθυνση.

                        Καταβάλαμε συστηματικές και επίπονες προσπάθειες για να καταργηθεί και οπωσδήποτε να μην εφαρμοστεί η διάταξη που απαγορεύει στους συναδέλφους να συνταξιοδοτούνται στη διάρκεια της σχολικής χρονιάς. Αντιδράσαμε στην αυθαίρετη και αντιδημοκρατική αντικατάσταση των στελεχών της εκπαίδευσης και απαιτήσαμε την κατάργηση του νόμου 3467 του 2006 και την ψήφιση ενός νέου αντικειμενικού και αξιόπιστου θεσμικού πλαισίου.

                        Συνεχίσαμε να παρεμβαίνουμε στην Επιτροπή Παρακολούθησης του ΕΠΕΑΕΚ, πρόγραμμα αξιοποίησης ευρωπαϊκών πόρων για εκπαίδευση – κατάρτιση, με την κριτική μας τόσο στους γενικούς στόχους του όσο και σε επιμέρους πλευρές του, καταθέτοντας ταυτόχρονα συγκεκριμένες προτάσεις.

                        Συμπαρασταθήκαμε, αλλά και παρεμβήκαμε, στην αντιμετώπιση κρουσμάτων αυθαιρεσίας και αυταρχισμού της διοίκησης, όπως και στις περιπτώσεις ποινικοποίησης των αγώνων. Ο εντεινόμενος αυταρχισμός, η σωρεία αυθαιρεσιών της διοίκησης και της πολιτικής ηγεσίας στην εκπαίδευση, όπως η χωρίς σοβαρό λόγο άσκηση πειθαρχικών και διοικητικών διώξεων σε βάρος συναδέλφων. Πρόσφατο παράδειγμα η περίπτωση των αιρετών του κλάδου της Δυτικής Ελλάδος και της Κεφαλονιάς.

                        Η προκλητική και αλαζονική αγνόηση δίκαιων και νόμιμων αιτημάτων των συναδέλφων, η παραβίαση από τα όργανα της διοίκησης θεσμοθετημένων διαδικασιών για τη σειρά τοποθέτησης καθηγητών σε σχολεία, όπως στην περίπτωση της Γερμανίας. Όλα αυτά δεν αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά αλλά μια συγκεκριμένη αλαζονική και αυταρχική πρακτική και μεθοδολογία της διοίκησης και της πολιτικής εξουσίας.

                        Το Συμβούλιο της ΟΛΜΕ αν και έκανε παρεμβάσεις δεν κατάφερε να αντιμετωπίσει πάντα όλα αυτά τα ζητήματα και να αντιπαρατεθεί αποτελεσματικά στις αυθαιρεσίες και τον αυταρχισμό.

                        Το τελευταίο διάστημα επισημάναμε επίσης διοικητικούς χειρισμούς σε ζητήματα προϊσταμένων Διευθύνσεων και Γραφείων και συγκρότησης Υπηρεσιακών Συμβουλίων, που ανέδειξαν την ίδια αλαζονική και ορισμένες φορές αυθαίρετη πρακτική.

                        Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας, όπου παράνομα και αυθαίρετα ανατέθηκε σε προϊστάμενο Γραφείου να ασκεί παράλληλα καθήκοντα διευθυντή εκπαίδευσης και προϊσταμένου γραφείου.

                        Ακόμα οι πρόσφατες διώξεις αιρετών εκπροσώπων του κλάδου σε Υπηρεσιακά Συμβούλια είναι ενταγμένες στο πλαίσιο του εντεινόμενου κυβερνητικού αυταρχισμού κατά του εκπαιδευτικού κινήματος και έχουν ευρύτερα πολιτικά χαρακτηριστικά που στοχεύουν ευθέως στη φίμωση και την μετατροπή των αιρετών εκπροσώπων μας στα Υπηρεσιακά Συμβούλια σε πειθήνια όργανα των εντολών της διοίκησης.

                        Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι διώξεις αυτές διενεργούνται ενόψει των εγκρισιακών κρίσεων για επιλογές στελεχών εκπαίδευσης σε όλα τα επίπεδα. Δηλώνουμε και από το βήμα του Συνεδρίου μας ότι ο κλάδος είναι αποφασισμένος να αντιμετωπίσει με όλα τα μέσα που διαθέτει αυτές τις πρακτικές.

