8-10-2009

Και μη χειρότερα…!

 

Γιατί κάθε φορά που μας δίνεται η ευκαιρία να επιμορφωθούμε πάνω σε κάποιο αντικείμενο, η όλη προσπάθεια καταλήγει σε πλήρη αποτυχία;

 

Αλλά, έτσι δε γίνεται πάντα όταν ‘παίζονται’ συμφέροντα, όταν όλα στηρίζονται στο χρήμα και όλα είναι κομματικοποιημένα;

 

Πλήρης αποτυχία λοιπόν, και για τα επιμορφωτικά σεμινάρια (τα λεγόμενα Π.Ε.Κ) που διεξήχθησαν για τους νεοδιόριστους εκπαιδευτικούς στα τέλη του Αυγούστου, με διάρκεια δύο εβδομάδων.  Δεν έφτανε η γενικότερη αγωνία των ημερών έπρεπε να φορτιστούμε ακόμα περισσότερο. Είναι δυνατόν να λες όχι σε μία επιμόρφωση που ‘απλόχερα’ σου προσφέρεται; Αν μη τι άλλο κερδισμένος έπρεπε να βγαίνεις και όχι εξαντλημένος, κουρασμένος και άφραγκος. Κάποιοι έκαναν λόγο για υπονόμευση της όλης διαδικασίας, αλλά νομίζω ότι κανείς από τους επιμορφούμενους δεν είχε τελικά μεγαλύτερες προσδοκίες από το όλο πρόγραμμα. Δεν είναι ότι κληθήκαμε να παρευρεθούμε ένα μήνα πριν στους αντίστοιχους νομούς του διορισμού μας και σε καμιά περίπτωση να φανούμε αχάριστοι όπως κάποιοι βιάστηκαν να μας αποκαλέσουν- γιατί όχι δεν έχουμε παρωπίδες, βλέπουμε τι γίνεται γύρω μας, απλά εφόσον  τα σεμινάρια διεξάγονταν σε όλη την Ελλάδα θα μπορούσε ο καθένας μας να τα παρακολουθήσει από την έδρα του. Γιατί, τελικά αυτό που κατορθώθηκε ήταν ο κάθε εκπαιδευτικός να ξοδέψει γύρω στα 2000 ευρώ για να παρακολουθήσει τη δωρεάν κατά τ’ άλλα υποχρεωτική επιμόρφωση. Ξεχάσαμε την οικονομική κρίση, τα ξεχάσαμε όλα! Έτσι λοιπόν έπρεπε το πορτοφόλι μας ή καλύτερα το οικογενειακό πορτοφόλι να βαστήξει το βάρος της μετακίνησης, της διαμονής και της διατροφής, σε περίοδο μάλιστα που ο Έλληνας προσπαθεί με ένα μήνα δουλειάς να βγάλει ολόκληρη χρονιά. Μην πιάσουμε και το θέμα ότι παρά λίγο να διανυκτερεύσουμε στο πλησιέστερο παγκάκι μιας και τα περισσότερα ξενοδοχεία του νησιού, του χωριού  και της πόλης ακόμα, ήταν γεμάτα λόγω υψηλής τουριστικής περιόδου. Ας αφήσουμε όμως το κόστος, παρ’ όλο που πόνεσε πολλές τσέπες, και συνεχίζουμε αισιόδοξα για να ‘φάμε’ την επόμενη κατραπακιά. Σε ποιο σχολείο γίνεται η επιμόρφωση; Ερώτημα που εκείνες τις μέρες βρισκόταν στο επίκεντρο-κάπου κεντρικά θέλαμε να πιστεύουμε, αλλά όχι ήταν στα περίχωρα και φυσικά έπρεπε να έχεις κάποιο μέσο για να μετακινηθείς! Δεν πειράζει κάποιος λόγος θα υπήρχε λέμε, όπως πάντα εξάλλου, και έτσι παρόλο τις αντιξοότητες με τις οποίες ήρθαμε αντιμέτωποι σε πρώτη φάση, ξεκινήσαμε με αρκετά θετική διάθεση να παρακολουθήσουμε πια αυτό το επιμορφωτικό πρόγραμμα, για το οποίο είχαμε κληθεί και τελικά είχαμε τόσο ταλαιπωρηθεί. Γιατί η γνώση θέλει θυσίες. Για άλλη μια φορά όμως η απογοήτευση διαγράφηκε στα πρόσωπά μας. Δύο εβδομάδες με πλούσιο αλλά τελικά ανούσιο θεωρητικό περιεχόμενο, του τύπου: ο Πιαζέ είπε αυτό…, ο Μπρούνερ το άλλο…και πάει λέγοντας. Δε λέω οφείλεις να γνωρίζεις τη θεωρία, αλλά στην τελική αν δεν τη θυμάσαι μπορείς πολύ γρήγορα και εύκολα πια να ανατρέξεις σε παιδαγωγικά βιβλία χωρίς να χρειάζεται να διασχίσεις την Ελλάδα! Όχι δε ζητάμε πια να μας βομβαρδίζουν με ένα σωρό ‘θεωρητικούρες’, που κάθε άλλο παρά εφαρμόσιμες είναι στην ελληνική εκπαιδευτική πραγματικότητα- κουραστήκαμε! Πότε θα προσγειωθούμε και επιτέλους θα ανοίξουμε τα μάτια μας; Πού είναι η θεωρία που γίνεται πράξη; Χάθηκε για παράδειγμα να γινόταν μια δειγματική διδασκαλία; Χάθηκε να στεκόμασταν σε πρακτικά προβλήματα που καθημερινά αντιμετωπίζουμε στις σχολικές τάξεις; Χάθηκε να δινόντουσαν ‘φρέσκες’ ιδέες;  Ειλικρινά μπουχτίσαμε! Μπουχτίσαμε από τις προβαλλόμενες διαφάνειες με 30 κουκίδες η κάθε μια, καθαρά αντιγραφές, που μόνο με αποκρυπτογράφηση διαβάζονταν και το συμπέρασμα ‘λίγο χαμογελαστοί να είστε και όλα καλά’.  Όχι, δε θέλω να τα ισοπεδώσω όλα γιατί πράγματι υπήρχαν και επιμορφωτές με ιδιαίτερο μεράκι και όρεξη να προσφέρουν κάτι το αξιόλογο, σε αντίθεση με άλλους που αποδείχτηκαν περισσότερο έφηβοι μαθητές που το μόνο που σκέφτονταν ήταν πώς να την κοπανήσουν. Δυστυχώς εκεί που μας καλούν να κάνουμε ένα βήμα μπροστά, εμείς τελικά προτιμούμε να κάνουμε δέκα βήματα πίσω. Και σα να μη φτάνουν όλα αυτά διανύαμε και προεκλογική περίοδο. Φυσικό λοιπόν να μας επισκεφτούν υπουργοί, υφυπουργοί, οι οποίοι μάλιστα διαπίστωσαν ότι όλα κυλούν ομαλά στον εκπαιδευτικό χώρο και αφού προβλήματα δεν υπάρχουν το μόνο που θεώρησαν σωστό να μας πουν ήταν να έχουμε μια καλή σχολική χρονιά. Τους ευχαριστούμε λοιπόν γιατί τελικά την ευχή τους θα τη χρειαστούμε, όταν σε μόνιμη βάση βιώνουμε το ελληνικό μπάχαλο. Και έτσι και μη χειρότερα…!

 

 

 

Ειρήνη- Πασκουαλίτα Κότσιφα