Ο Θανάσης Τσιριγώτης είναι
εκπαιδευτικός, εργάζεται χρόνια στην Ειδική Αγωγή, εκπροσώπησε τις
Παρεμβάσεις-Συσπειρώσεις στο ΔΣ της ΟΛΜΕ και στο ΓΣ της ΑΔΕΔΥ, διετέλεσε πολλές
φορές Πρόεδρος της Γ΄ ΕΛΜΕ Δυτικής Αθήνας.
Είναι μέλος του «Εκπαιδευτικού
Ομίλου» και υπεύθυνος ύλης του περιοδικού «αντιτετράδια της εκπαίδευσης».
Άρθρα, σχόλια και αναλύσεις του για
εκπαιδευτικά, πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα έχουν δημοσιευτεί στον έντυπο και
ηλεκτρονικό τύπο.
Οι συνάδελφοι, οι ανάδελφοι και οι… πληνάδελφοι!
Όταν πέρυσι στηλιτεύσαμε πολιτικά την πλειοψηφία του
ΔΣ της ΔΟΕ για την απόφασή της να συρθεί μόνη και έρημη στον κακόφημο διάλογο,
ορισμένοι Ηρακλειδείς της ΠΑΣΚ/ΔΟΕ εξανέστησαν. Η πρόθεσή μας είναι αγνή, μας
είπαν, λες και δεν γνώριζαν το δαντικό στίχο που λέει πως «ο δρόμος προς την
κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις»…
Πριν «αλέκτωρα λαλήσαι τρις» επιβεβαιωθήκαμε με
δραματικό τρόπο. Το ΔΣ της ΔΟΕ (σύμπραξη ΠΑΣΚ-ΔΑΚΕ) αποφάσισε να κηρύξει απεργία
για τις 16/12 και να συγκεντρωθεί στο Υπουργείο Παιδείας. Τι συμβαίνει στις
16/12; Εξ’ όσων γνωρίζω τίποτα, παρεκτός η γιορτή των… Θεοφανούς και Μοδέστου.
Ωστόσο, πρωτοβάθμια σωματεία στο δημόσιο και ιδιωτικό
τομέα αποφάσισαν – την πρωτοβουλία είχαν διδασκαλικοί σύλλογοι – να κηρύξουν
στάσεις εργασίας και αντιστάσεις για τον προϋπολογισμό της νέας φτώχειας.
Παραδίπλα και το ΠΑΜΕ/ΚΚΕ, το οποίο, κατά τα γνωστά και ατελέσφορα, αναζητάει
ξεχωριστή πλατεία και διαβατήρια καθαρότητας.
Οι ξεψυχισμένες ηγεσίες των ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ σιώπησαν, αφού
το ΠΑΣΟΚ, εκτός από «ηλεκτρονική διαβούλευση» επιτάσσει σιγή νεκροταφείου για τα
συνδικάτα που ελέγχει. Αλλά η ΔΟΕ;
Αφού κήρυξε «χειμέρια νάρκη» για τις κινητοποιήσεις
των ωρομισθίων (28, 30/11) και ένοχη σιωπή για τα συλλαλητήρια στις 6 και 7
Δεκέμβρη (με αφορμή τον ένα χρόνο από τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου)
επανήλθε… αφαιρώντας.
Αντί να συνταχθεί με τις αγωνιστικές αγωνίες δασκάλων, καθηγητών,
δημοσίων υπαλλήλων και, ευρύτερα, τις κινητοποιήσεις εργαζόμενων και νεολαίας,
«άφησε το γάμο και πάει για πουρνάρια», προτείνοντας απεργία και συγκέντρωση,
μακριά από την καρδιά των κινητοποιήσεων.
Θα μπορούσα να καταφύγω σε ψυχολογικές ερμηνείες για
συμπλεγματικές στάσεις, αλλά το ζήτημα είναι εξόχως πολιτικό.
Ένας ιστορικός κλάδος και ένας βασικός κορμός
εργαζόμενων, όπως είναι οι δάσκαλοι, ωθείται από την ηγεσία του σε «χωριστούς
δρόμους», διαιρώντας την αναγκαία απάντηση στην κυβέρνηση και στη «λογιστική
τρομοκρατία» των Αλμούνια-Γιούνγκερ-Τρισέ.
Το θέατρο του παραλόγου. Τι όνειδος, τι υποταγή στα
κελεύσματα του ΠΑΣΟΚ! Αντί μιας περήφανης απαίτησης για αυξήσεις στο μισθό, για
μόνιμη δουλειά, για αξιοπρεπή ταμεία, η επαιτεία. Αντί της συστράτευσης η
αναχώρηση. Αντί του μάννα χολή. Θα το επιτρέψουν αυτό οι δάσκαλοι των αγώνων;
Όπως και να’ χει το ζήτημα,
εμείς οι δραστήριοι δυσαρεστημένοι, θα περιμένουμε τους δασκάλους και τη ΔΟΕ
στις 17 Δεκέμβρη, στις 12:30μμ στα Προπύλαια. Ιδού η Ρόδος!
Υ.Γ.: Με
πληροφόρησαν οι σύντροφοι/ισσες που μετατρέπουν τα γράμματά μου σε ηλεκτρονική
γραφή, πως κάποιος αναγνώστης της alfavita ασκεί
κριτική σε σχόλιο, το οποίο αναφέρονταν στην ηλεκτρονική διαβούλευση που προωθεί
το ΠΑΣΟΚ. Αν δεν είναι χείρες Ησαύ και φωνή Ιακώβ, τον καλώ να μας πει πρώτον,
πώς διαβουλεύονται ηλεκτρονικά οι εργάτες και αγρότες των 600 και 300 ευρώ
αντίστοιχα και δεύτερον, ποια είναι τα αποτελέσματα του περυσινού διαλόγου, με
επικεφαλής τον Γ. Μπαμπινιώτη.
Είμαστε υπέρ του κοινωνικού αντιλόγου, οργανωμένα, μεθοδικά
και απαιτητικά∙ γι’ αυτό και αντιστρατευόμαστε το θέατρο στο οποίο θα κληθούμε
να γίνουμε θεατές. Κηρύσσουμε το «τέλος της αθωότητας» καλέ μας φίλε.
Θ. Τσιριγώτης