ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΑ
 

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

1. Ο εκπαιδευτικός πρέπει να διατυπώνει ερωτήσεις, :
α) κυρίως προς τους καλούς μαθητές, ώστε να μη χάνει πολύτιμο χρόνο
β) κατά κανόνα προς όλους τους μαθητές, ώστε να δραστηριοποιήσει τη σκέψη κατά το δυνατόν όλων των μαθητών
γ) κυρίως προς τους αδύνατους μαθητές, ώστε να τους “αναγκάσει” να συμμετάσχουν στο μάθημα
δ) πάντοτε ονομαστικά προς συγκεκριμένο μαθητή και όχι γενικά προς όλη την τάξη.

2. Κατά τον σχεδιασμό της διδασκαλίας του ο εκπαιδευτικός πρέπει να:
α) μένει απόλυτα πιστός στις προδιαγραφές του Αναλυτικού Προγράμματος.
β) μην παίρνει υπόψη του τις προδιαγραφές του Αναλυτικού Προγράμματος, αν οι μαθητές επιθυμούν να συζητήσουν για θέματα που τους ενδιαφέρουν
γ) προσπαθήσει να εντάξει τα ενδιαφέροντα των μαθητών στις προδιαγραφές του Αναλυτικού Προγράμματος και να τα συνδυάσει με αυτές.
δ) μην ακολουθεί τις προδιαγραφές του Αναλυτικού Προγράμματος, αλλά να επιλέγει θέματα που κατά τη γνώμη του θα προκαλέσουν σε μεγαλύτερο βαθμό το ενδιαφέρον των μαθητών

3. Κατά την εφαρμογή της ομαδοσυνεργατικής διδασκαλίας ο εκπαιδευτικός πρέπει να δημιουργεί:
α) κατά κανόνα πολυπληθείς ομάδες, γιατί οι αδύνατοι μαθητές αισθάνονται περισσότερο άνετα σε τέτοιες ομάδες
β) κατά κανόνα ομάδες των τεσσάρων μαθητών, γιατί τέτοιες ομάδες λειτουργούν καλύτερα και οδηγούνται σε θετικότερα αποτελέσματα
γ) εταιρικές ομάδες των δύο μελών, γιατί μόνον έτσι μπορεί να υπάρξει πραγματική συνεργασία μεταξύ των μαθητών
δ) ομάδες με βάση αποκλειστικά τις προτιμήσεις των μαθητών, ώστε άλλες ομάδες να έχουν περισσότερους και άλλες λιγότερους μαθητές.

4. Όταν ένας μαθητής, με τις αταξίες του, παρεμποδίζει τη διεξαγωγή της διδακτικής πράξης, ο δάσκαλος:
α) τον επιπλήττει.
β) τον αποβάλλει από την τάξη.
γ) του αλλάζει θέση μέσα στην τάξη.
δ) αναζητά τα αίτια.

5. Τι σημαίνει ενεργός συμμετοχή των μαθητών στη διεξαγωγή του μαθήματος:
α) Ο μαθητής έχει άποψη ως προς τον τρόπο διεξαγωγής του μαθήματος.
β) Ο μαθητής ανταποκρίνεται πλήρως στις προτάσεις μας για δράση.
γ) Ο μαθητής ακολουθεί πιστά το πρόγραμμα.
δ) Ο μαθητής ενδιαφέρεται για τη μάθηση.

6. Για μια παιδοκεντρική διάσταση στο μάθημα απαιτείται:
α) Μια συστηματική και εμπεριστατωμένη μελέτη της παιδικής ηλικίας.
β) Μια επίπονη προσπάθεια εντοπισμού των ενδιαφερόντων και των ικανοτήτων όλων των παιδιών της τάξης.
γ) Αγάπη και ενδιαφέρον για το παιδί.
δ) Όλα τα παραπάνω.

7. Πώς θα χαρακτηρίζατε το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα;
α) Δασκαλοκεντρικό.
β) Παιδοκεντρικό.
γ) Συνεργατικό.
δ) Αλληλοδιδακτικό.