                        Καλούμε την ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας να εγκαταλείψει τον αυταρχισμό και τις διοικητικές αυθαιρεσίες και να συμβάλλει στη διασφάλιση δημοκρατικών συλλογικών διαδικασιών στο χώρο της εκπαίδευσης.

                        Το Συμβούλιο της ΟΛΜΕ ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τη βελτίωση της ενημερωτικής λειτουργίας της Ομοσπονδίας, αναβαθμίζοντας την ιστοσελίδα και το περιοδικό, αξιοποιώντας τις νέες τεχνολογίες, για ακόμη καλύτερη ενημέρωση των συναδέλφων.

                        Πραγματοποιήσαμε δεκάδες επισκέψεις και περιοδείες σε σχολεία, ομιλίες σε ημερίδες και άλλες εκδηλώσεις, συνεντεύξεις τύπου, με έμφαση στην αναθεώρηση του Συντάγματος και την Τεχνική Εκπαίδευση, στηρίζοντας ταυτόχρονα πρωτοβουλίες των ΕΛΜΕ και των κινήσεων στην περιφέρεια.

                        Προβάλαμε τα μικρά και μεγάλα αιτήματα του κλάδου μας, μέσω των μέσων ενημέρωσης, με δημοσιεύματα και με δηλώσεις και άρθρα μελών και στελεχών της Ομοσπονδίας. Σημαντική ήταν η προσπάθεια για συνεχή παρουσία του κλάδου σε ραδιοφωνικούς – τηλεοπτικούς σταθμούς. Είναι, όμως, αναγκαίο να βελτιώσουμε αυτή την επικοινωνιακή πολιτική μας. Σε αυτή την κατεύθυνση απαιτείται η συγκρότηση και λειτουργία Γραφείου Τύπου της Ομοσπονδίας.

                        Αναλάβαμε πρωτοβουλίες που αναδεικνύουν τον πολυδιάστατο κοινωνικό ρόλο και την ευαισθησία μας ως εκπαιδευτικών στο πλαίσιο της Ομοσπονδίας, όπως η οργάνωση εθελοντικών αιμοδοσιών και η σύσταση ομάδων εθελοντών αιμοδοτών στο πλαίσιο των ΕΛΜΕ.

                        Προσπαθήσαμε να συμβάλουμε, όχι πάντα με επιτυχία, στην ανάπτυξη της δράσης του ΚΕΜΕΤΕ της ΟΛΜΕ, δίνοντας έμφαση στην επιστημονική τεκμηρίωση και στήριξη των αιτημάτων των απεργιακών μας κινητοποιήσεων, στην προβολή των θέσεων και επεξεργασιών της ΟΛΜΕ και του ΚΕΜΕΤΕ σε όλη τη χώρα, στην οργάνωση της αντιπαράθεσης με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, με το άρθρο 16 και τις ιδιωτικοποιήσεις, στην επεξεργασία και προβολή θέσεων σε εκπαιδευτικά θέματα, όπως ήδη ειπώθηκε από τον απολογισμό του ΚΕΜΕΤΕ. 

                        Πήραμε πρωτοβουλίες για την ανάπτυξη συνεργασίας της Ομοσπονδίας μας με τα ευρωπαϊκά εκπαιδευτικά συνδικάτα, με κινηματικές πρωτοβουλίες για κοινή δράση σε όλη την Ευρώπη, ενάντια στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές του «σχολείου της αγοράς».      

                        Η συμμετοχή μας στις κινηματικές διαδικασίες του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ, αλλά και η σημαντική συμβολή μας στο Δίκτυο Εκπαίδευσης, που δημιουργήθηκε στο πλαίσιό του, έδωσε στην Ομοσπονδία πληροφόρηση και εμπειρία για όσα συμβαίνουν στην Ευρώπη, αλλά κυρίως συνέδεσε το εκπαιδευτικό κίνημα της χώρας με τα αντίστοιχα στην Ευρώπη.

                        Αποφασιστική ήταν η συμβολή μας στα Σεμινάρια για την Εκπαίδευση που οργανώθηκαν από το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Εκπαίδευσης στο πλαίσιο του 4^ου Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ το Μάη του 2006.

