ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΑΣΕΠ – ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ: Φιλολογία

 

1. Η όλη πράξη της Οδύσσειας συντελείται σε:
α. 52 ημέρες
β. 40 ημέρες
γ. 10 χρόνια

 

2. Οι «Ομηρίδες»:
α. Θεωρούνταν απόγονοι του Ομήρου.
β. Ηταν συντεχνία ποιητών στην Κύμη.
γ. Είχαν ως επάγγελμα την απαγγελία των ομηρικών ποιημάτων.

 

3. Συνέχεια της «Ιλιάδας» είναι:
α. Η «Αιθιοπίς».
β. Η «Μικρά Ιλιάς».
γ. Η «Ιλίου Πέρσις».

 

4. Γλώσσα του διδακτικού έπους είναι:
α. Η αρκαδοκυπριακή με μερικά αττικά στοιχεία.
β. Η ιωνική με μερικά αιολικά στοιχεία.
γ. Η δωρική.

 

5. Ο πρώτος που έγραψε τους φιλοσοφικούς του στοχασμούς στο μέτρο των ομηρικών και ησιόδειων επών ήταν:
α. Ο Ξενοφάνης ο Κολοφώνιος.
β Ο Παρμενίδης ο Ελεάτης.
γ. Ο Εμπεδοκλής ο Ακραγαντίνος.

 

6. Ο ποιητής Θέογνης ήταν εκπρόσωπος:
α. Της ελεγείας.
β. Του ιάμβου.
γ. Της μελικής ποίησης.
δ. Της χορικής ποίησης.

 

7. Το ποίημα «Ναννώ» είναι έργο:
α. Του Σημωνίδη του Αμοργίνου.
β. Του Τέρπανδρου.
γ. Του Αρχίλοχου.
δ. Του Μίμνερμου.

 

8. Την πλήρη του ανάπτυξη ο διθύραμβος την παίρνει στην Αθήνα με:
α. Τον Λάσο.
β. Τον Αρίωνα.
γ. Τον Θέσπη.

 

9. Πλούτισε το χορικό τραγούδι με το μύθο ο:
α. Σιμωνίδης ο Κείος.
β. Βακχυλίδης.
γ. Πίνδαρος.
δ. Στησίχορος.

 

10. «Εμμέλεια» ονομαζόταν:
α. Ο δραματικός «προάγων».
β. Η όρχηση του χορού.
γ. Το βάθρο πάνω στο οποίο τοποθετούσαν το άγαλμα του θεού.

 

11. Η αρχαιότερη από τις σωζόμενες τραγωδίες του Αισχύλου είναι:
α. Οι Πέρσες.
β. Ο Προμηθεύς Δεσμώτης.
γ. Οι Επτά επί Θήβας.
δ. Οι Ικέτιδες.

 

12. «Παραχορήγημα» ήταν:
α. Ενας υπεράριθμος ηθοποιός που συνήθως έπαιζε ένα βουβό ρόλο.
β. Ενα είδος βάθρου με το βωμό στη μέση.
γ. Η παράσταση των δραμάτων στο θέατρο.

 

13. «Προάγων» ήταν:
α. Μια παρουσίαση των παραγόντων της παράστασης και αποσπασμάτων από τα έργα.
β. Η παρουσίαση ενός δράματος χωρίς διαγωνιστικό χαρακτήρα.
γ. Ο χώρος μπροστά από τη σκηνή.

 

14. «Εκκύκλημα» είναι:
α. Ξύλινα πρίσματα τα οποία περιστρέφονταν με κατάλληλο μηχανισμό και έτσι άλλαζαν τα σκηνικά.
β. Ο χώρος όπου εμφανιζόταν «ο από μηχανής θεός».
γ. Μικρή κινητή εξέδρα.
δ. Κινητά παραπετάσματα.

 

15. «Λογείον» ονομαζόταν:
α. Ο χώρος όπου εμφανίζονταν οι θεοί.
β. Η εξέδρα που κάλυπτε μέρος της ορχήστρας και έπαιζαν εκεί επάνω οι ηθοποιοί.
γ. Μικρή προέκταση της σκηνής.

 

16. Προσπάθησε να συνθέσει τραγωδίες παίρνοντας την υπόθεση από σύγχρονα ιστορικά γεγονότα και όχι από μύθους ο:
α. Θέσπης
β. Χοιρίλος
γ. Φρύνιχος
δ. Αρίων

 

17. Τραγωδία με τον ίδιο τίτλο που έγραψαν ο Αισχύλος και ο Ευριπίδης είναι:
α. Ο «Αγαμέμνων».
β. Οι «Ευμενίδες».
γ. Οι «Χοηφόροι».
δ. Οι «Ικέτιδες».

 

18. Η Δηιάνειρα είναι η βασική ηρωίδα στην τραγωδία:
α. «Αίας».
β. «Οιδίπους επί Κολωνώ».
γ. «Τραχίνιαι».
δ. «Ιππόλυτος».
ε. «Τρωάδες».

 

19. Ο «Περί στεφάνου» λόγος του Δημοσθένη συσχετίζεται με τον παρακάτω λόγο του Αισχίνη:
α. Κατά Τιμάρχου.
β. Κατά Κτησιφώντος.
γ. Περί Παραπρεβείας.

 

20. Η παρομοίωση της ψυχής με ηνίοχο που οδηγεί άρμα με δύο διαφορετικά φτερωτά άλογα βρίσκεται στο παρακάτω έργο του Πλάτωνα:
α. «Φαίδρος».
β. «Τίμαιος».
γ. «Θεαίτητος».
δ. «Φαίδων».

 

Απαντήσεις: 1β, 2γ, 3α, 4β, 5α, 6α, 7δ,8α, 9δ, 10β, 11 α, 12α, 13α, 14γ, 15β, 16γ, 17δ, 18γ, 19β, 20α
 

Επιμέλεια ερωτήσεων: Δημήτριος Πασχαλίδης, Φιλόλογος

Πηγή: Ελεύθερος Τύπος, 1/12/2008