8. Πώς διαπιστώνεται η δημοκρατικότητα των διδακτικών στόχων;
α) Από τη σαφή και λειτουργική τους διατύπωση.
β) Από την επιστημονική τους τεκμηρίωση.
γ) Από το δικαίωμα που παρέχουν στους εκπαιδευτικούς για πρωτοβουλία κινήσεων.
δ) Από την ιδεολογική τους καθαρότητα.

9. Αν ένας μαθητής προκαλεί προβλήματα πειθαρχίας, θα πρέπει ο εκπαιδευτικός να:
α) τον προσβάλει ενώπιον των συμμαθητών του, ώστε να αποφύγει στο μέλλον να εκδηλώσει απείθαρχη συμπεριφορά
β) του απευθύνει μια δύσκολη ερώτηση, ώστε με αυτόν τον τρόπο να τον τιμωρήσει
γ) τον εντάξει στο μάθημα, προσπαθώντας να τον ενθαρρύνει και να αξιοποιήσει γνώμες και απόψεις του
δ) αδιαφορήσει και, αν αυτός επιμένει, τότε να τον αποβάλει από την αίθουσα

10. Η σύγχρονη αντίληψη θεωρεί ότι η ομοιογενής από πλευράς μαθητικού δυναμικού τάξη είναι:
α) παιδαγωγικά ορθή, αλλά οργανωτικά δύσκολη επιλογή
β) παιδαγωγικά λανθασμένη επιλογή
γ) παιδαγωγικά αδιάφορη επιλογή
δ) παιδαγωγικά χρήσιμη και κοινωνικά επιβεβλημένη

11. Το μοντέλο σχολικής πειθαρχίας που είναι γνωστό ως «μοντέλο τροποποίησης της συμπεριφοράς» (behavior modification):
α) εμπεριέχει στοιχεία μίμησης και αυτοκαθοδήγησης
β) βασίζεται αποκλειστικά στις δυνατότητες αυτο-ρύθμισης του μαθητή
γ) προϋποθέτει την οργάνωση της τάξης σε ιεραρχικά δομημένες μικρο-ομάδες
δ) προσφέρεται μόνο για μαθητές που παρουσιάζουν βαριάς μορφής συναισθηματικές διαταραχές

12. Η σχετική με τα προβλήματα συμπεριφοράς έρευνα διαπιστώνει ότι:
α) οι αποτελεσματικοί σε θέματα πειθαρχίας εκπαιδευτικοί από την πρώτη μέρα δίνουν στους μαθητές το μήνυμα ότι «δεν αστειεύονται»
β) οι αναποτελεσματικοί εκπαιδευτικοί υστερούν κυρίως στον τρόπο αντιμετώπισης των προβλημάτων
γ) οι αναποτελεσματικοί εκπαιδευτικοί υστερούν κυρίως στα μέτρα πρόληψης των προβλημάτων
δ) οι αποτελεσματικοί εκπαιδευτικοί χρησιμοποιούν επιδέξια το συνδυασμό ποινών και αμοιβών

13. Οι γενικοί σκοποί της εκπαίδευσης αποκτούν λειτουργική σημασία, όταν:
α) σχετίζονται με τις ανάγκες της κοινωνίας και τις προσωπικές επιδιώξεις,
β) πηγάζουν από φιλοσοφικές θεωρήσεις του γραφείου,
γ) στερούνται εμπειρικής βάσης και απέχουν από την πραγματικότητα,
δ) αποτελούν δημιουργήματα του στοχασμού των ειδικών.

14. Οι συγκλίνουσες ερωτήσεις κατά τη διδακτική διαδικασία:
α) στοχεύουν σε ευρύτερη και βαθύτερη εξέταση του θέματος,
β) απαιτούν από τους μαθητές να δώσουν συγκεκριμένη απάντηση,
γ) χρησιμεύουν για τη μεταφορά της συζήτησης σε άλλες περιοχές της γνώσης,
δ) ωθούν στην ανακάλυψη μιας απάντησης με πολύ λίγη βοήθεια από τον εκπαιδευτικό.

