Σχετικά με τις «δηλώσεις απαλλαγής» από το μάθημα των Θρησκευτικών
Γ' ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

Άθικτο διατηρείται το καθεστώς απροκάλυπτου εκβιασμού γονέων και μαθητών που επέβαλε δύο μέρες πριν από τις εκλογές του 2015 ο Ανδρέας Λοβέρδος ως Υπουργός Παιδείας στο θέμα της απαλλαγής των μαθητών από το μάθημα των θρησκευτικών.

Βάσει της εγκυκλίου Λοβέρδου (12773/Δ2 της 23/1/2015 από το μάθημα αυτό απαλλάσσονται εφόσον το ζητήσουν αποκλειστικά και μόνο οι «αλλόθρησκοι, ετερόδοξοι ή άθρησκοι» μαθητές, ενώ οι «Χριστιανοί Ορθόδοξοι» είναι υποχρεωμένοι να το παρακολουθήσουν. «Εφιστάται» δε «η προσοχή στους Διευθυντές των σχολικών μονάδων να ελέγχουν την τεκμηρίωση των προβαλλόμενων λόγων, επισημαίνοντας σε κάθε ενδιαφερόμενο τη σοβαρότητα των σχετικών Υπεύθυνων Δηλώσεων».

Η προηγούμενη εγκύκλιος, του Κωνσταντίνου Αρβανιτόπουλου (133099/Γ2 της 19/9/2013) επέτρεπε αντίθετα την εξαίρεση με απλή επίκληση «λόγων θρησκευτικής συνείδησης, χωρίς να είναι υποχρεωτική η αναφορά του θρησκεύματος στο οποίο ανήκει» ο μαθητής.

Οι γονείς είναι υποχρεωμένοι να δηλώσουν πως το παιδί τους «δεν είναι Χριστιανός Ορθόδοξος» και ότι «στο πεδίο “ΘΡΗΣΚΕΥΜΑ” του Ατομικού Δελτίου και του Απολυτήριου τίτλου δεν θα συμπληρώνεται ένδειξη που να είναι αντίθετη με το περιεχόμενο της παρούσας Υπεύθυνης Δήλωσης».

Πρόκειται για  επίσημο φακέλωμα των θρησκευτικών φρονημάτων μέσω απολυτηρίου. Σημειώνουμε ότι η αναγραφή του θρησκεύματος έχει καταργηθεί προ πολλού από τις αστυνομικές ταυτότητες!

Οι θρησκευτικές, όπως και οι πολιτικές πεποιθήσεις είναι υπόθεση αμιγώς προσωπική κάθε πολίτη και κανένας δεν πρέπει να υποχρεώνεται να «ομολογεί» ή να δηλώνει τις πεποιθήσεις του σε τρίτους.

Απαιτούμε την απόσυρση της εγκυκλίου Λοβέρδου και την επαναφορά της προηγούμενης δήλωσης.

Αυτό συνάδει και με  τις διατάξεις του Άρθρου 13 του Συντάγματος οι οποίες κατοχυρώνουν την ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης και τη θρησκευτική ελευθερία ως συνταγματική αρχή και ως ατομικό δικαίωμα καθώς και την σχετική απόφαση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα. Η απαγόρευση συλλογής και επεξεργασίας στοιχείων που αφορούν το θρήσκευμα των προσώπων -και μάλιστα ανηλίκων- προκύπτει και από τη συνδυασμένη ερμηνεία των άρθρων 13 και 9Α Συντάγματος, όπως έχει κρίνει και με απόφαση η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ), ήδη από το 2002.

Οι μαθητές που απαλλάσσονται να παρακολουθούν μαθήματα της επιλογής τους την ώρα των Θρησκευτικών.

Υποχρεωτικό μάθημα για όλους , η μη υποχρέωση του κράτους να δίνει το δικαίωμα απαλλαγής και ο τερματισμός αυτού του παραδόξου, θα μπορούσε να γίνει  όταν το μάθημα, τα αναλυτικά προγράμματα και βιβλία προσεγγίζουν  το φαινόμενο της θρησκείας, στην κοινωνιολογική, ιστορική, φιλοσοφική, πολιτιστική και πολιτική του διάσταση. Με στόχο την εισαγωγή των μαθητών στην προβληματική των θρησκειών, με πνεύμα ισοτιμίας ως στοιχεία της ανθρώπινης ιστορίας, της εξέλιξης των κοινωνιών, της φιλοσοφικής θεώρησης και του ανθρώπινου πολιτισμού. Μια συζήτηση που έχει ανοίξει με διάφορες προτάσεις θρησκειολογικού ή άλλου χαρακτήρα για το μάθημα, με κριτήριο την καλλιέργεια της κριτικής σκέψης στο σχολείο. Το υπουργείο πολύ άτολμα  και φοβικά κινείται σ΄ αυτή την κατεύθυνση.  Μια συζήτηση που διεκδικεί έναν διαφορετικό – πολύ πιο ουσιαστικό και αναβαθμισμένο ρόλο των συναδέλφων θεολόγων στη διαπαιδαγώγηση της νέας γενιάς χωρίς τις επεμβάσεις εκκλησιαστικών παραγόντων στο έργο τους. 

Να προχωρήσει άμεσα ένας ουσιαστικός διάλογος για την ικανοποίηση του υπερώριμου δημοκρατικού αιτήματος του διαχωρισμού εκκλησίας -κράτους και ότι αυτό συνεπάγεται στο δημόσιο σχολείο.

σχετικά άρθρα