Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Αρχική >

Η ιστορία πίσω από τον «Αύγουστο» του Παπάζογλου


Δημοσιεύτηκε: Τρίτη, 7 Αύγουστος, 2018 - 11:54 | Στην Κατηγορία:

Η ιστορία ενός ανικανοποίητου έρωτα

Ένα από τα αγαπημένα τραγούδια του Νίκου Παπάζογλου είναι ο Αύγουστος. 

Το κοινό το έχει αγαπήσει από την ερμηνεία του ίδιου, αλλά και καλλιτεχνών όπως η Χάρις Αλεξίου, ο Γιώργος Νταλάρας και η Ελευθερία Αρβανιτάκη.

Οι στίχοι και η μελωδία αποπνέουν μια χαρμολύπη, ένα αίσθημα ματαίωσης και απογοήτευσης που γεννά ένας ανεκπλήρωτος έρωτας μετά από το πρώτο «σκίρτημα».

Σ' αγαπάω μα δεν έχω μιλιά να στο πω κι αυτό είναι ένας καημός αβάσταχτος λιώνω στον πόνο γιατί νιώθω κι εγώ ο δρόμος που τραβάμε είναι αδιάβατος κουράγιο θα περάσει θα μου πεις...   

Σε ποιαν έκσταση απάνω σε χορό μαγικό μπορεί ένα τέτοιο πλάσμα να γεννήθηκε από ποιο μακρινό αστέρι είναι το φως που μες τα δυο της μάτια πήγε κρύφτηκε κι εγώ ο τυχερός που το 'χει δει   

Μες το βλέμμα της ένας τόσο δα ουρανός αστράφτει συννεφιάζει αναδιπλώνεται μα σαν πέφτει η νύχτα πλημμυρίζει με φως φεγγάρι αυγουστιάτικο υψώνεται και φέγγει από μέσα η φυλακή...

Όπως αποκαλύπτει σε άρθρο του στην Lifo ο σκηνοθέτης-μουσικός παραγωγός Αντώνης Μποσκοΐτης, το τραγούδι μιλάει για τον ανεκπλήρωτο αλλά και «απαγορευμένο» έρωτα που βίωσε ο ίδιος ο Νίκος Παπάζογλου, τον Αύγουστο του 1978.

Στα τέλη του Ιουνίου του ίδιου μήνα, ο μεγάλος σεισμός της Θεσσαλονίκης που προκάλεσε τον θάνατο πολλών ανθρώπων και την κατάρρευση χιλιάδων κατοικιών δημιούργησε αναστάτωση στην οικογένεια του καλλιτέχνη και ο ίδιος σύστησε στην γυναίκα τους να φύγει με την νεογέννητη κόρη της για ένα διάστημα στην Αμερική.

Ο ίδιος έμεινε μόνος στην Θεσσαλονίκη και τον Αύγουστο ο Διονύσης Σαββόπουλος τον προσκάλεσε στο Πήλιο, για να παραθερίσουν μαζί για λίγες ημέρες.

Μα γιατί το τραγούδι να 'ναι λυπητερό
με μιας θαρρείς κι απ' την καρδιά μου ξέκοψε
κι αυτή τη στιγμή που πλημμυρίζω χαρά
ανέβηκε ως τα χείλη μου και με 'πνιξε
φυλάξου για το τέλος θα μου πεις

Σ' αγαπάω μα δεν έχω μιλιά να στο πω
κι αυτό είναι ένας καημός αβάσταχτος
λιώνω στον πόνο γιατί νιώθω κι εγώ

ο δρόμος που τραβάμε είναι αδιάβατος
κουράγιο θα περάσει θα μου πεις...

Στο ίδιο σπίτι διέμεναν και άλλοι προσκεκλημμένοι, μεταξύ αυτών και μια νεαρή κοπέλα που συγκλόνισε τον τραγουδοποιό και τηνβερωτεύτηκε παράφορα.

Απογοητευμένος ο Νίκος Παπάζογλου και νιώθοντας ταυτόχρονα τύψεις για την γυναίκα του και το νεογέννητο παιδί του, έφυγε άρον άρον για την Θεσσαλονίκη. Στη διαδρομή είχαν ήδη αρχίσει να σχηματίζονται στο μυαλό του οι στίχοι και οι μελωδία που αγάπησε όλη η Ελλάδα.

Το τραγούδι κυκλοφόρησε το 1984 στον δίσκο «Χαράτσι».


ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ ΤΩΝ ΣΧΟΛΙΩΝ

alfavita.gr δεν φέρει ευθύνη για τα σχόλια που αναρτώνται στην ιστοσελίδα της. Τα σχόλια εκπροσωπούν κάθε σχολιαστή. Στα πλαίσια προστασίας των επισκεπτών της, η alfavita.gr θα διαγράφει σχόλια που είναι απειλητικά, προσβλητικά, επιζήμια, δυσφημιστικά, χυδαία, βίαια, υβριστικά ή ρατσιστικά.

Σχετικά Άρθρα

Εδώ, στην ρωγμή του χρόνου

Ο Νίκος Παπάζογλου φεύγει σαν σήμερα, στις 17/4/2011