15. Η γενική άποψη είναι ότι όλα τα παιδιά μπορούν να σκέπτονται δημιουργικά σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, αρκεί να:
α) μαθαίνουν απέξω το μάθημά τους,
β) βρίσκονται σε περιβάλλον δεκτικό σε νεωτεριστικές ιδέες,
γ) αφιερώνουν αρκετό χρόνο σε επαναλήψεις μαθημάτων,
δ) ακολουθούν μια βήμα - βήμα διαδικασία στην επίλυση των προβλημάτων.

16. Τα εποπτικά μέσα διδασκαλίας χρησιμοποιούνται στις σχολικές τάξεις, διότι:
α) εκσυγχρονίζουν τη διδασκαλία,
β) υπηρετούν τους στόχους της διδασκαλίας,
γ) διευκολύνουν τον εκπαιδευτικό,
δ) προσελκύουν το ενδιαφέρον των μαθητών.

17. Η μάθηση του παιδιού στο σχολείο επιτυγχάνεται καλύτερα:
α) ατομικά
β) στη δυάδα
γ) στη συνεργαζόμενη ομάδα
δ) είναι ανεξάρτητη από την α, β, γ

18. Ποιο στοιχείο από τα παρακάτω συμβάλλει περισσότερο ώστε να μετατρέψει τους μαθητές μιας σχολικής τάξης από απλό άθροισμα ατόμων σε οργανωμένη κοινωνική ομάδα:
α) το συναισθηματικό
β) το συνεργατικό
γ) το ταξικό
δ) το στοιχείο της κοινής ηλικίας

19. Οι θεωρίες υποστηρίζουν ότι η μάθηση του παιδιού επιτυγχάνεται καλύτερα, όταν η σχολική τάξη λειτουργεί ως:
α) τυπική ομάδα-σχολική τάξη
β) άτυπη ομάδα-σχολική τάξη
γ) εναλλασσόμενη μορφή (α-β) ομάδας-σχολικής τάξης
δ) ελεύθερη ομάδα-σχολική τάξη

20. Ποια κατά τη γνώμη σας είναι η καταλληλότερη μέθοδος, προκειμένου ένας «αδύνατος» μαθητής να βελτιώσει την επίδοσή του στα μαθήματα:
α) τιμωρούμε το μαθητή
β) του αναθέτουμε λιγότερες ασκήσεις
γ) τον παραπέμπουμε σε ειδική τάξη
δ) του αφιερώνουμε περισσότερο χρόνο

21. Θετικό θεωρείται το ψυχολογικό κλίμα της τάξης που συνδυάζει:
α) χαμηλό βαθμό δυσκολίας στα μαθήματα και υψηλό επίπεδο υλικο-τεχνικής υποδομής
β) υψηλό βαθμό συνοχής της ομάδας και μέτριο βαθμό δυσκολίας μαθημάτων
γ) υψηλό βαθμό ανταγωνιστικότητας και ταχείς ρυθμούς εργασίας
δ) χαμηλό βαθμό διένεξης, αλλά υψηλό βαθμό δράσης

22. Κατά την αξιολόγηση ενός μαθητή ο εκπαιδευτικός θα πρέπει να :
α) τον συγκρίνει με τους άλλους μαθητές.
β) να τον κρίνει με βάση το στόχο που καλείται να πετύχει.
γ) να τον συγκρίνει πάντοτε με έναν καλύτερο μαθητή.
δ) να τον συγκρίνει πάντοτε με έναν αδύνατο μαθητή.

23. Κατά την εφαρμογή της διερευνητικής μορφής διδασκαλίας:
α) ο εκπαιδευτικός διερευνά από πριν ποιο υλικό είναι απαραίτητο για τη διδασκαλία του.
β) ακολουθείται η πορεία: καθορισμός προβλήματος, διατύπωση υποθέσεων, συγκέντρωση πληροφοριών, έλεγχος των υποθέσεων, συμπεράσματα.
γ) ακολουθείται η πορεία: προσφορά γνώσεων και πληροφοριών από τις οποίες προκύπτει ένα πρόβλημα.
δ) καλείται ένας ερευνητής στην τάξη, ο οποίος επιδεικνύει τον τρόπο επίλυσης ενός προβλήματος.