                        Στο σημείο αυτό χρειάζεται να πούμε ότι η Ομοσπονδία είναι ανοιχτή για συμμετοχή σε κάθε διεθνή ή ευρωπαϊκή κινηματική διαδικασία που συμπίπτει ή τέμνεται με τις γενικότερες θέσεις και τον προσανατολισμό της, όπως άλλωστε έγινε με την συμμετοχή της, την ίδια περίοδο, στη «Διεθνή Αντικαπιταλιστική Συνάντηση» στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

                        Καρπός αυτής της πολιτικής μας ήταν και τα δεκάδες μηνύματα συμπαράστασης στον αγώνα μας και τον πανεκπαιδευτικό αγώνα και διαμαρτυρίας προς την κυβέρνηση της χώρας μας, από τις Διεθνείς και Εθνικές Οργανώσεις των εκπαιδευτικών από όλο τον κόσμο που πήραμε κατά τη διάρκεια των φετινών κινητοποιήσεων.

                        Συνάδελφοι και συναδέλφισσες, καταθέτουμε αυτό τον απολογισμό στην κρίση των συνέδρων του 13^ου Συνεδρίου του κλάδου, ζητώντας την υπερψήφισή του. Το ζητάμε με την πεποίθηση ότι καταθέσαμε ειλικρινή εκτίμηση και αυτοκριτική σε μια προσπάθεια συμβολής στην παραγωγή εκείνης της κινηματικής εμπειρίας και της γνώσης, που θα βοηθήσει τον κλάδο μας στις νέες κρίσιμες αναμετρήσεις που έρχονται, αναμετρήσεις για τις οποίες πρέπει να αποφασίσει το Συνέδριό μας μέχρι το Σάββατο. Ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Λοιπόν, ευχαριστούμε τον Γραμματέα. Πριν κάνετε λίγο τις παρατηρήσεις θα ήθελα να ξεκινήσετε είτε σαν παρατάξεις ή μεμονωμένοι, να ‘ρθειτε να δηλώσετε ομιλητές με το όνομά σας γραμμένο σε ένα χαρτί, να το παραδίδεται στο Προεδρείο για τον έλεγχο των πεπραγμένων. Αρχίζουν από τώρα να εγγράφονται ομιλητές και μέχρι να σταματήσουμε, μέχρι να ολοκληρώσουμε δηλαδή τη διαδικασία, θα κλείσει ο κατάλογος.

                        Τώρα μια άλλη εκκρεμότητα που έχουμε, μια απόφαση που πήραμε για να ‘ρθουνε οι εκπρόσωποι που είναι στο ΤΕΑΔΥ, σαν Προεδρείο αποφασίσαμε να μιλήσουνε το Σάββατο μετά το διάλειμμα στις 3 η ώρα και πριν τα συνταξιοδοτικά. 3 η ώρα το Σάββατο να ειδοποιηθούνε με ευθύνη του απερχόμενου Διοικητικού Συμβουλίου, όποιος απ’ αυτούς θέλει να μιλήσει εκείνη την ώρα. 3 η ώρα το Σάββατο.

                        Λοιπόν, αύριο θα ξεκινήσουμε με ομιλίες των εκπροσώπων των παρατάξεων. Η κάθε παράταξη έχει 20 λεπτά στη διάθεσή της με έναν ή δύο ομιλητές, αυτό είναι θέμα της παράταξης. Κάναμε κλήρωση στις παρατάξεις για τη σειρά με την οποία θα μιλήσουνε. Είναι έξι οι παρατάξεις.

                        Πρώτη θα ξεκινήσει την ομιλία της οι ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ, δεύτερη η ΠΑΣΚ, τρίτη η ΕΣΑΚ ΔΕΕ, τέταρτη η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ, μετά η ΔΑΚΕ και τελευταία οι ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ. Αυτό έγινε με κλήρωση.

                        Λοιπόν, να ‘ρθουνε να δηλώσουνε ομιλητές μέχρι να ολοκληρώσει τις παρατηρήσεις της η Οικονομική Εξελεγκτική Επιτροπή. Χαρτί και το όνομα και την παράταξη δίπλα. Λίγο ησυχία για να ακούσουμε τις παρατηρήσεις και τις επισημάνσεις για να μπορέσουμε να τις λύσουμε αύριο για να μην έχουμε προβλήματα συμμετοχής συνέδρων.

