Υφέρπων φασισμός στο Υπουργείο Παιδείας της Κύπρου

 

Του Δρα Θεόδωρου Κ. Θεοδώρου

 

Στο προηγούμενο άρθρο μου, που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα που και τώρα με φιλοξενεί, με τίτλο «Στίγμα για το Υ.Π. της Κύπρου το φακέλωμα των εκπαιδευτικών», έθιξα ένα θέμα το οποίο, κατά την άποψη μου, αποτελεί κατάλοιπο της αποικιοκρατίας και που όχι μόνο δε συνάδει με τη σημερινή ευρωπαϊκή μας Δημοκρατία, αλλά αντιθέτως την υποβαθμίζει, την εξευτελίζει και τη διαπομπεύει. Τόνιζα χαρακτηριστικά σε σχέση με τους φακέλους τα εξής: «Είναι τοις πάσι γνωστό πόσο η αριστερά στην Ελλάδα ταλαιπωρήθηκε κατά τη διάρκεια της προπολεμικής και μεταπολεμικής περιόδου, αλλά ιδιαίτερα στη χουντική περίοδο, από το καθεστώς των φακέλων. Στην Κυπριακή Δημοκρατία  του σήμερα και ιδιαίτερα με την Αριστερά στην κυβέρνηση αποτελεί στίγμα και ντροπή το καθεστώς των φακέλων…….. Οι φάκελοι καμιά σχέση δεν έχουν με τη Δημοκρατία, όσο κολοβή κι αν είναι, μα προπάντων με την ιδεολογία της Αριστεράς».

 

Ένα άλλο φαινόμενο που διαπομπεύει ακόμα περισσότερο τη Δημοκρατία μας και αποτελεί κι’ αυτό κατάλοιπο άλλων εποχών, που παρεπιδημεί (εύχομαι) σ’ αυτό το δύσμοιρο τόπο,  είναι το γεγονός ότι διατηρείται  και αναπτύσσεται εντός του Υπουργείου Παιδείας, και δη στο χώρο της Μέσης Εκπαίδευσης, ένας υφέρπων φασισμός, χωρίς ιστορικό (κυριολεκτώ) προηγούμενο, που θέτει συστηματικά στο στόχαστρο τους ελεύθερα σκεπτόμενους ανθρώπους, που ανήκουν κυρίως στο χώρο της ευρύτερης αριστεράς και όχι μόνο, οι οποίοι  τολμούν να έχουν άποψη,  τη δημοσιοποιούν και καυτηριάζουν τα κακώς κείμενα.

 

Αλήθεια ποιος θα το πίστευε πως με αριστερή διακυβέρνηση, οι αριστεροί θα διώκονταν τόσο ανηλεώς, όσο ποτέ προηγουμένως,  με το κυρίως κόμμα της αριστεράς να ανέχεται (κατά το επιεικέστερο) τις διώξεις και μάλιστα σε ένα χώρο που οφείλει και πρέπει, ως εκ της φύσεως του, να αποτελεί την εμπροσθοφυλακή του προοδευτισμού, της δημοκρατίας και της διαφάνειας;

Μπορεί η θητεία μου  στο χώρο να είναι πολύ μικρή, μόλις έξι μήνες, πρόλαβα όμως να διαπιστώσω και να ζήσω σημεία και τέρατα, τουτέστιν απίστευτες φασιστικές νοοτροπίες και πρακτικές, που θα τις ζήλευε ακόμα και ο υπουργός προπαγάνδας του Χίτλερ, ο περιβόητος Γκαίμπελς.

 

