ΑΦΕΛΗ
ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ
ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ
ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΑ
ΑΕΙ
του Μάριου
Μιχαηλίδη
–αφελούς
δασκάλου
- Εάν πάνε
όλοι στα
ΑΕΙ, ποιος
θα γίνει
υδραυλικός ή
ηλεκτρολόγος;
Μήπως
εκείνος, που
δεν θα έχει
λεφτά να
σπουδάζει
για πέντε
χρόνια; Ή το
«ευγενές»
γένος των
Ελλήνων θα
«διανοείται»
κατ΄
αποκλειστικότητα
και θα κάνει
εισαγωγή
αλλοδαπών
τεχνιτών;
- Εάν οι
περισσότεροι
θέλουν να
γίνουν
γιατροί,
μηχανικοί
και
δάσκαλοι,
πόσοι θα
πάνε στη
Γεωπονία ή
στην
Κοινωνιολογία;
Ή αλλιώς:
πως θα
ρυθμιστεί η
αριθμητική
σχέση μεταξύ
των διαφόρων
πανεπιστημιακών
κλάδων; Αν
έχουμε πιο
πολλούς
γιατρούς από
νοσοκόμους,
ποιος θα
ξεσκ…ζει
τους
ασθενείς;
- Αυτό θα
ισχύσει και
στην
Αρχιτεκτονική
ή στη Σχολή
Καλών
Τεχνών; Και
αν ο
υποψήφιος
δεν μπορεί
να
ζωγραφίσει;
- Αν στην
πορεία των
σπουδών του
κάποιος
καταλάβει
πως δεν έχει
μεγάλη όρεξη
ή δυνατότητα
για τα
Μαθηματικά ή
τη Φυσική
των
αντίστοιχων
τμημάτων, θα
έχει τη
δυνατότητα
να δοκιμάσει
στη
Φιλολογία ή
στην
Κτηνιατρική;
Και πόσες
εναλλαγές
από τμήμα σε
τμήμα θα
επιτρέπεται
να κάνει;
- Πώς θα
προγραμματιστούν,
οικοδομηθούν
και
εξοπλιστούν
οι σχετικές
σχολές; Αφού
δε θα
ξέρουμε τις
επιθυμίες
των παιδιών
για την άλφα
ή βήτα σχολή
μετά από
λίγα χρόνια,
πώς θα είναι
δυνατόν να
την
καλύπτουμε;
- Οι λαϊκές
ανάγκες σε
ειδικούς
όλων των
κλάδων, πώς
θα
καλύπτονται;
Ανάλογα με
την όρεξη
του κάθε
πιτσιρικά,
της
οικογένειάς
του, τη
μόδα, τη
διαφήμιση ή
τι άλλο;
- Οι
απόφοιτοι
ενός τέτοιου
άναρχου
συστήματος,
πού και πώς
θα βρίσκουν
δουλειά;
Εάν η
ελεύθερη
πρόσβαση
αποτελεί
αίτημα
καλοπροαίρετων
ανθρώπων,
έχει καλώς,
το ακούμε
και τους
ευχόμαστε να
συνεχίσουν
το γλυκό
τους υπνάκι.
Εάν, όμως,
αποτελεί
πρόγραμμα
κομμάτων
εξουσίας,
τότε να
είναι
καθαρό, ότι
προβλέπουν
και
αποκρύπτουν
ένα
σκληρότατο
σύστημα
επιλογής
κατά τη
διάρκεια της
σχολικής
καριέρας των
παιδιών,
μπροστά στο
οποίο το
σημερινό
σύστημα θα
είναι
παιδικό
παιχνίδι
(βλέπετε
Γερμανία).
Ε, μετά την
αποφοίτηση
από το
επιλεκτικότατο
σχολείο, θα
μπαίνει
κανείς
ανάλογα με
τους βαθμούς
του στα ΑΕΙ,
των οποίων
οι κλάδοι
και οι
θέσεις θα
έχουν σαφώς
προγραμματιστεί,
ΧΩΡΙΣ ΑΛΛΗ
ΕΞΕΤΑΣΗ (τι
να την
κάνει;).
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:
το ένα είναι
όνειρο, το
άλλο είναι
απάτη, με
βάρβαρη
όξυνση των
ταξικών
φραγμών, στο
όνομα της
κατάργησης
τους!