Κ. ΧΑΡΑΚΛΙΑΣ: Συνάδελφοι, σε συνεδρίαση που έγινε από την Επιτροπή Πληρεξουσίων βρέθηκαν μερικά προβλήματα. Παρακαλούνται οι συνάδελφοι σύνεδροι που είναι από τους νομούς τους οποίους θα πούμε ή αν υπάρχουνε Πρόεδροι των ΕΛΜΕ, να προβούνε στη λύση των προβλημάτων.

                        Συγκεκριμένα: λείπουν καταστάσεις ψηφισάντων από τις εξής ΕΛΜΕ: Ε Θεσσαλονίκης, Α Κορινθίας, Λάρισα, Β Αιτωλοακαρνανίας, Βοιωτία, Εύβοια και Φωκίδα. Οι ανωτέρω ΕΛΜΕ καλούνται να φέρουν το συντομότερο τις καταστάσεις ψηφισάντων.

                        Επίσης σε μερικές ΕΛΜΕ ανέλαβαν σαν σύνεδροι άνθρωποι, συνάδελφοι, οι οποίοι δεν έφεραν παραίτηση του συναδέλφου τους οι οποίοι προηγούνται σε ψήφους. Στα Άνω Λιόσια – Ζεφύρι κάποια παράταξη έστειλε σύνεδρο χωρίς να έχουν παραιτηθεί οι 15 προηγούμενοι. Στη Γ Θεσσαλονίκης, ονόματα δεν θα πούμε, θα είναι στη διάθεση του Προεδρείου. Στη Γ Θεσσαλονίκης λείπει μία παραίτηση. Μία παραίτηση λείπει, δεν ξέρω αν πήγε τώρα τα τελευταία 5-10 λεπτά, εντάξει.

                        Στη Λάρισα απ’ τα 18 άτομα τα οποία αναφέρονται στα πρακτικά έχουν αναλάβει οι 11 και οι άλλοι 7 δεν ξέρουμε αν θα παραιτηθούν και ποιοι ή θα έρθουν και ποιοι. Στη Λέσβο λείπει μία παραίτηση. Στη Σάμο λείπουν οι παραιτήσεις και των τριών πλειοψηφούντων συναδέλφων και των τριών. Στη Φωκίδα λείπει μία παραίτηση. Λέμε τι βρήκαμε παιδιά.

                        Αφήσαμε σαν εκκρεμότητα ένα πρόβλημα το οποίο υπάρχει στην ΕΛΜΕ Χαλκιδικής περιμένοντας μία δικαστική απόφαση, που μας είπαν ότι αύριο το πρωί θα την έχουμε στα χέρια μας. Αλλιώς θα το συζητήσουμε στις 11 η ώρα που θα ξανασυνεδριάσουμε και θα προτείνουμε στο σώμα αυτό το οποίο θα βγει.

                        Αύριο 11 η ώρα σε νέα συνεδρίαση θα ελεγχθούν και τα οικονομικά των ΕΛΜΕ. Όποια ΕΛΜΕ δεν είναι οικονομικά τακτοποιημένη προς την ΟΛΜΕ παρακαλούμε το συντομότερο δυνατό να τακτοποιήσει τα οικονομικά της. Σας ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Λοιπόν, επισημαίνουμε ότι οι παρατηρήσεις οι οποίες έγιναν από την Επιτροπή αύριο να διορθωθούν, ό,τι υπάρχει σε εκκρεμότητα, έτσι ώστε να οριστικοποιηθούν οι σύνεδροι. Παράκληση από τις ΕΛΜΕ να το κοιτάξουν αύριο, αυτά που είπε ο Πρόεδρος της Επιτροπής.

                        Λοιπόν, θα ολοκληρώσουμε τώρα την εγγραφή των ομιλητών για αύριο. Αύριο οι εργασίες του Συνεδρίου ξεκινάνε 9 η ώρα. Θα ξεκινήσουμε να καλούμε ομιλητές και αν δεν είναι εδώ θα διαγράφονται. Θα ξεκινήσουμε με τους εκπροσώπους, ξαναλέω, των παρατάξεων με την σειρά που έχει κληρωθεί και μετά θα συνεχίσουμε με τους υπόλοιπους συνέδρους. 9 η ώρα αύριο το πρωί. Καλό σας βράδυ. Κλείνει ο κατάλογος απόψε.    

ΛΗΞΗ 1^ης ΗΜΕΡΑΣ ΕΡΓΑΣΙΩΝ