24. Η κύρια αποστολή της ερώτησης του εκπαιδευτικού είναι:
α) Να ελέγχει αν οι μαθητές απέκτησαν συγκεκριμένες γνώσεις.
β) Να δραστηριοποιεί τη σκέψη των μαθητών, προκαλώντας προβληματισμό και διάλογο.
γ) Να επιβάλει την πειθαρχία.
δ) Να προβάλει την αυθεντία του.

25. Τόσο ο έπαινος όσο και η αποδοκιμασία ως εξωτερικά παρωθητικά μέσα πρέπει να επιλέγονται προσεκτικά με βάση:
α) την προσωπικότητα του μαθητή.
β) την αιτία για την οποία επαινείται ή αποδοκιμάζεται ο μαθητής.
γ) την ψυχολογική κατάσταση του μαθητή.
δ) το συνδυασμό όλων των παραπάνω.

26. Το σημαντικότερο στοιχείο για τη διαμόρφωση του ψυχολογικού κλίματος στο σχολικό περιβάλλον είναι:
α) Το συναισθηματικό.
β) Το κοινωνικό.
γ) Το εργασιακό.
δ) Τίποτε από τα παραπάνω.

27. Αποτελεί κριτήριο αξιολόγησης της προόδου ενός μαθητή και συγχρόνως κριτήριο της μαθησιακής επίδοσής του:
α) Η σύγκριση επίδοσης του μαθητή με πρότυπα έργα
β) Η σύγκριση επίδοσης του μαθητή με έργα των συμμαθητών του
γ) Η σύγκριση του μαθητή με δείγματα της δικής του προηγούμενης επίδοσης
δ) Η σύγκριση της επίδοσης του μαθητή με τις προσδοκίες του δασκάλου

28. Ο εκπαιδευτικός με το στιλ διδασκαλίας-αγωγής που εφαρμόζει στην τάξη, μπορεί να προάγει καλύτερα τις διαπροσωπικές σχέσεις:
α) Αν διδάσκει κυρίως με μονόλογο, απευθυνόμενος συχνά και απρόσωπα σε όλη την τάξη
β) Αν διδάσκει με χαλαρό τρόπο, αφήνοντας πολλή ελευθερία στην προσπάθεια που καταβάλλουν οι μαθητές για την κατάκτηση της γνώσης
γ) Αν διδάσκει ωθώντας τους μαθητές σε συμμετοχικές και συνεργατικές δραστηριότητες
δ) Αν διδάσκει αγαπώντας και υποβοηθώντας εξίσου όλους ανεξαιρέτως τους μαθητές

29. Η αυτο-αντίληψη και αυτο-εκτίμηση που αναπτύσσουν οι μαθητές
α) έχουν κυρίως βιολογική βάση
β) καθορίζονται με βάση τα αντικειμενικά χαρακτηριστικά του παιδιού
γ) καθορίζονται από τον τρόπο που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί τους μαθητές
δ) καθορίζονται από τη σχολική τους επίδοση

30. Η ανθρωπιστική σχολή του C. Rogers θεωρεί ότι βασικός ρόλος του εκπαιδευτικού είναι:
α) να ανατροφοδοτεί άμεσα και συστηματικά με αμοιβές και ποινές τη μαθησιακή και κοινωνική συμπεριφορά του μαθητή
β) να διαμεσολαβεί και να στηρίζει άμεσα τη διαδικασία μάθησης
γ) να προβάλλει με πειστικό τρόπο την όλη συμπεριφορά του ως πρότυπο προς μίμηση
δ) να εξασφαλίζει στο μαθητή προϋποθέσεις για ελεύθερη επιλογή και αυτορρύθμιση

31. Η εσωτερική οργάνωση θρανίων και επίπλων στη σχολική αίθουσα πρέπει να προβληματίσει τον εκπαιδευτικό, διότι:
α) καθορίζει το είδος της επικοινωνίας που αναπτύσσεται
β) καθορίζει τη χωρητικότητα της τάξης
γ) διευκολύνει την ακουστική της τάξης
δ) διευκολύνει την είσοδο και την έξοδο των μαθητών