Ο πρωτοφανής αυτός φασιστικός μηχανισμός συνίσταται από τον ενορχηστρωτή του, τους αυλοκόλακες του,  τους παρατρεχάμενους και τους χαφιέδες που τον υπηρετούν. Με όπλα τις ίντριγκες, τους γκαιμπελισμούς και τις σκευωρίες, έχει επιδοθεί σε ένα απίστευτο κυνήγι μαγισσών, διαβάλλοντας, συκοφαντώντας, προσβάλλοντας, σπιλώνοντας συνειδήσεις, καταρρακώνοντας προσωπικότητες, αλλά κυρίως και πάνω απ’ όλα, καταπατώντας κατά συρροή βασικά ανθρώπινα δικαιώματα τόσο εκπαιδευτικών, όσο και επιθεωρητών, ενεργώντας  κατά την προσφιλή του τακτική «εν κρυπτώ και παραβύστω». Η Χούντα των Αθηνών φαντάζει αγγελούδι μπροστά στις μεθόδους που χρησιμοποιεί ο εν λόγω μηχανισμός για να πετύχει τους στόχους του. Εκείνη για να διώξει τους πολιτικούς της αντίπαλους μας καλούσε «δι’ υπόθεσιν μας» και μας απάγγελλε τουλάχιστον τους λόγους για τους οποίους μας κατηγορούσε (π.χ. συμμετοχή στην Χ διαδήλωση κλπ). Το παρακράτος του Υπουργείου για να διώξει τους ιδεολογικούς του και όχι μόνο αντίπαλους, λειτουργεί στο παρασκήνιο, εξυφαίνει κατηγορίες χωρίς να καλεί τον κατηγορούμενο να απολογηθεί, εκδικείται τους ανυπότακτους στις επιταγές του εκπαιδευτικούς με τη βαθμολογική τους καθήλωση, τρέφεται με το να παραγεμίζει τους φακέλους και τους παραφακέλους των εκπαιδευτικών και όχι μόνο, με συκοφαντικές και ανυπόστατες καταγγελίες κοκ. Έχει μεθοδικά κατασκευάσει και εκτρέφει ένα δίκτυο χαφιεδισμού που ξεκινά από το Υπουργείο Παιδείας και φτάνει μέχρι και το πιο απομακρυσμένο σχολείο της χώρας. Μαθαίνει σε χρόνο ρεκόρ οτιδήποτε ειπωθεί που να αμφισβητεί ή έστω να κριτικάρει το στυγνό-φασιστικό διοικητικό κατεστημένο. Οι χαφιέδες του αμείβονται είτε με ταξίδια-φιλέτα στο εξωτερικό, είτε με τη βαθμολογική τους πριμοδότηση και οι αντίπαλοι του τιμωρούνται, είτε με αρνητικές εκθέσεις, είτε με τη βαθμολογική τους καθήλωση, είτε με τη διαβολή μέσω ψιθύρων. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι εντός του Υ.Π. στο στόχαστρο του βρίσκονται κυρίως άνθρωποι με προοδευτικές  απόψεις αλλά και άλλοι που απλώς δεν δέχονται να ακολουθούν τις εξωθεσμικές νόρμες και πρακτικές που προσπαθεί να επιβάλει στους λειτουργούς κυρίως σε ότι αφορά θέματα αξιολόγησης των εκπαιδευτικών. Αρκετοί από εμάς αντιστέκονται, οι περισσότεροι όμως σιωπούν, φοβούμενοι πως αν ανοίξουν το στόμα τους  θα τους βάλει στο στόχαστρο του κι αλίμονο τους. Ο γράφων όπως και άλλοι συνάδελφοι περνούν σχεδόν καθημερινά κάτω από τα καυδιανά δίκρανα, που ως άλλος Ερέννιος έστησε, δυστυχώς ανεμπόδιστα (φευ) ο εν λόγω μηχανισμός. Τα μέλη του εξειδικευμένα στις «βαμβακούλιες» τρικλοποδιές, τις οποίες χειρίζονται με εξαιρετική μαεστρία, στοχεύουν κυρίως τον Υπουργό της Παιδείας, ο οποίος πέφτει μονίμως  στις παγίδες του, σηκώνοντας συνεχώς τα χέρια, αδύναμος  να τον αντιμετωπίσει. Δεν ξέρω ειλικρινά ποια σκοπιμότητα οδηγεί τον Υπουργό, ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω, είναι ενήμερος για την ύπαρξη του εν λόγω παρακράτους να «ποιεί» συστηματικά  «την νήσσαν».  Ως παθών, κατέχω ατράνταχτα στοιχεία για του λόγου το αληθές. Αυτά θα δοθούν εν ευθέτω χρόνω στη δημοσιότητα και σε μια δεύτερη φάση θα δοθούν και τα ονόματα τόσον του ενορχηστρωτή, όσον και των χαφιέδων που υπηρετούν το υπό αναφορά παρακράτος.  Μπορεί οι σύγχρονοι υπομείωνες του να αποτελούν τα δεύτερα βιολιά, εντούτοις χωρίς αυτούς ο μηχανισμός θα έμενε ακρωτηριασμένος και αναποτελεσματικός.  Δεν έχει νόημα να απαριθμήσω εδώ ενέργειες, που να αποδεικνύουν τα πιο πάνω, γιατί θα υποχρεωθώ να χρησιμοποιήσω το μισό τουλάχιστο χώρο της ιστοσελίδας που με φιλοξενεί.

 

Τα ερωτήματα που εν προκειμένω ανακύπτουν είναι αμείλικτα:

Σε ποιες ενέργειες έχει προβεί ή σκοπεύει να προβεί ο Υπουργός Παιδείας για την καταπολέμηση-εξάλειψη του απαράδεκτου, κατά τον επιεικέστερο χαρακτηρισμό, υπό αναφορά φαινομένου;

 

Πώς μια προοδευτική κυβέρνηση δεν κάνει απολύτως τίποτα (έχει δεχθεί αλλεπάλληλα για τούτο μηνύματα) για να αντιμετωπίσει την κατάσταση; Με τέτοιο μηχανισμό να κατοικοεδρεύει στο Υπουργείο, είμαστε σίγουροι πως η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση θα μείνει, με μαθηματική ακρίβεια, «όνειρο θερινής νυκτός».

 

Γιατί αφήνει η κυβέρνηση έτσι «ελαφρά τη καρδία» να εκκολάπτεται το αυγό του φιδιού μέσα στο Υ.Π., που οφείλει ως εκ της φύσεως του να αποτελεί το ναό της δημοκρατίας και της διαφάνειας; Πότε επιτέλους θα αποβάλουμε αυτό το διαχρονικό μας κόμπλεξ απέναντι στο φασισμό, ο οποίος είναι γνωστό πόσα κακά επισώρευσε σ’ αυτό τον πολύπαθο τόπο;

 

Θα απαντήσει κανείς ή θα ισχύσει για πολλοστή φορά το «φωνή βοώντος εν τη ερήμω»;

 

 

Δρ. Θεόδωρος  Κ. Θεοδώρου, Επιθεωρητής Οικονομικών Μαθημάτων, Υπουργείο Παιδείας, E-mail: Theodorou.Theodoros@cytanet.com.cy