ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΙΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ

ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΕΛΑΣΗΣ ΤΗΣ 25^ης ΜΑΡΤΙΟΥ 2009 ΣΤΗ ΣΥΡΟ

Η κυβέρνηση της καταστολής και της τρομοκρατίας χτυπά και στις Κυκλάδες με θύμα θεμελιώδη δημοκρατικά δικαιώματα. Και αυτό γιατί η Αστυνομική Διεύθυνση Κυκλάδων δεν δίστασε να καταργήσει τα δικαιώματα της ελευθερίας της έκφρασης και του συνέρχεσθαι, προκειμένου να αντιμετωπίσει την παράσταση διαμαρτυρίας για την πολιτική του Υπουργείου Εσωτερικών και Δημόσιας Τάξης, που πραγματοποίησε ο φοιτητικός σύλλογος της πανεπιστημιακής σχολής της Ερμούπολης κατά τη διάρκεια της παρέλασης, με αφορμή την παρουσία του ΥΠ. ΕΣ. Προκόπη Παυλόπουλου σε αυτή.

Πιο συγκεκριμένα, τα μέλη του φοιτητικού συλλόγου δέχτηκαν επίθεση από τις αστυνομικές δυνάμεις όταν επιχείρησαν να κρατήσουν πανό με το σύνθημα: «Η νεολαία δεν ξεχνά. Να φύγει ο υπουργός της βίας και των δολοφόνων». Η αστυνομική δύναμη απαίτησε να κατέβει το πανό με το αιτιολογικό ότι το σύνθημα ήταν υβριστικό -είναι, βέβαια, σαφές ότι πρόκειται για ξεκάθαρα πολιτικό σύνθημα- και όταν οι συγκεντρωμένοι δεν συμμορφώθηκαν τους επιτέθηκε, επιχείρησε να σκίσει το πανό και ξυλοκόπησε έναν φοιτητή.

Όμως η αστυνομική αυθαιρεσία δεν σταμάτησε εκεί. Όταν οι συγκεντρωμένοι επιχείρησαν να κινηθούν και να διαδηλώσουν έξω από την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, η Αστυνομική Διεύθυνση Κυκλάδων δήλωσε ότι ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ, επιχείρησε να εμποδίσει τους συγκεντρωμένους να κινηθούν και να συλλάβει φοιτητές. Μετά από τις αντιδράσεις των συγκεντρωμένων, αλλά και αλληλέγγυων Συριανών, η πορεία πραγματοποιήθηκε χωρίς να γίνουν συλλήψεις.

Όλα τα παραπάνω είναι γεγονότα πρωτόγνωρα για την κοινωνία του νησιού. Για πρώτη φορά γίνεται προσπάθεια στη Σύρο να απαγορευτεί συγκέντρωση και η αστυνομία επιτίθεται σε διαδηλωτές. Πρέπει όμως, να γίνει σαφές ότι δεν πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά, αλλά αποτελούν την τοπική έκφραση μιας συγκεκριμένης επιλογής του κράτους. Και η επιλογή αυτή δεν είναι άλλη από το χτύπημα των δημοκρατικών ελευθεριών και η ένταση της κρατικής καταστολής.

Σε μια περίοδο που η νεολαία δείχνει -και μετά τα γεγονότα του Δεκέμβρη- ότι βρίσκεται σε αναβρασμό και που με αφορμή την οικονομική κρίση επιδιώκεται να σαρωθούν ακόμα και τα στοιχειώδη εργατικά δικαιώματα, η κυρίαρχη πολιτική επιλέγει την απειλή του ροπάλου ως μέσου αντιμετώπισης ενδεχόμενων κινητοποιήσεων των εργαζομένων και της νεολαίας. Τα ΜΑΤ και τα δακρυγόνα στις διαδηλώσεις, οι αθρόες συλλήψεις, οι προφυλακίσεις, η παραπομπή διαδηλωτών ακόμα και με τον τρομονόμο, αλλά και η εισαγωγή νέων μέτρων που θίγουν τις λαϊκές ελευθερίες (η λεγόμενη ποινικοποίηση της «κουκούλας» και η επαναφορά του αδικήματος της «εξύβρισης της αρχής»), δεν είναι μέσα αντιμετώπισης κάποιων περιθωριακών ταραξιών, αλλά στρέφονται ξεκάθαρα ενάντια στο λαϊκό κίνημα και τις λαϊκές ελευθερίες.

Από αυτή την πολιτική εμπνεόμενη η τοπική αστυνομία δημιούργησε τα πρωτοφανή γεγονότα στην Ερμούπολη, για να μη χαλάσει η φιέστα του Προκόπη Παυλόπουλου, που διοργάνωσαν οι τοπικοί άρχοντες (Περιφερειάρχης, Εκκλησία κτλ) στο νησί.

Απέναντι σε όλα τα παραπάνω υπάρχει μόνο μία απάντηση: οι δυναμικοί και ανυποχώρητοι αγώνες ενάντια στο σύνολο της κυρίαρχης πολιτικής που επιδιώκει να σαρώσει τα δικαιώματα των εργαζομένων και της νεολαίας και έχει ως όπλο το ρόπαλο, τα χημικά και την ποινικοποίηση των αγώνων. Από εδώ και εμπρός, όλο και πιο συχνά θα μας βρίσκουν μπροστά τους! Πρώτος σταθμός η γενική απεργία στις 2 Απρίλη! Η αντιεργατική, αντιλαϊκή πολιτική  κυβέρνησης- Ε.Ε μπορεί να ανατραπεί!