32. Οι προσδοκίες των εκπαιδευτικών για τις δυνατότητες που έχουν οι μαθητές αποδεικνύεται ότι:
α) δικαιώνονται, διότι βασίζονται σε αντικειμενικά δεδομένα
β) διαφοροποιούν τη διδακτική συμπεριφορά τους και μέσω αυτής της διαφοροποίησης «δικαιώνονται»
γ) δεν επηρεάζουν τη συμπεριφορά των εκπαιδευτικών
δ) δε συσχετίζονται με την πορεία μάθησης των μαθητών

33. Παιδαγωγοί υποστηρίζουν ότι " ένα παιδί χρειάζεται την ενθάρρυνση, όπως ένα φυτό χρειάζεται νερό" για να:
α) τονίσουν την αδύνατη θέση του παιδιού στην τάξη σε σχέση προς τον εκπαιδευτικό
β) υποδηλώσουν τη σημασία της ενθάρρυνσης για το παιδί στην προσπάθειά του για κατάκτηση της γνώσης
γ) δείξουν ότι το παιδί πρέπει να καθοδηγείται και να ελέγχεται συστηματικά
δ) εξισώσουν την ενθάρρυνση με την αμοιβή που παρέχεται στο παιδί

34. Σε ποια από τις παρακάτω ενέργειες προβαίνει ο εκπαιδευτικός, για να αντιμετωπίσει τη συμπεριφορά κάποιων μαθητών του, οι οποίοι επιδιώκουν να αποσπάσουν την προσοχή του στην τάξη;
α) τους επιπλήττει αυστηρά
β) τους αναθέτει περισσότερες εργασίες
γ) αναγνωρίζει τη θετική και αγνοεί την αρνητική συμπεριφορά τους
δ) τους παραπέμπει στο διευθυντή του σχολείου

35. Τα προβλήματα πειθαρχίας της τάξης συχνά προλαμβάνονται, όταν ο εκπαιδευτικός:
α) καταστήσει αρκετά ενδιαφέρον το μάθημά του
β) επιβάλλει κανόνες συμπεριφοράς των μαθητών
γ) αποδοκιμάζει την ενοχλητική συμπεριφορά στην τάξη
δ) ειρωνεύεται και σαρκάζει τους άτακτους μαθητές

36. Τα τελευταία χρόνια δόθηκε ιδιαίτερη σημασία στην ανάπτυξη των διαπροσωπικών σχέσεων οικειότητας στη σχολική τάξη, γιατί:
α) οι μαθητές μαθαίνουν τους κανόνες του σχολείου γρήγορα
β) ο εκπαιδευτικός αποδεικνύει την αυθεντία του
γ) η παρώθηση των μαθητών για μάθηση αυξάνει σημαντικά
δ) η διδακτέα ύλη ολοκληρώνεται ευκολότερα

37. Τα στερεότυπα που αναπτύσσουμε βασίζονται κυρίως:
α) στη φυλή
β) στην εθνότητα
γ) στον πολιτισμό του ατόμου
δ) στα χαρακτηριστικά του ίδιου του ατόμου

38. Ποια από τις παρακάτω μορφές διαμαθητικών σχέσεων θεωρείτε την καταλληλότερη :
α) την ανταγωνιστική μορφή
β) την ατομική μορφή
γ) τη συνεργατική μορφή
δ) τη συναγωνιστική μορφή

39. Η πνευματική ανεπάρκεια του ατόμου οφείλεται κυρίως:
α) στην κληρονομικότητα
β) στο περιβάλλον
γ) στην εκπαίδευση
δ) σε αστάθμητους παράγοντες

40. Ο απομονωμένος μαθητής μπορεί να ενταχθεί καλύτερα στην ομάδα της σχολικής τάξης όταν ο δάσκαλος:
α) «τοποθετήσει» έναν άλλο μαθητή πλάι σ΄ αυτόν
β) «τοποθετήσει» αυτόν πλάι σε έναν άλλο μαθητή
γ) Αναθέσει σ΄αυτόν μια εργασία μαζί με έναν άλλο
δ) Αναθέσει ομαδικές εργασίες στους μαθητές