ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ:

ΚΛΕΙΣΤΟΝ… ΛΟΓΩ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑΣ

 

 

Του Κώστα Φ. Μαραγιάννη,

Φιλολόγου,Δημοτικού Συμβούλου Θέρμου Αιτ/νίας

 

Θα ταίριαζε απόλυτα και αυτούσιος ο τίτλος του μυθιστορήματος, του καταξιωμένου συγγραφέα Κώστα Μουρσελά : «Κλειστόν… λόγω μελαγχολίας», για να εκφράσει την πραγματικότητα που υπάρχει σήμερα στο Λύκειο και ειδικά στη Γ΄ Λυκείου. Μετά τις διακοπές του Πάσχα, οι αίθουσες των μαθητών της Γ΄ Λυκείου είναι κλειστές και σκοτεινές, αφού κανένας δεν παρακολουθεί τα μαθήματα και ίσως δύο – τρεις μαθητές περιφέρονται στην αυλή ή στις αίθουσες, για να δηλώσουν, απλά, την παρουσία τους, αφού το όριο των απουσιών τους, δεν τους επιτρέπει να βρίσκονται εκτός σχολείου, όπως συμβαίνει με τη συντριπτική πλειοψηφία των μαθητών.

 

Κλειστό, λοιπόν, το Λύκειο λόγω αμφιβολίας, πραγματικής ,όμως, αμφιβολίας και αμφισβήτησης για την αποτελεσματικότητά του στο «σερβίρισμα» των έτοιμων και τυποποιημένων γνώσεων που απαιτούν οι Πανελλαδικές εξετάσεις, σε σύγκριση με τα φροντιστήρια που δουλεύουν νυχθημερόν, αναπροσαρμόζοντας μάλιστα τα προγράμματά τους την περίοδο αυτή, για να «καλύψουν» την ανυπαρξία του δημόσιου σχολείου. Αμφιβάλλουν σήμερα οι μαθητές, αμφιβάλλουν οι γονείς για την αξιοπιστία του δημόσιου σχολείου και προχωρούν εμπράκτως στην κατάργησή του, αφού οι ίδιοι οι γονείς, με περισσή ειλικρίνεια, δηλώνουν ότι δεν θα έρθει ο γυιός τους ή η κόρη τους στο σχολείο, γιατί χάνουν χρόνο από το διάβασμά τους και το φροντιστήριο τους περιμένει με τους «ειδικούς» της γνώσης, που θα τους οδηγήσουν στην επιτυχία και με τη  διδακτική τους μαεστρία ,αλλά και με τις φοβερές ικανότητες πρόβλεψης των πιθανών θεμάτων! Δηλαδή, με ωμό τρόπο, ομολογούν ότι το σχολείο είναι το εμπόδιο στη γνώση των παιδιών τους κι δεν το θέλουν, δεν το χρειάζονται.

 

Και οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί, οι διδάσκοντες στη Γ΄ Λυκείου, περιφέρονται κι αυτοί στο χώρο του σχολείου,νιώθοντας ίσως και μια εσωτερική ικανοποίηση που δεν έχουν μάθημα, συμπληρώνοντας τα απουσιολόγια με τα ονόματα των μαθητών που απουσιάζουν, που στην πραγματικότητα για λίγο «πέρασαν» από το σχολείο και το αντιμετώπισαν ως «αναγκαίο κακό» . Μοιράζουν δικαιολογητικά απουσιών, όπως μοίραζαν οι ιερωμένοι τα συγχωροχάρτια, την εποχή του Μεσαίωνα, για να γλιτώσουν οι αιρετικοί από τον «δια πυράς θάνατον» της  Ιεράς Εξέτασης, δικαιολογώντας τις απουσίες τους,  για να μην χάσουν την Τάξη και δίνοντας τους το εισιτήριο για το νέο Μεσαίωνα της απαιδευσίας, της εξειδίκευσης, της αποπνευματοποίησης, της αγραμματοσύνης και της απονέκρωσης κάθε σκέψης και προβληματισμού. «Τον προετοιμάζουν για να τον παραδώσουν στο μάνατζερ, το δήμιο του νέου εργασιακού μεσαίωνα, το διαφημιστή με τα τηλεπαιχνίδια, τα αθλητικά, το μπανιστήρι στις ζωές των άλλων», όπως εύστοχα επισημαίνει ο Αντώνης Αντωνάκος,  στο άρθρο του «Παιδείας… Εγκώμιον».Το εκπαιδευτικό μας σύστημα,θα πρόσθετα,ετοιμάζει τα υποψήφια θύματα του εμπορίου των ελπίδων των διάφορων τηλεοπτικών «ωρών της αλήθειας», για λίγα χρήματα και πρόσκαιρη αναγνώριση, με αντάλλαγμα τον εξευτελισμό και το δημόσιο διασυρμό της προσωπικής τους ζωής.

 

Και κανείς δεν ανησυχεί και δεν συγκινείται απ΄ αυτή την κατάσταση. Όλοι εμφανίζονται πρόθυμοι για φρέσκες ιδέες, οράματα για ένα νέο Λύκειο, που θα αντικαταστήσει το παλαιό, το φθαρμένο, ένα Λύκειο με πολλές εξετάσεις τοπικές, περιφερειακές και πανελλαδικές που θα είναι, δυστυχώς,κατασκευασμένο με τα ίδια φθαρμένα και αλλοιωμένα υλικά και θα είναι εξωτερικά γυαλισμένο, φτιασιδωμένο, για να δώσει την εικόνα μιας ψεύτικης λάμψης και ανανέωσης, αφού πολύ γρήγορα τα φθαρμένα υλικά θα την σβήσουν και όλοι θα αναζητάμε, μετά από κάποια χρόνια, ξανά την αιτία του κακού κάνοντας επικίνδυνα πειράματα σε βάρος της νεολαίας.