ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΑΣΕΠ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ: Ιστορία

 

Ερωτήσεις πολλαπλών επιλογών και οι σωστές απαντήσεις

1. Ο αριθμός των ελλανοδικών ανερχόταν σε δέκα, καθώς:
α. δέκα ήταν οι φυλές της Αθήνας, σύμφωνα με την κλεισθένεια νομοθεσία,
β. σε δέκα αυξήθηκαν κατά τη διάρκεια του 5ου αι. π.Χ. οι φυλές της Ηλιδας,
γ. δέκα ήταν οι πόλεις-κράτη που έλαβαν μέρος στους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες του 776 π.Χ.,
δ. δέκα ήταν αρχικά τα ολυμπιακά αθλήματα.

 

2. Ως προβουλευτικό σώμα για τα θέματα που εισάγονταν στην Απέλλα λειτουργούσαν (–ε):
α. οι 5 έφοροι,
β. οι βασιλείς της Σπάρτης,
γ. η Γερουσία,
δ. οι περίοικοι.

3. Στη ναυμαχία της Κύμης (474 π.Χ.) ηττήθηκαν:
α. οι Ετρούσκοι και καταλύθηκε η δύναμή τους στη θάλασσα,
β. οι Πέρσες,
γ. οι Συρακούσιοι,
δ. οι Σπαρτιάτες.

 

4. Η μεταφορά του ταμείου της συμμαχίας από τη Δήλο στην Ακρόπολη των Αθηνών έλαβε χώρα:
α. το 454 π.Χ., ενώ αποφασίστηκε να προσφέρεται στη θεά Αθηνά το 1/60 των φόρων,
β. το 464 π.Χ., ενώ το 1/60 των φόρων προσφερόταν πλέον στη θεά Αθηνά,
γ. το 454 π.Χ., με προσφορά του 1/50 των φόρων στη θεά Αθηνά,
δ. το 474 π.Χ., ενώ το 1/60 των φόρων προσφερόταν πλέον στη θεά Αθηνά.

 

5. Η ειρήνη του Καλλία συνομολογήθηκε το έτος:
α. 479 π.Χ.,
β. 467 π.Χ.,
γ. 454 π.Χ.,
δ. 449 π.Χ.

6. Στο πλαίσιο του δεκαετούς-αρχιδάμειου πολέμου, σε κατάληψη της Πύλου προέβη το 425 π.Χ.:
α. ο Αθηναίος στρατηγός Δημοσθένης,
β. ο Περικλής,
γ. ο Κλέωνας,
δ. ο Νικίας.

 

7. Ο Αλέξανδρος αντιμετώπισε τους εμπειροπόλεμους Ελληνες μισθοφόρους του Δαρείου κατά τη μάχη:
α. στο Γρανικό,
β. στην Ισσό της Κιλικίας,
γ. στην Ιψό της Φρυγίας,
δ. στα Γαυγάμηλα.

 

8. Στο πλαίσιο των ιστορικών εξελίξεων της Δ’ Σταυροφορίας (1201-1204) να επιλεγεί η εσφαλμένη πρόταση:
α. ο Φίλιππος ο Σουηβός έπεισε το στρατιωτικό αρχηγό των Σταυροφόρων της Δ΄ Σταυροφορίας, μαρκήσιο Βονιφάτιο τον Μομφερρατικό, να συνδράμει τον Αλέξιο Δ’ Αγγελο,
β. το Μάρτιο του 1204 συντάχθηκε ο καταστατικός χάρτης της νέας, υπό ίδρυση, Λατινικής Αυτοκρατορίας της Ανατολής, η «Διανομή της Ρωμανίας» («Partitio Romaniae»),
γ. η κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους έλαβε χώρα στις 13 Απριλίου 1204,
δ. μετά την Αλωση ο Αλέξιος Ε’ Μούρτζουφλος, με πολλούς ευγενείς, δραπέτευσε στη Θράκη και στην ταραχή που προκλήθηκε ο Θεόδωρος Λάσκαρης προκρίθηκε ως αυτοκράτορας, χωρίς ωστόσο να στεφθεί.

 

9. Με την ειρήνη του 1225:
α. επιβλήθηκε η απομάκρυνση σχεδόν όλων των Λατίνων από τη Μικρασία,
β. αποφασίστηκε η απόδοση ετήσιας χορηγίας του Ιωάννη Γ΄ Δούκα Βατάτζη στο σουλτάνο του Ικονίου,
γ. επεκτάθηκε η κυριαρχία των Λατίνων στα εδάφη της Νίκαιας,
δ. επιβεβαιώθηκε η ισχυροποίηση της Βουλγαρίας.

 

10. Διαπραγματεύσεις για την ένωση των δύο Εκκλησιών μεταξύ των αυτοκρατόρων της Νίκαιας ανέλαβε:
α. ο Θεόδωρος Α’ Λάσκαρης (1204-1222),
β. ο Ιωάννης Γ’ Δούκας Βατάτζης (1222-1254),
γ. ο Θεόδωρος Β’ Λάσκαρης (1254-1258),
δ. δεν ανέλαβε κανένας αυτοκράτορας της Νίκαιας.

 

11. Η ανάκτηση της Κωνσταντινούπολης από τους Βυζαντινούς έλαβε χώρα στις:
α. 25 Ιουνίου 1260,
β. 15 Ιουλίου 1261,
γ. 25 Ιουλίου 1261,
δ. 15 Αυγούστου 1261.

 

12. Ο Σικελικός Εσπερινός διαδραματίστηκε:
α. στο Παλέρμο το Μάρτιο του 1281, ύστερα από τη σύμπραξη του Μιχαήλ Η’ Παλαιολόγου με τον Πέτρο Γ’ της Αραγονίας, γαμπρό του Καρόλου ντ’ Ανζού,
β. στο Παλέρμο το Μάρτιο του 1282, ύστερα από τη σύμπραξη του Μιχαήλ Η’ Παλαιολόγου με τον Πέτρο Γ’ της Αραγονίας, γαμπρό του Μανφρέδου της Σικελίας,
γ. στη Σικελία το 1281, ύστερα από τη σύμπραξη του Μιχαήλ Η’ Παλαιολόγου με τον Πέτρο Γ’ της Αραγονίας,
δ. στο Παλέρμο το Μάρτιο του 1282, ύστερα από τη σύμπραξη του Μιχαήλ Η’ Παλαιολόγου με τον Πέτρο Γ’ της Αραγονίας και τον Πέτρο ντε Κουρτενέ.

 

13. Ο Ιωάννης Ε’ Παλαιολόγος προέβη σε πανηγυρική ομολογία πίστεως στον Αγιο Πέτρο της Ρώμης το:
α. 1369,
β. 1371,
γ. 1379,
δ. 1391.

 

14. Ο αποστολικός νούντσιος (απεσταλμένος) Αntonio da Massa υποσχέθηκε στους Βυζαντινούς βοήθεια από τη Δύση, υπό την προϋπόθεση ότι οι Βυζαντινοί θα εντάσσονταν στους κόλπους της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, το:
α. 1274,
β. 1422, μετά την άρση της πολιορκίας της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς,
γ. 1430, με την κατάληψη της Θεσσαλονίκης,
δ. 1452, λίγο πριν από την έναρξη της τελευταίας πολιορκίας της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς.

 

15. Ο Κριμαϊκός Πόλεμος έληξε χωρίς τη συμμετοχή της Ελλάδας με το Συνέδριο Ειρήνης:
α. των Παρισίων (1856),
β. του Φεζλάου (1868),
γ. του Αγίου Στεφάνου (1878),
δ. του Βερολίνου (1878).

 

16. Μετά το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι Δυτικοί σύμμαχοι, με τη συμμετοχή και της Ελλάδας, οργάνωσαν εκστρατεία στην Ουκρανία εναντίον του νέου σοβιετικού καθεστώτος το:
α. 1918,
β. 1919,
γ. 1921,
δ. 1920.

 

17. Στην ελληνοτουρκική προσέγγιση του 1930 συνέβαλε καθοριστικά:
α. η ιταλική παρουσία στη Μεσόγειο και ιδιαίτερα στα Δωδεκάνησα,
β. η ενίσχυση της Βουλγαρίας από τη Ρωσία,
γ. η δημιουργία και η ισχυροποίηση της Γιουγκοσλαβίας μετά το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου,
δ. ο αγγλικός και ο γαλλικός παράγοντας.

 

18. Η Συμφωνία του Λιβάνου αφορούσε στη συγκρότηση κυβέρνησης εθνικής ενότητας με πρωθυπουργό τον:
α. Γεώργιο Παπανδρέου,
β. Σοφοκλή Βενιζέλο,
γ. Κωνσταντίνο Τσαλδάρη,
δ. Εμμανουήλ Τσουδερό.

 

19. Στο Νταβός της Ελβετίας συναντήθηκαν το:
α. 1985 ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Μπ. Ετσεβίτ,
β. 1987 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ντ. Μπαϊκάλ,
γ. 1988 ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Τ. Οζάλ,
δ. 1993 ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και η πρωθυπουργός της Τουρκίας Τ. Τσιλέρ.

 

20. Η ομόσπονδη ΣΔΜ («Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας») ανακηρύχθηκε από τους κατοίκους της περιοχής των Σκοπίων με δημοψήφισμα ανεξάρτητη «Δημοκρατία της Μακεδονίας» στις:
α. 8 Δεκεμβρίου 1989,
β. 8 Νοεμβρίου 1990,
γ. 8 Σεπτεμβρίου 1991,
δ. 8 Οκτωβρίου 1992.

 

Απαντήσεις:
1β, 2γ, 3α, 4α, 5δ, 6α, 7β, 8δ, 9α, 10β, 11γ, 12β, 13α, 14β, 15α, 16β, 17α, 18α, 19γ, 20γ.

 

Επιμέλεια ερωτήσεων: Dr Κοσμάς Παναγιωτίδης, φιλόλογος-ιστορικός.

Πηγή: Ελεύθερος Τύπος, 30/9/2008